Pulse · Documents · Belgium · Chamber of Representatives (Belgium)
Wetsontwerp houdende instemming met het Samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat en de Vlaamse gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven.
WETSONTWERP
FILIP, Koning der Belgen, Aan allen die nu zijn en hierna wezen zullen, Onze Groet.
Op de voordracht van de minister van Justitie, hebben Wij besloten en besluiten Wij:
De minister van Justitie is ermee belast in onze naam bij de Kamer van volksvertegenwoordigers het ontwerp van wet in te dienen waarvan de tekst hierna volgt:
Artikel 1
Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
Art. 2
Instemming wordt verleend met het Samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat en de Vlaamse gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven.
Gegeven te Brussel, 22 oktober 2026
FILIP
Van Koningswege:
De minister van Justitie, Annelies Verlinden
Samenwerkingsakkoord tussen de Federale
Staat en de Vlaamse Gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven
Accord de coopération entre l'État fédéral et la Communauté flamande relatif à l’accompagnement et au traitement des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles
Gelet op artikel 128, §1, van de Grondwet, Gelet op de bijzondere wet van 8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen inzonderheid artikel 5, §1, I, 1° en 2°, gewijzigd bij de bijzondere wetten van 8 augustus 1988 en 16 juli 1993 en vervangen door de bijzondere wet van 6 januari 2014, art. 5, §1, II, 2°, vervangen bij de bijzondere wet van 16 juli 1993 en gewijzigd bij de bijzondere wetten van 19 juli 2012 en 6 januari 2014, art. 5, §1, III, gewijzigd bij de bijzondere wet van 6 januari 2014 en artikel 92bis, §1, ingevoegd bij de bijzondere wet van 8 augustus 1988 en gewijzigd bij de bijzondere wetten van 16 juli 1993 en 6 januari 2014, Vu l'article 128, §1, de la Constitution, Vu la loi spéciale du 8 août 1980 de réformes institutionnelles, notamment l'article 5, § 1er, I, 1° et 2°, modifié par les lois spéciales du 8 août 1988 et du 16 juillet 1993 et remplacé par la loi spéciale du 6 janvier 2014, art. 5, § 1er, II, 2°, remplacé par la loi spéciale du 16 juillet 1993 et modifié par les lois spéciales du 19 juillet 2012 et du 6 janvier 2014, art. 5, § 1er, III, modifié par la loi spéciale du 6 janvier 2014 et l'article 92bis, § 1er, inséré par la loi spéciale du 8 août 1988 et modifié par les lois spéciales du 16 juillet 1993 et du 6 janvier 2014, Overwegende dat de bevoegdheden inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven verdeeld zijn tussen de Federale Staat en de Gemeenschappen, Overwegende dat deze versnippering van bevoegdheden en de verspreiding van personeel en de bijhorende materiële en financiële middelen een doeltreffende, effectieve, coherente en geïntegreerde begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven kunnen belemmeren, Considérant que les compétences en matière d'accompagnement et de traitement des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles sont réparties entre l'État fédéral et les Communautés, Considérant que cette fragmentation des compétences et la dispersion du personnel ainsi que des moyens matériels et financiers associés peuvent entraver un accompagnement et un traitement efficaces, effectifs, cohérents et intégrés des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles, Overwegende dat een structurele samenwerking tussen de Federale Staat en de Vlaamse Gemeenschap noodzakelijk is
Considérant qu'une collaboration structurelle entre l'État fédéral et la Communauté flamande est nécessaire pour om tot een kwaliteitsvolle begeleiding en behandeling van seksuele delinquenten te komen, Overwegende dat de Grondwet en de bijzondere wet van 8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen de mogelijkheid voorzien dat de vermelde overheden een samenwerkingsakkoord sluiten, Overwegende dat het samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat en de Vlaamse Gemeenschap van 8 oktober 1998 inzake de begeleiding en behandeling van daders van seksueel misbruik geactualiseerd dient te worden, parvenir à un accompagnement et un traitement de qualité des délinquants sexuels, Considérant que la Constitution et la loi spéciale du 8 août 1980 de réformes institutionnelles prévoient la possibilité pour les autorités mentionnées de conclure un accord de coopération, Considérant que l'accord de coopération entre l'État fédéral et la Communauté flamande du 8 octobre 1998 relatif à la guidance et au traitement des auteurs d'infractions à caractère sexuel doit être actualisé, De partijen, De Federale Staat, vertegenwoordigd door de federale regering, in de persoon van Annelies Verlinden, de minister van Justitie, belast met Noordzee, En De Vlaamse Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Vlaamse Regering, in de persoon van Matthias Diependaele, de minister-president, Zuhal Demir, de minister van Onderwijs, Justitie en Werk, en Caroline Gennez, de minister van Welzijn en Armoedebestrijding, Cultuur en Gelijke Kansen, Komen in functie van hun respectievelijke bevoegdheden overeen hetgeen volgt:
Les parties, L'État fédéral, représenté par le gouvernement fédéral, en la personne d’Annelies Verlinden, ministre de la Justice, chargée de la Mer du Nord, Et La Communauté flamande, représentée par le gouvernement flamand, en la personne de Matthias Diependaele, ministre-président, Zuhal Demir, ministre de l’Enseignement, de la Justice et du Travail, et Caroline Gennez, ministre du Bien-Être, de la Lutte contre la Pauvreté, de la Culture et de l'Égalité des Chances, Conviennent, en fonction de leurs compétences respectives, ce qui suit :
Artikel 1 — Article 1er
Voor de toepassing van dit samenwerkingsakkoord wordt verstaan onder: 1° algemene verordening gegevensbescherming: de verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Pour l’application du présent accord de coopération, on entend par: 1° Règlement général sur la protection des données : le Règlement (UE) 2016/679 du Parlement européen et du Conseil du 27
Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG; 2° begeleiding: de psychosociale begeleiding van de betrokken personen; 3° begeleidingscomité: het begeleidingscomité, vermeld in artikel 13; 4° behandeling: de psychotherapeutische en/of psychiatrische behandeling van de betrokken personen; 5° betrokken persoon: een persoon als vermeld in artikel 2; 6° bevoegde dienst van de gemeenschappen: de dienst die opdrachten uitvoert in het kader van de gerechtelijke procedure of de uitvoering van gerechtelijke beslissingen, overeenkomstig artikel 5, § 1, III, van de bijzondere wet van 8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen; 7° bevoegde overheid: naargelang het juridische kader of de vraag tot adviesverlening, ofwel de gerechtelijke overheid, meer bepaald de vonnisrechter, kamer voor de bescherming van de maatschappij, de strafuitvoeringskamer, de probatiecommissie, de onderzoeksrechter of het openbaar ministerie, ofwel de federale minister van Justitie, meer bepaald de penitentiaire overheid; 8° centrum voor algemeen welzijnswerk: een centrum als vermeld in artikel 6 van het decreet van 8 mei 2009 betreffende het algemeen welzijnswerk; 9° centrum voor geestelijke gezondheidszorg: een centrum voor geestelijke gezondheidszorg als vermeld in avril 2016 relatif à la protection des personnes physiques à l'égard du traitement des données à caractère personnel et à la libre circulation de ces données, et abrogeant la directive 95/46/CE ; 2° accompagnement : l’accompagnement psychosocial des intéressés ; 3° comité d'accompagnement : le comité d'accompagnement visé à l'article 13 ; 4° traitement : le traitement psychothérapeutique et/ou psychiatrique des intéressés ; 5° intéressé(e) : une personne telle que décrite à l'article 2 ; 6° service compétent des Communautés : le service qui exécute des missions dans le cadre de la procédure judiciaire ou de l'exécution des décisions judiciaires, conformément à l'article 5, § 1er, III, de la loi spéciale du 8 août 1980 de réformes institutionnelles ; 7° autorité compétente : en fonction du cadre juridique ou de la demande d’avis, soit l’autorité judiciaire, plus précisément la juridiction de jugement, la chambre de protection sociale, la chambre d’exécution des peines, la commission de probation, le juge d’instruction ou le ministère public, soit le ministre fédéral de la Justice, plus précisément l'autorité pénitentiaire ; 8° centre d’aide sociale générale : un centre tel que visé à l'article 6, du décret du 8 mai 2009 relatif à l'aide sociale générale ; 9° centre de soins de santé mentale : un centre de soins de santé mentale tel que visé artikel 2, 1°, van het decreet van 18 mei 1999 betreffende de centra voor geestelijke gezondheidszorg; 10° forensisch psychiatrische centra en instellingen met een plaatsingsovereenkomst: inrichtingen als vermeld in artikel 3, 4°, c) en d), van de wet van 5 mei 2014 betreffende de internering; 11° gespecialiseerde voorziening: een voorziening die de begeleiding en/of behandeling van de betrokken personen op zich neemt, aangewezen conform artikel 7; 12° initiatief van beschut wonen: een initiatief van beschut wonen als vermeld in artikel 2, 9°, van het decreet van 6 juli 2018 betreffende de overname van de sectoren psychiatrische verzorgingstehuizen, initiatieven van beschut wonen, revalidatieovereenkomsten, revalidatieziekenhuizen en multidisciplinaire begeleidingsequipes voor palliatieve verzorging; 13° psychiatrisch verzorgingstehuis: een psychiatrisch verzorgingstehuis als vermeld in artikel 2, 12°, van het decreet van 6 juli 2018 betreffende de overname van de sectoren psychiatrische verzorgingstehuizen, initiatieven van beschut wonen, revalidatieovereenkomsten, revalidatieziekenhuizen en multidisciplinaire begeleidingsequipes voor palliatieve verzorging; 14° psychiatrische ziekenhuizen: de psychiatrische ziekenhuizen, vermeld in artikel 3 van de gecoördineerde wet van 10 juli 2008 op de ziekenhuizen en andere verzorgingsinrichtingen; 15° psychosociale diensten: de diensten gespecialiseerd in de problematiek van de betrokken personen, die werkzaam zijn à l'article 2, 1°, du décret du 18 mai 1999 relatif aux centres de santé mentale ; 10° centres de psychiatrie légale et les institutions ayant conclu un accord de placement : les établissements mentionnés à l'article 3, 4°, c) et d) de la loi du 5 mai 2014 relative à l'internement ; 11° structure spécialisée : une structure qui assume l’accompagnement et/ou le traitement des intéressés, désignée conformément à l'article 7 ; 12° initiative d’habitation protégée : une initiative d’habitation protégée telle que visée à l'article 2, 9°, du décret du 6 juillet 2018 relatif à la reprise des secteurs des maisons de soins psychiatriques, des initiatives d'habitation protégée, des conventions de revalidation, des hôpitaux de revalidation et des équipes d'accompagnement multidisciplinaires de soins palliatifs ; 13° maison de soins psychiatriques : une maison de soins psychiatriques telle que visée à l'article 2, 12°, du décret du 6 juillet 2018 relatif à la reprise des secteurs des maisons de soins psychiatriques, des initiatives d'habitation protégée, des conventions de revalidation, des hôpitaux de revalidation et des équipes d'accompagnement multidisciplinaires de soins palliatifs ; 14° hôpitaux psychiatriques : les hôpitaux psychiatriques visés à l'article 3 de la loi coordonnée du 10 juillet 2008 sur les hôpitaux et autres établissements de soins ; 15° services psychosociaux : les services spécialisés dans la problématique des binnen elke gevangenis en afdeling tot bescherming van de maatschappij. De equipe is multidisciplinair samengesteld en bestaat uit psychologen, maatschappelijk assistenten, een psychiater en een directeur; 16° richtlijn gegevensbescherming politie en justitie: Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad; 17° steuncentrum: het centrum dat ondersteuning biedt aan de forensisch psychiatrische centra en instellingen met een plaatsingsovereenkomst, de gespecialiseerde voorzieningen, de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de psychosociale diensten.
intéressés et qui travaillent au sein de chaque prison et section de défense sociale. L'équipe est pluridisciplinaire et est composée de psychologues, d'assistants sociaux, d'un psychiatre et d'un directeur ; 16° directive sur la protection des données dans le domaine répressif : la directive (UE) 2016/680 du Parlement européen et du Conseil du 27 avril 2016 relative à la protection des personnes physiques à l'égard du traitement des données à caractère personnel par les autorités compétentes à des fins de prévention et de détection des infractions pénales, d'enquêtes et de poursuites en la matière ou d'exécution de sanctions pénales, et à la libre circulation de ces données et abrogeant la décision-cadre 2008/977/JAI du Conseil ; 17° centre d’appui : le centre qui apporte un soutien aux centres de psychiatrie légale et aux institutions ayant conclu un accord de placement, aux structures spécialisées, aux services compétents des Communautés et aux services psychosociaux.
Art. 2
Art. 2
Dit samenwerkingsakkoord heeft betrekking op de gespecialiseerde adviezen en de gespecialiseerde begeleiding en behandeling met betrekking tot personen die verdacht, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd zijn wegens bepaalde seksuele misdrijven en voor wie op basis van wettelijke en reglementaire bepalingen gespecialiseerde adviezen, begeleiding en behandeling voorzien worden. Dit samenwerkingsakkoord is van toepassing op voorzieningen gelegen in het Nederlandse taalgebied en op voorzieningen gelegen in het tweetalig
Le présent Accord de coopération porte sur les avis spécialisés ainsi que l’accompagnement et le traitement spécialisés de personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour certaines infractions sexuelles et pour lesquelles des avis, un accompagnement et un traitement spécialisés sont fournis sur la base de dispositions légales et réglementaires. Cet accord de coopération s'applique aux structures situées dans la région de langue néerlandaise et aux structures situées dans la région bilingue de Bruxelles-Capitale, et qui peuvent être considérées par leur gebied Brussel-Hoofdstad die door hun organisatie kunnen worden beschouwd uitsluitend te behoren tot de Vlaamse Gemeenschap.
organisation comme appartenant exclusivement à la Communauté flamande.
Art. 3
Art. 3
De psychosociale diensten vervullen volgende taken: 1° uitvoeren van psychodiagnostiek en risicotaxatie; 2° inzetten op pretherapeutisch aanbod in het kader van het psychosociaal onderzoek ter voorbereiding van de begeleiding of behandeling door de gespecialiseerde voorzieningen; 3° verlenen van advies in het kader van (straf)uitvoeringsmodaliteiten aan de bevoegde overheid in functie van te nemen beslissingen; 4° samenwerken en overleg plegen met het steuncentrum, de gespecialiseerde voorzieningen, de bevoegde diensten van de gemeenschappen, de forensisch psychiatrische centra en de instellingen met een plaatsingsovereenkomst.
Les services psychosociaux sont investis des missions suivantes : 1° procéder à un psychodiagnostic et à une évaluation des risques ; 2° se concentrer sur une offre préthérapeutique dans le cadre de l'examen psychosocial en vue de préparer l’accompagnement ou le traitement par les structures spécialisées ; 3° fournir des avis dans le cadre des modalités d'exécution (des peines) à l'autorité compétente en fonction des décisions à prendre ; 4° coopérer et se concerter avec le centre d’appui, les structures spécialisées, les services compétents des Communautés, les centres de psychiatrie légale et les institutions ayant conclu un accord de placement.
Art. 4
Art. 4
De forensisch psychiatrische centra en de instellingen met een plaatsingsovereenkomst vervullen volgende taken: 1° uitvoeren van psychodiagnostiek en risicotaxatie; 2° realiseren van een therapeutisch aanbod ter voorbereiding van de begeleiding of behandeling door de gespecialiseerde voorzieningen; 3° verlenen van advies in het kader van uitvoeringsmodaliteiten aan de kamer voor Les centres de psychiatrie légale et les institutions ayant conclu un accord de placement sont investis des missions suivantes : 1° procéder à un psychodiagnostic et à une évaluation des risques ; 2° réaliser une offre thérapeutique en vue de préparer l’accompagnement ou le traitement par les structures spécialisées; 3° fournir des avis dans le cadre des modalités d’exécution à la Chambre de de bescherming van de maatschappij in functie van te nemen beslissingen; 4° samenwerken en overleg plegen met het steuncentrum, de gespecialiseerde voorzieningen, de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de psychosociale diensten.
protection sociale en fonction des décisions à prendre ; 4° coopérer et se concerter avec le centre d’appui, les structures spécialisées, les services compétents des Communautés et les services psychosociaux.
Art. 5
Art. 5
De bevoegde diensten van de gemeenschappen vervullen volgende taken: 1° op vraag van de bevoegde overheid advies verlenen met betrekking tot de betrokken personen, zonder afbreuk te doen aan de taak van de psychosociale diensten, vermeld in artikel 3, 3°, en de taak van de forensisch psychiatrische centra en instellingen met een plaatsingsovereenkomst, vermeld in artikel 4, 3°. Deze taak wordt uitgevoerd door gespecialiseerde medewerkers die de titel van psycholoog dragen, in de zin van de wet van 8 november 1993 tot bescherming van de titel psycholoog; 2° aanmelden van de betrokken personen bij een gespecialiseerde voorziening en desgevallend bezorgen van de gegevens van het dossier aan de gespecialiseerde voorziening, conform artikel 11, §1; 3° erover waken dat voorafgaandelijk de afspraken betreffende de begeleiding of behandeling vastgelegd worden in een driepartijenovereenkomst, conform artikel 11, §2; 4° opvolgen en motiveren van de betrokken personen tot naleving van de opgelegde voorwaarden en toezien op de naleving ervan; 5° coördineren van de samenwerking tussen de betrokken diensten van justitie en welzijns- en gezondheidszorg die betrokken
Les services compétents des Communautés sont investis des missions suivantes : 1° à la demande de l’autorité compétente, fournir des avis concernant les intéressés, sans préjudice des missions des services psychosociaux, visés à l'article 3, 3°, et des missions des centres de psychiatrie légale et des institutions ayant conclu un accord de placement, visées à l'article 4, 3°. Cette mission est assurée par des collaborateurs spécialisés portant le titre de psychologue, au sens de la loi du 8 novembre 1993 relative à la protection du titre de psychologue; 2° faire inscrire les intéressés dans une structure spécialisée et, le cas échéant, transmettre les éléments du dossier à la structure spécialisée, conformément à l'article 11, §1er ; 3° veiller à ce que les accords préalables en matière d’accompagnement ou de traitement soient fixés dans une convention tripartite, conformément à l'article 11, §2 ; 4° suivre et motiver les intéressés pour que ces personnes se conforment aux conditions imposées et contrôler le respect de ces conditions ; 5° coordonner la coopération entre les services de justice, d'aide sociale et de soins de santé impliqués dans le suivi des zijn bij de opvolging van de betrokken personen. Hierbij wordt regelmatig overleg gepleegd met de gespecialiseerde voorziening die de begeleiding of behandeling op zich neemt; 6° indien aangewezen, organiseren van een overleg, conform artikel 11, §4; 7° vragen van een feedbackfiche over de opvolging van de begeleiding of de behandeling aan de gespecialiseerde voorziening met het oog op de verplichte verslaggeving van de bevoegde dienst van de gemeenschappen aan de bevoegde overheid; 8° rechtstreeks rapporteren aan de procureur des Konings in geval van spoedeisende situaties die een ernstig risico inhouden voor derden en de bevoegde overheid daarvan op de hoogte brengen.
intéressés. Cela implique une concertation régulière avec la structure spécialisée chargée de l’accompagnement ou du traitement ; 6° le cas échéant, organiser une concertation, conformément à l'article 11, §4 ; 7° demander une fiche reprenant le feedback du suivi de l’accompagnement ou du traitement auprès de la structure spécialisée dans le cadre du rapportage obligatoire du service compétent des Communautés à l'autorité compétente ; 8° rapporter directement au procureur du Roi les situations urgentes présentant un risque grave pour les tiers et en informer l'autorité compétente.
Art. 6
Art. 6
Het steuncentrum vervult volgende taken: 1° vervullen van een consultfunctie op vraag van de psychosociale diensten, de forensisch psychiatrische centra en instellingen met een plaatsingsovereenkomst, de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de gespecialiseerde voorzieningen; 2° verstrekken van wetenschappelijke informatie aan de psychosociale diensten, de forensisch psychiatrische centra en instellingen met een plaatsingsovereenkomst, de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de gespecialiseerde voorzieningen; 3° uitvoeren van wetenschappelijk onderzoek, onder meer op basis van de aangeleverde gegevens afkomstig van de Le centre d'appui réalise les missions suivantes : 1° remplir une fonction consultative à la demande des services psychosociaux, des centres de psychiatrie légale et des institutions ayant conclu un accord de placement, des services compétents des Communautés et des structures spécialisées ; 2° fournir des informations scientifiques aux services psychosociaux, aux centres de psychiatrie légale et aux institutions ayant conclu un accord de placement, aux services compétents des Communautés et aux structures spécialisées ; 3° mener des recherches scientifiques, y compris sur la base des données fournies par les services psychosociaux, les centres de psychosociale diensten, de forensisch psychiatrische centra en instellingen met een plaatsingsovereenkomst, de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de gespecialiseerde voorzieningen; 4° bieden van ondersteuning, specifieke opleidingen en intervisies op het vlak van psychodiagnostiek, risicotaxatie en begeleidings- en behandelingsmethodieken voor de psychosociale diensten, de forensisch psychiatrische centra en instellingen met een plaatsingsovereenkomst, de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de gespecialiseerde voorzieningen en bekendmaken van dergelijke opleidingen en intervisies aangeboden door andere organisaties, voor zover deze wetenschappelijk onderbouwd zijn; 5° publiceren en beheren van een lijst met gespecialiseerde voorzieningen aangewezen conform artikel 7. Elke wijziging van deze lijst wordt door de betreffende partij bij dit samenwerkingsakkoord meegedeeld aan het steuncentrum. Het steuncentrum informeert het begeleidingscomité over de actuele lijst; 6° publiceren en actualiseren van een richtlijn met goede praktijken voor de toepassing van wetenschappelijk onderbouwde psychodiagnostiek, risicotaxatie en begeleidingsen behandelingsmethodieken en een richtlijn met goede praktijken voor het gedeeltelijk overdragen van de begeleiding of behandeling aan een niet als gespecialiseerde voorziening aangewezen voorziening of individuele behandelaar, vermeld in artikel 10. Het steuncentrum informeert het begeleidingscomité over deze richtlijnen; 7° meewerken aan informatieve acties met betrekking tot de toepassing van het psychiatrie légale et les institutions ayant conclu accord de placement, les services compétents des Communautés et les structures spécialisées ; 4° apporter un soutien, prévoir des formations spécifiques et une intervision dans le domaine du psychodiagnostic, de l'évaluation des risques et des méthodologies d’accompagnement et de traitement pour les services psychosociaux, les centres de psychiatrie légale et les institutions ayant conclu accord de placement, les services compétents des Communautés et les structures spécialisées, et promouvoir ce type de formations et intervisions offertes par d'autres organisations, pour autant qu'elles soient scientifiquement fondées ; 5° publier et gérer une liste des structures spécialisées désignées conformément à l'article 7. Toute modification de cette liste est notifiée au centre d'appui par la partie concernée du présent accord de coopération. Le centre d'appui informe le comité d'accompagnement de la liste actuelle ; 6° publier et mettre à jour des directives reprenant de bonnes pratiques pour l'application de méthodes de psychodiagnostic, d'évaluation des risques, d’accompagnement et de traitement fondées sur des preuves scientifiques, ainsi que des directives reprenant de bonnes pratiques pour le transfert partiel de l’accompagnement ou du traitement à une structure non désignée comme spécialisée ou à un praticien individuel visé à l'article 10. Le centre d'appui informe le comité d'accompagnement au sujet de ces directives ; 7° contribuer à des actions informatives concernant l'application de l'accord de samenwerkingsakkoord, op vraag van een partij bij dit samenwerkingsakkoord; 8° plegen van overleg met de andere steuncentra die erkend zijn binnen initiatieven van de andere deelstaten, minstens éénmaal per jaar en dit met het oog op informatie-uitwisseling en afstemming van hun respectieve werkingen; 9° opstellen van een jaarplan met overzicht van steunopdrachten gepland voor de psychosociale diensten, de forensisch psychiatrische centra en instellingen met een plaatsingsovereenkomst, de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de gespecialiseerde voorzieningen, vóór 1 december voorafgaand aan het betreffend werkingsjaar, ter goedkeuring overgemaakt aan de partijen bij dit samenwerkingsakkoord die de betreffende steunopdrachten subsidiëren overeenkomstig hun eigen bevoegdheden; 10° opstellen van een werkingsverslag ten behoeve van de partijen bij dit samenwerkingsakkoord, vóór 1 mei volgend op het werkingsjaar. De taken uitgevoerd voor de psychosociale diensten, de forensisch psychiatrische centra en instellingen met een plaatsingsovereenkomst, de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de gespecialiseerde voorzieningen worden weergegeven in afzonderlijke luiken van het werkingsverslag. Het steuncentrum vervult eveneens de taken, vermeld in artikel 9, 1° tot en met 5°. Artikelen 10, en zijn van overeenkomstige toepassing.
