Пульс · Документы · Бельгия · Палата представителей Бельгии

Закон Бельгии об усилении солидарного взноса при временной нетрудоспособности

Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 19 december 2025 tot uitvoering van een versterkt terug naar werkbeleid in geval van arbeidsongeschiktheid wat betreft de versterkte solidariteitsbijdrage.

закон / законопроект 2026-11-03 203 461 знаков Персональные данные
Скачать На сайте источника Файл оригинала
Действующая редакция. Последнее изменение зафиксировано 2026-11-04.

WETSONTWERP

FILIP, Koning der Belgen, Aan allen die nu zijn en hierna wezen zullen, Onze Groet.

Op de voordracht van de minister van Werk en de minister van Sociale Zaken, hebben Wij besloten en besluiten Wij:

De minister van Werk en de minister van Sociale Zaken zijn ermee belast in onze naam bij de Kamer van volksvertegenwoordigers het ontwerp van wet in te dienen waarvan de tekst hierna volgt:

Artikel 1

Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.

Art. 2

In Titel 2 van de wet van 19 december 2025 tot uitvoering van een versterkt terug naar werkbeleid in geval van arbeidsongeschiktheid, wordt een hoofdstuk 4/1 ingevoegd, luidende:

“Hoofdstuk 4/1 – Versterkte solidariteitsbijdrage werkgevers inzake primaire arbeidsongeschiktheid”

Art. 3

In hoofdstuk 4/1 van dezelfde wet, ingevoegd bij artikel 2, wordt een artikel 24/1 ingevoegd luidende:

“Art. 24/1. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

1° “werkgevers”: de werkgevers en de personen die hiermee worden gelijkgesteld bedoeld in artikel 1, § 1, van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders;

2° “primaire arbeidsongeschiktheid”: het tijdvak van primaire arbeidsongeschiktheid bedoeld in artikel 87 van à l’assurance obligatoire soins de santé et indemnités, coordonnée le 14 juillet 1994;

3° “indemnité d’incapacité primaire”: l’indemnité visée à l’article 87 de la loi coordonnée du 14 juillet 1994 précitée;

4° “indemnité de maternité”: l’indemnité visée à l’article 113 de la loi coordonnée du 14 juillet 1994 précitée;

5° “période de référence”: la période du quatrième trimestre de l’avant-dernière année et des premier, deuxième et troisième trimestres de l’année précédente;

6° “organisme assureur”: l’organisme visé à l’article 2, i), de la loi coordonnée du 14 juillet 1994 précitée;

7° “numéro d’identification”: soit le numéro d’identification du Registre national des personnes physiques, soit le numéro d’identification de la Banque carrefour de la sécurité sociale visé à l’article 8, § 1er, 2°, de la loi du 15 janvier 1990 relative à l’institution et à l’organisation d’une Banque-carrefour de la sécurité sociale si la personne concernée n’est pas enregistrée dans le Registre national susvisé.”.

Art. 4

Dans le chapitre 4/1 de la même loi, inséré par l’article 2, il est inséré un article 24/2 rédigé comme suit:

“Art. 24/2. Une cotisation de solidarité renforcée est due, conformément aux dispositions de la présente section, par les employeurs occupant des travailleurs qui sont assujettis à la loi du 27 juin 1969 précitée, pour les travailleurs salariés majeurs qui n’ont pas encore atteint l’âge de 55 ans à la date de début de l’incapacité de travail primaire et qui à l’issue de la période de deux mois, visée à l’article 20, § 1er, se trouvent toujours dans la même période d’incapacité de travail primaire.

Par dérogation à l’alinéa 1er, sont exonérés de cette cotisation renforcée, les employeurs qui, durant l’année au cours de laquelle l’incapacité de travail primaire débute, occupent en moyenne moins de 50 travailleurs au cours d’une période de référence, calculée conformément à l’article 24/3.

Par dérogation à l’alinéa 1er, la cotisation de solidarité renforcée n’est pas due pour les catégories de travailleurs suivantes:

de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994;

3° “primaire ongeschiktheidsuitkering”: de uitkering bedoeld in artikel 87 van de voormelde gecoördineerde wet van 14 juli 1994;

4° “moederschapsuitkering”: de uitkering bedoeld in artikel 113 van de voormelde gecoördineerde wet van 14 juli 1994;

5° “referteperiode”: de periode van het vierde kwartaal van het voorlaatste jaar en het eerste, tweede en derde kwartaal van het vorig jaar;

6° “verzekeringsinstelling”: de instelling bedoeld in artikel 2, i), van de voormelde gecoördineerde wet van 14 juli 1994;

7° “identificatienummer”: hetzij het identificatienummer van het Rijksregister van de natuurlijke personen, hetzij het identificatienummer van de Kruispuntbank van de sociale zekerheid bedoeld in artikel 8, § 1, 2°, van de wet van 15 januari 1990 houdende oprichting en organisatie van een Kruispuntbank van de sociale zekerheid wanneer de betrokkene niet in voormeld Rijksregister opgenomen is.”.

Art. 4

In hoofdstuk 4/1 van dezelfde wet, ingevoegd bij artikel 2, wordt een artikel 24/2 ingevoegd luidende:

“Art. 24/2. Een versterkte solidariteitsbijdrage is verschuldigd, overeenkomstig de bepalingen van deze afdeling, door de werkgevers die werknemers tewerkstellen die onderworpen zijn aan de voormelde wet van 27 juni 1969, voor de meerderjarige werknemers die op de datum van de aanvang van de primaire arbeidsongeschiktheid de leeftijd van 55 jaar nog niet hebben bereikt en die zich na de periode van twee maanden bedoeld in artikel 20, § 1, nog in dezelfde periode van primaire arbeidsongeschiktheid bevinden.

In afwijking van het eerste lid, zijn van deze versterkte bijdrage vrijgesteld de werkgevers die gedurende het jaar waarin de primaire arbeidsongeschiktheid aanvat, gemiddeld minder dan 50 werknemers tewerkstelden tijdens een referteperiode, berekend overeenkomstig artikel 24/3.

In afwijking van het eerste lid, is de versterkte solidariteitsbijdrage niet verschuldigd voor de volgende categorieën van werknemers:

1° les intérimaires occupés dans le cadre d’un contrat de travail intérimaire visé à l’article 7, 2°, de la loi du 24 juillet 1987 sur le travail temporaire, le travail intérimaire et la mise de travailleurs à la disposition d’utilisateurs;

2° les travailleurs exerçant un flexi-job visés à l’article 3, 3°, de la loi du 16 novembre 2015 portant des dispositions diverses en matière sociale;

3° les travailleurs occasionnels occupés chez un employeur ressortissant à la Commission paritaire pour les entreprises horticoles ou à la Commission paritaire de l’agriculture visés à l’article 8bis de l’arrêté royal du 28 novembre 1969 pris en exécution de la loi du 27 juin 1969 révisant l’arrêté-loi du 28 décembre 1944 concernant la sécurité sociale des travailleurs;

4° les travailleurs occasionnels occupés chez un employeur ressortissant de la Commission paritaire de l’industrie hôtelière visés à l’article 31ter de l’arrêté royal du 28 novembre 1969 précité;

5° les travailleurs occasionnels occupés dans le secteur des pompes funèbres visés à l’article 2/4 de la loi du 27 juin 1969 précitée;

6° les personnes physiques qui assurent l’accueil d’enfants dans une habitation équipée pour l’accueil dans un cadre familial et qui sont affiliées à un service auquel elles ne sont pas liées par un contrat de travail visées à l’article 3, 9°, de l’arrêté royal du 28 novembre 1969 précité;

7° les apprentis visés à l’article 1bis de l’arrêté royal du 28 novembre 1969 précité.

Par dérogation à l’alinéa 1er, la cotisation de solidarité renforcée n’est pas due pour les travailleurs dont l’incapacité de travail primaire débute durant les trente premiers jours à partir du début de l’occupation auprès de l’employeur concerné.

Par dérogation à l’alinéa 1er, la cotisation de solidarité renforcée n’est pas non plus due pour les personnes atteintes d’un handicap au travail, d’une limitation psychosociale au travail ou extrêmement vulnérables, reconnues par la Région ou la Communauté compétente et occupées dans un atelier protégé, un atelier social ou une entreprise de travail adapté relevant de la Commission paritaire pour les entreprises de travail adapté, les ateliers sociaux et les “maatwerkbedrijven”.”.

1° de uitzendkrachten tewerkgesteld in het kader van een arbeidsovereenkomst voor uitzendarbeid bedoeld in artikel 7, 2°, van de wet van 24 juli 1987 betreffende de tijdelijke arbeid, de uitzendarbeid en het ter beschikking stellen van werknemers ten behoeve van gebruikers;

2° de flexi-jobwerknemers als bedoeld in artikel 3, 3°, van de wet van 16 november 2015 houdende diverse bepalingen inzake sociale zaken;

3° de gelegenheidsarbeiders tewerkgesteld bij een werkgever die ressorteert onder het Paritair Comité voor het tuinbouwbedrijf of het Paritair Comité voor de landbouw bedoeld in artikel 8bis van het koninklijk besluit van 28 november 1969 tot uitvoering van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders;

4° de gelegenheidswerknemers tewerkgesteld bij een werkgever die ressorteert onder het Paritair Comité voor het hotelbedrijf bedoeld in artikel 31ter van het voormeld koninklijk besluit van 28 november 1969;

5° de gelegenheidswerknemers tewerkgesteld in de sector van de begrafenisondernemingen bedoeld in artikel 2/4 van de voormelde wet van 27 juni 1969;

6° de natuurlijke personen die instaan voor de opvang van kinderen in een woning voor de opvang in gezinsverband en die aangesloten zijn bij een dienst waarmee zij niet zijn verbonden door een arbeidsovereenkomst bedoeld in artikel 3, 9°, van het voormeld koninklijk besluit van 28 november 1969;

7° de leerlingen bedoeld in artikel 1bis van het voormeld koninklijk besluit van 28 november 1969.

In afwijking van het eerste lid, is de versterkte solidariteitsbijdrage niet verschuldigd voor de werknemers waarvan de primaire arbeidsongeschiktheid begint tijdens de eerste dertig dagen vanaf de aanvang van de tewerkstelling bij de betreffende werkgever.

In afwijking van het eerste lid, is de versterkte solidariteitsbijdrage evenmin verschuldigd voor de personen met een arbeidshandicap, met een psychosociale arbeidsbeperking of uiterst kwetsbare personen, zoals erkend door het bevoegde Gewest of de bevoegde Gemeenschap en tewerkgesteld door de werkgevers van een beschutte werkplaats, een sociale werkplaats of een maatwerkbedrijf behorend tot het Paritair Comité voor de beschutte werkplaatsen, de sociale werkplaatsen en de maatwerkbedrijven.”.