De bevoegde regering van de Vlaamse Gemeenschap wijst, in samenspraak met en het akkoord van de federale overheid in het kader van de Interministeriële Conferentie Justitiehuizen, het steuncentrum aan voor coopération, à la demande d'une partie à cet accord de coopération ; 8° se concerter au moins une fois par an avec les autres centres d'appui reconnus dans le cadre d'initiatives des autres entités fédérées en vue d'échanger des informations et de coordonner leur fonctionnement respectif ; 9° établir un plan annuel avec un aperçu des missions d'appui prévues pour les services psychosociaux, les centres de psychiatrie légale et les institutions ayant conclu un accord de placement, les services compétents des Communautés et les structures spécialisées, et ce, avant le 1er décembre précédant l'année de fonctionnement concernée, soumis pour approbation aux parties au présent accord de coopération qui subventionnent les missions d'accompagnement concernées en fonction de leurs propres compétences ; 10° rédiger un rapport d’activité destiné aux parties au présent accord de coopération, et ce, avant le 1er mai suivant l'année de fonctionnement. Les missions accomplies pour les services psychosociaux, les centres de psychiatrie légale et les institutions ayant conclu un accord de placement, les services compétents des Communautés et les structures spécialisées sont reprises dans des volets distincts du rapport d’activité. Le centre d'appui est également investi des missions mentionnées à l'article 9, 1° à 5°. Les articles 10, 11 et 12 s'appliquent mutatis mutandis. Le gouvernement compétent de la Communauté flamande désigne, en concertation avec l'autorité fédérale et avec son accord, dans le cadre de la Conférence interministérielle pour les Maisons de het uitvoeren van de taken, vermeld in het eerste en tweede lid.
De partijen bij dit samenwerkingsakkoord verbinden zich, elk binnen hun eigen bevoegdheden, tot financiële ondersteuning van het door de bevoegde regering van de Vlaamse Gemeenschap aangewezen steuncentrum.
justice, le centre d'appui pour l'exécution des missions visées aux premier et deuxième alinéas. Les parties au présent accord de coopération s'engagent, chacune dans le cadre de leurs compétences respectives, à apporter un soutien financier au centre d'appui désigné par le gouvernement compétent de la Communauté flamande.
Art. 7
Art. 7
De Vlaamse minister, bevoegd voor de zorg, wijst per provincie alsook voor het tweetalige gebied Brussel-Hoofdstad één of meer door de Vlaamse Gemeenschap erkende en gesubsidieerde centra voor geestelijke gezondheidszorg aan als gespecialiseerde voorzieningen voor de begeleiding en behandeling van de betrokken personen. De Vlaamse minister, bevoegd voor de zorg, wijst één of meer door de Vlaamse Gemeenschap erkende psychiatrische ziekenhuizen aan als gespecialiseerde voorzieningen voor de begeleiding en behandeling van de betrokken personen. De Vlaamse minister, bevoegd voor de zorg, wijst per provincie één of meer door de Vlaamse Gemeenschap erkende en gesubsidieerde centra voor algemeen welzijnswerk aan als gespecialiseerde voorziening voor de begeleiding van de betrokken personen, waarbij minstens één gespecialiseerde voorziening voor de provincie Vlaams-Brabant en het tweetalige gebied Brussel-hoofdstad samen. De Vlaamse minister, bevoegd voor de zorg, kan per provincie alsook voor het tweetalige gebied Brussel-Hoofdstad één of meer door de Vlaamse Gemeenschap erkende en gesubsidieerde psychiatrische
Le ministre flamand qui a les soins dans ses attributions désigne, pour chaque province ainsi que pour la région bilingue de Bruxelles-Capitale, un ou plusieurs centres de soins de santé mentale reconnus et subventionnés par la Communauté flamande en tant que structures spécialisées pour l'accompagnement et le traitement des intéressés. Le ministre flamand qui a les soins dans ses attributions désigne un ou plusieurs hôpitaux psychiatriques reconnus par la Communauté flamande comme structures spécialisées pour l'accompagnement et le traitement des intéressés. Le ministre flamand qui a les soins dans ses attributions désigne, par province, un ou plusieurs centres d'aide sociale générale reconnu et subventionné par la Communauté flamande en tant que structure spécialisée pour l'accompagnement des intéressés, avec au moins une structure spécialisée pour la province du Brabant flamand et la région bilingue de Bruxelles-Capitale réunies. Le ministre flamand qui a les soins dans ses attributions peut désigner une ou plusieurs maisons de soins psychiatriques et initiatives d’habitation protégée reconnues et subventionnées par la Communauté verzorgingstehuizen en initiatieven van beschut wonen aanwijzen als gespecialiseerde voorzieningen voor de begeleiding en behandeling van de betrokken personen. Elke wijziging in de aanwijzing van gespecialiseerde voorzieningen wordt door de betreffende partij bij dit samenwerkingsakkoord meegedeeld aan het steuncentrum.
flamande en tant que structures spécialisées pour l'accompagnement et le traitement des intéressés pour chaque province ainsi que pour la région bilingue de Bruxelles-Capitale. Tout changement dans la désignation des structures spécialisées sera notifié au centre d'appui par la partie concernée du présent accord de coopération.
Art. 8
Art. 8
De gespecialiseerde voorzieningen voldoen aan al volgende criteria: 1° de gespecialiseerde voorziening heeft rechtspersoonlijkheid of maakt deel uit van een organisatie die rechtspersoonlijkheid heeft; 2° de gespecialiseerde voorziening engageert zich tot geïntegreerde samenwerking met andere gespecialiseerde voorzieningen binnen het territoriale werkingsgebied; 3° de gespecialiseerde voorziening of geïntegreerde samenwerking van gespecialiseerde voorzieningen beschikt over een multidisciplinair samengesteld team voor de begeleiding en behandeling van de betrokken personen. Aan de gespecialiseerde voorziening in de geestelijke gezondheidszorg is een psychiater verbonden; 4° de gespecialiseerde voorziening of geïntegreerde samenwerking van gespecialiseerde voorzieningen beschikt over de bekwaamheid om wetenschappelijk onderbouwde psychodiagnostiek, risicotaxatie en methodieken toe te passen bij de begeleiding en behandeling van de betrokken personen, dit met het oog op recidivebeperking. De gespecialiseerde voorziening past delict-analyse en risicomanagement toe en streeft het Les structures spécialisées doivent répondre à tous les critères suivants : 1° la structure spécialisée est dotée de la personnalité juridique ou fait partie d'une organisation dotée de la personnalité juridique ; 2° la structure spécialisée s'engage dans une coopération intégrée avec d'autres structures spécialisées au sein du champ d’action territorial ; 3° la structure spécialisée ou la coopération intégrée de structures spécialisées dispose d'une équipe multidisciplinaire pour assurer l'accompagnement et le traitement des intéressés. Un psychiatre est rattaché à la structure spécialisée de soins de santé mentale ; 4° la structure spécialisée ou la coopération intégrée de structures spécialisées est apte à appliquer des psychodiagnostics, une évaluation des risques et des méthodologies scientifiquement fondés lors de l’accompagnement et du traitement des intéressés, et ce, en vue de réduire la récidive. La structure spécialisée applique l'analyse de délits et la gestion des risques et s'efforce de promouvoir le bien-être des intéressés. La structure spécialisée travaille bevorderen van het welzijn van de betrokken personen na. De gespecialiseerde voorziening werkt binnen een herstelgerichte visie en betrekt hierbij zoveel als mogelijk het sociale netwerk van de betrokken personen; 5° de gespecialiseerde voorziening laat elk teamlid, die de begeleiding of behandeling van de betrokken personen op zich neemt, jaarlijks minimaal negen uur deelnemen aan door het steuncentrum aangeboden of bekendgemaakte opleidingen en/of intervisies op het vlak van psychodiagnostiek, risicotaxatie en begeleidings- en behandelingsmethodieken; 6° de gespecialiseerde voorziening is bereid de taken, vermeld in artikel 9, te vervullen en de gedeeltelijke overdracht van de begeleiding of behandeling, vermeld in artikel 10, te overwegen.
dans le cadre d'une vision axée sur le rétablissement, en impliquant autant que possible le réseau social des intéressés ; 5° la structure spécialisée permet à chaque membre de l'équipe, qui est chargé d’assurer l’accompagnement ou le traitement des intéressés, de participer au moins neuf heures par an à des cours de formation et/ou des intervisions proposées ou publiées par le centre d'appui dans le domaine du psychodiagnostic, de l'évaluation des risques et des méthodologies d’accompagnement et de traitement ; 6° la structure spécialisée est disposée à accomplir les missions mentionnées à l'article 9 et à envisager de déléguer une partie de l’accompagnement ou du traitement, tel que visé à l'article 10.
Art. 9
Art. 9
De gespecialiseerde voorzieningen vervullen volgende taken: 1° opstellen van het luik ‘feedback opstart’ van de doorverwijsfiche over de opstart van de begeleiding of behandeling en overmaken aan de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen, conform artikel 11, §1, 2°; 2° instaan voor de gepaste extrapenitentiaire begeleiding of behandeling van de betrokken personen waarvoor conform artikel 11, §2, een driepartijenovereenkomst is gesloten; 3° opstellen van een feedbackfiche over de opvolging van de begeleiding of de behandeling en overmaken aan de betrokken medewerker van de bevoegde
Les structures spécialisées sont investies des missions suivantes : 1° rédiger le volet « feedback opstart » (NdT : démarrage feed-back) de la fiche d'adressage en ce qui concerne le lancement de l’accompagnement ou du traitement et le transmettre au collaborateur concerné du service compétent des Communautés, conformément à l'article 11, §1er, 2° ; 2° assurer un accompagnement ou un traitement extra-pénitentiaire approprié aux intéressés pour lesquels une convention tripartite a été conclue conformément à l'article 11 §2 ; 3° rédiger une fiche de feed-back sur le suivi de l’accompagnement ou du traitement et la transmettre au collaborateur concerné du service compétent des Communautés, conformément à l'article 11, §3 ;
dienst van de gemeenschappen, conform artikel 11, §3; 4° deelnemen aan een overleg, op vraag van de medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen, conform artikel 11, §4; 5° opstellen van een jaarlijks werkingsverslag namens de gespecialiseerde voorziening of geïntegreerde samenwerking van gespecialiseerde voorzieningen met een specifiek deel over de kwantitatieve en kwalitatieve gegevens inzake de begeleiding en behandeling van de betrokken personen, volgens een sjabloon opgemaakt door het begeleidingscomité. In dit werkingsverslag wordt aangetoond dat de gespecialiseerde voorziening voldoet aan de criteria, vermeld in artikel 8. Dit werkingsverslag wordt vóór 1 mei volgend op het werkingsjaar overgemaakt aan de bevoegde minister ter verantwoording van de aanwijzing.
4° participer à une concertation, à la demande du collaborateur concerné du service compétent des Communautés, conformément à l'article 11, §4 ; 5° rédiger un rapport d’activité annuel au nom de la structure spécialisée ou de la coopération intégrée de structures spécialisées contenant une partie dédiée spécifiquement aux données quantitatives et qualitatives relatives à l'accompagnement et au traitement des intéressés, selon un modèle établi par le comité d’accompagnement. Ce rapport de d’activité doit démontrer que la structure spécialisée répond aux critères énoncés à l'article 8. Ce rapport d’activité sera soumis au ministre compétent, et ce, avant le 1er mai suivant l'année de fonctionnement en vue de justifier la désignation.
Art. 10
Art. 10
Indien geïndiceerd, kan de gespecialiseerde voorziening de begeleiding of behandeling gedeeltelijk overdragen aan een niet als gespecialiseerde voorziening aangewezen voorziening of aan een individuele behandelaar waarvan de gespecialiseerde voorziening inschat dat deze hiertoe over de nodige expertise beschikt. In dit geval blijft de gespecialiseerde voorziening de betrokken persoon, vermeld in artikel 2, actief opvolgen en vervult de samenwerkingsafspraken met de bevoegde diensten van de gemeenschappen, vermeld in artikel 11. De gespecialiseerde voorziening maakt duidelijke werkafspraken met de niet als gespecialiseerde voorziening aangewezen voorziening of individuele behandelaar aan wie de begeleiding of behandeling gedeeltelijk wordt overgedragen en baseert zich daarbij op de Si indiqué, la structure spécialisée peut déléguer une partie de l’accompagnement ou du traitement à une structure non désignée comme spécialisée ou à un praticien individuel dont la structure spécialisée estime qu'il possède l'expertise nécessaire pour ce faire. Dans ce cas, la structure spécialisée continue à suivre activement la personne concernée, visée à l'article 2, et met en œuvre les modalités de la coopération conclues avec les services compétents des Communautés, visés à l'article 11. La structure spécialisée établit des accords de travail clairs avec la structure non désignée comme spécialisée ou le praticien individuel auquel l’accompagnement ou le traitement est partiellement délégué, en se basant sur la door het steuncentrum gepubliceerde richtlijn, vermeld in artikel 6, eerste lid, 6°. In het werkingsverslag, vermeld in artikel 9, 5°, rapporteert de gespecialiseerde voorziening over het aantal gedeeltelijk overgedragen trajecten in functie van monitoring en evaluatie.
directive publiée par le centre d'appui, visée à l'article 6, alinéa 1er, 6°. Dans le rapport de fonctionnement visé à l'article 9, 5°, la structure spécialisée fait rapport du nombre de trajets partiellement délégués en fonction du monitoring et de l'évaluation.
Art. 11
Art. 11
§1. De betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen meldt, met het oog op een aangepaste begeleiding of behandeling, de betrokken personen aan bij een gespecialiseerde voorziening aan de hand van een doorverwijsfiche. Afhankelijk van wie optreedt als bevoegde overheid, bezorgt het openbaar ministerie, de onderzoeksrechter dan wel de penitentiaire overheid de gegevens van het dossier die noodzakelijk zijn voor de begeleiding of behandeling van de betrokken personen aan de gespecialiseerde voorziening. Hiervoor kan het openbaar ministerie, de onderzoeksrechter dan wel de penitentiaire overheid een beroep doen op de bevoegde diensten van de gemeenschappen, mits hen hiertoe de nodige toelating te verlenen. De gespecialiseerde voorziening rapporteert over de opstart van de begeleiding of behandeling aan de hand van de doorverwijsfiche. De doorverwijsfiche, vermeld in het eerste lid, bevat volgende luiken: 1° via het luik ‘aanmelding’ bezorgt de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen de relevante gegevens van het dossier aan de gespecialiseerde voorziening met het oog op de begeleiding of behandeling van de betrokken persoon; 2° via het luik ‘feedback opstart’ rapporteert de gespecialiseerde voorziening
§1er. Le collaborateur concerné du service compétent des Communautés fait inscrire les personnes concernées en vue d’un accompagnement et d’un traitement adaptés, dans une structure spécialisée au moyen d’une fiche d'adressage. En fonction de l’instance qui intervient en tant qu’autorité compétente, le ministère public, le juge d'instruction ou les autorités pénitentiaires fournissent à la structure spécialisée les éléments du dossier nécessaires à l'accompagnement et au traitement des personnes concernées. A cette fin, le ministère public, le juge d'instruction ou les autorités pénitentiaires peuvent faire appel aux services compétents des Communautés, sous réserve de leur accorder l'autorisation nécessaire à cet effet. La structure spécialisée signale le début de l'accompagnement ou du traitement au moyen de la fiche d'adressage. La fiche d'adressage visée au paragraphe 1er comporte les volets suivants : 1° le volet « aanmelding » (NdT : inscription) par le biais duquel le collaborateur concerné du service compétent des Communautés fournit les éléments pertinents du dossier à la structure spécialisée en vue de l’accompagnement ou du traitement de l’intéressé ; 2° le volet « feedback opstart » par le biais duquel la structure spécialisée indique si of de betrokken persoon al dan niet in aanmerking komt voor een begeleiding of behandeling. Indien de betrokken persoon in aanmerking komt, wordt de inschatting van de geplande opstart van de begeleiding of behandeling en worden de eventuele voorwaarden, gesteld door de hulpverlening, aangevuld. Indien de gespecialiseerde voorziening beslist dat de betrokken persoon niet in aanmerking komt voor een begeleiding of behandeling, wordt, zo mogelijk, een richtinggevend alternatief vermeld.
§2. Voordat de begeleiding of behandeling van de betrokken persoon wordt opgestart, sluiten de bevoegde diensten van de gemeenschappen, de betrokken hulpverlener van de gespecialiseerde voorziening en de betrokken persoon een driepartijenovereenkomst, waarin de te ondernemen acties bij de begeleiding en behandeling van de betrokken persoon, de wijze van samenwerking tussen de voornoemde partijen en de afspraken omtrent informatie-uitwisseling worden vastgelegd.
§3. De gespecialiseerde voorziening stelt ten behoeve van de bevoegde dienst van de gemeenschappen een feedbackfiche op over de opvolging van de begeleiding of de behandeling, telkens als de gespecialiseerde voorziening het nuttig acht en minstens in volgende situaties: 1° op vraag van de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen in het kader van de verplichte verslaggeving van deze dienst aan de bevoegde overheid; 2° op initiatief van de gespecialiseerde voorziening, in geval van formele moeilijkheden die bij de begeleiding of behandeling zijn gerezen, in geval van situaties die een ernstig risico inhouden voor l’intéressé peut ou non bénéficier d'un accompagnement ou d'un traitement. Si l’intéressé est éligible, l'évaluation du démarrage prévu de l’accompagnement ou du traitement ainsi que les conditions éventuelles imposées par le thérapeute sont complétées. Si la structure spécialisée décide que l’intéressé n’est pas éligible pour bénéficier d'un accompagnement ou d'un traitement, une alternative d’orientation est, si possible, indiquée.
§2. Avant d'entamer l'accompagnement ou le traitement de l’intéressé, les services compétents des Communautés, le thérapeute concerné de la structure spécialisée et l’intéressé concluent une convention tripartite qui fixe les actions à entreprendre dans le cadre de l'accompagnement et du traitement de l’intéressé, la méthode de coopération entre les parties précitées et les modalités convenues en ce qui concerne l'échange d'informations.
§3. La structure spécialisée prépare une
fiche de retour d'information à l'intention du service compétent des Communautés sur le suivi de l'accompagnement ou du traitement, chaque fois qu'elle le juge utile et au moins dans les situations suivantes : 1° à la demande du collaborateur concerné du service compétent des Communautés dans le cadre du rapportage obligatoire de ce service à l'autorité compétente ; 2° à l'initiative de la structure spécialisée, en cas de difficultés formelles survenues durant l’accompagnement ou le traitement, en cas de situations présentant un risque grave pour des tiers ou en cas de menace de derden of als een vroegtijdige stopzetting van de begeleiding of behandeling dreigt. De feedbackfiche, vermeld in het eerste lid, bevat volgende luiken: 1° het luik ‘opvolging’ rapporteert over het verloop van de begeleiding of behandeling. In dit luik worden volgende punten opgenomen:
a) de daadwerkelijke aanwezigheden van de betrokken persoon op de gemaakte afspraken;
b) de afwezigheden van de betrokken persoon die niet gerechtvaardigd zijn;
c) de situaties die een ernstig risico inhouden voor derden;
d) de formele moeilijkheden die bij de begeleiding of behandeling zijn gerezen; 2° het luik ‘stopzetting’ rapporteert in voorkomend geval over een vroegtijdige stopzetting van de begeleiding of behandeling door de betrokken persoon of de gespecialiseerde voorziening. De datum en reden van vroegtijdige stopzetting en, zo mogelijk, een richtinggevend alternatief en aandachtspunten worden vermeld. Indien een richtinggevend alternatief niet mogelijk is, wordt de reden hiertoe aangegeven; 3° het luik ‘afronding’ rapporteert in voorkomend geval over een succesvolle afsluiting van de begeleiding of behandeling. De datum van afronding en, zo mogelijk, de aandachtspunten worden vermeld. In geval van spoedeisendheid bij de rapportering over een situatie die een ernstig risico inhoudt voor derden, als vermeld in het tweede lid, 1°, c), brengt de gespecialiseerde voorziening rechtstreeks fin prématurée de l’accompagnement ou du traitement. La fiche de retour d'information visée à l’alinéa 1er comporte les rubriques suivantes : 1° la rubrique « opvolging » fait état du déroulement de l’accompagnement ou du traitement. Dans cette rubrique sont repris les points suivants :
a) la présence effective de l'intéressé aux rendez-vous fixés ;
b) les absences non justifiées de l’intéressé ;
c) les situations qui présentent un risque grave pour les tiers ;
d) les difficultés formelles rencontrées dans le cadre de l’accompagnement ou du traitement ; 2° la rubrique « stopzetting » fait état, le cas échéant, d'une cessation anticipée de l’accompagnement ou du traitement par l’intéressé ou la structure spécialisée. Sont indiqués la date et la raison de la cessation anticipée et, si possible, une alternative d’orientation et des points d'attention. Si une alternative d’orientation n'est pas possible, la raison en est donnée ; 3° la rubrique « afronding » fait état, le cas échéant, de la finalisation positive de l'accompagnement ou du traitement. La date finalisation et, si possible, les points d'attention sont mentionnés. En cas d'urgence dans le signalement d'une situation présentant un risque grave pour des tiers, tel que visé à l'alinéa 2, 1°, c), la structure spécialisée fait directement rapport au procureur du Roi. Une copie de verslag uit aan de procureur des Konings. Een kopie van dit verslag wordt bezorgd aan de bevoegde dienst van de gemeenschappen. §4. Gedurende de begeleiding of behandeling kan een overleg tussen, enerzijds, de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen, de betrokken hulpverlener van de gespecialiseerde voorziening en desgevallend de betrokken medewerker van de psychosociale dienst en, anderzijds, de betrokken persoon plaatsvinden. Het overleg heeft tot doel te verhelpen aan moeilijkheden die het voortzetten van de begeleiding of de behandeling door de gespecialiseerde voorziening in de weg staat. Daartoe worden tijdens het overleg:
1° de reden en het doel van het overleg verduidelijkt; 2° ieders rol en verantwoordelijkheden verduidelijkt; 3° problematische aspecten van de cliëntsituatie die een hinderpaal vormen voor de verdere begeleiding of behandeling, besproken; 4° in de mate van het mogelijke afspraken gemaakt om aan de vastgestelde problemen te verhelpen. Dit overleg kan gevraagd worden door elke betrokken partij, als vermeld in het eerste lid, onder meer wanneer de hulpverlener formele moeilijkheden signaleert, een situatie vaststelt die ernstig risico inhoudt voor derden of een vroegtijdige stopzetting van de begeleiding of behandeling dreigt. Het overleg wordt georganiseerd door de medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen en kan enkel plaatsvinden ce rapport est remise au service compétent des Communautés.
§4. Pendant l’accompagnement ou le traitement, une concertation peut avoir lieu entre, d’une part, le collaborateur concerné du service compétent des Communautés, le thérapeute concerné de la structure spécialisée et, le cas échéant, le collaborateur concerné du service psychosocial et, d’autre part, l’intéressé. La concertation vise à remédier aux difficultés qui empêchent la structure spécialisée de poursuivre l’accompagnement ou le traitement. À cette fin, lors de la concertation : 1° sont précisés la raison et l'objectif de la consultation ; 2° sont clarifiés les rôles et responsabilités de chacun ; 3° sont abordés les aspects problématiques de la situation du client qui constituent un obstacle à la poursuite de l’accompagnement ou du traitement ; 4° sont pris, dans la mesure du possible, des arrangements pour remédier aux problèmes constatés. Cette concertation peut être demandée par toute partie concernée, comme indiqué à l'alinéa 1er, y compris lorsque le thérapeute signale des difficultés formelles, une situation qui présente un risque grave pour des tiers ou qui menace de mettre fin prématurément à l'accompagnement ou au traitement. La concertation est organisée par le collaborateur du service compétent des Communautés et ne peut avoir lieu in aanwezigheid, fysiek dan wel digitaal, van de betrokken persoon. De betrokken hulpverlener kan in functie van de finaliteit van het overleg informatie delen betreffende de moeilijkheden die het voortzetten van de begeleiding of behandeling door de gespecialiseerde voorziening in de weg staan, zonder wegens miskenning van het beroepsgeheim strafbaar te kunnen worden gesteld op basis van artikel 352 van het Strafwetboek.
qu'en présence, physique ou en ligne, de l’intéressé. En fonction de la finalité de la concertation, le thérapeute concerné peut partager des informations concernant les difficultés empêchant la poursuite de l’accompagnement ou du traitement par la structure spécialisée, sans risquer d'être sanctionné au titre de l'article 352 du Code pénal pour violation du secret professionnel.
Art. 12
Art. 12
§1. Voor zover het noodzakelijk is voor de doeleinden vermeld in artikel 2, eerste lid, kunnen de volgende persoonsgegevens worden verwerkt: 1° identificatiegegevens; 2° contactgegevens; 3° gegevens over beroep, beroepsbekwaamheid, opleiding en vorming; 4° leeftijd, geslacht, nationaliteit, burgerlijke staat en verblijfsstatuut; 5° gegevens betreffende schulden en solvabiliteit; 6° gegevens betreffende de levensstijl, vrijetijdsbesteding en sociale context; 7° gegevens betreffende de gezinssamenstelling; 8° gegevens betreffende de woonomstandigheden; 9° politionele en gerechtelijke gegevens; 10° gegevens betreffende de gezondheid;
§1er. Dans la mesure où cela est nécessaire aux fins visées à l'article 2, alinéa 1er, les données à caractère personnel suivantes peuvent être traitées : 1° données d'identification ; 2° coordonnées ; 3° données sur la profession, la compétence professionnelle, les études et la formation ; 4° âge, sexe, nationalité, état civil et statut de résident ; 5° données en matière de dettes et de solvabilité ; 6° données sur le mode de vie, les activités de loisirs et le contexte social ; 7° données sur la composition de la famille ; 8° données sur les conditions de logement ; 9° données policières et judiciaires ; 10° données relatives à la santé ;
11° gegevens betreffende risicosituaties en -gedragingen; 12° gegevens waaruit herkomst of afkomst blijkt; 13° gegevens met betrekking tot seksueel gedrag of seksuele gerichtheid; 14° gegevens waaruit politieke, religieuze of levensbeschouwelijke overtuigingen blijken; 15° gedragsgegevens; 16° andere gegevens die strikt noodzakelijk zijn voor de beoogde doeleinden. De personen van wie de persoonsgegevens, vermeld in het eerste lid, kunnen worden verwerkt, zijn: 1° de betrokken personen; 2° de relaties en contacten van de betrokken personen, voor zover de verwerking van die persoonsgegevens noodzakelijk is om een aangepaste begeleiding of behandeling van de betrokken personen te kunnen verstrekken; 3° de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen, de betrokken medewerker van de psychosociale dienst en de betrokken hulpverlener, voor zover de verwerking van die persoonsgegevens beperkt is tot de categorieën, vermeld in het eerste lid, 1° en 2°. De persoonsgegevens, vermeld in het eerste lid, kunnen op de volgende wijzen worden verwerkt: 1° het opmaken en overmaken van een doorverwijsfiche, conform artikel 11, §1;
11° données sur les situations et les comportements à risque ; 12° données indiquant l'origine ou la provenance ; 13° données relatives au comportement sexuel ou à l'orientation sexuelle ; 14° données révélant des convictions politiques, religieuses ou philosophiques ; 15° données comportementales ; 16° autres données strictement nécessaires aux fins envisagées. Les personnes dont les données personnelles visées au paragraphe 1er peuvent être traitées sont : 1° les personnes concernées ; 2° les relations et les contacts des personnes concernées, dans la mesure où le traitement de ces données à caractère personnel est nécessaire pour fournir un accompagnement ou un traitement appropriés aux personnes concernées. 3° le collaborateur concerné du service compétent des Communautés, le collaborateur concerné du service psychosocial et le thérapeute concerné, dans la mesure où le traitement de ces données à caractère personnel est limité aux catégories mentionnées au premier alinéa, 1° et 2°. Les données à caractère personnel visées au paragraphe 1er peuvent être traitées de la manière suivante : 1° l'établissement et la transmission d'une fiche d’adressage, conformément à l'article 11, §1er ;
2° het opmaken van een driepartijenovereenkomst, conform artikel 11, §2; 3° het opmaken en overmaken van een feedbackfiche, conform artikel 11, §3; 4° de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen, de betrokken medewerker van de psychosociale dienst en de betrokken hulpverlener van de gespecialiseerde voorziening kunnen persoonsgegevens delen op het overleg, vermeld in artikel 11, §4, en deze registreren in het eigen dossier; 5° de gespecialiseerde voorzieningen kunnen de persoonsgegevens, vermeld in het eerste lid, aanwenden voor het verstrekken van een aangepaste begeleiding of behandeling van de betrokken personen; 6° de betrokken psycholoog kan de persoonsgegevens, vermeld in het eerste lid, aanwenden voor het verstrekken van een advies, conform artikel 5, 1°; 7° de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen kan de persoonsgegevens, vermeld in het eerste lid, aanwenden voor de verplichte verslaggeving, conform artikel 5, 7°; 8° de betrokken medewerker van de psychosociale dienst kan de persoonsgegevens vermeld in het eerste lid, aanwenden voor het verstrekken van een advies, conform artikel 3, 3°; 9° het uitvoeren van wetenschappelijk onderzoek, conform artikel 6, eerste lid, 3°, aan de hand van geanonimiseerde gegevens of, indien dit niet volstaat om het doel te verwezenlijken, gepseudonimiseerde gegevens.
2° l'établissement d'une convention tripartite, conformément à l'article 11, §2 ; 3° l'établissement et la transmission d'une fiche de retour d'information, conformément à l'article 11, §3 ; 4° le collaborateur concerné du service compétent des Communautés, le collaborateur concerné du service psychosocial et le thérapeute concerné de la structure spécialisée peuvent échanger des données à caractère personnel lors de la concertation visée à l'article 11, §4, et les enregistrer dans leurs propres dossiers ; 5° les structures spécialisées peuvent utiliser les données à caractère personnel, visées à l'alinéa 1er, pour fournir un accompagnement ou un traitement appropriés aux personnes concernées ; 6° le psychologue concerné peut utiliser les données à caractère personnel visées au premier alinéa pour émettre un avis, conformément à l'article 5, 1° ; 7° le collaborateur concerné du service compétent des Communautés peut utiliser les données à caractère personnel visées au premier alinéa dans le cadre du rapportage obligatoire, conformément à l'article 5, 7° ; 8° le collaborateur concerné du service psychosocial peut utiliser les données à caractère personnel visées au premier alinéa pour rendre un avis, conformément à l'article 3, 3° ; 9° la réalisation de recherches scientifiques, conformément à l'article 6, alinéa 1er, 3°, sur la base de données anonymisées ou, si cela ne suffit pas pour atteindre l'objectif visé, de données pseudonymisées.
§2. De verwerking van de persoonsgegevens, vermeld in paragraaf 1, gebeurt, naargelang het geval, conform artikel 6, eerste lid, e), van de algemene verordening gegevensbescherming, of conform de Richtlijn gegevensbescherming politie en justitie, zoals omgezet door titel 2 van de wet van 30 juli 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens, van toepassing. De verwerking van de persoonsgegevens, vermeld in paragraaf 1, kan ook de verwerking omvatten van de bijzondere categorieën van persoonsgegevens vermeld in artikel 9, eerste lid, van de algemene verordening gegevensbescherming. Deze verwerkingen worden beschouwd als noodzakelijke verwerkingen om redenen van zwaarwegend algemeen belang als vermeld in artikel 9, tweede lid, g) van de voormelde verordening. De verwerking van de persoonsgegevens, vermeld in paragraaf 1, kan ook de verwerking omvatten van persoonsgegevens als vermeld in artikel 10 van de voormelde verordening.
§3. Iedere actor, betrokken bij de verwerking van de persoonsgegevens, respecteert hierbij een maximale bewaartermijn van tien jaar vanaf de afsluiting van het dossier, tenzij er voor een betreffende actor een andere wettelijke bewaartermijn van toepassing is. Iedere actor, betrokken bij de verwerking van de persoonsgegevens, neemt de passende maatregelen ter beveiliging van de persoonsgegevens, waaronder het voorzien in een behoorlijk gebruikersen toegangsbeheer. In voorkomend geval worden de maatregelen, vermeld in artikel 9
§2. Le traitement des données à caractère personnel, visées au paragraphe 1er, est effectué, selon le cas, conformément à l'article 6, alinéa 1er, e) du règlement général sur la protection des données, ou conformément à la directive sur la protection des données dans le domaine répressif, telle que transposée par le titre 2 de la loi du 30 juillet 2018 relative à la protection des personnes physiques à l'égard du traitement des données à caractère personnel, s'applique. Le traitement des données à caractère personnel, visées au paragraphe 1er, peut également porter sur le traitement des catégories particulières de données à caractère personnel, tel que prévu à l'article 9, alinéa 1er, du Règlement général sur la protection des données. Ces traitements sont considérés comme nécessaires pour des motifs d'intérêt public important, tels que visés à l'article 9, alinéa 2, point g), du règlement précité. Le traitement de données à caractère personnel visé au paragraphe 1er peut également comprendre le traitement de données à caractère personnel visées à l'article 10 du règlement précité.
§3. Chaque acteur, impliqué dans le traitement des données à caractère personnel, respecte un délai de conservation maximal de dix ans à compter de la clôture du dossier, sauf si une autre durée légale de conservation s'applique à l'acteur concerné. Chaque acteur impliqué dans le traitement des données à caractère personnel prend les mesures appropriées pour sécuriser ces données, notamment en assurant une gestion correcte des utilisateurs et des accès. Le cas échéant, les mesures visées aux articles 9 et 10 §2, de la loi du 30 juillet 2018 en 10, §2, van de wet van 30 juli 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens, toegepast.
§4. Iedere actor, betrokken bij de verwerking van de persoonsgegevens, neemt de passende maatregelen met het oog op transparantie ten aanzien van de personen, vermeld in paragraaf 1, tweede lid. Deze maatregelen hebben onder meer tot doel dat de globale regeling inzake gegevensverwerking in het kader van dit samenwerkingsakkoord voldoende duidelijk is voor de personen waarvan persoonsgegevens verwerkt worden. De communicatie hieromtrent wordt ter beschikking gesteld in een beknopte, transparante, begrijpelijke en gemakkelijk toegankelijke vorm en in duidelijke en eenvoudige taal.
§5. Als verwerkingsverantwoordelijken van de actoren, vermeld in paragraaf 3 en paragraaf 4, en betrokken bij de verwerking van de persoonsgegevens, treden op: 1° het Agentschap Justitie en Handhaving; 2° de individuele gespecialiseerde voorzieningen aangewezen conform artikel 7; 3° de Federale Overheidsdienst Justitie.
relative à la protection des personnes physiques à l'égard du traitement des données à caractère personnel sont appliquées.
§4. Chaque acteur impliqué dans le traitement de données à caractère personnel prend les mesures appropriées pour assurer la transparence à l'égard des personnes visées au paragraphe 1er, alinéa 2. Ces mesures visent, entre autres, à garantir que le règlement global en matière de traitement des données dans le cadre du présent accord de coopération est suffisamment clair pour les personnes dont les données à caractère personnel sont traitées. La communication y afférente est mise à disposition sous une forme concise, transparente, compréhensible et facilement accessible, dans un langage clair et simple.
§5. Les responsables du traitement des acteurs mentionnés au paragraphe 3 et au paragraphe 4, et impliqués dans le traitement des données à caractère personnel sont : 1° l'Agence Justice et Maintien ; 2° les établissements spécialisés individuels désignés conformément à l'article 7 ; 3° le Service Public Fédéral Justice.
Art. 13
Art. 13
Er wordt een begeleidingscomité opgericht, dat is samengesteld uit volgende leden: 1° één stemgerechtigd lid treedt op als vertegenwoordiger van het Directoraatgeneraal Penitentiaire Inrichtingen; 2° één stemgerechtigd lid treedt op als vertegenwoordiger van het Agentschap Justitie en Handhaving;
Un comité d'accompagnement composé des membres suivants est créé : 1° un membre ayant voix délibérative intervient en tant que représentant de la direction générale des Établissements pénitentiaires ; 2° un membre ayant voix délibérative intervient en tant que représentant de
3° één stemgerechtigd lid treedt op als vertegenwoordiger van het Departement Zorg; 4° één raadgevend lid treedt op als vertegenwoordiger van het steuncentrum; 5° één raadgevend lid treedt op als vertegenwoordiger van de geestelijke gezondheidszorg; 6° één raadgevend lid treedt op als vertegenwoordiger van het algemeen welzijnswerk. Voor elk van de leden worden één of meerdere plaatsvervangers aangeduid. Het voorzitterschap en secretariaat van het begeleidingscomité wordt jaarlijks afwisselend opgenomen door: 1° de federale overheidsdienst Justitie; 2° het Agentschap Justitie en Handhaving; 3° het Departement Zorg. Het begeleidingscomité beslist in consensus tussen de stemgerechtigde leden of hun plaatsvervangers. De leden, vermeld in het eerste lid, 4° tot en met 6°, hebben een raadgevende stem. Bij onenigheid tussen de stemgerechtigde leden worden beslissingen genomen door de federale minister, bevoegd voor justitie, de Vlaamse minister, bevoegd voor justitie, en de Vlaamse minister, bevoegd voor de zorg.
l'agence flamande de la Justice et du Maintien (Agentschap Justitie en Handhaving) ; 3° un membre ayant voix délibérative intervient en tant que représentant du département flamand des Soins (Departement Zorg) ; 4° un membre consultatif intervient en tant que représentant du centre d'appui ; 5° un membre consultatif intervient en tant que représentant des soins de santé mentale ; 6° un membre consultatif intervient en tant que représentant de l’action d’aide sociale générale. Un ou plusieurs suppléants sont désignés pour chacun des membres. La présidence et le secrétariat du comité d'accompagnement sont assurés chaque année en alternance par : 1° le Service public fédéral Justice ; 2° l'agence flamande de la Justice et du Maintien (Agentschap Justitie en Handhaving) ; 3° le département flamand des Soins (Departement Zorg) ; Le comité d'accompagnement prend ses décisions par consensus entre les membres ayant voix délibérative ou leur suppléant. Les membres visés à l’alinéa 1er, 4° à 6° ont une voix consultative.
En cas de désaccord entre les membres ayant voix délibérative, les décisions sont prises par le ministre fédéral ayant la Justice dans ses attributions, le ministre flamand ayant la Justice dans ses attributions et le ministre flamand ayant les Soins dans ses attributions.
Art. 14
Art. 14
Het begeleidingscomité vervult volgende opdrachten: 1° jaarlijks evalueren van de toepassing van het samenwerkingsakkoord en hierover een rapport opstellen ten behoeve van de partijen bij dit samenwerkingsakkoord, uiterlijk drie maanden na ontvangst van de werkingsverslagen, vermeld in artikel 6, eerste lid, 10°, en artikel 9, 5°; 2° adviseren van de partijen over de toepassing van het samenwerkingsakkoord, op eigen initiatief of op vraag van een partij. In geval het begeleidingscomité een advies formuleert aan de Federale Staat of een federale minister, engageert het begeleidingscomité zich om voorafgaandelijk overleg te plegen met het begeleidingscomité van de andere deelstaten; 3° ter beschikking stellen van een model van doorverwijsfiche, vermeld in artikel 11, §1, een model van driepartijenovereenkomst, vermeld in artikel 11, §2, en een model van feedbackfiche, vermeld in artikel 11, §3; 4° ter beschikking stellen van een sjabloon voor het werkingsverslag van de gespecialiseerde voorziening of geïntegreerde samenwerking van gespecialiseerde voorzieningen, vermeld in artikel 9, 5°; 5° goedkeuren van de richtlijnen en lijsten opgemaakt door het steuncentrum, vermeld in artikel 6, eerste lid, 5°, en 6° en het jaarplan van het steuncentrum, vermeld in artikel 6, eerste lid, 9°;
Le comité d’accompagnement est investi des missions suivantes : 1° évaluer annuellement l'application de l'accord de coopération et établir un rapport à ce sujet à l'intention des parties à cet accord de coopération, au plus tard trois mois après avoir reçu les rapports de fonctionnement visés à l'article 6, alinéa 1er , 10°, et à l'article 9, 5° ; 2° conseiller les parties sur l'application de l'accord de coopération, de sa propre initiative ou à la demande d'une partie. Si le comité d'accompagnement formule un avis à l'intention de l'État fédéral ou d'un ministre fédéral, le comité d'accompagnement s'engage à consulter au préalable le comité d'accompagnement des autres entités fédérées ; 3° mettre à disposition un modèle de fiche d’adressage, visé à l'article 11, §1er, un modèle de convention tripartite, visé à l'article 11, §2, et un modèle de fiche de retour d'information, visé à l'article 11, §3 ; 4° mettre à disposition un modèle de rapport de fonctionnement de la structure spécialisée ou de la coopération intégrée des structures spécialisées visé à l'article 9, 5° ; 5° approuver les directives et les listes établies par le centre d’appui visées à l'article 6, alinéa 1er, 5° et 6°, ainsi que le plan annuel du centre d’appui visé à l'article 6, alinéa 1er, 9° ;
6° ter beschikking stellen van een sjabloon voor het advies, vermeld in artikel 2.
6° la mise à disposition d’un modèle de l’avis, visé à l’article 5, 1°.
Art. 15
Art. 15
Dit samenwerkingsakkoord geldt voor een proefperiode van twee jaar en wordt telkens met een jaar stilzwijgend verlengd indien het niet door één of meerdere partijen schriftelijk wordt opgezegd drie maanden voor het einde van de periode.
Cet accord de coopération est conclu pour une période d'essai de deux ans et sera à chaque fois reconduit tacitement d'un an s'il n'est pas dénoncé par écrit par une ou plusieurs parties trois mois avant la fin de la période.
Art. 16
Art. 16
Het samenwerkingsakkoord van 8 oktober 1998 tussen de federale staat en de Vlaamse Gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van daders van seksueel misbruik wordt opgeheven.
L’accord de coopération du 8 octobre 1998 entre l'Etat fédéral et la Communauté flamande relatif à la guidance et au traitement d'auteurs d'infractions à caractère sexuel est abrogé.
Art. 17
Art. 17
De voorzieningen of rechtsopvolgers van voorzieningen die op 1 september 2026 conform artikel van het samenwerkingsakkoord van 8 oktober 1998 tussen de federale staat en de Vlaamse Gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van daders van seksueel misbruik, aangewezen zijn als gespecialiseerde voorziening behouden hun aanwijzing als gespecialiseerde voorziening zolang zij voldoen aan de criteria, vermeld in artikel 8 van dit samenwerkingsakkoord.
Les structures ou leurs successeurs légaux qui, au 1er septembre 2026, conformément à l'article 7 de l'accord de coopération du 8 octobre 1998 entre l'État fédéral et la Communauté flamande relatif à la guidance et au traitement d’auteurs d’infractions à caractère sexuel, ont été désignés comme structures spécialisées conservent leur désignation en tant que structure spécialisée tant qu’ils répondent aux critères visés à l'article 8 du présent accord de coopération.
Art. 18
Art. 18
Het Universitair Forensisch Centrum, erkend op grond van artikel van het samenwerkingsakkoord van 8 oktober 1998 tussen de Federale Staat en de Vlaamse Gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van daders van seksueel misbruik, blijft aangewezen als steuncentrum, zolang het de taken, vermeld in artikel 6, eerste en tweede lid, van dit samenwerkingsakkoord, uitvoert.
Le Centre médicolégal universitaire, agréé en vertu de l'article 5 de l'accord de coopération du 8 octobre 1998 entre l'État fédéral et la Communauté flamande relatif à la guidance et au traitement d’auteurs d’infractions à caractère sexuel, reste désigné comme centre d'appui tant qu'il accomplit les missions visées à l'article 6, alinéas 1er et 2, du présent accord de coopération. Gedaan te Brussel op 19 juni 2026 in vier originele exemplaren, waarvan één voor de Fait à Bruxelles le 19 juin 2026, en quatre exemplaires originaux, dont un pour l'État
Federale Staat en drie voor de Vlaamse Gemeenschap.
fédéral et trois pour la Communauté flamande.
Centrale drukkerij - Imprimerie centrale
The authors' explanatory memorandum is not part of the law. It is shown separately so it does not mix with the provisions; machine translation, not edited.
26 oktober 2026 26 octobre 2026
Chambre des représentants de Belgique
Belgische Kamer van volksvertegenwoordigers
Inhoud Sommaire Blz. Pages
Résumé.................................................................................3 Exposé des motifs................................................................4 Avant-projet de loi...............................................................21 Avis du Conseil d’État.........................................................22 Projet de loi.........................................................................36 Accord de coopération........................................................37
Samenvatting........................................................................3 Memorie van toelichting........................................................4 Voorontwerp van wet..........................................................21 Advies van de Raad van State...........................................22 Wetsontwerp.......................................................................36 Samenwerkingsakkoord.....................................................37
Overeenkomstig artikel 8, § 1 er, 2°, van de wet van 15 december 2013 werd de impactanalyse niet gevraagd.