Art. 5

Dans le chapitre 4/1 de la même loi, inséré par l’article 2, il est inséré un article 24/3 rédigé comme suit:

“Art. 24/3. Pour calculer le nombre moyen de travailleurs occupés au cours de la période de référence, le nombre total de travailleurs déclarés à la fin de chaque trimestre de la période de référence est divisé par le nombre de trimestres compris dans cette période de référence pour lesquels l’employeur a déclaré à l’Office national de sécurité sociale les travailleurs soumis à la loi du 27 juin 1969 précitée.

Si, le jour du calcul visé à l’alinéa 1er, une ou plusieurs déclarations relatives à l’année de référence manquent à l’Office national, la moyenne arithmétique des travailleurs occupés en équivalents temps plein figurant sur les déclarations introduites est retenue pour la période manquante.

Si l’employeur n’est pas tenu de transmettre des déclarations à l’Office national pour la période de référence, la moyenne est déterminée en fonction du nombre de travailleurs exprimés en équivalents temps plein occupés le dernier jour du trimestre au cours duquel a eu lieu la première occupation suivant la période de référence.”.

Art. 6

Dans le chapitre 4/1 de la même loi, inséré par l’article 2, il est inséré un article 24/4 rédigé comme suit:

“Art. 24/4. § 1er. La cotisation de solidarité renforcée s’élève à trente pour cent de la somme des indemnités d’incapacité primaire dues pour la période de deux mois, calculée de date à date, après la période de deux mois, visée à l’article 20, § 1er.

Pour l’application de l’alinéa 1er, les périodes de protection de la maternité visées aux articles 114 et 114bis de la loi coordonnée du 14 juillet 1994 précitée pour lesquelles des indemnités de maternité sont dues le cas échéant, ne suspendent pas la période d’incapacité de travail primaire visée à l’alinéa 1er. Dans une telle situation, la cotisation trimestrielle de solidarité reste le cas échéant due mais est uniquement calculée sur la somme des indemnités d’incapacité primaire dues pour cette deuxième période de deux mois.

Lorsque l’occupation prend fin au cours de la deuxième période de deux mois visée à l’alinéa 1er, la cotisation de solidarité renforcée s’élève, par dérogation à l’alinéa 1er, à

Art. 5

In hoofdstuk 4/1 van dezelfde wet, ingevoegd bij artikel 2, wordt een artikel 24/3 ingevoegd luidende:

“Art. 24/3. Om het gemiddelde van het tijdens de referteperiode aantal tewerkgestelde werknemers te berekenen, wordt het totaal van de op het einde van elk kwartaal van de referteperiode aangegeven werknemers, gedeeld door het aantal kwartalen binnen die referteperiode waarvoor de werkgever, aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid, werknemers aangegeven heeft die onderworpen zijn aan de voormelde wet van 27 juni 1969.

Indien op de dag waarop de in het eerste lid bedoelde berekening gebeurt, een of meer aangiftes die betrekking hebben op de referteperiode ontbreken bij de Rijksdienst, wordt voor het ontbrekende tijdvak het rekenkundig gemiddelde van het op de ingediende aangiften voorkomende aantal werknemers genomen.

Indien de werkgever voor de referteperiode geen aangiftes moet overmaken aan de Rijksdienst, wordt voor de bepaling van het gemiddelde verwezen naar het aantal werknemers tewerkgesteld op de laatste dag van het kwartaal waarbinnen de eerste tewerkstelling volgend op de referteperiode plaatsvond.”.

Art. 6

In hoofdstuk 4/1 van dezelfde wet, ingevoegd bij artikel 2, wordt een artikel 24/4 ingevoegd luidende:

“Art. 24/4. § 1. De versterkte solidariteitsbijdrage bedraagt dertig procent van de som van de primaire ongeschiktheidsuitkeringen die verschuldigd zijn voor de periode van twee maanden, berekend van datum tot datum, die volgt op de periode van twee maanden, bedoeld in artikel 20, § 1.

Voor de toepassing van het eerste lid, schorsen de periodes van moederschapsbescherming bedoeld in artikel 114 en 114bis van de voormelde gecoördineerde wet van 14 juli 1994 waarvoor in voorkomend geval moederschapsuitkeringen verschuldigd zijn, de periode van primaire arbeidsongeschiktheid bedoeld in het eerste lid, niet. In een dergelijke situatie blijft de versterkte solidariteitsbijdrage in voorkomend geval verschuldigd, maar wordt ze enkel berekend op de som van de primaire ongeschiktheidsuitkeringen die verschuldigd zijn voor deze tweede periode van twee maanden.

Wanneer de tewerkstelling eindigt tijdens de tweede periode van twee maanden bedoeld in het eerste lid, bedraagt de versterkte solidariteitsbijdrage, in afwijking trente pour cent du montant des indemnités d’incapacité primaire dues pour cette période de deux mois, jusqu’à la date de fin de l’occupation du travailleur concerné.

§ 2. Le montant des indemnités d’incapacité primaire visé au paragraphe 1er est fixé le quinzième jour du neuvième mois qui suit le mois au cours duquel l’incapacité de travail primaire a débuté, indépendamment de modifications subséquentes.

Lorsque le quinzième jour visé à l’alinéa 1er est un samedi, un dimanche ou un jour férié légal, il est déplacé au jour ouvrable suivant.

§ 3. Si la rémunération perdue prise en considération pour le calcul de l’indemnité d’incapacité primaire découle de plusieurs occupations, le montant de l’indemnité d’incapacité primaire à prendre en considération pour calculer la cotisation de solidarité renforcée est fixé proportionnellement en fonction de la part de chaque employeur dans ladite rémunération perdue sans l’application du montant maximum de la rémunération visée à l’article 87, alinéa 1er, de la loi coordonnée du 14 juillet 1994 précitée.

§ 4. Pour le calcul de la cotisation de solidarité renforcée, il n’est pas tenu compte de la partie du montant de l’indemnité d’incapacité primaire découlant de la rémunération perdue prise en considération dans le cadre des dispositions relatives à l’assurance chômage pour la détermination du montant de l’allocation de chômage.

§ 5. La cotisation de solidarité renforcée n’est pas due pour les indemnités d’incapacité primaire octroyées pour les périodes suivantes situées dans la deuxième période de deux mois visée au paragraphe 1er:

1° la période de reprise de travail autorisé pour laquelle le montant de l’indemnité d’incapacité primaire est réduit en application de la règle de cumul visée à l’article 230, § 1er, de l’arrêté royal du 3 juillet 1996 portant exécution de la loi relative à l’assurance obligatoire soins de santé et indemnités, coordonnée le 14 juillet 1994;

2° la période de reprise de travail autorisé exercé, en dehors du circuit normal du travail, dans une entreprise relevant de la Commission paritaire 327 pour les entreprises de travail adapté, les ateliers sociaux et les “maatwerkbedrijven”.”.

van het eerste lid, dertig procent van het bedrag van de primaire ongeschiktheidsuitkeringen die verschuldigd zijn voor deze tweede periode van twee maanden, tot de einddatum van de tewerkstelling van de betrokken werknemer.

§ 2. Het in paragraaf 1 bedoelde bedrag van de primaire ongeschiktheidsuitkeringen wordt vastgesteld op de vijftiende dag van de negende maand volgend op de maand waarin de primaire arbeidsongeschiktheid is aangevat, ongeacht latere wijzigingen.

Wanneer de vijftiende dag bedoeld in het eerste lid een zaterdag, een zondag of een wettelijke feestdag is, dan wordt deze verplaatst naar de eerstvolgende werkdag.

§ 3. Als het voor de berekening van de primaire ongeschiktheidsuitkering in aanmerking genomen gederfde loon voortvloeit uit meerdere tewerkstellingen, wordt het bedrag van de primaire ongeschiktheidsuitkering dat in aanmerking wordt genomen om de versterkte solidariteitsbijdrage te berekenen, proportioneel vastgesteld naargelang het aandeel van elke werkgever in dit gederfde loon zonder de toepassing van het maximumbedrag van het loon bedoeld in artikel 87, eerste lid, van de voormelde gecoördineerde wet van 14 juli 1994.

§ 4. Voor de berekening van de versterkte solidariteitsbijdrage wordt er geen rekening gehouden met het gedeelte van het bedrag van de primaire ongeschiktheidsuitkering dat voortvloeit uit het gederfde loon dat in aanmerking is genomen in het kader van de bepalingen inzake de werkloosheidsverzekering voor de vaststelling van het bedrag van de werkloosheidsuitkering.

§ 5. De versterkte solidariteitsbijdrage is niet verschuldigd op de primaire ongeschiktheidsuitkeringen toegekend voor de volgende tijdvakken die zich situeren in de tweede periode van twee maanden bedoeld in paragraaf 1:

1° het tijdvak van toegelaten werkhervatting waarvoor het bedrag van de primaire ongeschiktheidsuitkering met toepassing van de cumulatieregel bedoeld in artikel 230, § 1, van het koninklijk besluit van 3 juli 1996 tot uitvoering van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994 wordt verminderd;

2° het tijdvak van toegelaten werkhervatting uitgeoefend, buiten het normale arbeidscircuit, in een onderneming die onder het Paritair Comité 327 voor de beschutte werkplaatsen, de sociale werkplaatsen en de “maatwerkbedrijven” valt.”.

Art. 7

Dans le chapitre 4/1 de la même loi, inséré par l’article 2, il est inséré un article 24/5 rédigé comme suit:

“Art. 24/5. Chaque année, le solde de la cotisation de solidarité renforcée, après application de la répartition conformément l’article 24/6, est calculée et perçue par l’Office national de sécurité sociale en même temps que les cotisations du quatrième trimestre de l’année suivant l’année au cours de laquelle l’incapacité de travail primaire a débuté.

Les dispositions du régime général de la sécurité sociale des travailleurs sont d’application, notamment en ce qui concerne les déclarations avec justification des cotisations, les délais de paiement, l’application des sanctions civiles et des sanctions pénales, la surveillance, la désignation du juge compétent en cas de litige, la prescription en matière d’actions en justice, le privilège et la communication du montant de la déclaration de créance de l’Office national.

Le Roi peut préciser les modalités de calcul et de perception de la cotisation de solidarité renforcée.”.

Art. 8

Dans le chapitre 4/1 de la même loi, inséré par l’article 2, il est inséré un article 24/6 rédigé comme suit:

“Art. 24/6. § 1er. Le montant à répartir de la cotisation de solidarité renforcée afférente aux incapacités primaires de travail qui prennent cours au cours de la même année est établi annuellement par l’Office national de sécurité sociale au mois de décembre de l’année civile suivant l’année civile au cours de laquelle ces incapacités primaires de travail prennent cours.

Les employeurs qui, conformément à l’article 24/2, relèvent du champ d’application de la cotisation de solidarité renforcée au cours de l’année précédant l’année au cours de laquelle le montant à répartir en application de l’alinéa 1er est établi, bénéficient d’une réduction selon les modalités déterminées par la présente section, qu’ils soient ou non redevables d’une cotisation de solidarité renforcée.