Conformément à l’article 8, § 1 er, 2° de la loi du 15 décembre 2013 l’analyse d’impact n’a pas été demandée.
houdende instemming met het Samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat en de Vlaamse gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven portant assentiment à l’Accord de coopération entre l’État fédéral et la Communauté flamande relatif à l’accompagnement et au traitement des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles
PROJET DE LOI
WETSONTWERP
N-VA : Nieuw-Vlaamse Alliantie VB : Vlaams Belang MR : Mouvement Réformateur PS : Parti Socialiste PVDA-PTB : Partij van de Arbeid van België – Parti du Travail de Belgique Les Engagés : Les Engagés Vooruit : Vooruit cd&v : Christen-Democratisch en Vlaams Ecolo-Groen : Ecologistes Confédérés pour l’organisation de luttes originales – Groen Anders. : Anders. DéFI : Démocrate Fédéraliste Indépendant ONAFH/INDÉP : Onafhankelijk-Indépendant
Afkorting bij de nummering van de publicaties: Abréviations dans la numérotation des publications:
DOC 56 0000/000 Parlementair document van de 56e zittingsperiode + basisnummer en volgnummer DOC 56 0000/000 Document de la 56e législature, suivi du numéro de base et numéro de suivi QRVA Schriftelijke Vragen en Antwoorden QRVA Questions et Réponses écrites CRIV Voorlopige versie van het Integraal Verslag CRIV Version provisoire du Compte Rendu Intégral CRABV Beknopt Verslag CRABV Compte Rendu Analytique
CRIV
Integraal Verslag, met links het definitieve integraal verslag en rechts het vertaalde beknopt verslag van de toespraken (met de bijlagen)
CRIV
Compte Rendu Intégral, avec, à gauche, le compte rendu intégral et, à droite, le compte rendu analytique traduit des interventions (avec les annexes) PLEN Plenum PLEN Séance plénière COM Commissievergadering COM Réunion de commission
MOT Moties tot besluit van interpellaties (beigekleurig papier) MOT Motions déposées en conclusion d’interpellations (papier beige)
De regering heeft dit wetsontwerp op 26 oktober 2026 ingediend.
Le gouvernement a déposé ce projet de loi le 26 octobre 2026.
De “goedkeuring tot drukken” werd op 26 oktober 2026 door de Kamer ontvangen.
Le “bon à tirer” a été reçu à la Chambre le 26 octobre 2026.
RÉSUMÉ
Le présent projet de loi a pour objectif de donner exécution à un Accord de coopération conclu entre l’État fédéral et la Communauté flamande en matière d’accompagnement et de traitement des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles.
Le nouvel Accord de coopération vise à promouvoir une approche globale, cohérente et coordonnée des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles, afin de prévenir autant que possible leur récidive et la répétition de la victimisation.
SAMENVATTING
Dit wetsontwerp beoogt uitwerking te geven aan een Samenwerkingsakkoord afgesloten tussen de Federale Staat en de Vlaamse Gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven.
Het Samenwerkingsakkoord stelt als doel een globale, coherente en gecoördineerde aanpak van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven na te streven, ten einde herhaling ervan en herhaling van slachtofferschap zoveel als mogelijk te voorkomen.
EXPOSÉ DES MOTIFS
Mesdames, Messieurs,
EXPOSÉ GÉNÉRAL
L’Accord de coopération entre l’État fédéral et la Communauté flamande du 8 octobre 1998 concernant l’accompagnement et le traitement des personnes concernées a été conclu pour formaliser la collaboration entre les services impliqués dans l’accompagnement et le traitement des délinquants sexuels. Cet Accord de coopération a été ancré dans la législation par décret le 2 mars 1999 et par loi le 4 mai 1999. Il décrit les compétences et les engagements des différents acteurs et régule leur collaboration. À ce jour, cet Accord de coopération n’a pas encore fait l’objet de modifications.
La sixième réforme de l’État, qui a notamment transféré les compétences des maisons de justice aux Communautés, a rendu nécessaire la mise à jour de l’Accord de coopération existant. À cette fin, un groupe de travail composé de représentants du Service public fédéral Justice, du Service public fédéral Santé publique, du Département flamand des soins, de l’Agence flamande de la Justice et de la Prévention, du centre de soutien et des secteurs d’aide concernés a été constitué. Ce groupe de travail a proposé un projet de nouvel Accord de coopération.
Ce projet d’Accord de coopération concerne le domaine politique fédéral de la Justice ainsi que les domaines politiques flamands de la Justice et de la Prévention et du Bien-être.
Le nouvel Accord de coopération vise à promouvoir une approche globale, cohérente et coordonnée des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles, afin de prévenir autant que possible leur récidive et la répétition de la victimisation.
En développant une offre spécialisée de services d’aide pour les personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles, le gouvernement flamand vise à mettre en place un circuit de soins de qualité, composé de services ambulatoires et résidentiels.
MEMORIE VAN TOELICHTING
Dames en Heren,
ALGEMENE TOELICHTING
Het Samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat en de Vlaamse Gemeenschap van 8 oktober 1998 inzake de begeleiding en behandeling van daders van seksueel misbruik werd gesloten om de samenwerking tussen de diensten betrokken bij de begeleiding en behandeling van seksueel delinquenten vast te leggen. Dit Samenwerkingsakkoord werd op 2 maart 1999 decretaal en op 4 mei 1999 wettelijk verankerd. Het Samenwerkingsakkoord beschrijft de bevoegdheden en verbintenissen van de verschillende actoren en regelt hun samenwerking. Tot op heden werd dit Samenwerkingsakkoord nog niet aan wijzigingen onderworpen.
De zesde staatshervorming, waarbij onder andere de bevoegdheden van de justitiehuizen werden overgeheveld naar de Gemeenschappen, heeft de noodzaak doen ontstaan om het bestaande Samenwerkingsakkoord te actualiseren. Hiervoor werd een werkgroep samengesteld bestaande uit vertegenwoordigers van de Federale Overheidsdienst Justitie, de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, het Vlaams Departement Zorg, het Vlaams Agentschap Justitie en Handhaving, het steuncentrum en de betrokken hulpverlenende sectoren. Deze werkgroep heeft een ontwerp van nieuw Samenwerkingsakkoord voorgesteld.
Dit ontwerp van Samenwerkingsakkoord heeft betrekking op het Federale beleidsveld Justitie en de Vlaamse beleidsvelden Justitie en Handhaving en Welzijn.
Het nieuwe Samenwerkingsakkoord stelt als doel een globale, coherente en gecoördineerde aanpak van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven na te streven, ten einde herhaling ervan en herhaling van slachtofferschap zoveel als mogelijk te voorkomen.
Via de uitbouw van een gespecialiseerd hulpverleningsaanbod voor personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven beoogt de Vlaamse regering om een kwalitatief zorgcircuit, bestaande uit ambulante en residentiële voorzieningen, te installeren.
Les maisons de justice flamandes jouent un rôle central dans la collaboration et l’échange d’informations entre les acteurs d’aide et de justice impliqués dans le suivi des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles. Dans le nouvel Accord de coopération, elles sont désignées sous le nom de “services compétents des Communautés”, conformément à la réglementation fédérale qui définit leurs missions. Les assistants de justice sont désignés sous le nom de “collaborateurs des services compétents des Communautés”.
En collaborant avec les services psychosociaux travaillant dans les prisons, relevant de la compétence du Service public fédéral Justice, le lien entre le parcours pénitentiaire et post-pénitentiaire des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles est renforcé.
L’Accord de coopération présenté vise à fournir un cadre pour la collaboration entre les différents services dans l’accompagnement et le traitement des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles (ci-après dénommées “personnes concernées”). En signant l’Accord de coopération, les autorités compétentes s’engagent à accorder une attention continue à l’accompagnement et au traitement des personnes concernées.
COMMENTAIRE DES ARTICLES
Article 1er
Cet article contient plusieurs définitions pertinentes pour l’application de cet Accord de coopération.
Art. 2
Tout au long des différentes phases d’une procédure pénale, au sens large du terme et incluant l’exécution des peines privatives de liberté et l’exécution d’une mesure d’internement, les cadres juridiques et réglementaires applicables prévoient, à l’égard de certains auteurs de infractions sexuelles, la possibilité d’obtenir un avis spécialisé facultatif ou obligatoire, ainsi que la possibilité d’imposer à l’intéressé un accompagnement ou un traitement.
En ce qui concerne l’avis spécialisé, il est fait référence aux cadres juridiques suivants:
De Vlaamse justitiehuizen vormen de spil in de samenwerking en informatie-uitwisseling tussen de hulpverlenende en justitiële actoren betrokken bij de opvolging van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven. Zij worden in het nieuwe Samenwerkingsakkoord “de bevoegde diensten van de gemeenschappen” genoemd, overeenkomstig de federale regelgeving waarin hun opdrachten omschreven worden. De justitieassistenten worden aangeduid als “medewerkers van de bevoegde diensten van de gemeenschappen”.
Door samenwerking met de psychosociale diensten werkzaam in de gevangenissen, die vallen onder de bevoegdheid van de Federale Overheidsdienst Justitie, wordt de brug tussen het penitentiair en postpenitentiair traject van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven versterkt.
Het voorliggend Samenwerkingsakkoord wil een kader voorzien voor de verschillende diensten bij de samenwerking inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven (verder “betrokken personen”). Met de ondertekening van het Samenwerkingsakkoord verbinden de bevoegde overheden zich ertoe een blijvende aandacht te besteden aan de begeleiding en behandeling van de betrokken personen.
TOELICHTING BIJ DE ARTIKELEN
Artikel 1
Dit artikel bevat een aantal relevante definities voor de toepassing van dit Samenwerkingsakkoord.
Art. 2
Doorheen de verschillende fases van een strafprocedure, in de ruime zin van het woord en inclusief de uitvoering van vrijheidsstraffen en de uitvoering van een interneringsmaatregel, is in de toepasselijke wettelijke en reglementaire kaders ten aanzien van bepaalde betrokken personen voorzien in een facultatief of verplicht gespecialiseerd advies evenals in de mogelijkheid om aan de betrokken persoon een begeleiding of behandeling op te leggen.
Voor wat betreft het gespecialiseerd advies, wordt verwezen naar de volgende wettelijke kaders:
— tout au long de la procédure pénale, conformément à l’article 417/64 du Code pénal, un avis motivé d’un service spécialisé dans l’accompagnement ou le traitement des délinquants sexuels peut être sollicité si l’accusé est poursuivi pour toutes les infractions sexuelles mentionnés dans le livre 2, titre VIII, chapitre I/1 “Crimes contre l’intégrité sexuelle, le droit à l’autodétermination sexuelle et aux bonnes mœurs “;
— en cas de mesure probatoire, une telle demande d’avis est obligatoire en cas de faits visés aux articles 417/7 à 417/22 du Code pénal, ou en cas de faits visés aux articles 417/24, 417/25 à 417/53 et 433quater/1 à 433/1 à 433quater/4 du même Code, s’ils sont commis sur des mineurs ou avec leur participation, conformément à l’article 9bis, paragraphe 1er, de la loi du 29 juin 1964 relative à la suspension, au sursis et à la probation;
— dans le cadre des modalités d’exécution de la peine privative de liberté et de la mise à disposition du tribunal de l’application des peines telles que prévues par la loi du 17 mai 2006 sur la situation juridique externe des condamnés à une peine privative de liberté et les droits accordés à la victime dans le cadre des modalités d’exécution des peines, en cas de condamnation pour des faits visés aux articles 417/7 à 417/22 du Code pénal, ou en cas de faits visés aux articles 417/24, 417/25 à 417/53 et 433quater/1 à 433/1 à 433quater/4 du même Code, s’ils sont commis sur des mineurs ou avec leur participation;
— dans le cadre des modalités d’exécution prévues par la loi du 5 mai 2014 sur l’internement si l’intéressé est interné pour des faits visés aux articles 417/7 à 417/22 du Code pénal, ou pour des faits visés aux articles 417/24, 417/25 à 417/53 et 433quater/1 à 433/1 à 433quater/4 du même Code, s’ils sont commis sur des mineurs ou avec leur participation.
En ce qui concerne l’accompagnement et le traitement spécialisés, le terme “infractions sexuelles” désigne les faits visés aux articles 417/7 à 471/22, 417/24 à 417/41, 417/44 à 417/47 et 417/51 à 417/54 du Code pénal. Dans le cas des personnes condamnées à une peine probatoire autonome, les “infractions sexuelles” visent les faits visés aux articles 417/7 à 417/11, 417/24 et 417/51 du Code pénal.
Les personnes sont soit condamnées à une peine pénale, y compris une peine probatoire autonome, soit internées. Cet Accord de coopération peut également
— doorheen de strafprocedure kan overeenkomstig artikel 417/64 van het Strafwetboek het met redenen omkleed advies van een dienst gespecialiseerd in de begeleiding of behandeling van seksuele delinquenten ingewonnen worden indien de beklaagde wordt vervolgd voor alle seksuele misdrijven opgenomen in boek 2, titel VIII, hoofdstuk I/1 “Misdrijven tegen de seksuele integriteit, het seksuele zelfbeschikkingsrecht en de goede zeden”’;
— ingeval een probatiemaatregel wordt overwogen, is dergelijke adviesvraag verplicht ingeval van feiten bedoeld in de artikelen 417/7 tot 417/22 van het Strafwetboek, of ingeval van feiten bedoeld in de artikelen 417/24, 417/25 tot 417/53 en 433quater/1 tot 433/1 tot 433quater/4 van hetzelfde Wetboek, indien ze gepleegd zijn op minderjarigen of met hun deelneming, overeenkomstig artikel 9bis, eerste lid, van de wet van 29 juni 1964 betreffende de opschorting, het uitstel en de probatie;
— in het kader van de strafuitvoeringsmodaliteiten van de vrijheidsstraf en de terbeschikkingstelling van de strafuitvoeringsrechtbank zoals bepaald door de wet van 17 mei 2006 betreffende de externe rechtspositie van de veroordeelden tot een vrijheidsstraf en de aan het slachtoffer toegekende rechten in het raam van de strafuitvoeringsmodaliteiten, ingeval de veroordeelde een straf ondergaat voor feiten bedoeld in de artikelen 417/7 tot 417/22 van het Strafwetboek, of ingeval van feiten bedoeld in de artikelen 417/24, 417/25 tot 417/53 en 433quater/1 tot 433/1 tot 433quater/4 van hetzelfde Wetboek, indien ze gepleegd zijn op minderjarigen of met hun deelneming;
— in het kader van de uitvoeringsmodaliteiten zoals bepaald door de wet van 5 mei 2014 betreffende de internering indien de betrokken persoon geïnterneerd is voor de in de artikelen 417/7 tot 417/22 van het Strafwetboek bedoelde feiten, of voor de feiten bedoeld in de artikelen 417/24, 417/25 tot 417/53 en 433quater/1 tot 433/1 tot 433quater/4 van hetzelfde Wetboek, indien ze gepleegd zijn op minderjarigen of met hun deelneming.
Voor wat betreft de gespecialiseerde begeleiding en behandeling, verwijst het begrip seksuele misdrijven naar de feiten als bedoeld in de artikelen 417/7 tot en met 471/22, 417/24 tot en met 417/41, 417/44 tot en met 417/47 en 417/51 tot en met 417/54 van het Strafwetboek. Indien het gaat om personen die veroordeeld werden tot een autonome probatiestraf, wordt met seksuele misdrijven de feiten als bedoeld in artikelen 417/7 tot en met 417/11, 417/24 en 417/51 van het Strafwetboek geviseerd.
De personen zijn ofwel veroordeeld tot een strafrechtelijke straf, waaronder ook een autonome probatiestraf, of werden geïnterneerd. Dit Samenwerkingsakkoord kan concerner les personnes suspectées d’infractions sexuelles et se trouvant encore au stade d’une enquête préliminaire ou d’une instruction judiciaire. À cet égard, elles peuvent se voir imposer des conditions d’accompagnement et de traitement par le ministère public dans le cadre d’une extinction de l’action publique par l’exécution de mesures et le respect de conditions, telles que prévues à l’article 216ter du Code d’instruction criminelle, ou une liberté conditionnelle, imposée par le juge d’instruction. Sont également incluses dans le champ d’application de cet Accord de coopération les personnes se trouvant dans la phase de l’enquête préparatoire et pouvant bénéficier d’une suspension probatoire ou d’un sursis probatoire comme modalités de prononcé ou d’exécution de la décision. Les mineurs remis pour des infractions sexuelles sont également couverts par l’article 2 de l’Accord de coopération.
L’accompagnement ou le traitement spécialisé peut faire partie des conditions individualisées en application de l’une des réglementations mentionnées ci-dessous ou être admissible à leur application:
1° extinction de l’action publique par l’exécution de mesures et le respect de conditions, conformément à l’article 216ter du Code de procédure pénale;
2° liberté conditionnelle, conformément aux articles 35 à 38bis de la loi du 20 juillet 1990 sur la détention préventive;
3° suspension probatoire et sursis probatoire, conformément à la loi du 29 juin 1964 sur la suspension, le sursis et la probation;
4° condamnés à une peine probatoire autonome;
5° modalités d’exécution de la peine accordées conformément à la loi du 17 mai 2006 sur la situation juridique externe des condamnés à une peine privative de liberté et les droits accordés à la victime dans le cadre des modalités d’exécution des peines;
6° les modalités d’exécution de l’internement, conformément à la loi du 5 mai 2014 relative à l’internement;
7° la surveillance électronique ou la libération provisoire accordée par l’administration pénitentiaire aux condamnés à des peines privatives de liberté inférieures ou égales à trois ans dans la mesure où, conformément à la disposition transitoire de l’article 16 de la loi du 29 juin 2021 rendant opérationnelle la procédure d’exécution des peines privatives de liberté inférieures ou égales à trois ans, ils ne tombent pas encore dans le champ d’application de la loi du 17 mai 2006;
ook betrekking hebben op personen die verdacht worden van seksuele misdrijven en zich nog in het stadium van een opsporingsonderzoek of een gerechtelijk onderzoek bevinden. In dat kader kunnen zij voorwaarden van begeleiding en behandeling opgelegd krijgen van het openbaar ministerie in het kader van een verval van de strafvordering door de uitvoering van maatregelen en de naleving van voorwaarden, zoals bepaald in artikel 216ter Sv., of een vrijheid onder voorwaarden, opgelegd door de onderzoeksrechter. Vallen ook onder het toepassingsgebied van dit Samenwerkingsakkoord de personen die zich in de fase van het onderzoek ter terechtzitting bevinden en in aanmerking komen voor een probatie-opschorting of probatie-uitstel als modaliteiten van strafoplegging of tenuitvoerlegging van de uitspraak. Ook minderjarigen die omwille van seksuele misdrijven uit handen gegeven zijn, worden gevat door artikel 2 van het Samenwerkingsakkoord.
De gespecialiseerde begeleiding of behandeling kan deel uitmaken van de geïndividualiseerde voorwaarden in toepassing van één van de hierna vermelde regelingen of voor de toepassing ervan in aanmerking komen:
1° verval van de strafvordering door de uitvoering van maatregelen en de naleving van voorwaarden, conform artikel 216ter van het Wetboek van Strafvordering;
2° vrijheid onder voorwaarden, conform artikel 35 tot en met artikel 38bis van de wet van 20 juli 1990 betreffende de voorlopige hechtenis;
3° probatie-opschorting en probatie-uitstel, conform de wet van 29 juni 1964 betreffende de opschorting, het uitstel en de probatie;
4° veroordeelden tot een autonome probatiestraf;
5° strafuitvoeringsmodaliteiten toegekend conform de wet van 17 mei 2006 betreffende de externe rechtspositie van de veroordeelden tot een vrijheidsstraf en de aan het slachtoffer toegekende rechten in het raam van de strafuitvoeringsmodaliteiten;
6° uitvoeringsmodaliteiten van de internering, conform de wet van 5 mei 2014 betreffende de internering;
7° elektronisch toezicht of voorlopige invrijheidstelling door de penitentiaire administratie toegekend aan veroordeelden tot vrijheidsstraffen van drie jaar of minder voor zover zij, conform de overgangsbepaling van artikel 16 van de wet van 29 juni 2021 tot operationalisering van de procedure voor de uitvoering van vrijheidsstraffen van drie jaar of minder, nog niet onder het toepassingsgebied van de wet van 17 mei 2006 vallen;
8° les trajets restauratives imposées conformément à l’article 190sexies du code de procédure pénale.
Cet aperçu est basé sur l’état actuel de la réglementation. Si le législateur fédéral établit de nouvelles mesures ou peines avec des conditions, cet Accord de coopération s’appliquera également à celles-ci. Il peut déjà être fait référence au nouveau Code pénal qui entrera en vigueur le 1er septembre 2026. À partir de ce moment, les dispositions du nouveau Code pénal seront applicables. On peut notamment déjà se référer à l’avis d’un expert ou d’un service spécialisé dans l’accompagnement ou le traitement des délinquants sexuels, prévu à l’article 32 du nouveau Code pénal.
Art. 3
Les services psychosociaux réalisent une offre pré-thérapeutique en encadrant et en accompagnant de manière professionnelle les personnes détenues en vue de préparer leur réintégration psychosociale. L’objectif est de responsabiliser ces personnes et de les préparer à un éventuel accompagnement ou traitement intra- ou extramuros, en veillant à la cohérence et à la continuité de ce processus. Pendant cette période préparatoire, en détention, en collaboration avec l’intéressé, un travail est effectué pour développer la compréhension des problèmes, identifier les besoins (criminogènes) et motiver le changement.
Les services psychosociaux fournissent des avis spécialisés aux personnes condamnées ou internées pour des infractions sexuelles, séjournant en détention. L’avis spécialisé décrit les résultats du psychodiagnostic et de l’évaluation du risque. Cette mission est définie à l’article 32 de la loi concernant la situation juridique externe des condamnés à une peine privative de liberté et les droits accordés à la victime dans le cadre des modalités d’exécution de la peine, et à l’article 47, § 2, de la loi concernant l’internement.
Art. 4
Les centres de psychiatrie légale et les institutions ayant conclu un accord de placement réalisent une offre thérapeutique en encadrant et en accompagnant de manière professionnelle les personnes internées placées sous leur responsabilité en vue de préparer leur réintégration psychosociale. L’objectif est de responsabiliser ces personnes et de les préparer à un éventuel
8° hersteltrajecten opgelegd conform artikel 190sexies van het Wetboek van Strafvordering.
Dit overzicht (en andere verwijzingen naar regelgeving in deze memorie) geldt op basis van de huidige stand van de regelgeving. Als de federale wetgever nieuwe maatregelen of straffen met voorwaarden bepaalt, zal dit Samenwerkingsakkoord ook daarop van toepassing zijn. Hierbij kan reeds verwezen worden naar het nieuw Strafwetboek dat op 1 september 2026 in werking zal treden. Vanaf dat moment zullen de bepalingen uit het nieuw Strafwetboek van toepassing zijn. In het bijzonder kan al verwezen worden naar het advies van een deskundige of dienst gespecialiseerd in de begeleiding of behandeling van seksuele delinquenten, opgenomen in artikel 32 van het nieuw Strafwetboek.
Art. 3
De psychosociale diensten realiseren een pretherapeutisch aanbod door gedetineerde personen op een professionele wijze te omkaderen en te begeleiden met het oog op het voorbereiden van hun psychosociale re-integratie. Hierbij beoogt men om deze personen te responsabiliseren en voor te bereiden op een eventuele intra- of extrapenitentiaire begeleiding of behandeling, met aandacht voor de coherentie en continuïteit van dit proces. Tijdens dit voorbereidend proces wordt doorheen de periode van detentie, samen met de betrokken persoon, gewerkt aan het ontwikkelen van probleeminzicht, identificeren van de (criminogene) noden en de motivatie naar verandering.