§ 2. Pour l’application de la présente disposition, on entend par “année de référence”: l’année civile précédant l’année civile au cours de laquelle le montant à répartir conformément au paragraphe 1er est établi.

Art. 7

In hoofdstuk 4/1 van dezelfde wet, ingevoegd bij artikel 2, wordt een artikel 24/5 ingevoegd luidende:

“Art. 24/5. Het saldo van de versterkte solidariteitsbijdrage wordt, na toepassing van de verdeling overeenkomstig artikel 24/6, door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid jaarlijks berekend en geïnd met de bijdragen van het vierde kwartaal van het jaar volgend op het jaar waarin de primaire arbeidsongeschiktheid is aangevat.

De bepalingen van het algemene stelstel van de sociale zekerheid voor werknemers, met name wat betreft de aangiften met verantwoording van de bijdragen, de termijnen inzake de betaling, de toepassing van de burgerlijke sancties en van de strafbepalingen, het toezicht, de aanwijzing van de rechter bevoegd in geval van betwisting, de verjaring inzake rechtsvorderingen, het voorrecht en de mededeling van het bedrag van de schuldvordering van de Rijksdienst, zijn van toepassing.

De Koning kan de nadere regels inzake de berekening en inning van de versterkte solidariteitsbijdrage bepalen.”.

Art. 8

In hoofdstuk 4/1 van dezelfde wet, ingevoegd bij artikel 2, wordt een artikel 24/6 ingevoegd luidende:

“Art. 24/6. § 1. Het te verdelen bedrag van de versterkte solidariteitsbijdrage voor de primaire arbeidsongeschiktheden die aanvangen in hetzelfde jaar, wordt jaarlijks door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid vastgesteld in de maand december van het kalenderjaar volgend op het kalenderjaar waarin deze primaire arbeidsongeschiktheden aanvangen.

De werkgevers die overeenkomstig artikel 24/2 onder het toepassingsgebied van de versterkte solidariteitsbijdrage vallen in het jaar voorafgaand aan het jaar waarin het in toepassing van het eerste lid te verdelen bedrag wordt vastgesteld, genieten een vermindering volgens de modaliteiten bepaald bij deze afdeling, ongeacht of zij al dan niet een versterkte solidariteitsbijdrage verschuldigd zijn.

§ 2. Voor de toepassing van deze bepaling wordt verstaan onder “refertejaar”: het kalenderjaar voorafgaand aan het kalenderjaar waarin de het overeenkomstig paragraaf 1 te verdelen bedrag wordt vastgesteld.

§ 3. Le montant annuel à répartir correspond à la somme de l’ensemble des cotisations de solidarité renforcées dues pour les quatre trimestres de l’année de référence.

§ 4. Dans un premier temps, ce montant à répartir est divisé par la moyenne annuelle, exprimée en équivalents temps plein, du nombre de travailleurs occupés au cours de l’année de référence auprès de l’ensemble des employeurs visés au paragraphe 1er, alinéa 2.

Pour calculer cette moyenne annuelle du nombre de travailleurs occupés en équivalents temps plein au cours de l’année de référence, le total des travailleurs en équivalents temps plein visés à l’alinéa 1er, déclarés à la fin de chaque trimestre de l’année de référence, est divisé par le nombre de trimestres pour lesquels l’employeur a déclaré, à l’Office national de sécurité sociale, des travailleurs assujettis à la loi précitée du 27 juin 1969.

Si, le jour du calcul visé à l’alinéa 2, une ou plusieurs déclarations relatives à la période de référence manquent à l’Office national, la moyenne arithmétique des travailleurs occupés en équivalents temps plein figurant sur les déclarations introduites est retenue pour la période manquante.

Si l’employeur n’est pas tenu de transmettre des déclarations à l’Office national pour la période de référence, la moyenne est déterminée en fonction du nombre de travailleurs occupés en équivalents temps plein le dernier jour du trimestre au cours duquel a eu lieu la première occupation suivant la période de référence.

Pour l’application de la présente disposition, il est tenu compte de tous les travailleurs qui, conformément à l’article 24/2, relèvent du champ d’application de la cotisation de solidarité renforcée, que ces travailleurs soient ou non reconnus en incapacité de travail.

§ 5. Ensuite, pour chaque employeur visé au paragraphe 1er, alinéa 2, le montant résultant du calcul effectué conformément au paragraphe 4 est multiplié par le nombre moyen total de travailleurs, exprimé en équivalents temps plein, occupés auprès de l’employeur concerné au cours de l’année de référence. La moyenne du nombre de travailleurs occupés en équivalents temps plein au cours de l’année de référence est calculée conformément au paragraphe 4, alinéas 2 à 5. Il en résulte, pour chaque employeur, le montant de répartition qui lui est dû.

§ 3. Het jaarlijks te verdelen bedrag komt overeen met de som van alle versterkte solidariteitsbijdragen die voor de vier kwartalen van het refertejaar verschuldigd zijn.

§ 4. Eerst wordt dit te verdelen bedrag gedeeld door het in voltijds equivalenten uitgedrukte jaargemiddelde van het aantal werknemers, die tijdens het refertejaar tewerkgesteld zijn bij alle werkgevers bedoeld in paragraaf 1, tweede lid.

Om dit jaargemiddelde van het aantal voltijds equivalente tewerkgestelde werknemers in het refertejaar te berekenen, wordt het totaal van de op het einde van elk kwartaal van het refertejaar aangegeven voltijds equivalente werknemers bedoeld in het eerste lid, gedeeld door het aantal kwartalen waarvoor de werkgever, aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid, werknemers aangegeven heeft die onderworpen zijn aan de voormelde wet van 27 juni 1969.

Indien op de dag waarop de in het tweede lid bedoelde berekening gebeurt, één of meer aangiftes die betrekking hebben het refertejaar ontbreken bij de Rijksdienst, wordt voor het ontbrekende tijdvak het rekenkundig gemiddelde van het op de ingediende aangiften voorkomende aantal voltijds equivalent tewerkgestelde werknemers in aanmerking genomen.

Indien de werkgever voor het bedoelde refertejaar geen aangiftes moet overmaken aan de Rijksdienst, wordt voor de bepaling van het gemiddelde verwezen naar het aantal tewerkgestelde werknemers, uitgedrukt in voltijdse equivalenten, op de laatste dag van het kwartaal waarbinnen de eerste tewerkstelling volgend op het refertejaar plaatsgreep.

Voor de toepassing van deze bepaling wordt rekening gehouden met alle werknemers die overeenkomstig artikel 24/2 onder het toepassingsgebied van de versterkte solidariteitsbijdrage vallen ongeacht of deze werknemers al dan niet als arbeidsongeschikt erkend zijn.

§ 5. Vervolgens wordt voor iedere werkgever bedoeld in paragraaf 1, tweede lid, het bedrag dat resulteert uit de berekening overeenkomstig paragraaf 4 vermenigvuldigd met het totaal gemiddeld aantal werknemers, uitgedrukt in voltijdse equivalenten, die tijdens het refertejaar bij de desbetreffende werkgever tewerkgesteld zijn. Het gemiddelde van de tijdens het refertejaar aantal voltijds equivalent tewerkgestelde werknemers wordt berekend overeenkomstig paragraaf 4, tweede tot vijfde lid. Dit resulteert voor iedere werkgever in het aan hem verschuldigde verdelingsbedrag.

§ 6. Au cours du quatrième trimestre de l’année au cours de laquelle le montant à répartir est établi, la cotisation de solidarité renforcée due, le cas échéant, pour l’année de référence par chaque employeur visé au paragraphe 1er, alinéa 2, est déduite par l’Office national de sécurité sociale du montant de répartition dû à l’employeur concerné pour l’année au cours de laquelle le montant à répartir est établi.

L’Office national de sécurité sociale informe chaque employeur concerné, annuellement, par un avis envoyé en décembre, du montant à recevoir ou à payer à la suite de l’application de l’alinéa 1er.

§ 7. Le cas échéant, le montant à recevoir par l’employeur est d’abord utilisé d’office pour payer les montants relatifs au quatrième trimestre de l’année au cours de laquelle le montant à répartir est établi, et dus à l’Office national de sécurité sociale et ensuite, le cas échéant, les autres montants dus à l’Office national précité et ce avec imputation sur la dette la plus ancienne. Si après l’imputation il reste un solde, ce solde sera imputé sur les premiers montants venant ensuite à échéance dus à l’Office national précité.

Le cas échéant, le montant à payer par l’employeur conformément à l’article 24/5 est perçu par l’Office précité avec les cotisations trimestrielles du quatrième trimestre de l’année au cours de laquelle le montant à répartir est établi.

§ 8. Si le montant total des cotisations de responsabilisation renforcée effectivement perçues par l’Office national de sécurité sociale excède le montant à répartir conformément au § 1er, la différence est, le cas échéant, transmise par l’Office précité à l’O.N.S.S.-Gestion globale, visé à l’article 5, alinéa 1er, 2°, de la loi du 27 juin 1969 précitée.”.

Art. 9

Dans le chapitre 4/1 de la même loi, inséré par l’article 2, il est inséré un article 24/7 rédigé comme suit:

“Art. 24/7. § 1er. Sans préjudice du paragraphe 2, les organismes assureurs communiquent conformément aux dispositions de la loi du 15 janvier 1990 relative à l’institution et à l’organisation d’une Banque-carrefour de la sécurité sociale et ses arrêtés d’exécution au plus tard le quinzième jour du mois de novembre de l’année au cours de laquelle le montant à répartir est fixé, les catégories de données suivantes à l’Office national de

§ 6. In het vierde kwartaal van het jaar waarin het te verdelen bedrag wordt vastgesteld, wordt voor iedere werkgever bedoeld in paragraaf 1, tweede lid, in voorkomend geval de voor het refertejaar verschuldigde versterkte solidariteitsbijdrage door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid in mindering gebracht van het aan betreffende werkgever verschuldigde verdelingsbedrag voor het jaar waarin het te verdelen bedrag wordt vastgesteld.

De Rijksdienst voor Sociale Zekerheid stelt iedere betrokken werkgever, jaarlijks per bericht verzonden in december, in kennis van het ingevolge de toepassing van het eerste lid te ontvangen of te betalen bedrag.

§ 7. In voorkomend geval, wordt het door de werkgever te ontvangen bedrag eerst ambtshalve aangewend ter betaling van de aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid verschuldigde bedragen die betrekking hebben op het vierde kwartaal van het jaar waarin het te verdelen bedrag werd vastgesteld en vervolgens, in voorkomend geval, op de overige aan de voormelde Rijksdienst verschuldigde bedragen en dit met toerekening op de oudste schuld. Indien er na toerekening een saldo overblijft, zal dit saldo aangewend worden voor de eerstvolgende nog te vervallen bedragen verschuldigd aan de voormelde Rijksdienst.