De psychosociale diensten staan in voor gespecialiseerde adviesverlening ten aanzien van personen veroordeeld voor of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven, die in detentie verblijven. Het gespecialiseerd advies beschrijft de resultaten van psychodiagnostiek en risicotaxatie. Deze opdracht wordt bepaald in artikel 32 van de wet betreffende de externe rechtspositie van de veroordeelden tot een vrijheidsstraf en de aan het slachtoffer toegekende rechten in het raam van de strafuitvoeringsmodaliteiten en in artikel 47, § 2, van de wet betreffende de internering.
Art. 4
De forensisch psychiatrische centra en de instellingen met een plaatsingsovereenkomst realiseren een therapeutisch aanbod door geïnterneerde personen, die bij hen geplaatst werden, op een professionele wijze te omkaderen en te begeleiden met het oog op het voorbereiden van hun psychosociale re-integratie. Hierbij beoogt men om deze personen te responsabiliseren en voor te accompagnement ou traitement extramuros, en veillant à la cohérence et à la continuité de ce processus. Pendant la période de placement, en collaboration avec l’intéressé, un travail est effectué pour développer la compréhension des problèmes, identifier les besoins (criminogènes) et motiver le changement.
Les centres de psychiatrie légale et les institutions ayant conclu un accord de placement fournissent des avis spécialisés aux personnes internées pour des infractions sexuelles, placées sous leur responsabilité. L’avis spécialisé décrit les résultats du psychodiagnostic et de l’évaluation du risque. Cette mission est définie à l’article 47, § 2, de la loi concernant l’internement.
Art. 5
Le service compétent des Communautés rédige, à la demande d’une autorité compétente, un avis spécialisé concernant les personnes suspectées ou condamnées pour des infractions sexuelles, en liberté. Cet avis est réalisé par des psychologues travaillant au sein du service compétent des Communautés, et décrit au moins les résultats de l’évaluation de la personnalité et de l’évaluation du risque. L’avis spécialisé est transmis au mandant en vue d’imposer la peine la plus appropriée, en fonction de la personne suspectée ou condamnée pour une infraction sexuelle et de son niveau de risque. Les cadres juridiques dans lesquels un avis spécialisé peut être demandé sont ceux auxquels il est fait référence dans l’exposé des motifs de l’article 2, plus précisément dans le cadre de l’article 417/64 du Code pénal, de la loi sur la probation du 29 juin 1964, des modalités d’exécution de la peine privative de liberté (loi du 17 mai 2006) et des modalités d’exécution de l’internement (loi du 5 mai 2014). La rédaction d’un avis spécialisé dans le cadre d’une demande de réhabilitation dans les affaires pénales (art. 629 du Code de procédure pénale) ne fait pas partie des missions du service compétent des Communautés. Une demande d’avis spécialisé doit être considérée comme une mission à part entière en exécution d’une législation fédérale, telle que visée à l’article 47/10, troisième alinéa, de la loi spéciale du 16 janvier 1989 relative au financement des Communautés et des Régions. Le législateur fédéral approuve en effet également l’Accord de coopération.
Le service compétent des Communautés exécute, à la demande d’un mandant, des missions d’accompagnement dans le cadre d’une procédure judiciaire ou en exécution d’une décision judiciaire, conformément à l’article 5, § 1, III, de la loi spéciale du 8 août 1980 bereiden op een eventuele extramurale begeleiding of behandeling, met aandacht voor de coherentie en continuïteit van dit proces. Doorheen de periode van plaatsing wordt, samen met de betrokken persoon, gewerkt aan het ontwikkelen van probleeminzicht, identificeren van de (criminogene) noden en de motivatie naar verandering.
De forensisch psychiatrische centra en de instellingen met een plaatsingsovereenkomst staan in voor gespecialiseerde adviesverlening ten aanzien van personen geïnterneerd wegens seksuele misdrijven, die bij hen geplaatst werden. Het gespecialiseerd advies beschrijft de resultaten van psychodiagnostiek en risicotaxatie. Deze opdracht wordt bepaald in artikel 47, § 2, van de wet betreffende de internering.
Art. 5
De bevoegde dienst van de gemeenschappen stelt op verzoek van een bevoegde overheid een gespecialiseerd advies op ten aanzien van personen verdacht van of veroordeeld wegens seksuele misdrijven, die in vrijheid zijn. Dit advies wordt uitgevoerd door psychologen, werkzaam binnen de bevoegde dienst van de gemeenschappen, en beschrijft minstens de resultaten van persoonlijkheidsonderzoek en risicotaxatie. Het gespecialiseerd advies wordt overgemaakt aan de opdrachtgever met het oog op het opleggen van de meest geschikte straf, die aansluit op de persoon verdacht of veroordeeld wegens een seksueel misdrijf en diens risiconiveau. De wettelijke kaders waarin om een gespecialiseerd advies gevraagd kan worden, zijn deze naar waar in de toelichting bij artikel 2 verwezen wordt, dus meer bepaald in het kader van artikel 417/64 Strafwetboek, de probatiewet van 29 juni 1964, de strafuitvoeringsmodaliteiten van de vrijheidsstraf (wet van 17 mei 2006) en de uitvoeringsmodaliteiten van de internering (wet van 5 mei 2014). Het opstellen van een gespecialiseerd advies in het kader van een verzoek tot herstel in eer en rechten in strafzaken (art. 629 Sv.) behoort niet tot de opdrachten van de bevoegde dienst van de gemeenschappen. Een verzoek om een gespecialiseerd advies behoort te worden meegeteld als een op zich staande opdracht in uitvoering van federale wetgeving, zoals bedoeld in artikel 47/10, derde lid, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten. Er wordt immers ook door de federale wetgever met het Samenwerkingsakkoord ingestemd.
De bevoegde dienst van de gemeenschappen voert op verzoek van een opdrachtgever begeleidingsopdrachten uit in het kader van een gerechtelijke procedure of ter uitvoering van een gerechtelijke beslissing, overeenkomstig artikel 5, § 1, III, van de bijzondere wet van réformant les institutions. L’objectif est de promouvoir la justice communautaire, l’exécution efficace des peines, la réduction du risque de récidive, la fourniture d’informations correctes, l’encadrement coordonné et intégré, et le souci du justiciable. Tout cela dans le cadre d’une forte coopération entre tous les acteurs concernés.
L’échange d’informations et la collaboration entre les collaborateurs du service compétent des Communautés et les intervenants des services spécialisés sont des principes fondamentaux de l’Accord de coopération. Ainsi, l’intervenant spécialisé doit avoir accès à toutes les informations pertinentes du dossier judiciaire pour offrir un accompagnement ou un traitement adéquat à l’intéressé. En vue d’une transmission fluide des informations pertinentes du dossier judiciaire aux services spécialisés, il est recommandé de convenir de modalités structurelles entre les autorités judiciaires compétentes et les services compétents des Communautés. De plus, le collaborateur du service compétent des Communautés doit recevoir un feedback en ce qui concerne le lancement et le déroulement de l’accompagnement ou du traitement en vue de son rapport au mandant judiciaire.
Pour l’explication du point 8°, il convient de se référer à l’explication de l’article 11.
Art. 6
Par arrêté ministériel du 3 avril 2000 portant agrément d’un centre d’appui tel que visé à l’article 5 de l’Accord de coopération entre l’État fédéral et la Communauté flamande relatif à la guidance et au traitement d’auteurs d’abus sexuels, le Centre médicolégal universitaire, rattaché à l’Hôpital universitaire d’Anvers et à l’Université d’Anvers, est désigné comme centre d’appui. Le Centre médicolégal universitaire est donc également désigné comme centre d’appui dans cet Accord de coopération. Dans ce cadre, le Centre médicolégal universitaire réalise des missions de soutien scientifique au profit des services psychosociaux, des centres de psychiatrie légale et des institutions ayant conclu un accord de placement, des services compétents des Communautés et des services spécialisés.
Les parties peuvent décider de réorienter les moyens alloués au Centre médicolégal universitaire en tant que centre d’appui en vertu du présent Accord de coopération, par exemple à la suite de la reconnaissance d’autres organisations par le gouvernement compétent de la Communauté flamande ou de la création d’un centre
8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen. Het doel daarvan is gemeenschapsgerichte justitie, efficiënte strafuitvoering, beperking van de kans op recidive, correcte informatieverstrekking, gecoördineerde en geïntegreerde omkadering, en zorg voor de justitiabele. Dat alles in een sterke onderlinge samenwerking tussen alle betrokken actoren.
Informatie-uitwisseling en samenwerking tussen de medewerkers van de bevoegde dienst van de gemeenschappen, en hulpverleners van de gespecialiseerde voorzieningen zijn belangrijke uitgangspunten binnen het Samenwerkingsakkoord. Zo moet de gespecialiseerde hulpverlener beschikken over alle informatie uit het gerechtelijk dossier die relevant is om een adequate begeleiding of behandeling aan betrokken persoon te kunnen bieden. Met het oog op een vlotte overdacht van relevante informatie uit het gerechtelijk dossier aan de gespecialiseerde voorzieningen, verdient het aanbeveling om structurele afspraken vast te leggen tussen de bevoegde gerechtelijke overheden en de bevoegde diensten van de gemeenschappen. Verder moet de medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen feedback ontvangen over de opstart en het verloop van de begeleiding of behandeling met het oog op zijn verslag aan de justitiële opdrachtgever.
Voor de toelichting bij punt 8° wordt verwezen worden naar de toelichting bij artikel 11.
Art. 6
Bij het ministerieel besluit van 3 april 2000 tot erkenning van een steuncentrum zoals bedoeld in artikel 5 van het Samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat en de Vlaamse Gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van daders van seksueel misbruik, is het Universitair Forensisch Centrum, verbonden aan Universitair Ziekenhuis Antwerpen en Universiteit Antwerpen, erkend als steuncentrum. Het Universitair Forensisch Centrum wordt daarom ook in dit Samenwerkingsakkoord aangeduid als steuncentrum. In dit kader voert het Universitair Forensisch Centrum wetenschappelijke steunopdrachten uit ten behoeve van de psychosociale diensten, de forensisch psychiatrische centra en instellingen met een plaatsingsovereenkomst, de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de gespecialiseerde voorzieningen.
De partijen kunnen beslissen tot heroriëntatie van de middelen die op grond van dit Samenwerkingsakkoord naar het Universitair Forensisch Centrum als steuncentrum gaan, bijvoorbeeld ingevolge de erkenning van andere organisaties door de bevoegde regering van de Vlaamse Gemeenschap of de realisatie van een (interfederaal)
d’expertise médicolégale (interfédéral) dont le domaine d’expertise peut être plus large que la délinquance sexuelle et les comportements transgressifs. Le décret d’assentiment peut prévoir une délégation au gouvernement flamand pour la procédure de reconnaissance.
Le centre d’appui, à savoir, pour la Flandre, le Centre médicolégal universitaire, est chargé, outre les missions d’appui scientifique décrites dans le présent article, de l’exécution des tâches mentionnées à l’article 9, 1° à 5°. Ces missions sont prévues pour l’ensemble du territoire flamand, ainsi que pour la région bilingue de Bruxelles- Capitale. Le centre d’appui s’engage à garantir que cette offre soit accessible et disponible pour toutes les personnes concernées en Flandre.
Le dernier alinéa constitue la base juridique légale/ décrétale sur laquelle les gouvernements compétents peuvent, par le biais d’un arrêté de subvention, octroyer une subvention au centre d’appui et en déterminer les modalités.
Art. 7
Les centres de santé mentale et les centres travail social général sont désignés comme des structures spécialisées chargées de l’accompagnement et du traitement ambulatoires des personnes concernées. Les parcours de soins pour les auteurs de violences sexuelles, intégrés dans le travail social général, constituent un partenariat intégré avec les centres de travail social général désignés comme structure spécialisée. Le personnel des parcours de soins pour les auteurs de violences sexuelles est considéré dans le cadre de cet Accord de coopération comme faisant partie du personnel d’une structure spécialisée dans le travail social général.
Les hôpitaux psychiatriques, qui remplissent les conditions mentionnées à l’article 8 de l’Accord de coopération, sont désignés comme des établissements spécialisés en santé mentale, chargés de l’accompagnement et du traitement résidentiels des personnes concernées.
Les maisons de soins psychiatriques et les initiatives de logements protégés offrant une assistance spécialisée aux auteurs d’infractions sexuelles peuvent également être désignées comme structure spécialisée dans les soins de santé mentale dans le cadre de cet Accord de coopération.
Le centre d’appui publie une liste actualisée des structures spécialisées avec leurs coordonnées. Les forensisch expertisecentrum, waarvan het expertisegebied breder kan zijn dan seksuele delinquentie en grensoverschrijdend gedrag. Het instemmingsdecreet kan een delegatie aan de Vlaamse regering voorzien voor de erkenningsprocedure.
Het steuncentrum, zijnde voor Vlaanderen het Universitair Forensisch Centrum, staat naast de in dit artikel omschreven wetenschappelijke steunopdrachten tevens in voor de uitvoering van de taken vermeld in artikel 9, 1° tot en met 5°. Deze opdrachten worden voorzien voor het volledige Vlaamse grondgebied, alsook het tweetalig gebied Brussel-Hoofdstad. Het steuncentrum verbindt zich ertoe te verzekeren dat dit aanbod toegankelijk en beschikbaar is voor alle betrokken personen binnen Vlaanderen.
Het laatste lid vormt de wettelijke/decretale rechtsgrond op basis waarvan de bevoegde regeringen via een subsidiebesluit een subsidie kunnen toekennen aan het steuncentrum en de modaliteiten daartoe verder kunnen bepalen.
Art. 7
De centra voor geestelijke gezondheidszorg en de centra voor algemeen welzijnswerk worden als gespecialiseerde voorzieningen aangewezen, die instaan voor de ambulante begeleiding en behandeling van de betrokken personen. De zorgtrajecten voor daders van seksueel geweld, ingebed in het algemeen welzijnswerk, vormen een geïntegreerd samenwerkingsverband met de centra voor algemeen welzijnswerk die aangewezen worden als gespecialiseerde voorziening. De medewerkers van de zorgtrajecten voor daders van seksueel geweld worden in dit Samenwerkingsakkoord beschouwd als medewerkers van een gespecialiseerde voorziening in het algemeen welzijnswerk.
Psychiatrische ziekenhuizen, die voldoen aan de voorwaarden, vermeld in artikel 8 van het Samenwerkingsakkoord, worden als gespecialiseerde voorzieningen aangewezen, die instaan voor de residentiële begeleiding en behandeling van de betrokken personen.
Psychiatrische verzorgingstehuizen en initiatieven van beschut wonen met een gespecialiseerd aanbod voor de betrokken personen kunnen in het kader van dit Samenwerkingsakkoord aangewezen worden als gespecialiseerde voorziening in de geestelijke gezondheidszorg.
H et s te u n c e ntr u m p u b l i c e er t e e n g e actualiseerde lijst van gespecialiseerde partenaires de l’Accord de coopération utilisent cette liste pour orienter les auteurs d’abus sexuels vers l’offre d’aide spécialisée.
La procédure de désignation des structures spécialisées, les règles et procédures relatives à la surveillance des structures spécialisées ainsi que les règles et procédures relatives au le retrait de la désignation en tant que structure spécialisée, doivent être précisées par le gouvernement flamand. À cette fin, une délégation est prévue dans le décret d’assentiment accompagnant le présent Accord de coopération.
Art. 8
Les structures spécialisées répondent à des critères de qualité spécifiques pour garantir que l’offre d’aide spécialisée fonctionne au mieux selon les connaissances scientifiques les plus récentes en matière de facteurs efficaces dans l’accompagnement et le traitement des auteurs d’infractions sexuelles.
Les structures spécialisées collaborent dans un circuit de soins pour offrir une “aide sur mesure” optimale. Les structures spécialisées visent dans ce cadre une collaboration intégrée. Cela signifie que ces services collaborent étroitement tout au long du processus d’accompagnement et de traitement des personnes concernées, de l’inscription et de l’admission, à l’accompagnement et au traitement, jusqu’au suivi. Il revient au partenariat de donner une forme organisationnelle à cela. Les structures spécialisées peuvent par exemple opter pour un emplacement commun ou choisir une forme de détachement.
Ces collaborations visent un même objectif, à savoir offrir au client le meilleur traitement/assistance sur mesure, quel que soit le mode organisationnel de la collaboration. La collaboration intégrée est fortement recommandée lorsque la structure spécialisée ne dispose pas d’un master en psychologie clinique dans son équipe. Les structures spécialisées entrelacent leur expertise et leurs services pour accompagner ou traiter le client sur tous les domaines de la vie, afin de soutenir le client de manière plus intégrée et holistique, de sorte que les clients perçoivent ces services comme un ensemble cohérent. Les structures spécialisées n’ont pas toutes le même domaine d’activité. Cela peut signifier par exemple qu’un client peut être rattaché au domaine d’activité du centre spécialisé en travail social général, mais peut-être pas à celui du centre spécialisé en santé mentale. Le gouvernement ne se prononce alors pas sur le domaine d’activité dans lequel un client doit être traité ou accompagné. Ce qui importe, c’est que voorzieningen met hun contactgegevens. Partners van het Samenwerkingsakkoord maken gebruik van deze lijst om de betrokken personen te verwijzen naar het gespecialiseerd hulpaanbod.
De procedure voor de aanwijzing van gespecialiseerde voorzieningen, de regels en de procedures voor het toezicht op de gespecialiseerde voorzieningen en de regels en de procedures voor de intrekking van de aanwijzing als gespecialiseerde voorziening, dienen verder uitgewerkt te worden door de Vlaamse regering. Daartoe wordt een delegatie voorzien in het instemmingsdecreet bij dit Samenwerkingsakkoord.
Art. 8
De gespecialiseerde voorzieningen voldoen aan specifieke kwaliteitscriteria om te garanderen dat het gespecialiseerd hulpaanbod maximaal werkt volgens de meest recente wetenschappelijke inzichten op het vlak van werkzame factoren bij de begeleiding en behandeling van de betrokken personen.
De gespecialiseerde voorzieningen werken samen in een zorgcircuit om optimaal “hulp op maat” te bieden. Gespecialiseerde voorzieningen streven in dat kader naar geïntegreerde samenwerking. Dit betekent dat deze diensten nauw samenwerken in de loop van het gehele begeleidings- en behandelingstraject van de betrokken personen, gaande van aanmelding en intake, begeleiding en behandeling, tot en met nazorg. Het is aan het samenwerkingsverband zelf om dit organisatorisch vorm te geven. De gespecialiseerde voorzieningen kunnen bijvoorbeeld kiezen voor een gezamenlijke locatie of kiezen voor een vorm van detachering.
Deze samenwerkingsverbanden beogen eenzelfde doelstelling, zijnde de cliënt de best mogelijke begeleiding/behandeling op maat aan te bieden, ongeacht de organisatorische vorm van het samenwerkingsverband. Geïntegreerde samenwerking is sterk aangewezen in geval de gespecialiseerde voorziening niet beschikt over een master in de klinische psychologie in het eigen team. De gespecialiseerde voorzieningen verweven hun expertise en dienstverlening om de cliënt op alle levensdomeinen te kunnen begeleiden of behandelen, om de cliënt op een meer integrale, holistische manier te ondersteunen zodat cliënten die dienstverlening meer als een samenhangend geheel kunnen ervaren. De gespecialiseerde voorzieningen hebben niet allen hetzelfde werkingsgebied. Dit kan bijvoorbeeld als gevolg hebben dat een cliënt misschien wel behoort tot het werkingsgebied van het gespecialiseerd centrum voor algemeen welzijnswerk, maar bijvoorbeeld niet tot dat van het gespecialiseerd centrum voor geestelijke l’intéressé soit accompagné ou traité. Il appartient aux structures spécialisées de décider qui prend en charge l’accompagnement ou le traitement.
La structure spécialisée ou la collaboration intégrée de structures spécialisées disposent d’une équipe au sein de laquelle différentes disciplines sont représentées. Des compétences cliniques sont requises pour détecter de manière experte les besoins complexes des personnes concernées (psychodiagnostic et évaluation des risques), ainsi que pour y répondre de manière adéquate (traitement psychothérapeutique et accompagnement psychosocial). Les structures spécialisées en santé mentale disposent d’un psychiatre au sein de l’équipe multidisciplinaire. Le psychiatre détient de préférence le titre professionnel spécialisé en psychiatrie légale, tel que défini dans l’Arrêté du ministre de la Santé du 28 octobre 2015 fixant les critères spécifiques pour la reconnaissance des médecins spécialistes titulaires du titre professionnel spécialisé en psychiatrie légale, ainsi que des maîtres de stage et des services de stage.
En outre, un certain nombre d’exigences supplémentaires sont imposées dans l’Accord de coopération pour atteindre le niveau de qualité requis.
Art. 9
Les structures spécialisées proposent un accompagnement et un traitement étayé scientifiquement aux auteurs d’abus sexuels, suivis par les services compétents des Communautés. La collaboration et l’échange d’informations entre les structures spécialisées et les services compétents des Communautés, dans le respect du secret professionnel, sont donc nécessaires pour assurer une coordination adéquate entre le parcours judiciaire et le parcours d’aide. Il s’agit de parcours complémentaires qui se renforcent mutuellement dans la réalisation de l’objectif commun, à savoir prévenir autant que possible la récidive. Pour donner forme à cette collaboration, une fiche d’adressage, une convention tripartite, une fiche de feed-back et une concertation sont utilisées.
Les données quantitatives et qualitatives que les structures spécialisées intègrent dans leur rapport d’activité comprennent notamment:
— la capacité d’accompagnement et de traitement, tant en ambulatoire qu’en semi-résidentiel et en résidentiel;
gezondheidszorg. De overheid spreekt zich er dan niet over uit binnen welk werkingsgebied een cliënt moet behandeld of begeleid worden. Van belang is dat betrokkene begeleid of behandeld wordt. Het is aan de gespecialiseerde voorzieningen zelf om uit te maken wie de begeleiding of behandeling op zich neemt.
De gespecialiseerde voorziening of geïntegreerde samenwerking van gespecialiseerde voorzieningen beschikt over een team waarin verschillende disciplines vertegenwoordigd worden. Klinische competenties zijn vereist om op deskundige wijze complexe behoeften van de betrokken personen te detecteren (psychodiagnostiek en risicotaxatie), alsook er adequaat op te reageren (psychotherapeutische behandeling en psychosociale begeleiding). Gespecialiseerde voorzieningen in de geestelijke gezondheidzorg beschikken over een psychiater in het multidisciplinair samengesteld team. De psychiater is bij voorkeur houder van de bijzondere beroepstitel in de forensische psychiatrie, zoals omschreven in het Besluit van de minister van Volksgezondheid van 28 oktober 2015 tot vaststelling van de bijzondere criteria voor de erkenning van geneesheren-specialisten houders van de bijzondere beroepstitel in de forensische psychiatrie, alsmede van stagemeesters en stagediensten.
Verder worden nog een aantal bijkomende eisen opgelegd in het Samenwerkingsakkoord om het vereiste kwaliteitsniveau te kunnen halen.
Art. 9
De gespecialiseerde voorzieningen bieden wetenschappelijk onderbouwde begeleiding en behandeling aan de betrokken personen, die opgevolgd worden door de bevoegde diensten van de gemeenschappen. De samenwerking en informatie-uitwisseling tussen de gespecialiseerde voorzieningen en de bevoegde diensten van de gemeenschappen, met respect voor het beroepsgeheim, is dus noodzakelijk om de nodige afstemming te voorzien tussen het justitieel traject en het hulpverlenend traject. Het gaat om complementaire trajecten die elkaar versterken in het bereiken van de gedeelde doelstelling, namelijk het zoveel als mogelijk voorkomen van recidive. Om deze samenwerking vorm te geven, wordt gebruik gemaakt van een doorverwijsfiche, driepartijenovereenkomst, feedbackfiche en een overleg.
De kwantitatieve en kwalitatieve gegevens die de gespecialiseerde voorzieningen in hun werkingsverslag opnemen, omvatten onder meer:
— de begeleidings- en behandelcapaciteit, zowel ambulant, semi-residentieel als residentieel;
— la diversité et la répartition géographique de cette offre d’aide;
— la forme organisationnelle de la collaboration entre les structures spécialisées en vue de mettre en place un partenariat et/ou les mesures prévues pour instaurer ou optimiser la collaboration entre elles.
Art. 10
Tous les auteurs d’abus sexuel référés à une structure spécialisée n’ont pas nécessairement besoin d’un accompagnement ou d’un traitement spécialisé. Après la réalisation d’un psychodiagnostic et d’une évaluation des risques, la structure spécialisée ou la collaboration intégrée de structures spécialisées peut décider de déléguer une partie l’accompagnement ou du traitement à une structure non désignée comme spécialisée ou à un praticien indépendant, réputé posséder l’expertise nécessaire. La structure spécialisée continue de suivre activement l’intéressé et met en œuvre les accords de coopération avec les services compétents des Communautés (convention tripartite, fiche de feed-back et concertation).
Le centre d’appui publie une directive sur les bonnes pratiques pour la délégation de l’accompagnement ou du traitement, après approbation par le comité d’accompagnement. L’application de cette directive est surveillée par le comité d’accompagnement sur la base des rapports d’activité des structures spécialisées ou de la collaboration intégrée de structures spécialisées. Dans ces rapports d’activité, ils indiquent le nombre de dossiers transférés afin d’en permettre le suivi de la mise en œuvre.
Art. 11
Cet article définit concrètement quels échanges d’informations auront lieu et sur la base de quels documents.
Fiche d’adressage
Le collaborateur concerné du service compétent des Communautés et le praticien concerné utilisent une fiche d’adressage standardisée pour échanger des informations sur l’inscription et le lancement éventuel de l’accompagnement ou du traitement. La fiche d’adressage se compose de différents volets (“inscription” et “démarrage feed-back”) et contient au moins les coordonnées du collaborateur concerné du service
— de diversiteit en geografische spreiding van dit hulpaanbod;
— de organisatorische vorm van de samenwerking tussen gespecialiseerde voorzieningen om een samenwerkingsverband te realiseren en/of geplande stappen om de onderlinge samenwerking te installeren of te optimaliseren.
Art. 10
Niet elke dader van seksueel misbruik die verwezen wordt naar een gespecialiseerde voorziening, heeft nood aan gespecialiseerde begeleiding of behandeling. Na uitvoering van psychodiagnostiek en risicotaxatie kan de gespecialiseerde voorziening of geïntegreerde samenwerking van gespecialiseerde voorzieningen beslissen om de begeleiding of behandeling gedeeltelijk over te dragen naar een niet als gespecialiseerde voorziening aangewezen voorziening of een zelfstandig behandelaar, waarvan wordt ingeschat dat deze over de nodige expertise beschikt. De gespecialiseerde voorziening blijft de betrokken persoon in elk geval actief opvolgen en vervult de samenwerkingsafspraken met de bevoegde diensten van de gemeenschappen (driepartijenovereenkomst, feedbackfiche en overleg).
Het steuncentrum publiceert een richtlijn met goede praktijken voor overdracht van de begeleiding of behandeling, na goedkeuring door het begeleidingscomité. De toepassing van deze richtlijn wordt gemonitord door het begeleidingscomité op basis van de werkingsverslagen van de gespecialiseerde voorzieningen of geïntegreerd samenwerkingsverband van gespecialiseerde voorzieningen. In deze werkingsverslagen rapporteren zij over het aantal overgedragen trajecten zodat de toepassing opgevolgd kan worden.
Art. 11
Dit artikel bepaalt op concrete wijze welke informatie-uitwisselingen zullen gebeuren en aan de hand van welke documenten.
Doorverwijsfiche
De betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen en de betrokken hulpverlener van de gespecialiseerde voorziening maken gebruik van een gestandaardiseerde doorverwijsfiche om informatie uit te wisselen met betrekking tot de aanmelding en de mogelijke opstart van de begeleiding of behandeling. De doorverwijsfiche bestaat uit verschillende luiken (“aanmelding” en “feedback opstart”) en bevat minstens de compétent des Communautés, du praticien spécialisé concerné et de l’intéressé, la description du cadre judiciaire et des infractions pénales de l’intéressé, un relevé des documents judiciaires détenus par le collaborateur concerné du service compétent des Communautés et/ ou pouvant être demandés en complément, ainsi que le feed-back sur le déroulement de la prestation d’aide et la décision concernant le lancement éventuel de l’accompagnement ou du traitement.
Convention tripartite
La convention tripartite est conclue entre le collaborateur concerné du service compétent des Communautés, le praticien spécialisé concerné et l’intéressé au début de l’accompagnement ou du traitement. Cette convention constitue un cadre d’accords clair pour la collaboration entre l’intéressé, le praticien et le collaborateur concerné du service compétent des Communautés. Toute modification des modalités convenues dans la convention entraîne une adaptation de celle-ci.
Fiche de feed-back
Le praticien concerné utilise une fiche de feedback standardisée pour transmettre des informations au collaborateur concerné du service compétent des Communautés sur le déroulement de l’accompagnement ou du traitement. La fiche de feed-back se compose de différents volets (suivi, arrêt et clôture) qui sont remplis successivement et dont le contenu est régulièrement mis à jour. Le praticien concerné transmet la fiche de feedback complétée au collaborateur concerné du service compétent des Communautés chaque fois que celui-ci le demande. De plus, le praticien prend lui-même l’initiative de transmettre la fiche de feed-back complétée au collaborateur du service compétent des Communautés pour signaler des difficultés formelles ou une situation dangereuse, ou en cas de risque de cessation anticipée de l’accompagnement ou du traitement.
Dans ce cas, le praticien concerné informe le collaborateur du service compétent des Communautés des situations présentant un risque sérieux pour des tiers. Il appartient au praticien d’évaluer s’il est question d’une telle situation. Lorsqu’il signale au collaborateur du service compétent des Communautés une situation présentant un risque sérieux pour des tiers, il est souhaitable d’organiser une consultation tripartite. Si le praticien estime que la situation présentant un risque contactgegevens van de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen, de betrokken hulpverlener en de betrokken persoon, beschrijving van het gerechtelijk kader en de strafrechtelijke inbreuk(en) van de betrokken persoon, een overzicht van de gerechtelijke stukken die in het bezit zijn van de medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen en/of bijkomend kunnen opgevraagd worden en de feedback van de hulpverlening over het verloop van de intake en beslissing over eventuele opstart van de begeleiding of behandeling.
Driepartijenovereenkomst
De driepartijenovereenkomst wordt gesloten tussen de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen, de betrokken hulpverlener van de gespecialiseerde voorziening en de betrokken persoon bij de start van de begeleiding of behandeling. Deze overeenkomst vormt een helder afsprakenkader voor de samenwerking tussen de betrokken persoon, hulpverlener en medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen. Elke inhoudelijke wijziging van de afspraken in de overeenkomst geeft aanleiding tot een aanpassing van de overeenkomst.
Feedbackfiche
De betrokken hulpverlener van de gespecialiseerde voorziening maakt gebruik van een gestandaardiseerde feedbackfiche om informatie over te maken aan de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen met betrekking tot het verloop van de begeleiding of behandeling. De feedbackfiche bestaat uit verschillende luiken (opvolging, stopzetting en afronding) die opeenvolgend worden ingevuld en waarvan de inhoud telkens geactualiseerd wordt. De betrokken hulpverlener bezorgt de ingevulde feedbackfiche aan de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen, telkens als deze medewerker dit vraagt. Daarnaast neemt de hulpverlener zelf het initiatief om de ingevulde feedbackfiche te bezorgen aan de medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen om formele moeilijkheden of een gevaarsituatie te signaleren of als een vroegtijdige stopzetting van de begeleiding of behandeling dreigt.
In voorkomend geval meldt de betrokken hulpverlener aan de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen situaties die een ernstig risico inhouden voor derden. Het komt toe aan de hulpverlener om af te wegen of er sprake is van een dergelijke situatie. Bij melding aan de medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen van een situatie met ernstig risico voor derden is het wenselijk om een driehoeksoverleg te organiseren. Als de hulpverlening sérieux pour des tiers constitue une urgence, il doit en informer directement le procureur du Roi, et envoyer une copie de son rapport au collaborateur concerné du service compétent des Communautés. S’abstenir de faire une telle notification au parquet pourrait éventuellement être qualifié de négligence coupable sur la base de l’article 422bis du Code pénal. La différence avec le régime en cas d’état de nécessité réside dans le fait que l’Accord de coopération prévoit explicitement la manière dont la notification doit être faite, à savoir en faisant directement rapport au procureur du Roi. Il s’agit donc d’une modélisation concrète du concept d’état de nécessité.
Le droit de notification de l’article 458bis du Code pénal est soumis à des conditions plus strictes. Selon cet article, une infraction définie à l’article 458bis du Code pénal doit déjà avoir été commise sur un mineur ou une personne vulnérable et il doit en outre exister une situation dangereuse, notamment pour la victime elle-même ou pour d’autres mineurs ou personnes vulnérables. Dans ce cas, la personne qui, en raison de sa fonction ou de sa profession, détient des secrets et a connaissance d’un délit décrit ci-dessus peut en informer le procureur du Roi. Si les conditions d’application de l’article 458bis du Code pénal sont remplies, les conditions pour un “état de nécessité” sont dans la pratique également remplies. Mais il s’agit donc bien d’un droit de notification distinct.
En outre, le praticien concerné doit également signaler au collaborateur concerné du service compétent des Communautés les difficultés formelles rencontrées dans le cadre de l’accompagnement ou du traitement, qui sont exclusivement liées à la relation de confiance entre le client concerné et le praticien.
Concertation
Une concertation entre le collaborateur concerné du service compétent des Communautés, le praticien concerné, le collaborateur concerné du service psychosocial et l’intéressé peut avoir lieu. D’un point de vue restauratif, les proches de la personne concernée peuvent également participer à la réunion, avec le consentement de cette dernière. Son objectif est de résoudre les problèmes graves qui entravent la poursuite de l’accompagnement ou du traitement par la structure spécialisée. Pendant la concertation, le rôle de chacun et les accords sur l’échange d’informations sont clarifiés. De plus, lors de cette concertation, des aspects de la situation du client et de l’accompagnement ou du inschat dat de situatie met ernstig risico voor derden een acuut, dreigend gevaar inhoudt, dan is er sprake van spoedeisendheid (en dus ‘een noodtoestand) en brengt de betrokken hulpverlener rechtstreeks verslag uit aan de procureur des Konings, met een kopie van het verslag aan de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen. Het niet doen van dergelijke melding aan het parket zou mogelijks kunnen worden gekwalificeerd als schuldig hulpverzuim o.b.v. artikel 422bis Sw. Het verschil met de regeling bij noodtoestand bestaat erin dat het Samenwerkingsakkoord uitdrukkelijk voorziet op welke wijze de melding dient te gebeuren, met name door rechtstreeks verslag uit te brengen aan de procureur des Konings. Het betreft bijgevolg een concrete modellering van het concept “noodtoestand”.
Het meldrecht uit artikel 458bis van het Strafwetboek is onderworpen aan strengere voorwaarden. Volgens dat artikel moet reeds een in artikel 458bis Sw. welbepaald misdrijf gepleegd zijn t.a.v. een minderjarige of kwetsbare persoon én moet er bijkomend sprake zijn van een gevaarsituatie, met name voor het slachtoffer zelf dan wel voor andere minderjarigen of kwetsbare personen. In dat geval kan de persoon die uit hoofde van zijn staat of beroep houder is van geheimen en hierdoor kennis heeft van een hierboven beschreven misdrijf, dit ter kennis brengen van de procureur des Konings. Indien voldaan is aan de toepassingsvoorwaarden uit artikel 458bis van het Strafwetboek, zal er in de praktijk ook voldaan zijn aan de voorwaarden voor “noodtoestand”. Maar het betreft dus wel degelijk een afzonderlijk meldrecht.
Daarnaast moet de betrokken hulpverlener ook formele moeilijkheden, die bij de begeleiding of behandeling zijn gerezen, signaleren aan de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen. Het gaat dan uitsluitend over moeilijkheden die extrinsiek zijn aan de vertrouwensrelatie tussen de betrokken cliënt en hulpverlener.
Overleg
Er kan een overleg tussen de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen, de betrokken hulpverlener en de betrokken medewerker van de psychosociale dienst en de betrokken persoon plaatsvinden. Vanuit een herstelgericht perspectief kunnen ook naasten van de betrokken persoon, met toestemming van deze laatste, deelnemen aan het overleg. Dit overleg heeft tot doel te verhelpen aan ernstige problemen die het voortzetten van de begeleiding of de behandeling door de gespecialiseerde voorziening in de weg staan. Tijdens het overleg wordt ieders rol en de afspraken over informatie-uitwisseling verduidelijkt. Daarnaast kunnen tijdens dit overleg aspecten van de cliëntsituatie en de traitement peuvent être abordés. Cette concertation pouvant être demandée par toute partie concernée, est organisée par le collaborateur du service compétent des Communautés et peut être particulièrement utile si le praticien signale des difficultés formelles au collaborateur du service compétent des Communautés, si le praticien signale une situation dangereuse ou s’il y a un risque de cessation anticipée de l’accompagnement ou du traitement. L’accent est et reste mis au maximum sur l’intéressé et il n’y a pas de consultation sans que l’intéressé ne soit présent physiquement ou en ligne.
Art. 12
L’article 12 contient une réglementation concernant le traitement des données à caractère personnel prévue dans le présent Accord de coopération. Les finalités mentionnées à l’article 2, alinéa 1er, sont ici essentielles. En outre, les catégories de données à caractère personnel qui peuvent éventuellement être limitées sont déterminées. Des catégories larges de données à caractère personnel sont enregistrées, étant donné que la pertinence de différentes données est fortement dépendante du cas spécifique. Toutes les catégories de données à caractère personnel ne sont pas systématiquement traitées. Le donneur d’ordre indique en effet à l’avance quelles données peuvent être transmises aux services d’aide dans l’intérêt d’un accompagnement et d’un traitement adéquats.
Les données concernant le mode de vie peuvent être importantes à traiter dans le cadre de problématiques spécifiques (alcool, drogues, problèmes sexuels, etc.), tout comme les données relatives au contexte social, car elles permettent de cartographier les facteurs de risque et les facteurs de protection contre la récidive. Il peut également être nécessaire de transmettre des données concernant la santé, qui peuvent comprendre des informations sur une aide en cours ou précédente qui pourrait être pertinente pour le traitement à engager. Les données révélant l’origine ou l’appartenance peuvent s’avérer pertinentes à transmettre à la lumière de certains faits, par exemple en cas de violence d’honneur. De même, la nationalité peut être un élément important pour le professionnel de l’aide concerné, car certaines nationalités proviennent par exemple de situations de guerre, peuvent avoir des difficultés avec un professionnel de l’aide de sexe féminin ou avoir une forte vision des relations entre hommes et femmes. Dans le cas de crimes sexuels, des données concernant des comportements sexuels ou des orientations sexuelles peuvent être transmises. Les données révélant des convictions begeleiding of behandeling besproken worden. Dit overleg kan gevraagd worden door elke betrokken partij, wordt georganiseerd door de medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen en kan bijzonder nuttig zijn als de hulpverlener formele moeilijkheden aan de medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen signaleert, de hulpverlener melding maakt van een gevaarssituatie of als een vroegtijdige stopzetting van de begeleiding of behandeling dreigt. De focus is en blijft maximaal op de betrokken persoon gericht en er is geen overleg zonder dat betrokken persoon daarbij fysiek of digitaal aanwezig is.
Art. 12
Artikel 12 bevat een regeling inzake de verwerking van persoonsgegevens die voorzien wordt in dit Samenwerkingsakkoord. De doeleinden vermeld in artikel 2, eerste lid, worden hierbij vooropgesteld. Daarnaast worden de mogelijks te verwerken persoonsgegevens opgelijst, net als de personen van wie deze gegevens kunnen worden verwerkt en tot welke categorieën persoonsgegevens deze verwerking eventueel beperkt wordt. Er worden ruime categorieën van persoonsgegevens ingeschreven aangezien de relevantie van verschillende persoonsgegevens sterk casusafhankelijk is. Niet alle categorieën van persoonsgegevens worden standaard verwerkt. De opdrachtgever geeft namelijk op voorhand aan welke persoonsgegevens in het belang van een adequate begeleiding en behandeling overgemaakt kunnen worden aan de hulpverlening.
Gegevens omtrent de levensstijl kunnen in het kader van een bepaalde problematiek (alcohol, drugs, seksuele problemen…) belangrijk zijn om te verwerken, net zoals de gegevens omtrent de sociale context aangezien zo de risicofactoren en beschermende factoren voor recidive in kaart kunnen worden gebracht. Zo kan het ook noodzakelijk zijn om gegevens betreffende de gezondheid over te maken, deze kunnen bestaan uit de vermelding van lopende of voorgaande hulpverlening die van belang kan zijn voor de hulpverlening die opgestart wordt. Gegevens waaruit afkomst of herkomst blijkt, kunnen in het licht van bepaalde feiten van bijvoorbeeld eergerelateerd geweld relevant zijn om over te maken. Ook nationaliteit kan een belangrijk element zijn voor de betrokken hulpverlener aangezien bepaalde nationaliteiten bijvoorbeeld komen uit een oorlogssituatie, het moeilijk hebben met een vrouwelijke hulpverlener of een sterke visie hebben op de verhouding tussen man en vrouw. Bij gepleegde zedenfeiten kunnen gegevens met betrekking tot seksueel gedrag of seksuele gerichtheid overgemaakt worden. Gegevens waaruit politieke, religieuze of levensbeschouwelijke overtuigingen blijken politiques, religieuses ou philosophiques peuvent être essentielles à traiter lorsque certains faits sont motivés par ces croyances.
Les catégories de données à caractère personnel peuvent également être pertinentes concernant les relations et les contacts des personnes concernées. Cela est toujours examiné au cas par cas en fonction de la nécessité d’un accompagnement ou d’un traitement adapté pour la personne concernée.
Dans le cas de crimes sexuels, il peut être crucial de traiter les données personnelles, par exemple, de partenaires (cohabitants), d’enfants et de mineurs, afin de traiter des situations préoccupantes et d’éviter de futures victimes. À titre d’exemple, il peut être nécessaire de traiter des données concernant l’origine de la relation ou du contact de la personne concernée si cette origine représente un risque de victimisation future par cette personne, ce qui s’applique également aux convictions politiques, religieuses et philosophiques. De plus, des données policières et judiciaires peuvent être nécessaires lorsque la relation ou le contact a commis des faits similaires et cohabite avec la personne concernée, ce qui pourrait augmenter le risque de récidive. Dans chaque dossier, une évaluation minutieuse doit être effectuée pour déterminer si les données personnelles concernées doivent être traitées. Un accompagnement et un traitement adaptés de la personne concernée, tout en évitant de futures victimes, sont ici prioritaires.
Les catégories de données à caractère personnel détenues par le collaborateur concerné du service compétent des Communautés, le collaborateur concerné du service psychosocial et le praticien concerné sont limitées aux coordonnées d’identification et de contact professionnelles.
Les modalités de traitement sont également listées, en se référant toujours à l’échange d’informations inclus dans l’Accord de coopération. Le traitement des données à caractère personnel est effectué conformément à l’article 6, paragraphe 1, e), du RGPD et est nécessaire à l’exercice d’une mission d’intérêt général (prépondérant). Cet intérêt général concerne l’exécution de missions judiciaires et la réintégration de personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles. L’évitement de nouvelles victimes de crimes sexuels constitue également un objectif important.
Ensuite, les bases légales du traitement, les délais de conservation, les mesures de sécurité et une disposition relative à la transparence sont énumérés dans l’Accord de coopération. Un délai de conservation maximal de kunnen essentieel zijn om te verwerken wanneer bepaalde feiten ingegeven zijn door deze overtuigingen.
Ook bij de relaties en contacten van de betrokken personen kunnen deze categorieën persoonsgegevens relevant zijn. Dit wordt steeds op dossierbasis bekeken in het licht van de noodzakelijkheid van een aangepaste begeleiding of behandeling van de betrokken persoon.
Bij seksuele misdrijven kan het cruciaal zijn om persoonsgegevens van bijvoorbeeld (inwonende) partners, kinderen en minderjarigen te verwerken, dit om verontrustende situaties aan te pakken en toekomstige slachtoffers te vermijden. Ter illustratie kan het noodzakelijk zijn om gegevens omtrent afkomst van de relatie of het contact van de betrokken persoon te verwerken wanneer deze afkomst in het licht van de gepleegde feiten een risico vormt tot toekomstig slachtofferschap door de betrokken persoon, hetzelfde geldt voor politieke, religieuze en levensbeschouwelijke overtuigingen. Ook politionele en gerechtelijke gegevens kunnen bijvoorbeeld noodzakelijk zijn wanneer de relatie of het contact gelijkaardige feiten gepleegd heeft en samenwoont met de betrokken persoon, waardoor de kans op recidive groter zou kunnen zijn. In elk dossier dient er een zorgvuldige afweging gemaakt te worden of de betreffende persoonsgegevens moeten worden verwerkt. Een aangepaste begeleiding en behandeling van de betrokkene samen met het vermijden van toekomstige slachtoffers staan hier voorop.
De categorieën persoonsgegevens bij de betrokken medewerker van de bevoegde dienst van de gemeenschappen, de betrokken medewerker van de psychosociale dienst en betrokken hulpverlener zijn beperkt tot de professionele identificatie -en contactgegevens.
Ook de wijzen van verwerking worden opgelijst, en daarvoor wordt steeds verwezen naar de info-uitwisseling, opgenomen in het Samenwerkingsakkoord. De verwerking van de persoonsgegevens gebeurt conform artikel 6, lid 1, e), van de AVG en is noodzakelijk voor de uitoefening van een taak van (zwaarwegend) algemeen belang. Dit algemeen belang heeft betrekking op de uitvoering van gerechtelijke opdrachten en de re-integratie van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd van seksuele misdrijven. Het vermijden van nieuwe slachtoffers van seksuele misdrijven vormt hierbij dan ook een belangrijke doelstelling.
Vervolgens worden de rechtmatigheidsgronden voor de verwerking, de bewaartermijnen, de beveiligingsmaatregelen en een bepaling m.b.t. transparantie opgesomd in het Samenwerkingsakkoord. Er geldt een maximale
10 ans après la clôture du dossier est prévu, sauf si un autre délai de conservation applicable est prévu pour l’acteur concerné. Le délai de 10 ans aligne le traitement avec la période de conservation applicable aux services compétents des Communautés et à la réglementation fédérale concernant le Dossier de Suivi Judiciaire Électronique Intégré (GEJO), qui prévoit également un délai de conservation de 10 ans après le dernier traitement. De plus, par exemple, l’article 35 de la loi du 22 avril 2019 sur la pratique de qualité dans le domaine de la santé illustre qu’un autre délai de conservation peut s’appliquer. Les professionnels de la santé sont en effet soumis à un délai de conservation minimal de 30 ans et à un délai maximal de 50 ans pour un dossier de patient, à compter du dernier contact avec le patient. Chaque responsable du traitement doit déterminer quel délai de conservation s’applique à chaque acteur. Il n’est pas judicieux de répéter la réglementation d’un point de vue juridique et technique; par conséquent, ces délais de conservation ne sont pas répétés dans le texte de l’Accord de coopération.