In voorkomend geval, wordt het door de werkgever te betalen bedrag overeenkomstig artikel 24/5 door de voormelde Rijksdienst geïnd samen met de kwartaalbijdragen voor het vierde kwartaal van het jaar waarin het te verdelen bedrag wordt vastgesteld.

§ 8. Indien het totaal van de effectief door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid geïnde versterkte responsabiliseringsbijdragen meer bedraagt dan het overeenkomstig

§ 1 te verdelen bedrag, wordt het verschil, in voorkomend geval door de voormelde Rijksdienst overgemaakt aan de R.S.Z.-Globaal Beheer, bedoeld in artikel 5, eerste lid, 2°, van de voormelde wet van 27 juni 1969.”.

Art. 9

In hoofdstuk 4/1 van dezelfde wet, ingevoegd bij artikel 2, wordt een artikel 24/7 ingevoegd luidende:

“Art. 24/7. § 1. Onverminderd paragraaf 2, maken de verzekeringsinstellingen overeenkomstig de bepalingen van de wet van 15 januari 1990 houdende oprichting en organisatie van een Kruispuntbank van de sociale zekerheid en diens uitvoeringsbesluiten, uiterlijk de vijftiende dag van de maand november van het jaar waarin het te verdelen bedrag wordt vastgesteld, aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid, de volgende categorieën van sécurité sociale en vue du calcul, de la perception et la répartition de la cotisation de solidarité renforcée:

1° le numéro d’identification des travailleurs majeurs qui bénéficiaient d’une indemnité d’incapacité primaire et qui étaient engagés dans les liens d’un contrat de travail à la date de début de l’incapacité de travail primaire et n’avaient pas encore atteint l’âge de 55 ans à cette date, à l’exclusion des travailleurs occupés par des employeurs exonérés en application de l’article 24/2, alinéa 2, et à l’exclusion des travailleurs pour lesquels la cotisation de solidarité renforcée n’est pas due conformément à l’article 24/2, alinéas 3 et 5;

2° le numéro d’entreprise des employeurs du travailleur visé au 1°, à l’exclusion des employeurs exonérés en application de l’article 24/2, alinéa 2;

3° la date de début de l’incapacité de travail primaire;

4° le montant journalier des indemnités d’incapacité de travail primaire pour la période visée à l’article 24/4;

5° le cas échéant, la quote-part de chaque employeur dans la rémunération perdue.

Lorsque le quinzième jour visé à l’alinéa 1er est un samedi, un dimanche ou un jour férié légal, il est déplacé au jour ouvrable suivant.

§ 2. Après réception des données visées au paragraphe 1er, l’Office national de sécurité sociale supprime, sur la base de la déclaration multifonctionnelle visée à l’article 21, alinéa 2 ou, le cas échéant, le transfert de données visé à l’article 21/2 de la loi du 27 juin 1969 précitée, les données concernant:

1° le cas échéant, les travailleurs occasionnels occupés chez un employeur ressortissant de la Commission paritaire de l’industrie hôtelière visés à l’article 31ter de l’arrêté royal du 28 novembre 1969 précité;

2° les travailleurs occasionnels occupés chez un employeur ressortissant à la Commission paritaire des pompes funèbres visés à l’article 2/4 de la loi du 27 juin 1969 précitée;

3° les travailleurs dont l’incapacité de travail primaire débute durant les trente premiers jours à partir du début de l’occupation auprès de l’employeur concerné;

gegevens over met het oog op de berekening, inning en verdeling van de versterkte solidariteitsbijdrage:

1° het identificatienummer van de meerderjarige werknemers die een primaire ongeschiktheidsuitkering genoten en die op de datum van de aanvang van de primaire arbeidsongeschiktheid door een arbeidsovereenkomst verbonden waren en op deze datum de leeftijd van 55 jaar nog niet bereikt hadden, met uitsluiting van de werknemers tewerkgesteld door in toepassing van artikel 24/2, tweede lid, vrijgestelde werkgevers en met uitsluiting van de werknemers waarvoor overeenkomstig artikel 24/2, derde en vijfde lid, geen versterkte solidariteitsbijdrage verschuldigd is;

2° het ondernemingsnummer van de werkgevers van de onder 1° bedoelde werknemer, met uitsluiting van de in toepassing van artikel 24/2, tweede lid, vrijgestelde werkgevers;

3° de begindatum van de primaire arbeidsongeschiktheid;

4° het dagbedrag van de primaire arbeidsongeschiktheidsuitkeringen voor de periode bedoeld in artikel 24/4;

5° in voorkomend geval, het aandeel van iedere werkgever in het gederfde loon.

Wanneer de vijftiende dag bedoeld in het eerste lid een zaterdag, een zondag of een wettelijke feestdag is, dan wordt deze verplaatst naar de eerstvolgende werkdag.

§ 2. Na ontvangst van de in paragraaf 1 bedoelde gegevens, verwijdert de Rijkdienst voor Sociale Zekerheid, op basis van de multifunctionele aangifte bedoeld in artikel 21, tweede lid, of, in voorkomend geval, de gegevensoverdracht bedoeld in artikel 21/2 van de voormelde wet van 27 juni 1969, de gegevens betreffende:

1° in voorkomend geval, de gelegenheidswerknemers tewerkgesteld bij een werkgever die ressorteert onder het Paritair Comité voor het hotelbedrijf bedoeld in artikel 31ter van het voormeld koninklijk besluit van 28 november 1969;

2° de gelegenheidswerknemers tewerkgesteld bij een werkgever die ressorteert onder het Paritair Comité voor de begrafenisondernemingen bedoeld in artikel 2/4 van de voormelde wet van 27 juni 1969;

3° de werknemers waarvan de primaire arbeidsongeschiktheid begint tijdens de eerste dertig dagen vanaf de aanvang van de tewerkstelling bij de betreffende werkgever;

4° les périodes d’incapacité de travail primaire survenant après la fin du contrat de travail.

§ 3. Le Roi peut fixer les modalités des traitements de données visées aux paragraphes 1er et 2.

§ 4. L’Office national de sécurité sociale agit en tant que responsable du traitement des données à caractère personnel qu’il traite conformément aux dispositions du présent chapitre en vue du calcul, de la perception et de la répartition de la cotisation de solidarité renforcée.

§ 5. Les données à caractère personnel qui résultent des traitements visés aux paragraphes 1er et 2 ne sont pas conservées par l’Office national de sécurité sociale plus longtemps que nécessaire aux fins pour lesquelles elles sont traitées et sont détruites au plus tard trois ans à partir de la date d’exigibilité de la cotisation de solidarité renforcé.”.

Art. 10

Dans le chapitre 4/1 de la même loi, inséré par l’article 2, il est inséré un article 24/8 rédigé comme suit:

“Art. 24/8. Les dispositions du présent chapitre sont applicables aux périodes d’incapacité de travail primaire qui commencent à partir du 1er janvier 2027.”

Art. 11

La présente loi entre en vigueur le 1er janvier 2027.

Donné à Bruxelles, le 29 octobre 2026

PHILIPPE

Par le Roi:

Le ministre de l’Emploi, David Clarinval

Le ministre des Affaires sociales, Frank Vandenbroucke

4° de periodes van primaire arbeidsongeschiktheid die zich voordoen na het einde van de arbeidsovereenkomst.

§ 3. De Koning kan de nadere regels van de gegevensverwerkingen bedoeld in paragrafen 1 en 2 bepalen.

§ 4. De Rijksdienst voor Sociale Zekerheid treedt op als verwerkingsverantwoordelijke voor de persoonsgegevens die hij overeenkomstig de bepalingen van dit hoofdstuk verwerkt met het oog op de berekening, inning en verdeling van de versterkte solidariteitsbijdrage.

§ 5. De persoonsgegevens die resulteren uit de verwerkingen bedoeld in paragrafen 1 en 2 worden door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid niet langer bewaard dan noodzakelijk voor de doeleinden waarvoor zij worden verwerkt en worden uiterlijk drie jaar te rekenen vanaf de dag van de opeisbaarheid van de versterkte solidariteitsbijdrage vernietigd.”.

Art. 10

In hoofdstuk 4/1 van dezelfde wet, ingevoegd bij artikel 2, wordt een artikel 24/8 ingevoegd luidende:

“Art. 24/8. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op de periodes van primaire arbeidsongeschiktheid die aanvangen vanaf 1 januari 2027.”

Art. 11

Deze wet treedt in werking op 1 januari 2027.

Gegeven te Brussel, 29 oktober 2026

FILIP

Van Koningswege:

De minister van Werk, David Clarinval

De minister van Sociale Zaken, Frank Vandenbroucke

Coördinatie van de artikelen

BASISTEKST

TEKST AANGEPAST AAN HET WETSONTWERP

Artikel 1.

Artikel 1.

Grondwettelijke grondslag

Wet van 19 december 2025 tot uitvoering van een versterkt terug naar werkbeleid in geval van arbeidsongeschiktheid wat betreft de versterkte solidariteitsbijdrage

Art. 2.

Art. 2.

Titel 2. Titel 2.

Hoofdstuk

–

Versterkte solidariteitsbijdrage werkgevers inzake primaire arbeidsongeschiktheid. Art. 3.

Art. 3.

Art. 24/1. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

1° “werkgevers”: de werkgevers en de personen die hiermee worden gelijkgesteld bedoeld in artikel 1, § 1, van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december

1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders;

2° “primaire arbeidsongeschiktheid”: het tijdvak van primaire arbeidsongeschiktheid bedoeld in artikel 87 van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994; 3°

“primaire ongeschiktheidsuitkering”:

de uitkering bedoeld in artikel 87 van de voormelde gecoördineerde wet van 14 juli 1994; 4°

“moederschapsuitkering”:

de uitkering bedoeld in artikel 113 van de voormelde gecoördineerde wet van 14 juli 1994;

5° “referteperiode”: de periode van het vierde kwartaal van het voorlaatste jaar en het eerste, tweede en derde kwartaal van het vorig jaar;

6° “verzekeringsinstelling”: de instelling bedoeld in artikel 2, i), van de voormelde gecoördineerde wet van 14 juli 1994; 7°

“identificatienummer” hetzij het identificatienummer van het Rijksregister van de natuurlijke personen, hetzij het identificatienummer van de Kruispuntbank van de sociale zekerheid bedoeld in artikel 8, § 1, 2°, van de wet van 15 januari 1990 houdende oprichting en organisatie van een Kruispuntbank van de sociale zekerheid wanneer de betrokkene niet in voormeld Rijksregister opgenomen is.”

Art. 4.

Art. 4.