Enfin, les responsables du traitement des acteurs impliqués dans le traitement des données à caractère personnel sont également mentionnés. L’Agence de Justice et de Sécurité agit en tant que responsable du traitement pour les traitements effectués par les services compétents des Communautés. Pour les services d’aide responsables de l’accompagnement et du traitement, les établissements spécialisés individuels agissent en tant que responsables du traitement. Cela concerne les Centres de Santé Mentale, les Centres de Bien-Être Général, les hôpitaux psychiatriques, les maisons de soins psychiatriques et les initiatives pour le logement protégé, qui sont désignés conformément à l’article 7, § 1. Le centre de soutien fournit une liste mise à jour de ces établissements spécialisés. Enfin, le Service Public Fédéral Justice agit en tant que responsable du traitement des services psychosociaux des prisons.
Art. 13
L’article 13 détermine la composition du comité d’accompagnement.
Le comité d’accompagnement est composé de représentants de la Direction générale des établissements pénitentiaires (SPF Justice), de l’Agence de la Justice et du Maintien (Communauté flamande), du département des Soins (Communauté flamande), du centre d’appui, de l’action d’aide sociale générale et des soins de santé mentale. Les membres effectifs et suppléants, représentant un service public, sont désignés par leur ministre de tutelle.
bewaartermijn van 10 jaar na de afsluiting van het dossier, tenzij er voor de desbetreffende actor een andere toepasselijke bewaartermijn voorzien is. De termijn van 10 jaar voorziet in een gelijkschakeling met de bewaartermijn toepasselijk voor de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de federale regelgeving m.b.t. het Geïntegreerd Elektronisch Justitieel Opvolgingsdossier (GEJO), die ook in een bewaartermijn van 10 jaar na de laatste verwerking voorziet. Daarnaast illustreert bijvoorbeeld artikel 35 van de wet van 22 april 2019 inzake de kwaliteitsvolle praktijkvoering in de gezondheidszorg dat er een andere bewaartermijn van toepassing kan zijn. Gezondheidszorgbeoefenaars zijn namelijk onderworpen aan een minimale bewaartermijn van 30 jaar en maximale bewaartermijn van 50 jaar van een patiëntendossier, te rekenen vanaf het laatste patiëntencontact. Elke verwerkingsverantwoordelijke zal moeten nagaan welke bewaartermijn voor iedere actor van toepassing is. Het is juridisch-technisch niet aangewezen regelgeving te herhalen, bijgevolg worden deze bewaartermijnen niet herhaald in de tekst van het Samenwerkingsakkoord.
Tot slot worden ook de verwerkingsverantwoordelijken van de actoren die betrokken zijn bij de verwerking van persoonsgegevens opgenomen. Zo treedt het Agentschap Justitie en Handhaving op als verwerkingsverantwoordelijke voor verwerkingen door de bevoegde diensten van de gemeenschappen. Voor de hulpverlening die belast is met de begeleiding en behandeling treden de individuele gespecialiseerde voorzieningen op als verwerkingsverantwoordelijken. Het gaat hierbij om de Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg, de Centra voor Algemeen Welzijn, de psychiatrische ziekenhuizen, de psychiatrische verzorgingstehuizen en initiatieven voor beschut wonen, die aangewezen zijn conform artikel 7, § 1. Het steuncentrum voorziet in een geactualiseerde lijst met deze gespecialiseerde voorzieningen. Tenslotte treedt de Federale Overheidsdienst Justitie als verwerkingsverantwoordelijke op van de psychosociale diensten van de gevangenissen.
Art. 13
Artikel 13 bepaalt de samenstelling van het begeleidingscomité.
Het begeleidingscomité wordt samengesteld uit vertegenwoordigers van het Directoraat-generaal Penitentiaire Inrichtingen (FOD Justitie), het agentschap Justitie en Handhaving (Vlaamse Gemeenschap), het departement Zorg (Vlaamse Gemeenschap), het steuncentrum, het algemeen welzijnswerk en de geestelijke gezondheidszorg. Zetelende en plaatsvervangende leden, die een overheidsdienst vertegenwoordigen, worden aangeduid door hun voogdijminister.
Art. 14
Le comité d’accompagnement est chargé d’évaluer l’application de l’Accord de coopération et formule des avis à l’intention des ministres impliqués dans l’Accord de coopération. Dans le cas où le comité d’accompagnement formule des avis à un ministre fédéral impliqué dans l’Accord de coopération, il s’engage à consulter préalablement le comité d’accompagnement bruxellois et wallon.
Chaque année, la mise en œuvre de l’Accord de coopération fait l’objet d’une évaluation et un rapport est établi à l’intention des parties concernées par cet accord. Ce rapport contient des analyses et des avis sur le fonctionnement, la capacité et les missions menées par les différents services, à savoir les services psychosociaux, les centres de psychiatrie légale et les établissements ayant conclu un accord de placement, les services compétents des communautés et les structures spécialisées. Ce rapport fournit également des informations sur la diversité, la répartition géographique et la forme d’organisation de l’offre d’aide spécialisée.
Les rapports d’activité des structures spécialisées sont transmis au comité d’accompagnement et sont évalués selon les critères de qualité. En outre, conformément à la réglementation en vigueur, ces rapports d’activité sont transmis à l’administration compétente. Les données quantitatives des services psychosociaux, des services compétents des Communautés et des structures spécialisées sont analysées.
Le comité d’accompagnement rédige un modèle d’avis spécialisé, le rapport d’activité de la structure spécialisée ou de la collaboration intégrée de structures spécialisées, un modèle de fiche d’adressage, un modèle de convention tripartite et un modèle de fiche de feed-back.
Le comité d’accompagnement est responsable des lignes directrices, les listes et les plans annuels élaborés par le centre d’appui. La liste des structures spécialisées, les directives sur les bonnes pratiques pour l’application de psychodiagnostics basés sur des preuves scientifiques, l’évaluation des risques et les méthodes d’accompagnement et de traitement, les directives pour la sous-traitance et le plan annuel du centre d’appui sont soumis par le centre d’appui au comité d’accompagnement pour approbation.
La ministre de la Justice, Annelies Verlinden
Art. 14
Het begeleidingscomité staat in voor de evaluatie van de toepassing van het Samenwerkingsakkoord en formuleert adviezen ten behoeve van de ministers betrokken in het Samenwerkingsakkoord. In geval het begeleidingscomité advies formuleert aan een federale minister betrokken in het Samenwerkingsakkoord, engageert het begeleidingscomité zich om voorafgaandelijk overleg te plegen met het Brussels en Waals begeleidingscomité.
Jaarlijks wordt de toepassing van het Samenwerkingsakkoord geëvalueerd en een rapport opgesteld ten behoeve van de partijen betrokken bij dit Samenwerkingsakkoord. Dit rapport bevat inzichten in en adviezen over de werking, capaciteit en de taken uitgevoerd door de verschillende diensten zijnde, de psychosociale diensten, de forensische psychiatrische centra en de instellingen met een plaatsingsovereenkomst, de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de gespecialiseerde voorzieningen. Dit rapport bevat ook inzicht in de diversiteit, geografische spreiding en de organisatievorm van het gespecialiseerde hulpaanbod.
De werkingsverslagen van de gespecialiseerde voorzieningen worden bezorgd aan het begeleidingscomité en getoetst aan de kwaliteitscriteria. Daarnaast worden deze werkingsverslagen, in lijn met de geldende regelgeving, bezorgd aan de bevoegde administratie. De kwantitatieve gegevens van de psychosociale diensten, de bevoegde diensten van de gemeenschappen en de gespecialiseerde voorzieningen worden geanalyseerd.
Het begeleidingscomité redigeert een sjabloon voor een gespecialiseerd advies, het werkingsverslag van de gespecialiseerde voorziening of geïntegreerde werking van gespecialiseerde voorzieningen, een model van doorverwijsfiche, een model van driepartijenovereenkomst en een model van feedbackfiche.
Het begeleidingscomité staat in voor de goedkeuring van de richtlijnen, lijsten en jaarplannen opgemaakt door het steuncentrum. De lijst met gespecialiseerde voorzieningen, richtlijn met goede praktijken voor de toepassing van wetenschappelijk onderbouwde psychodiagnostiek, risicotaxatie en begeleidings- en behandelingsmethodieken, richtlijn voor uitbesteding en jaarplan van het steuncentrum worden door het steuncentrum ter goedkeuring voorgelegd aan het begeleidingscomité.
De minister van Justitie, Annelies Verlinden
AVANT-PROJET DE LOI soumis à l’avis du Conseil d’État
Avant-projet de loi portant assentiment à l’accord de coopération entre l’État fédéral et la Communauté flamande relatif à l’accompagnement et au traitement des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles
Article 1er. La présente loi règle une matière visée à l’article 74 de la Constitution.
Art. 2. L’accord de coopération entre l’État fédéral et la Communauté flamande relatif à l’accompagnement et au traitement des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles, est approuvé.
VOORONTWERP VAN WET onderworpen aan het advies van de Raad van State
Voorontwerp van wet houdende goedkeuring van het tussen de Federale Staat en de Vlaamse gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven
Artikel 1. Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
Art. 2. Het samenwerkingsakkoord tussen de Federale
Staat en de Vlaamse gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven, wordt goedgekeurd.
AVIS DU CONSEIL D’ÉTAT
N° 78.846/16 DU 20 AVRIL 2026
Le 28 janvier 2026, le Conseil d’État, section de législation, a été invité par la Ministre flamande de l’Enseignement, de la Justice et du Travail, également au nom de la Ministre de la Justice, à communiquer un avis dans un délai de trente jours, sur un avant-projet de loi et un avant-projet de décret de la Communauté flamande portant assentiment à l’accord de coopération entre l’État fédéral et la Communauté flamande ‘relatif à l’accompagnement et au traitement des personnes suspectées, accusées, inculpées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles’.
Les avant-projets ont été examinés par la seizième chambre le 31 mars 2026. La chambre était composée de Wouter Pas, président de chambre, Toon Moonen et Annelies D’Espallier, conseillers d’État, Johan Put, assesseur, et Greet Verberckmoes, greffier.
Le rapport a été présenté par Peter Schollen, auditeur.
La concordance entre la version française et la version néerlandaise de l’avis a été vérifiée sous le contrôle de Wouter Pas, président de chambre.
L’avis, dont le texte suit, a été donné le 20 avril 2026
*
Portée des avant-projets
1. Les avant-projets de loi et de décret de la Communauté flamande soumis pour avis ont pour objet de porter assentiment à l’accord de coopération entre l’État fédéral et la Communauté flamande ‘relatif à l’accompagnement et au traitement des personnes suspectées, accusées, inculpées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles’.
Cet accord de coopération se substitue à l’accord de coopération du 8 octobre 1998 entre l’État fédéral et la Région wallonne ‘relatif à la guidance et au traitement des auteurs d’infractions à caractère sexuel’ (ci-après: l’accord de coopération de 1998). L’article 16 de l’accord de coopération soumis pour avis prévoit l’abrogation de l’accord de coopération de 1998.
La raison du renouvellement de l’accord de coopération réside, d’une part, dans le fait que, dans le cadre de la Sixième réforme de l’État, la compétence concernant “[l’]organisation, le fonctionnement et les missions des maisons de justice, et du service compétent pour assurer la mise en œuvre et le suivi de la surveillance électronique” a été transférée de l’État fédéral aux communautés (voir l’article 5, § 1er, III, alinéa 1er, de la loi spéciale du 8 août 1980 ‘de réformes institutionnelles’, ci-après: la “LSRI”). D’autre part, les auteurs des avant-projets souhaitent, par ce nouvel accord de coopération, proposer
ADVIES VAN DE RAAD VAN STATE
NR. 78.846/16 VAN 20 APRIL 2026
Op 28 januari 2026 is de Raad van State, afdeling Wetgeving, door de Vlaamse minister van Onderwijs, Justitie en Werk, mede namens de Minister van Justitie, verzocht binnen een termijn van dertig dagen een advies te verstrekken over een voorontwerp van wet en een voorontwerp van decreet van de Vlaamse Gemeenschap houdende instemming met het samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat en de Vlaamse Gemeenschap ‘inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven’.
De voorontwerpen zijn door de zestiende kamer onderzocht op 31 maart 2026. De kamer was samengesteld uit Wouter Pas, kamervoorzitter, Toon Moonen en Annelies D’Espallier, staatsraden, Johan Put, assessor, en Greet Verberckmoes, griffier.
Het verslag is uitgebracht door Peter Schollen, auditeur.
De overeenstemming tussen de Franse en de Nederlandse tekst van het advies is nagezien onder toezicht van Wouter Pas, kamervoorzitter.
Het advies, waarvan de tekst hierna volgt, is gegeven op 20 april 2026.
*
Strekking van de voorontwerpen
1. De om advies voorgelegde voorontwerpen van wet en van decreet van de Vlaamse Gemeenschap strekken tot instemming met een samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat en de Vlaamse Gemeenschap ‘inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven’.
Dit samenwerkingsakkoord komt in de plaats van het samenwerkingsakkoord van 8 oktober 1998 tussen de Federale Staat en de Vlaamse Gemeenschap ‘inzake de begeleiding en behandeling van daders van seksueel misbruik’ (hierna: het samenwerkingsakkoord van 1998). Artikel 16 van het om advies voorliggende samenwerkingsakkoord voorziet in de opheffing van het samenwerkingsakkoord van 1998.
De reden voor de vernieuwing van het samenwerkingsakkoord ligt enerzijds in het feit dat in het kader van de zesde staatshervorming de bevoegdheid inzake “[d]e organisatie, de werking en de opdrachten van de justitiehuizen en van de bevoegde dienst die de uitwerking en de opvolging van het elektronisch toezicht verzekert” werd overgedragen van de Federale Staat naar de gemeenschappen (zie artikel 5, § 1, III, eerste lid, van de bijzondere wet van 8 augustus 1980 ‘tot hervorming der instellingen’, hierna: “BWHI”). Anderzijds wensen de stellers van de voorontwerpen met het nieuwe une solution pour un certain nombre de problèmes signalés notamment dans un rapport d’évaluation de 20111.
À l’instar de l’accord de coopération de 1998, l’accord de coopération auquel il est envisagé de porter assentiment vise à régler la coopération des différentes autorités concernées en ce qui concerne l’accompagnement psychosocial et le traitement psychothérapeutique ou psychiatrique des personnes suspectées, accusées, inculpées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles (ci-après: AICS) dans le cadre de divers régimes légaux et réglementaires, en prévoyant des avis spécialisés ainsi que l’accompagnement et le traitement spécialisés de ce groupe cible dans un cadre judiciaire (voir l’article 2 de l’accord de coopération, à comparer avec l’article 2 de l’accord de coopération de 1998). À cet effet, un rôle est à nouveau attribué tant aux services psychosociaux fédéraux travaillant au sein des prisons et des sections de protection sociale (article 3 de l’accord de coopération, à comparer avec l’article 3 de l’accord de coopération de 1998) qu’aux structures spécialisées des entités fédérées qui assureront l’accompagnement ou le traitement extra-pénitentiaire des AICS (articles 7 à 10 de l’accord de coopération, à comparer avec les articles 7 à 11 de l’accord de coopération de 1998). Il est de nouveau attribué aux assistants de justice un rôle crucial dans le suivi des AICS individuels et comme carrefour de l’information entre tous les services et autorités judiciaires impliqués dans l’accompagnement et le traitement (voir l’article 5, 2° à 8°, de l’accord de coopération, à comparer avec l’article 4 de l’accord de coopération de 1998). De même, il est à nouveau prévu de subventionner un ‘centre d’appui’, étant entendu que cette fois, il est expressément indiqué que celui-ci sera assuré par les deux parties à l’accord de coopération. Le centre d’appui apporte, entre autres, un soutien et remplit une fonction consultative à la demande de divers acteurs impliqués dans l’accompagnement et le traitement des AICS et mène des recherches scientifiques sur la problématique des AICS (article 6 de l’accord de coopération, à comparer avec les articles 5 et 6 de l’accord de coopération de 1998 qui faisaient encore mention de ‘centres d’appui’, bien qu’en pratique, dans la région de langue néerlandaise, seul un centre d’appui soit actif, dont le subventionnement sera poursuivi). L’accord de coopération régit en outre expressément le rôle des centres de psychiatrie légale (article 4 de l’accord de coopération), ainsi que le traitement des données à caractère personnel qui aura lieu dans le cadre de sa mise en œuvre (article 12 de l’accord de coopération) et, contrairement à ce que prévoyait l’accord de coopération de 1998, la fonction consultative, lorsqu’elle n’est pas assurée par les services psychosociaux au sein des prisons ou par les institutions pour le placement des personnes internées, n’est plus confiée aux structures spécialisées ou Voir aussi les avant-projets de loi et de décret portant assentiment à l’accord de coopération entre l’État fédéral, la Communauté française et la Région wallonne ‘relatif à la guidance et au traitement des auteurs d’infractions à caractère sexuel’, sur lesquels le Conseil d’État, section de législation, a donné l’avis 75.409/VR du 1er mars 2024 et les avant-projets de loi et de décret portant assentiment à l’accord de coopération entre l’État fédéral et la Communauté germanophone ‘relatif à la guidance et au traitement des auteurs d’infractions à caractère sexuel’, sur lesquels le Conseil d’État, section de législation, a donné l’avis 75.735/16 du 15 mai 2024.
samenwerkingsakkoord een oplossing te bieden voor een aantal knelpunten die onder meer in een evaluatieverslag van 2011 gesignaleerd werden.1
Zoals het samenwerkingsakkoord van 1998 strekt het samenwerkingsakkoord waarmee de instemming beoogd wordt tot het regelen van de samenwerking van de verschillende betrokken overheden met betrekking tot de psychosociale begeleiding en de psychotherapeutische of psychiatrische behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven (hierna: DSM’s) in het kader van verschillende wettelijke en reglementaire regelingen waarin in gespecialiseerde adviezen, begeleiding en behandeling binnen een gerechtelijk kader voor deze doelgroep wordt voorzien (artikel 2 van het samenwerkingsakkoord, te vergelijken met artikel 2 van het samenwerkingsakkoord van 1998). Daarbij wordt opnieuw een rol toegekend zowel aan de federale psychosociale diensten die werkzaam zijn binnen de gevangenissen en de afdelingen tot bescherming van de maatschappij (artikel 3 van het samenwerkingsakkoord, te vergelijken met artikel 3 van het samenwerkingsakkoord van 1998), als aan deelstatelijke gespecialiseerde voorzieningen die zullen instaan voor de extrapenitentiaire begeleiding of behandeling van de DSM’s (de artikelen 7 tot 10 van het samenwerkingsakkoord, te vergelijken met de artikelen 7 tot 11 van het samenwerkingsakkoord van 1998). De justitieassistenten krijgen opnieuw een cruciale rol toebedeeld in de opvolging van de individuele DSM’s en als informatieknooppunt tussen alle bij de begeleiding of behandeling betrokken diensten en gerechtelijke overheden (artikel 5, 2° tot 8°, van het samenwerkingsakkoord, te vergelijken met artikel 4 van het samenwerkingsakkoord van 1998). Ook wordt opnieuw voorzien in de subsidiëring van een ‘steuncentrum’, waarbij ditmaal uitdrukkelijk wordt aangegeven dat die door beide partijen bij het samenwerkingsakkoord zal gebeuren. Het steuncentrum biedt onder meer ondersteuning aan en vervult een consultfunctie op vraag van de diverse bij de begeleiding en behandeling van de DSM’s betrokken actoren en verricht wetenschappelijk onderzoek over de problematiek van de DSM’s (artikel 6 van het samenwerkingsakkoord, te vergelijken met de artikelen 5 en 6 van het samenwerkingsakkoord van 1998 die het nog hadden over ‘steuncentra’, hoewel in de praktijk slechts één steuncentrum actief is in het Nederlandse taalgebied, waarvan de subsidiëring zal worden voortgezet). In het samenwerkingsakkoord wordt bovendien uitdrukkelijk de rol geregeld van de forensische psychiatrische centra (artikel 4 van het samenwerkingsakkoord), evenals de verwerking van persoonsgegevens die in het kader van de uitvoering daarvan zal gebeuren (artikel 12 van het samenwerkingsakkoord) en wordt, anders dan in het samenwerkingsakkoord van 1998, de adviesfunctie wanneer deze niet opgenomen wordt door Zie ook de voorontwerpen van wet en decreet die strekken tot instemming met het samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat, de Franse Gemeenschap en het Waalse Gewest ‘inzake de begeleiding en behandeling van daders van seksueel misbruik’, waarover de Raad van State, afdeling Wetgeving, advies 75.409/VR van 1 maart 2024 heeft verleend en de voorontwerpen van wet en decreet die strekken tot instemming met het samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat en de Duitstalige Gemeenschap ‘inzake de begeleiding en behandeling van daders van seksueel misbruik’, waarover de Raad van State, afdeling Wetgeving, advies 75.735/16 van 15 mei 2024 heeft verleend.
au centre d’appui, mais aux maisons de justice (article 5, 1°, de l’accord de coopération, à comparer avec l’article 9, 1° de l’accord de coopération de 1998).
Examen du texte
Avant-projet de loi
Intitulé
2. Dans le texte néerlandais de l’intitulé de l’avant-projet de loi, on insérera le mot “samenwerkingsakkoord” entre les mots “het” et “tussen”.
Dans le texte néerlandais de cet intitulé, mieux vaut écrire “instemming met” que “goedkeuring van”. Il y a lieu d’opérer la même adaptation terminologique à l’article 2 de l’avant-projet. Dans le texte français de l’article 2, on écrira: “Assentiment est donné à l’accord de coopération…”.
Texte de l’accord de coopération
Préambule
3. Au deuxième alinéa du préambule de l’accord de coopération, on précisera la référence à l’article 5, § 1er, I, de la LSRI en visant les 1° et 2° de celui-ci, et on précisera la référence à l’article 5, § 1er, II, de la LSRI en visant le 2° de celui-ci.
Il convient de mentionner l’historique des subdivisons pertinentes de l’article 5 de la LSRI. L’historique de l’article 92bis,
§ 1er, de la LSRI sera complété par une référence à son insertion par la loi spéciale du 8 août 1988.
4. Pour mentionner les parties contractantes dans le préambule, il est recommandé d’indiquer le titre actuel des ministres flamands, comme c’est également le cas pour la signature de l’accord de coopération.
5. Le texte français du préambule mérite un examen approfondi.
Ainsi, il convient de mentionner l’intitulé français correct de la loi spéciale du 8 août 1980 ‘de réformes institutionnelles’ (deuxième et sixième alinéas du préambule) et de l’accord de coopération de 1998 ‘relatif à la guidance et au traitement d’auteurs d’infractions à caractère sexuel’ (septième alinéa du préambule).
Il convient également d’utiliser une terminologie uniforme pour définir le groupe cible, alors que pour l’heure le terme “suspectées” est parfois remplacé par “soupçonnées”, la mention “inculpées” est parfois omise et l’on parle parfois de “crimes” au lieu d’“infractions” (troisième et quatrième alinéas du préambule).
de psychosociale diensten binnen de gevangenissen of door de instellingen voor de plaatsing van geïnterneerden, niet langer toevertrouwd aan de gespecialiseerde voorzieningen of het steuncentrum, maar aan de justitiehuizen (artikel 5, 1°, van het samenwerkingsakkoord, te vergelijken met artikel 9, 1°, van het samenwerkingsakkoord van 1998).