Art. 24/2. Een versterkte solidariteitsbijdrage is verschuldigd, overeenkomstig de bepalingen van deze afdeling, door de werkgevers die werknemers tewerkstellen die onderworpen zijn aan de voormelde wet van 27 juni 1969, voor de meerderjarige werknemers die op de datum van de aanvang van de primaire arbeidsongeschiktheid de leeftijd van 55 jaar nog niet hebben bereikt en die zich na de periode van twee maanden bedoeld in artikel 20, § 1, nog in dezelfde periode van primaire arbeidsongeschiktheid bevinden.

In afwijking van het eerste lid, zijn van deze versterkte bijdrage vrijgesteld de werkgevers die gedurende het jaar waarin de primaire arbeidsongeschiktheid aanvat, gemiddeld minder dan 50 werknemers tewerkstelden tijdens een referteperiode, berekend overeenkomstig artikel 24/3.

In afwijking van het eerste lid, is de versterkte solidariteitsbijdrage niet verschuldigd voor de volgende categorieën van werknemers:

1° de uitzendkrachten tewerkgesteld in het kader van een arbeidsovereenkomst voor uitzendarbeid bedoeld in artikel 7, 2°, van de wet van 24 juli 1987 betreffende de tijdelijke arbeid, de uitzendarbeid en het ter beschikking stellen van werknemers ten behoeve van gebruikers;

2° de flexi-jobwerknemers als bedoeld in artikel

3, 3°, van de wet van 16 november 2015 houdende diverse bepalingen inzake sociale zaken;

3° de gelegenheidsarbeiders tewerkgesteld bij een werkgever die ressorteert onder het Paritair

Comité voor het tuinbouwbedrijf of het Paritair

Comité voor de landbouw bedoeld in artikel 8bis van het koninklijk besluit van 28 november 1969 tot uitvoering van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december

1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders;

4° de gelegenheidswerknemers tewerkgesteld bij een werkgever die ressorteert onder het Paritair

Comité voor het hotelbedrijf bedoeld in artikel

31ter van het voormeld koninklijk besluit van 28 november 1969;

5° de gelegenheidswerknemers tewerkgesteld in de sector van de begrafenisondernemingen bedoeld in artikel 2/4 van de voormelde wet van 27 juni 1969;

6° de natuurlijke personen die instaan voor de opvang van kinderen in een woning voor de opvang in gezinsverband en die aangesloten zijn bij een dienst waarmee zij niet zijn verbonden door een arbeidsovereenkomst bedoeld in artikel

3, 9°, van het voormeld koninklijk besluit van 28 november 1969;

7° de leerlingen bedoeld in artikel 1bis van het voormeld koninklijk besluit van 28 november 1969.

In afwijking van het eerste lid, is de versterkte solidariteitsbijdrage niet verschuldigd voor de werknemers waarvan de primaire arbeidsongeschiktheid begint tijdens de eerste dertig dagen vanaf de aanvang van de tewerkstelling bij de betreffende werkgever.

In afwijking van het eerste lid, is de versterkte solidariteitsbijdrage evenmin verschuldigd voor de personen met een arbeidshandicap, met een psychosociale arbeidsbeperking of uiterst kwetsbare personen, zoals erkend door het bevoegde Gewest of de bevoegde Gemeenschap en tewerkgesteld door de werkgevers van een beschutte werkplaats, een sociale werkplaats of een maatwerkbedrijf behorend tot het Paritair

Comité voor de beschutte werkplaatsen, de sociale werkplaatsen en de maatwerkbedrijven. Art. 5.

Art. 5.

Art. 24/3. Om het gemiddelde van het tijdens de referteperiode aantal tewerkgestelde werknemers te berekenen, wordt het totaal van de op het einde van elk kwartaal van de referteperiode aangegeven werknemers, gedeeld door het aantal kwartalen binnen die referteperiode waarvoor de werkgever, aan de

Rijksdienst voor Sociale Zekerheid, werknemers aangegeven heeft die onderworpen zijn aan de voormelde wet van 27 juni 1969.

Indien op de dag waarop de in het eerste lid bedoelde berekening gebeurt, een of meer aangiftes die betrekking hebben op de referteperiode ontbreken bij de Rijksdienst, wordt voor het ontbrekende tijdvak het rekenkundig gemiddelde van het op de ingediende aangiften voorkomende aantal werknemers genomen.

Indien de werkgever voor de referteperiode geen aangiftes moet overmaken aan de Rijksdienst, wordt voor de bepaling van het gemiddelde verwezen naar het aantal werknemers tewerkgesteld op de laatste dag van het kwartaal waarbinnen de eerste tewerkstelling volgend op de referteperiode plaatsvond. Art. 6.

Art. 6

Art. 24/4. § 1. De versterkte solidariteitsbijdrage bedraagt dertig procent van de som van de primaire ongeschiktheidsuitkeringen die verschuldigd zijn voor de periode van twee maanden, berekend van datum tot datum, die volgt op de periode van twee maanden, bedoeld in artikel 20, § 1.

Voor de toepassing van het eerste lid, schorsen de periodes van moederschapsbescherming bedoeld in artikel 114 en 114bis van de voormelde gecoördineerde wet van 14 juli 1994 waarvoor in voorkomend geval moederschapsuitkeringen verschuldigd zijn, de periode van primaire arbeidsongeschiktheid bedoeld in het eerste lid, niet. In een dergelijke situatie blijft de versterkte solidariteitsbijdrage in voorkomend geval verschuldigd, maar wordt ze enkel berekend op de som van de primaire ongeschiktheidsuitkeringen die verschuldigd zijn voor deze tweede periode van twee maanden.

Wanneer de tewerkstelling eindigt tijdens de tweede periode van twee maanden bedoeld in het eerste lid, bedraagt de versterkte solidariteitsbijdrage, in afwijking van het eerste lid, dertig procent van het bedrag van de primaire ongeschiktheidsuitkeringen die verschuldigd zijn voor deze tweede periode van twee maanden, tot de einddatum van de tewerkstelling van de betrokken werknemer.

§ 2. Het in paragraaf 1 bedoelde bedrag van de primaire ongeschiktheidsuitkeringen wordt vastgesteld op de vijftiende dag van de negende maand volgend op de maand waarin de primaire arbeidsongeschiktheid is aangevat, ongeacht latere wijzigingen.

Wanneer de vijftiende dag bedoeld in het eerste lid een zaterdag, een zondag of een wettelijke feestdag is, dan wordt deze verplaatst naar de eerstvolgende werkdag.

§ 3. Als het voor de berekening van de primaire ongeschiktheidsuitkering in aanmerking genomen gederfde loon voortvloeit uit meerdere tewerkstellingen, wordt het bedrag van de primaire ongeschiktheidsuitkering dat in aanmerking wordt genomen om de versterkte solidariteitsbijdrage te berekenen, proportioneel vastgesteld naargelang het aandeel van elke werkgever in dit gederfde loon zonder de toepassing van het maximumbedrag van het loon bedoeld in artikel 87, eerste lid, van de voormelde gecoördineerde wet van 14 juli 1994.

§ 4. Voor de berekening van de versterkte solidariteitsbijdrage wordt er geen rekening gehouden met het gedeelte van het bedrag van de primaire ongeschiktheidsuitkering dat voortvloeit uit het gederfde loon dat in aanmerking is genomen in het kader van de bepalingen inzake de werkloosheidsverzekering voor de vaststelling van het bedrag van de werkloosheidsuitkering.

§ 5. De versterkte solidariteitsbijdrage is niet verschuldigd op de primaire ongeschiktheidsuitkeringen toegekend voor de volgende tijdvakken die zich situeren in de tweede periode van twee maanden bedoeld in paragraaf 1:

1° het tijdvak van toegelaten werkhervatting waarvoor het bedrag van de primaire ongeschiktheidsuitkering met toepassing van de cumulatieregel bedoeld in artikel 230, § 1, van het koninklijk besluit van 3 juli 1996 tot uitvoering van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994 wordt verminderd;

2° het tijdvak van toegelaten werkhervatting uitgeoefend, buiten het normale arbeidscircuit, in een onderneming die onder het Paritair Comité

327 voor de beschutte werkplaatsen, de sociale werkplaatsen en de “maatwerkbedrijven” valt.

Art. 7.

Art. 7. Art. 24/5.

Het saldo van de versterkte solidariteitsbijdrage wordt, na toepassing van de verdeling overeenkomstig artikel 24/6, door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid jaarlijks berekend en geïnd met de bijdragen van het vierde kwartaal van het jaar volgend op het jaar waarin de primaire arbeidsongeschiktheid is aangevat.

De bepalingen van het algemene stelstel van de sociale zekerheid voor werknemers, met name wat betreft de aangiften met verantwoording van de bijdragen, de termijnen inzake de betaling, de toepassing van de burgerlijke sancties en van de strafbepalingen, het toezicht, de aanwijzing van de rechter bevoegd in geval van betwisting, de verjaring inzake rechtsvorderingen, het voorrecht en de mededeling van het bedrag van de schuldvordering van de Rijksdienst, zijn van toepassing.

De Koning kan de nadere regels inzake de berekening en inning van de versterkte solidariteitsbijdrage bepalen. Art. 8.

Art. 8.

Art. 24/6. § 1. Het te verdelen bedrag van de versterkte solidariteitsbijdrage voor de primaire arbeidsongeschiktheden die aanvangen in hetzelfde jaar, wordt jaarlijks door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid vastgesteld in de maand december van het kalenderjaar volgend op het kalenderjaar waarin deze primaire arbeidsongeschiktheden aanvangen.

De werkgevers die overeenkomstig artikel 24/2 onder het toepassingsgebied van de versterkte solidariteitsbijdrage vallen in het jaar voorafgaand aan het jaar waarin het in toepassing van het eerste lid te verdelen bedrag wordt vastgesteld, genieten een vermindering volgens de modaliteiten bepaald bij deze afdeling, ongeacht of zij al dan niet een versterkte solidariteitsbijdrage verschuldigd zijn.

§ 2. Voor de toepassing van deze bepaling wordt verstaan onder “refertejaar”: het kalenderjaar voorafgaand aan het kalenderjaar waarin de het overeenkomstig paragraaf 1 te verdelen bedrag wordt vastgesteld.

§ 3. Het jaarlijks te verdelen bedrag komt overeen met de som van alle versterkte solidariteitsbijdragen die voor de vier kwartalen van het refertejaar verschuldigd zijn.

§ 4. Eerst wordt dit te verdelen bedrag gedeeld door het in voltijds equivalenten uitgedrukte jaargemiddelde van het aantal werknemers, die tijdens het refertejaar tewerkgesteld zijn bij alle werkgevers bedoeld in paragraaf 1, tweede lid.

Om dit jaargemiddelde van het aantal voltijds equivalente tewerkgestelde werknemers in het refertejaar te berekenen, wordt het totaal van de op het einde van elk kwartaal van het refertejaar aangegeven voltijds equivalente werknemers bedoeld in het eerste lid, gedeeld door het aantal kwartalen waarvoor de werkgever, aan de

Rijksdienst voor Sociale Zekerheid, werknemers aangegeven heeft die onderworpen zijn aan de voormelde wet van 27 juni 1969.

Indien op de dag waarop de in het tweede lid bedoelde berekening gebeurt, één of meer aangiftes die betrekking hebben het refertejaar ontbreken bij de Rijksdienst, wordt voor het ontbrekende tijdvak het rekenkundig gemiddelde van het op de ingediende aangiften voorkomende aantal voltijds equivalent tewerkgestelde werknemers in aanmerking genomen.

Indien de werkgever voor het bedoelde refertejaar geen aangiftes moet overmaken aan de Rijksdienst, wordt voor de bepaling van het gemiddelde verwezen naar het aantal tewerkgestelde werknemers, uitgedrukt in voltijdse equivalenten, op de laatste dag van het kwartaal waarbinnen de eerste tewerkstelling volgend op het refertejaar plaatsgreep.

Voor de toepassing van deze bepaling wordt rekening gehouden met alle werknemers die overeenkomstig artikel onder het toepassingsgebied van de versterkte solidariteitsbijdrage vallen ongeacht of deze werknemers al dan niet als arbeidsongeschikt erkend zijn.

§ 5. Vervolgens wordt voor iedere werkgever bedoeld in paragraaf 1, tweede lid, het bedrag dat resulteert uit de berekening overeenkomstig paragraaf 4 vermenigvuldigd met het totaal gemiddeld aantal werknemers, uitgedrukt in voltijdse equivalenten, die tijdens het refertejaar bij de desbetreffende werkgever tewerkgesteld zijn. Het gemiddelde van de tijdens het refertejaar aantal voltijds equivalent tewerkgestelde werknemers wordt berekend overeenkomstig paragraaf 4, tweede tot vijfde lid.

Dit resulteert voor iedere werkgever in het aan hem verschuldigde verdelingsbedrag.

§ 6. In het vierde kwartaal van het jaar waarin het te verdelen bedrag wordt vastgesteld, wordt voor iedere werkgever bedoeld in paragraaf 1, tweede lid, in voorkomend geval de voor het refertejaar verschuldigde versterkte solidariteitsbijdrage door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid in mindering gebracht van het aan betreffende werkgever verschuldigde verdelingsbedrag voor het jaar waarin het te verdelen bedrag wordt vastgesteld.

De Rijksdienst voor Sociale Zekerheid stelt iedere betrokken werkgever, jaarlijks per bericht verzonden in december, in kennis van het ingevolge de toepassing van het eerste lid te ontvangen of te betalen bedrag.

§ 7. In voorkomend geval, wordt het door de werkgever te ontvangen bedrag eerst ambtshalve aangewend ter betaling van de aan de

Rijksdienst voor Sociale

Zekerheid verschuldigde bedragen die betrekking hebben op het vierde kwartaal van het jaar waarin het te verdelen bedrag werd vastgesteld en vervolgens, in voorkomend geval, op de overige aan de voormelde Rijksdienst verschuldigde bedragen en dit met toerekening op de oudste schuld. Indien er na toerekening een saldo overblijft, zal dit saldo aangewend worden voor de eerstvolgende nog te vervallen bedragen verschuldigd aan de voormelde Rijksdienst.

In voorkomend geval, wordt het door de werkgever te betalen bedrag overeenkomstig artikel 24/5 door de voormelde Rijksdienst geïnd samen met de kwartaalbijdragen voor het vierde kwartaal van het jaar waarin het te verdelen bedrag wordt vastgesteld.

§ 8. Indien het totaal van de effectief door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid geïnde versterkte responsabiliseringsbijdragen meer bedraagt dan het overeenkomstig § 1 te verdelen bedrag, wordt het verschil, in voorkomend geval door de voormelde Rijksdienst overgemaakt aan de R.S.Z.-Globaal Beheer, bedoeld in artikel 5, eerste lid, 2°, van de voormelde wet van 27 juni 1969.

Art. 9.

Art. 9.

Art. 24/7. § 1. Onverminderd paragraaf 2, maken de verzekeringsinstellingen overeenkomstig de bepalingen van de wet van 15 januari 1990 houdende oprichting en organisatie van een Kruispuntbank van de sociale zekerheid en diens uitvoeringsbesluiten, uiterlijk de vijftiende dag van de maand november van het jaar waarin het te verdelen bedrag wordt vastgesteld, aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid, de volgende categorieën van gegevens over met het oog op de berekening, inning en verdeling van de versterkte solidariteitsbijdrage:

1° het identificatienummer van de meerderjarige werknemers die een primaire ongeschiktheidsuitkering genoten en die op de datum van de aanvang van de primaire arbeidsongeschiktheid door een arbeidsovereenkomst verbonden waren en op deze datum de leeftijd van 55 jaar nog niet bereikt hadden, met uitsluiting van de werknemers tewerkgesteld door in toepassing van artikel

24/2, tweede lid, vrijgestelde werkgevers en met uitsluiting van de werknemers waarvoor overeenkomstig artikel 24/2, derde en vijfde lid, geen versterkte solidariteitsbijdrage verschuldigd is;

2° het ondernemingsnummer van de werkgevers van de onder 1° bedoelde werknemer, met uitsluiting van de in toepassing van artikel 24/2, tweede lid, vrijgestelde werkgevers; 3° de begindatum van de primaire arbeidsongeschiktheid; 4° het dagbedrag van de primaire arbeidsongeschiktheidsuitkeringen voor de periode bedoeld in artikel 24/4;

5° in voorkomend geval, het aandeel van iedere werkgever in het gederfde loon.

Wanneer de vijftiende dag bedoeld in het eerste lid een zaterdag, een zondag of een wettelijke feestdag is, dan wordt deze verplaatst naar de eerstvolgende werkdag.

§ 2. Na ontvangst van de in paragraaf 1 bedoelde gegevens, verwijdert de Rijkdienst voor Sociale

Zekerheid, op basis van de multifunctionele aangifte bedoeld in artikel 21, tweede lid, of, in voorkomend geval, de gegevensoverdracht bedoeld in artikel 21/2 van de voormelde wet van

27 juni 1969, de gegevens betreffende:

1° in voorkomend geval, de gelegenheidswerknemers tewerkgesteld bij een werkgever die ressorteert onder het Paritair

Comité voor het hotelbedrijf bedoeld in artikel

31ter van het voormeld koninklijk besluit van 28 november 1969;

2° de gelegenheidswerknemers tewerkgesteld bij een werkgever die ressorteert onder het Paritair

Comité voor de begrafenisondernemingen bedoeld in artikel 2/4 van de voormelde wet van 27 juni 1969; 3° de werknemers waarvan de primaire arbeidsongeschiktheid begint tijdens de eerste dertig dagen vanaf de aanvang van de tewerkstelling bij de betreffende werkgever; 4° de periodes van primaire arbeidsongeschiktheid die zich voordoen na het einde van de arbeidsovereenkomst.

§ 3. De Koning kan de nadere regels van de gegevensverwerkingen bedoeld in paragrafen 1 en 2 bepalen.

§ 4. De Rijksdienst voor Sociale Zekerheid treedt op als verwerkingsverantwoordelijke voor de persoonsgegevens die hij overeenkomstig de bepalingen van dit hoofdstuk verwerkt met het oog op de berekening, inning en verdeling van de versterkte solidariteitsbijdrage.

§ 5. De persoonsgegevens die resulteren uit de verwerkingen bedoeld in paragrafen 1 en 2 worden door de Rijksdienst voor Sociale

Zekerheid niet langer bewaard dan noodzakelijk voor de doeleinden waarvoor zij worden verwerkt en worden uiterlijk drie jaar te rekenen vanaf de dag van de opeisbaarheid van de versterkte solidariteitsbijdrage vernietigd. Art. 10.

Art. 10.

Art. 24/8. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op de periodes van primaire arbeidsongeschiktheid die aanvangen vanaf

1 januari 2027. Art. 11.

Art. 11. Bepaling over de inwerkingtreding

Coordination des articles

TEXTE DE BASE

TEXTE DE BASE ADAPTÉ AU PROJET DE LOI

Article 1er.

Article 1er.

Fondement constitutionnel

Loi du 19 décembre 2025 exécutant une politique renforcée de retour au travail en cas d'incapacité de travail

Art. 2.

Art. 2.

Titre 2. Titre 2.

Chapitre 4/1 – Cotisation de solidarité renforcée des employeurs concernant l’incapacité de travail primaire

Art. 3.

Art. 3.

Art. 24/1. Pour l’application du présent chapitre, on entend par :

1° « employeurs » : les employeurs et les personnes qui leur sont assimilées visés à l’article 1er, § 1er, de la loi du 27 juin 1969 révisant l’arrêté-loi du 28 décembre 1944 concernant la sécurité sociale des travailleurs ;

2° « incapacité de travail primaire » : la période d’incapacité de travail primaire visée à l’article 87 de la loi relative à l’assurance obligatoire soins de santé et indemnités, coordonnée le 14 juillet

1994 ;

3° « indemnité d’incapacité primaire » l’indemnité visée à l’article 87 de la loi coordonnée du 14 juillet 1994 précitée ;

4° « indemnité de maternité » : l'indemnité visée à l'article 113 de la loi coordonnée du 14 juillet

1994 précitée ;

5° « période de référence » : la période du quatrième trimestre de l’avant-dernière année et des premier, deuxièmes et troisièmes trimestres de l’année précédente ;

6° « organisme assureur » : l’organisme visé à l’article 2, i), de la loi coordonnée du 14 juillet

1994 précitée ;

7° « numéro d'identification » : soit le numéro d'identification du

Registre national des personnes physiques, soit le numéro d'identification de la Banque carrefour de la sécurité sociale visé à l'article 8, § 1er, 2°, de la loi du 15 janvier 1990 relative à l'institution et à l'organisation d'une Banque-carrefour de la sécurité sociale si la personne concernée n'est pas enregistrée dans le Registre national susvisé. Art. 4.

Art. 4.

Art. 24/2. Une cotisation de solidarité renforcée est due, conformément aux dispositions de la présente section, par les employeurs occupant des travailleurs qui sont assujettis à la loi du 27 juin 1969 précitée, pour les travailleurs salariés majeurs qui n’ont pas encore atteint l’âge de 55 ans à la date de début de l’incapacité de travail primaire et qui à l'issue de la période de deux mois, visée à l'article 20, § 1er, se trouvent toujours dans la même période d'incapacité de travail primaire.

Par dérogation à l’alinéa 1er, sont exonérés de cette cotisation renforcée, les employeurs qui, durant l’année au cours de laquelle l’incapacité de travail primaire débute, occupent en moyenne moins de 50 travailleurs au cours d’une période de référence, calculée conformément à l’article

24/3.

Par dérogation à l’alinéa 1er, la cotisation de solidarité renforcée n’est pas due pour les catégories de travailleurs suivantes :

1° les intérimaires occupés dans le cadre d’un contrat de travail intérimaire visé à l’article 7, 2°, de la loi du 24 juillet 1987 sur le travail temporaire, le travail intérimaire et la mise de travailleurs à la disposition d’utilisateurs ;

2° les travailleurs exerçant un flexi-job visés à l’article 3, 3°, de la loi du 16 novembre 2015 portant des dispositions diverses en matière sociale ;

3° les travailleurs occasionnels occupés chez un employeur ressortissant à la Commission paritaire pour les entreprises horticoles ou à la Commission paritaire de l’agriculture visés à l’article 8bis de l’arrêté royal du 28 novembre

1969 pris en exécution de la loi du 27 juin 1969 révisant l’arrêté-loi du 28 décembre 1944 concernant la sécurité sociale des travailleurs ;

4° les travailleurs occasionnels occupés chez un employeur ressortissant de la Commission paritaire de l’industrie hôtelière visés à l’article

31ter de l’arrêté royal du 28 novembre 1969 précité ;

5° les travailleurs occasionnels occupés dans le secteur des pompes funèbres visés à l’article 2/4 de la loi du 27 juin 1969 précitée ;

6° les personnes physiques qui assurent l’accueil d’enfants dans une habitation équipée pour l’accueil dans un cadre familial et qui sont affiliées à un service auquel elles ne sont pas liées par un contrat de travail visées à l’article 3, 9°, de l’arrêté royal du 28 novembre 1969 précité ;

7° les apprentis visés à l’article 1bis de l’arrêté royal du 28 novembre 1969 précité.

Par dérogation à l’alinéa 1er, la cotisation de solidarité renforcée n’est pas due pour les travailleurs dont l’incapacité de travail primaire débute durant les trente premiers jours à partir du début de l’occupation auprès de l’employeur concerné.

Par dérogation à l'alinéa 1er, la cotisation de solidarité renforcée n'est pas non plus due pour les personnes atteintes d'un handicap au travail, d'une limitation psychosociale au travail ou extrêmement vulnérables, reconnues par la Région ou la Communauté compétente et occupées dans un atelier protégé, un atelier social ou une entreprise de travail adapté relevant de la Commission paritaire pour les entreprises de travail adapté, les ateliers sociaux et les "maatwerkbedrijven". Art. 5.

Art. 5.

Art. 24/3. Pour calculer le nombre moyen de travailleurs occupés au cours de la période de référence, le nombre total de travailleurs déclarés à la fin de chaque trimestre de la période de référence est divisé par le nombre de trimestres compris dans cette période de référence pour lesquels l’employeur a déclaré à l’Office national de sécurité sociale les travailleurs soumis à la loi du 27 juin 1969 précitée.

Si, le jour du calcul visé à l’alinéa 1er, une ou plusieurs déclarations relatives à l’année de référence manquent à l’Office national, la moyenne arithmétique des travailleurs occupés en équivalent temps plein figurant sur les déclarations introduites est retenue pour la période manquante.

Si l’employeur n’est pas tenu de transmettre des déclarations à l’Office national pour la période de référence, la moyenne est déterminée en fonction du nombre de travailleurs exprimés en équivalent temps plein occupés le dernier jour du trimestre au cours duquel a eu lieu la première occupation suivant la période de référence. Art. 6.

Art. 6

Art. 24/4. § 1er. La cotisation de solidarité renforcée s’élève à trente pour cent de la somme des indemnités d’incapacité primaire dues pour la période de deux mois, calculée de date à date, après la période de deux mois, visée à l'article 20, § 1er.

Pour l’application de l’alinéa 1er, les périodes de protection de la maternité visées aux articles 114 et 114bis de la loi coordonnée du 14 juillet 1994 précitée pour lesquelles des indemnités de maternité sont dues le cas échéant, ne suspendent pas la période d’incapacité de travail primaire visée à l’alinéa 1er. Dans une telle situation, la cotisation trimestrielle de solidarité reste le cas échéant due mais est uniquement calculée sur la somme des indemnités d'incapacité primaire dues pour cette deuxième période de deux mois.

Lorsque l’occupation prend fin au cours de la deuxième période de deux mois visés à l’alinéa

1er, la cotisation de solidarité renforcée s’élève, par dérogation à l’alinéa 1er, à trente pour cent du montant des indemnités d’incapacité primaire dues pour cette période de deux mois, jusqu’à la date de fin de l’occupation du travailleur concerné.

§ 2. Le montant des indemnités d’incapacité primaire visé au paragraphe 1er est fixé le quinzième jour du neuvième mois qui suit le mois au cours duquel l’incapacité de travail primaire a débuté, indépendamment de modifications subséquentes.

Lorsque le quinzième jour visé à l’alinéa 1er est un samedi, un dimanche ou un jour férié légal, il est déplacé au jour ouvrable suivant.

§ 3. Si la rémunération perdue prise en considération pour le calcul de l’indemnité d’incapacité primaire découle de plusieurs occupations, le montant de l’indemnité d’incapacité primaire à prendre en considération pour calculer la cotisation de solidarité renforcée est fixé proportionnellement en fonction de la part de chaque employeur dans ladite rémunération perdue sans l’application du montant maximum de la rémunération visée à l’article 87, alinéa 1er, de la loi coordonnée du 14 juillet 1994 précitée.

§ 4. Pour le calcul de la cotisation de solidarité renforcée, il n’est pas tenu compte de la partie du montant de l’indemnité d’incapacité primaire découlant de la rémunération perdue prise en considération dans le cadre des dispositions relatives à l’assurance chômage pour la détermination du montant de l’allocation de chômage.

§ 5. La cotisation de solidarité renforcée n’est pas due pour les indemnités d’incapacité primaire octroyées pour les périodes suivantes situées dans la deuxième période de deux mois visés au paragraphe 1er :

1° la période de reprise de travail autorisé pour laquelle le montant de l’indemnité d’incapacité primaire est réduit en application de la règle de cumul visée à l’article 230, § 1er, de l’arrêté royal du 3 juillet 1996 portant exécution de la loi relative à l’assurance obligatoire soins de santé et indemnités, coordonnée le 14 juillet 1994 ; 2° la période de reprise de travail autorisé exercé, en dehors du circuit normal du travail, dans une entreprise relevant de la Commission paritaire

327 pour les entreprises de travail adapté, les ateliers sociaux et les “maatwerkbedrijven”. Art. 7.

Art. 7.

Art. 24/5. Chaque année, le solde de la cotisation de solidarité renforcée, après application de la répartition conformément l’article 24/6 est calculée et perçue par l’Office national de sécurité sociale en même temps que les cotisations du quatrième trimestre de l'année suivant l'année au cours de laquelle l’incapacité de travail primaire a débuté.

Les dispositions du régime général de la sécurité sociale des travailleurs sont d’application, notamment en ce qui concerne les déclarations avec justification des cotisations, les délais de paiement, l’application des sanctions civiles et des sanctions pénales, la surveillance, la désignation du juge compétent en cas de litige, la prescription en matière d’actions en justice, le privilège et la communication du montant de la déclaration de créance de l’Office national.

Le Roi peut préciser les modalités de calcul et de perception de la cotisation de solidarité renforcée.

Art. 8.

Art. 8.

Art. 24/6. § 1er. Le montant à répartir de la cotisation de solidarité renforcée afférente aux incapacités primaires de travail qui prennent cours au cours de la même année est établi annuellement par l’Office national de sécurité sociale au mois de décembre de l’année civile suivant l’année civile au cours de laquelle ces incapacités primaires de travail prennent cours.

Les employeurs qui, conformément à l’article

24/2, relèvent du champ d’application de la cotisation de solidarité renforcée au cours de l’année précédant l’année au cours de laquelle le montant à répartir en application de l’alinéa 1er est établi, bénéficient d’une réduction selon les modalités déterminées par la présente section, qu’ils soient ou non redevables d’une cotisation de solidarité renforcée. § 2. Pour l’application de la présente disposition, on entend par « année de référence » : l’année civile précédant l’année civile au cours de laquelle le montant à répartir conformément au paragraphe 1er est établi.

§ 3. Le montant annuel à répartir correspond à 95 pour cent de la somme de l’ensemble des cotisations de solidarité renforcées dues pour les quatre trimestres de l’année de référence.

Le Roi peut, par arrêté délibéré en Conseil des ministres, adapter le pourcentage de 95 % visé à l’alinéa 1er en fonction de l’évolution du rapport entre le montant des cotisations de solidarité renforcées dues et le montant des cotisations de solidarité renforcées effectivement perçues.

§ 4. Dans un premier temps, ce montant à répartir est divisé par la moyenne annuelle, exprimée en équivalents temps plein, du nombre de travailleurs occupés au cours de l’année de référence auprès de l’ensemble des employeurs visés au paragraphe 1er, alinéa 2.

Pour calculer cette moyenne annuelle du nombre de travailleurs occupés en équivalents temps plein au cours de l’année de référence, le total des travailleurs en équivalents temps plein visés à l’alinéa 1er, déclarés à la fin de chaque trimestre de l’année de référence, est divisé par le nombre de trimestres pour lesquels l’employeur a déclaré, à l’Office national de sécurité sociale, des travailleurs assujettis à la loi précitée du 27 juin 1969.

Si, le jour du calcul visé à l’alinéa 2, une ou plusieurs déclarations relatives à la période de référence manquent à l’Office national, la moyenne arithmétique des travailleurs occupés en équivalent temps plein figurant sur les déclarations introduites est retenue pour la période manquante.

Si l’employeur n’est pas tenu de transmettre des déclarations à l’Office national pour la période de référence, la moyenne est déterminée en fonction du nombre de travailleurs occupés en équivalent temps plein le dernier jour du trimestre au cours duquel a eu lieu la première occupation suivant la période de référence.

Pour l’application de la présente disposition, il est tenu compte de tous les travailleurs qui, conformément à l’article 24/2, relèvent du champ d’application de la cotisation de solidarité renforcée, que ces travailleurs soient ou non reconnus en incapacité de travail.

§ 5. Ensuite, pour chaque employeur visé au paragraphe 1er, alinéa 2, le montant résultant du calcul effectué conformément au paragraphe 4 est multiplié par le nombre moyen total de travailleurs, exprimé en équivalents temps plein, occupés auprès de l’employeur concerné au cours de l’année de référence. La moyenne du nombre de travailleurs occupés en équivalents temps plein au cours de l’année de référence est calculée conformément au paragraphe 4, alinéas

2 à 5. Il en résulte, pour chaque employeur, le montant de répartition qui lui est dû.

§ 6. Au cours du quatrième trimestre de l’année au cours de laquelle le montant à répartir est établi, la cotisation de solidarité renforcée due, le cas échéant, pour l’année de référence par chaque employeur visé au paragraphe 1er, alinéa

2, est déduite par l’Office national de sécurité sociale du montant de répartition dû à l’employeur concerné pour l’année au cours de laquelle le montant à répartir est établi.

L’Office national de sécurité sociale informe chaque employeur concerné, annuellement, par un avis envoyé en décembre, du montant à recevoir ou à payer à la suite de l’application de l’alinéa 1er.

§ 7. Le cas échéant, le montant à recevoir par l’employeur, est d'abord utilisé d'office pour payer les montants relatifs au quatrième trimestre de l’année au cours de laquelle le montant à répartir est établi, et dus à l'Office national de sécurité sociale et ensuite, le cas échéant, les autres montants dus à l'Office national précité et ce avec imputation sur la dette la plus ancienne. Si après l'imputation il reste un solde, ce solde sera imputé sur les premiers montants venant ensuite à échéance dus à l'Office national précité.

Le cas échéant, le montant à payer par l’employeur conformément à l’article 24/5 est perçu par l’Office précité avec les cotisations trimestrielles du quatrième trimestre de l’année au cours de laquelle le montant à répartir est établi.

§ 8. Si le montant total des cotisations de responsabilisation renforcées effectivement perçues par l’Office national de sécurité sociale excède le montant à répartir conformément au §

1er, la différence est, le cas échéant, transmise par l’Office précité à l’O.N.S.S.-Gestion globale, visé à l’article 5, alinéa 1er, 2°, de la loi du 27 juin 1969 précitée. Art. 9.

Art. 9. Art. 24/7. § 1er. Sans préjudice du paragraphe 2, les organismes assureurs communiquent conformément aux dispositions de la loi du 15 janvier 1990 relative à l’institution et à l’organisation d’une Banque-carrefour de la sécurité sociale et ses arrêtés d’exécution au plus tard le quinzième jour du mois de novembre de l’année au cours de laquelle le montant à répartir est fixé, les catégories de données suivantes à l’Office national de sécurité sociale en vue du calcul, la perception et la répartition de la cotisation de solidarité renforcée :

1° le numéro d'identification des travailleurs majeurs qui bénéficiaient d'une indemnité d'incapacité primaire et qui étaient engagés dans les liens d'un contrat de travail à la date de début de l'incapacité de travail primaire et n'avaient pas encore atteint l'âge de 55 ans à cette date, à l'exclusion des travailleurs occupés par des employeurs exonérés en application de l'article

24/2, alinéa 2, et à l'exclusion des travailleurs pour lesquels la cotisation de solidarité renforcée n'est pas due conformément à l'article

24/2, alinéa 3 et 5 ;

2° le numéro d’entreprise des employeurs du travailleur visé au 1°, à l’exclusion des employeurs exonérés en application de l’article

24/2, alinéa 2 ;

3° la date de début de l’incapacité de travail primaire ; 4° le montant journalier des indemnités d’incapacité de travail primaire pour la période visée à l’article 24/4 ;

5° le cas échéant, la quote-part de chaque employeur dans la rémunération perdue.

Lorsque le quinzième jour visé à l'alinéa 1er est un samedi, un dimanche ou un jour férié légal, il est déplacé au jour ouvrable suivant.

§ 2. Après réception des données visées au paragraphe 1er, l'Office national de sécurité sociale, supprime, sur la base de la déclaration multifonctionnelle visée à l'article 21, alinéa 2 ou, le cas échéant, le transfert de données visée à l’article 21/2 de la loi du 27 juin 1969 précitée, les données concernant :

1° le cas échéant, les travailleurs occasionnels occupés chez un employeur ressortissant de la Commission paritaire de l'industrie hôtelière visés à l'article 31ter de l'arrêté royal du 28 novembre 1969 précité ;

2° les travailleurs occasionnels occupés chez un employeur ressortissant à la Commission paritaire des pompes funèbres visés à l'article

2/4 de la loi du 27 juin 1969 précitée ;

3° les travailleurs dont l'incapacité de travail primaire débute durant les trente premiers jours à partir du début de l'occupation auprès de l'employeur concerné ;

4° les périodes d'incapacité de travail primaire survenant après la fin du contrat de travail.

§ 3. Le Roi peut fixer les modalités des traitements de données visées aux paragraphes

1er et 2.

§ 4. L'Office national de sécurité sociale agit en tant que responsable du traitement des données à caractère personnel qu'il traite conformément aux dispositions du présent chapitre en vue du calcul, de la perception et de la répartition de la cotisation de solidarité renforcée.

§ 5. Les données à caractère personnel qui résultent des traitements visés aux paragraphes

1er et 2 ne sont pas conservées par l’Office national de sécurité sociale plus longtemps que nécessaire aux fins pour lesquelles elles sont traitées et sont détruites au plus tard trois ans à partir de la date d’exigibilité de la cotisation de solidarité renforcé. Art. 10.

Art. 10.

Art. 24/8. Les dispositions du présent chapitre sont applicables aux périodes d’incapacité de travail primaire qui commencent à partir du 1er janvier 2027. Art. 11.

Art. 11. Disposition d’entrée en vigueur

Enkel adviezen met betrekking tot ontwerpen en voorstellen met rang van wet, die uitgaan van de federale overheid, het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie worden zowel in het Nederlands als in het Frans door de Autoriteit gepubliceerd. De ‘Originele versie’ is de versie die gevalideerd werd.

Advies nr. 174/2026 van 13 augustus 2026

Betreft: een voorontwerp van wet tot wijziging van de wet van 19 december 2025 tot uitvoering van een versterkt terug naar werkbeleid in geval van arbeidsongeschiktheid

(ADV-2026-00118)

Trefwoorden: Versterkte solidariteitsbijdrage werkgevers inzake primaire arbeidsongeschiktheid

Originele versie

Gelet op de wet van 3 december 2017 tot oprichting van de Gegevensbeschermingsautoriteit, inzonderheid op artikelen 23 en 26 (hierna “WOG”);

Gelet op de Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn

95/46/EG (hierna “AVG”);

Gelet op de wet van 30 juli 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens (hierna “WVG”);

Gelet op de adviesaanvraag van de heer Frank Vandenbroucke, vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid (hierna "de aanvrager"), ontvangen op 23 juli 2026;

Brengt de Autorisatie- en Adviesdienst van de Gegevensbeschermingsautoriteit (hierna “de Autoriteit”)

op 13 augustus 2026 het volgende advies uit:

Advies 174/2026 - 2/2

I.

VOORWERP VAN DE ADVIESAANVRAAG

1. De aanvrager verzoekt om het advies van de Autoriteit aangaande artikel 19 van een voorontwerp tot wijziging van de wet van 19 december 2025 tot uitvoering van een versterkt terug naar werkbeleid in geval van arbeidsongeschiktheid (hierna: het ontwerp).

2. Met het voorgelegde artikel wordt met name een nieuw artikel 24/1 in de wet van 19 december

2025 ingevoerd. Het doel is de regeling van een versterkte solidariteitsbijdrage voor werkgevers, ten aanzien van werknemers die zich in de vierde en vijfde maand van arbeidsongeschiktheid bevinden.

Dit is naar analogie van het systeem dat reeds ingevoerd werd voor de tweede en derde maand.

II.

ONDERZOEK VAN DE ADVIESAANVRAAG

3. De Autoriteit verwijst de aanvrager naar haar advies 51/2025 betreffende een ontwerp van wet houdende diverse bepalingen – Titel 4 Sociale Zaken – Hoofdstuk 2 Solidariteitsbijdrage werkgevers inzake primaire arbeidsongeschiktheid.1 De Autoriteit is van oordeel dat de opmerkingen die hierin geformuleerd werden, ook nuttig kunnen zijn bij de redactie van het hier ter advies voorgelegde ontwerp.

Voor de Autorisatie- en Adviesdienst, Alexandra Jaspar, Directeur

1 Te raadplegen op: https://gegevensbeschermingsautoriteit.be/publications/advies-nr.-51-2025.pdf.

L’Autorité ne publie en français et en néerlandais que les avis concernant les projets ou propositions de textes de rang de loi émanant de l’Autorité fédérale, de la Région de Bruxelles-Capitale ou de la Commission Communautaire Commune. La ‘Version originale’ est celle qui a été validée.

Avis n° 174/2026 du 13 août 2026

Objet : un avant-projet de loi modifiant la loi du 19 décembre 2025 exécutant une politique renforcée de retour au travail en cas d'incapacité de travail (ADV-2026-00118)

Mots-clés : Cotisation de solidarité renforcée des employeurs en ce qui concerne l'incapacité de travail primaire

Traduction

Vu la loi du 3 décembre 2017 portant création de l'Autorité de protection des données, en particulier les articles 23 et 26 (ci-après "la LCA") ;

Vu le Règlement (UE) 2016/679 du Parlement européen et du Conseil du 27 avril 2016 relatif à la protection des personnes physiques à l'égard du traitement des données à caractère personnel et à la libre circulation de ces données, et abrogeant la Directive 95/46/CE (Règlement général sur la protection des données, ci-après le "RGPD") ;

Vu la loi du 30 juillet 2018 relative à la protection des personnes physiques à l'égard des traitements de données à caractère personnel (ci-après "la LTD") ;

Vu la demande d'avis de Monsieur Frank Vandenbroucke, Vice-premier Ministre et Ministre des Affaires sociales et de la Santé publique (ci-après le "demandeur"), reçue le 23 juillet 2026 ;

Le Service d'Autorisation et d'Avis de l’Autorité de protection des données (ci-après "l’Autorité") émet l’avis suivant le 13 août 2026 :

Avis 174/2026 - 2/2

I.

OBJET DE LA DEMANDE D'AVIS

1. Le demandeur sollicite l'avis de l'Autorité concernant l'article 9 d'un avant-projet de loi modifiant la loi du 19 décembre 2025 exécutant une politique renforcée de retour au travail en cas d'incapacité de travail (ci-après le "projet").

2. L'article qui est soumis introduit notamment un nouvel article 24/1 dans la loi du 19 décembre

2025. L'objectif est de prévoir une cotisation de solidarité renforcée pour les employeurs à l'égard des travailleurs qui se trouvent dans les quatrième et cinquième mois d'incapacité de travail, ceci par analogie avec le système déjà instauré pour le deuxième et le troisième mois.

II.

EXAMEN DE LA DEMANDE D'AVIS

3. L'Autorité renvoie le demandeur à son avis n° 51/2025 concernant un projet de loi portant des dispositions diverses - Titre 4 Affaires sociales – Chapitre 2 Cotisation de solidarité des employeurs concernant l’incapacité de travail primaire1. L'Autorité estime que les remarques qui y sont formulées peuvent également être utiles pour la rédaction du projet qui est ici soumis pour avis.

Pour le Service d’Autorisation et d’Avis, Alexandra Jaspar, Directrice

1 Consultable sur : https://www.autoriteprotectiondonnees.be/publications/avis-n0-51-2025.pdf.

Centrale drukkerij - Imprimerie centrale

Перевод на русский: GigaChat-2, 06.11.2026. Машинный перевод, вычитывается редакцией.