Onderzoek van de tekst
Voorontwerp van wet
Opschrift
2. In de Nederlandse tekst van het opschrift van het voorontwerp van wet moet het woord “samenwerkingsakkoord” worden ingevoegd tussen de woorden “het” en “tussen”.
In dit opschrift wordt beter geschreven “instemming met” dan “goedkeuring van”. Dezelfde terminologische aanpassing moet in artikel 2 van het voorontwerp worden doorgevoerd. In de Franse tekst van artikel 2 schrijve men: “Assentiment est donné à l’accord de coopération…”.
Tekst van het samenwerkingsakkoord
Aanhef
3. In het tweede lid van de aanhef van het samenwerkingsakkoord dient de verwijzing naar artikel 5, § 1, I, BWHI gepreciseerd te worden door te verwijzen naar de punten 1° en 2° daarvan, en deze naar artikel 5, § 1, II, BWHI door te verwijzen naar het punt 2° daarvan.
De wetsgeschiedenis van de relevante onderdelen van artikel 5 BWHI dient te worden opgenomen. De wetsgeschiedenis van artikel 92bis, § 1, BWHI dient te worden aangevuld met een verwijzing naar de invoeging daarvan bij de bijzondere wet van 8 augustus 1988.
4. Het strekt tot aanbeveling om bij de vermelding van de contracterende partijen in de aanhef de actuele titulatuur van de Vlaamse ministers te vermelden, zoals ook gebeurt bij de ondertekening van het samenwerkingsakkoord.
5. De Franse tekst van de aanhef verdient een grondig nazicht.
Zo moet het correcte Franse opschrift worden vermeld voor de bijzondere wet van 8 augustus 1980 “de réformes institutionelles” (tweede en zesde lid van de aanhef) en van het samenwerkingsakkoord van 1998 “relatif à la guidance et au traitement d’auteurs d’infractions à caractère sexuel” (zevende lid van de aanhef).
Ook moet er een eenduidige terminologie gebruikt worden voor de omschrijving van de doelgroep, terwijl nu het woord “suspectées” soms vervangen wordt door “soupçonnées”, de vermelding “inculpées” soms wegvalt en soms gesproken wordt over “crimes” in plaats van “infractions” (derde lid en vierde lid van de aanhef).
Par ailleurs, au deuxième alinéa du préambule, il y a lieu d’écrire “modifié” au lieu de “modifiée” et il manque la mention de “effectifs,” après “efficaces,” au quatrième alinéa du préambule.
Pour ce qui est des titres du ministre concerné, mieux vaut remplacer la mention “de la Prévention” par la mention “du Maintien”.
Article 1er
6. Le 1° de l’article 1er de l’accord de coopération donne une définition de la notion de “Règlement général sur la protection des données”.
Au moins une partie des traitements de données visés par l’accord de coopération relève du champ d’application de la directive (UE) 2016/680 du Parlement européen et du Conseil du 27 avril 2016 ‘relative à la protection des personnes physiques à l’égard du traitement des données à caractère personnel par les autorités compétentes à des fins de prévention et de détection des infractions pénales, d’enquêtes et de poursuites en la matière ou d’exécution de sanctions pénales, et à la libre circulation de ces données, et abrogeant la décision-cadre 2008/977/JAI du Conseil’.
Le délégué confirme que l’accord de coopération concerne des acteurs relevant du champ d’application de la directive (UE) 2016/680 et qu’une référence à celle-ci y sera incluse. Selon le délégué, une référence au titre 2 de la loi du 30 juillet 2018 ‘relative à la protection des personnes physiques à l’égard des traitements de données à caractère personnel’, qui transpose cette directive dans la réglementation fédérale, sera aussi ajoutée.
On complètera l’accord de coopération sur ce point, en particulier son article 12.
7. Dans le texte français du 4° de l’article 1er de l’accord de coopération, il convient, compte tenu de la notion définie au 5°, de remplacer la mention “personnes concernées” par “intéressés”2.
8. Le 6° de l’article 1er de l’accord de coopération donne une définition de la notion d’“autorité compétente”3.
Cette autorité compétente peut, en fonction des différents cadres juridiques ou de la demande d’avis, être “l’autorité judiciaire”, étant entendu qu’il s’agit “plus précisément [de] la chambre de protection sociale, [de] la chambre de l’application
Cette observation vaut également pour l’usage qu’il est fait par ailleurs de la notion de “personnes concernées” dans le texte français de l’accord de coopération, en particulier aux articles 11 et 12.
Dans le texte français de l’article 1er, 6°, de l’accord de coopération, le mot “désigne” est superflu.
Daarnaast moet in het tweede lid van de aanhef “modifié” worden geschreven in plaats van “modifiée” en ontbreekt in het vierde lid van de aanhef de vermelding “effectifs,” na “efficaces,”.
In de titulatuur van de betrokken minister wordt de vermelding “de la Prévention” het best vervangen door de vermelding “du Maintien”.
Artikel 1
6. In punt 1° van artikel 1 van het samenwerkingsakkoord wordt een definitie gegeven van het begrip “algemene verordening gegevensbescherming”.
Minstens een deel van de gegevensverwerkingen waarop het samenwerkingsakkoord betrekking heeft, valt onder het toepassingsgebied van richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 ‘betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad’.
De gemachtigde bevestigt dat bij het samenwerkingsakkoord actoren betrokken zijn die onder het toepassingsgebied van de richtlijn (EU) 2016/680 vallen en dat een verwijzing ernaar zal worden opgenomen. Volgens de gemachtigde zal ook een verwijzing naar titel 2 van de wet van 30 juli 2018 ‘betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens’, die voorziet in de omzetting van deze richtlijn in federale regelgeving, worden toegevoegd.
Het samenwerkingsakkoord dient op dit punt te worden aangevuld, in het bijzonder in artikel 12 ervan.
7. In de Franse tekst van punt 4° van artikel 1 van het samenwerkingsakkoord moet, gelet op het begrip gedefinieerd in punt 5°, de vermelding “personnes concernées” vervangen worden door “interessés”.2
8. In punt 6° van artikel 1 van het samenwerkingsakkoord wordt een definitie gegeven van het begrip “bevoegde overheid”.3
Deze bevoegde overheid kan naargelang het juridische kader of de vraag tot adviesverlening “de gerechtelijke overheid” zijn, waarbij gepreciseerd wordt dat het dan “meer bepaald [gaat over] de kamer voor de bescherming van de maatschappij, Deze opmerking geldt ook voor het overige gebruik van de notie “personnes concernées” in de Franse tekst van het samenwerkingsakkoord, in het bijzonder in de artikelen 11 en 12.
In de Franse tekst van artikel 1, 6°, van het samenwerkingsakkoord is het woord “désigne” overbodig.
des peines, [de] la commission de probation, [du] juge d’instruction ou [du] ministère public”4.
À la question de savoir si cette énumération est censée être restrictive – ce qui aurait pour effet, par exemple, qu’un juge du fond qui demanderait un avis spécialisé sur la base de l’article 417/64 du Code pénal ou de l’article 9bis de la loi du 29 juin 1964 ‘concernant la suspension, le sursis et la probation’ ne relèverait pas de cette notion –, le délégué répond en ces termes:
“Een vonnisrechter dient ook onder de term ‘bevoegde overheid’, zoals bepaald in artikel 1, 6° van het ontwerp van samenwerkingsakkoord, te vallen. De tekst zal in die zin worden aangepast”.
L’accord de coopération sera complété sur ce point.
9. Le 7° de l’article 1er de l’accord de coopération définit la notion de “centre d’aide sociale générale” en faisant référence à l’article 2, 2°, du décret du 8 mai 2009 ‘relatif à l’aide sociale générale’. Afin d’éviter que l’on puisse aussi entendre par là un centre de télé-accueil, mieux vaut cependant viser l’article 6 de ce décret.
10. Au 8° de l’article 1er de l’accord de coopération, on emploiera l’intitulé actuel du décret du 18 mai 1999 ‘relatif aux centres de santé mentale’.
11. À la fin du texte français du 9° de l’article 1er de l’accord de coopération, on omettra les mots “des personnes”, et dans le texte français du 15°, on écrira “section de défense sociale” au lieu de “section de protection sociale”.
Article 3
12. Dans le texte néerlandais de l’article 3, 1°, de l’accord de coopération, il est fait mention de “psychodiagnostiek”, alors que le texte français renvoie à “une évaluation multidisciplinaire de la personnalité”. Cette discordance doit être éliminée.
13. Il faut compléter l’énumération à l’article 3, 4°, de l’accord de coopération par les “institutions ayant conclu un accord de placement”.
Article 4
14. L’article 4 de l’accord de coopération détermine les missions qu’accomplissent les centres de psychiatrie légale.
Dans le texte français de l’article 1er, 6°, de l’accord de coopération, on écrira “de l’application des peines” au lieu de “d’exécution des peines”.
de strafuitvoeringskamer, de probatiecommissie, de onderzoeksrechter of het openbaar ministerie”.4
Gevraagd of deze opsomming beperkend bedoeld is – wat ertoe zou leiden dat bijvoorbeeld een vonnisrechter die een gespecialiseerd advies zou vragen op basis van artikel 417/64 van het Strafwetboek of artikel 9bis van de wet van 29 juni 1964 ‘betreffende de opschorting, het uitstel en de probatie’ niet onder deze term zou vallen – antwoordt de gemachtigde als volgt:
“Een vonnisrechter dient ook onder de term ‘bevoegde overheid’, zoals bepaald in artikel 1, 6° van het ontwerp van samenwerkingsakkoord, te vallen. De tekst zal in die zin worden aangepast.”
Het samenwerkingsakkoord dient op dit punt te worden aangevuld.
9. In het punt 7° van artikel 1 van het samenwerkingsakkoord wordt het begrip “centrum voor algemeen welzijnswerk” nader omschreven onder verwijzing naar artikel 2, 2°, van het decreet van 8 mei 2009 ‘betreffende het algemeen welzijnswerk’. Om te vermijden dat hieronder ook een centrum voor teleonthaal zou kunnen worden begrepen, wordt echter beter verwezen naar artikel 6 van dat decreet.
10. In punt 8° van artikel 1 van het samenwerkingsakkoord dient het actuele opschrift van het decreet van 18 mei 1999 ‘betreffende de centra voor geestelijke gezondheidszorg’ te worden gebezigd.
11. Op het einde van de Franse tekst van punt 9° van artikel 1 van het samenwerkingsakkoord dienen de woorden “des personnes” te worden weggelaten, en in de Franse tekst van punt 15° dient te worden gesproken over “section de défense sociale” in plaats van “section de protection sociale”.
Artikel 3
12. In de Nederlandse tekst van artikel 3, 1°, van het samenwerkingsakkoord is sprake van “psychodiagnostiek”, terwijl in de Franse tekst verwezen wordt naar “une évaluation multidisciplinaire de la personnalité”. Deze discrepantie dient te worden verholpen.
13. De opsomming in artikel 3, 4°, van het samenwerkingsakkoord dient te worden aangevuld met de “instellingen met een plaatsingsovereenkomst”.
Artikel 4
14. Artikel 4 van het samenwerkingsakkoord bepaalt de taken die de forensisch psychiatrische centra vervullen.
In de Franse tekst van artikel 1, 6°, van het samenwerkingsakkoord dient te worden gesproken over “de l’application des peines” in plaats van “d’exécution des peines”.
Le délégué confirme que l’article 4 concerne aussi les institutions ayant conclu un accord de placement. L’accord de coopération sera complété en ce sens.
15. Dans le texte néerlandais de l’article 4, 1°, de l’accord de coopération, il est fait mention de “psychodiagnostiek”, alors que le texte français renvoie à “une évaluation multidisciplinaire de la personnalité”. Cette discordance doit être éliminée.
Article 5
16. L’article 5, 1°, de l’accord de coopération charge les maisons de justice de fournir des avis concernant les intéressés. Conformément à l’article 1er, 5°, et à l’article 2 de l’accord de coopération, les intéressés sont les “personnes soupçonnées5, accusées, inculpées, condamnées ou internées” pour “certaines infractions sexuelles” et pour lesquelles des avis, un accompagnement et un traitement spécialisés sont fournis “sur la base de dispositions légales et réglementaires”.
Il semble donc, en vertu du texte de l’article 2 de l’accord de coopération et des termes de l’article 629, § 3, alinéa 2, du Code d’instruction criminelle, que la procédure de réhabilitation relève du champ d’application de l’accord de coopération. Or, selon l’exposé des motifs, tel n’est pas le cas.
Le délégué déclare à cet égard:
“Het verzoek om een gespecialiseerd advies van personen veroordeeld wegens seksuele misdrijven gepleegd op minderjarigen, dat past in het kader van een verzoek tot herstel in eer en rechten in strafzaken (art. 629, § 3, tweede lid Sv.) valt naar onze mening buiten het toepassingsgebied van het ontwerp van samenwerkingsakkoord. Het gaat om een advies dat door de veroordeelde zelf of zijn raadsman kan aangevraagd worden. Iemand die een gespecialiseerd advies wenst te bekomen in het kader van de procedure van herstel in eer en rechten, kan zich tot een gespecialiseerde voorziening wenden, zonder tussenkomst van de justitiehuizen. De adviesverlening door de justitiehuizen gebeurt uitsluitend op vraag van een bevoegde overheid, meer bepaald de gerechtelijke of penitentiaire overheid (art. 1, 6° van het ontwerp van samenwerkingsakkoord). Het is een opdracht als bedoeld in artikel 5, § 1, III, BWHI. Dit zou verduidelijkt kunnen worden in het ontwerp van samenwerkingsakkoord door in artikel 5, 1°, de woorden ‘op vraag van de bevoegde overheid’ toe te voegen”.
L’article 5, 1°, de l’accord de coopération sera complété dans ce sens.
17. Conformément à l’article 5, 1°, de l’accord de coopération, les maisons de justice sont investies de la mission de fournir des avis concernant les intéressés visés à l’article 2.
Dans le texte français de l’article, mieux vaut utiliser “suspectées” au lieu de “soupçonnées”, ainsi qu’il a été indiqué ci-dessus.
De gemachtigde bevestigt dat artikel 4 ook betrekking heeft op de instellingen met een plaatsingsovereenkomst. Het samenwerkingsakkoord moet in die zin worden aangevuld.
15. In de Nederlandse tekst van artikel 4, 1°, van het samenwerkingsakkoord is sprake van “psychodiagnostiek”, terwijl in de Franse tekst verwezen wordt naar “une évaluation multidisciplinaire de la personnalité”. Deze discrepantie dient te worden verholpen.
Artikel 5
16. Artikel 5, 1°, van het samenwerkingsakkoord geeft de justitiehuizen de taak advies te verlenen met betrekking tot de betrokken personen. De betrokken personen zijn, overeenkomstig artikel 1, 5°, en artikel 2 van het samenwerkingsakkoord de “personen die verdacht,5 beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd” zijn wegens “bepaalde seksuele misdrijven” en voor wie “op basis van wettelijke en reglementaire bepalingen” gespecialiseerde adviezen, begeleiding en behandeling voorzien worden.
Aldus lijkt op grond van de tekst van artikel 2 van het samenwerkingsakkoord en de bewoordingen van artikel 629, § 3, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering de procedure van herstel in eer en rechten tot het toepassingsgebied van het samenwerkingsakkoord te behoren. Volgens de memorie van toelichting is dit echter niet het geval.
De gemachtigde verklaart in dit verband:
“Het verzoek om een gespecialiseerd advies van personen veroordeeld wegens seksuele misdrijven gepleegd op minderjarigen, dat past in het kader van een verzoek tot herstel in eer en rechten in strafzaken (art. 629, § 3, tweede lid Sv.) valt naar onze mening buiten het toepassingsgebied van het ontwerp van samenwerkingsakkoord. Het gaat om een advies dat door de veroordeelde zelf of zijn raadsman kan aangevraagd worden. Iemand die een gespecialiseerd advies wenst te bekomen in het kader van de procedure van herstel in eer en rechten, kan zich tot een gespecialiseerde voorziening wenden, zonder tussenkomst van de justitiehuizen. De adviesverlening door de justitiehuizen gebeurt uitsluitend op vraag van een bevoegde overheid, meer bepaald de gerechtelijke of penitentiaire overheid (art. 1, 6° van het ontwerp van samenwerkingsakkoord). Het is een opdracht als bedoeld in artikel 5, § 1, III, BWHI. Dit zou verduidelijkt kunnen worden in het ontwerp van samenwerkingsakkoord door in artikel 5, 1°, de woorden ‘op vraag van de bevoegde overheid’ toe te voegen.”
Artikel 5, 1°, van het samenwerkingsakkoord moet in die zin worden aangevuld.
17. Overeenkomstig artikel 5, 1°, van het samenwerkingsakkoord vervullen de justitiehuizen de taak om advies te verlenen met betrekking tot de in artikel 2 bedoelde personen.
In de Franse tekst van het artikel wordt, zoals hierboven aangegeven, het best gesproken van “suspectées” in plaats van “soupçonnées”.
Ainsi, la fonction consultative en ce qui concerne les AICS, lorsqu’elle n’est pas assurée par les services psychosociaux au sein des prisons ou par les institutions pour le placement des personnes internées, n’est plus confiée aux structures spécialisées ou au centre d’appui, mais aux maisons de justice.
L’article 417/64 du Code pénal et l’article 9bis de la loi du 29 juin 1964 ‘concernant la suspension, le sursis et la probation’ imposent que l’avis soit donné par “un service spécialisé dans la guidance ou le traitement des délinquants sexuels”6. La même observation s’applique aux articles 32, § 1er, alinéa 1er, et 95/3, § 2, alinéa 3, de la loi du 17 mai 2006 ‘relative au statut juridique externe des personnes condamnées à une peine privative de liberté et aux droits reconnus à la victime dans le cadre des modalités d’exécution de la peine’ ainsi qu’à l’article 47, § 2, alinéa 2, de la loi du 5 mai 2014 ‘relative à l’internement’, qui prévoient que l’avis est donné par “un service ou une personne spécialisé dans l’expertise diagnostique des délinquants sexuels”.
À ce sujet, le délégué a précisé ce qui suit:
“Het gelijkheidsbeginsel in casu toegepast, vereist dat het advies wordt verleend door een instantie met de nodige expertise. Als dit in alle situaties het geval is, is er naar onze mening geen sprake van discriminatie. Artikel 32 van het nieuw Strafwetboek zal in algemene bewoordingen het openbaar ministerie of de rechter toelaten om het gemotiveerd advies in te winnen van een deskundige of dienst gespecialiseerd in de begeleiding of de behandeling van seksuele delinquenten. De justitiehuizen beschikken over een team van klinisch psychologen die volledig opgeleid zijn in de afname en interpretatie van zeden specifieke risicotaxatie en diagnostische instrumenten, dewelke ook binnen de andere diensten worden gebruikt. Voor zedendossiers wordt bovendien gericht ingezet op structurele expertiseopbouw. Dit leidt ertoe dat de adviesverlening uitgevoerd wordt door een dienst met gelijkwaardige expertise.
Uit de voorbereidende werkzaamheden met de stuurgroep van het samenwerkingsakkoord bleek bovendien dat de uitvoering van de gespecialiseerde adviesverlening door de gespecialiseerde behandelcentra in de praktijk op moeilijkheden stuit. De uitvoering van een adviesopdracht is deontologisch onverenigbaar met de uitvoering van een behandelopdracht. Het gespecialiseerd behandelcentrum, dat advies uitbrengt, mag volgens de Orde der Artsen in geen geval de betrokken persoon in behandeling hebben, of de voorbije drie jaar behandeld hebben. Bij gevolg kan de gespecialiseerde voorziening die advies verleent, dezelfde persoon vervolgens niet in behandeling nemen. In de praktijk is het daarom erg moeilijk om een gespecialiseerde voorziening te vinden die een adviesopdracht wil opnemen. Om aan deze moeilijkheden tegemoet te komen voorziet het ontwerp van samenwerkingsakkoord voor de categorie van DSM dan ook in een specifieke regeling voor wat betreft de adviesopdrachten. Deze worden toevertrouwd aan de psychologen, werkzaam binnen de justitiehuizen, zodat het behandelaanbod van de voorzieningen voor DSM, maximaal gevrijwaard blijft. Dit vormt
Comp. avec l’article 32 du nouveau Code pénal.
Aldus wordt de adviesfunctie inzake DSM’s wanneer deze niet opgenomen wordt door de psychosociale diensten binnen de gevangenissen of door de instellingen voor de plaatsing van geïnterneerden, niet langer toevertrouwd aan de gespecialiseerde voorzieningen of het steuncentrum, maar aan de justitiehuizen.
Artikel 417/64 van het Strafwetboek en artikel 9bis van de wet van 29 juni 1964 ‘betreffende de opschorting, het uitstel en de probatie’ leggen op dat het advies gegeven wordt door “een dienst gespecialiseerd in de begeleiding of behandeling van seksuele delinquenten”.6 Hetzelfde geldt voor de artikelen 32, § 1, eerste lid, en 95/3, § 2, derde lid, van de wet van 17 mei 2006 ‘betreffende de externe rechtspositie van de veroordeelden tot een vrijheidsstraf en de aan het slachtoffer toegekende rechten in het raam van de strafuitvoeringsmodaliteiten’ en 47, § 2, tweede lid, van de wet van 5 mei 2014 ‘betreffende de internering’ waarin is opgenomen dat het advies gegeven wordt door “een dienst of persoon die gespecialiseerd is in de diagnostische expertise van seksuele delinquenten”.
De gemachtigde verduidelijkt in dit verband:
“Het gelijkheidsbeginsel in casu toegepast, vereist dat het advies wordt verleend door een instantie met de nodige expertise. Als dit in alle situaties het geval is, is er naar onze mening geen sprake van discriminatie. Artikel 32 van het nieuw Strafwetboek zal in algemene bewoordingen het openbaar ministerie of de rechter toelaten om het gemotiveerd advies in te winnen van een deskundige of dienst gespecialiseerd in de begeleiding of de behandeling van seksuele delinquenten. De justitiehuizen beschikken over een team van klinisch psychologen die volledig opgeleid zijn in de afname en interpretatie van zeden specifieke risicotaxatie en diagnostische instrumenten, dewelke ook binnen de andere diensten worden gebruikt. Voor zedendossiers wordt bovendien gericht ingezet op structurele expertiseopbouw. Dit leidt ertoe dat de adviesverlening uitgevoerd wordt door een dienst met gelijkwaardige expertise.
Uit de voorbereidende werkzaamheden met de stuurgroep van het samenwerkingsakkoord bleek bovendien dat de uitvoering van de gespecialiseerde adviesverlening door de gespecialiseerde behandelcentra in de praktijk op moeilijkheden stuit. De uitvoering van een adviesopdracht is deontologisch onverenigbaar met de uitvoering van een behandelopdracht. Het gespecialiseerd behandelcentrum, dat advies uitbrengt, mag volgens de Orde der Artsen in geen geval de betrokken persoon in behandeling hebben, of de voorbije drie jaar behandeld hebben. Bij gevolg kan de gespecialiseerde voorziening die advies verleent, dezelfde persoon vervolgens niet in behandeling nemen. In de praktijk is het daarom erg moeilijk om een gespecialiseerde voorziening te vinden die een adviesopdracht wil opnemen. Om aan deze moeilijkheden tegemoet te komen voorziet het ontwerp van samenwerkingsakkoord voor de categorie van DSM dan ook in een specifieke regeling voor wat betreft de adviesopdrachten. Deze worden toevertrouwd aan de psychologen, werkzaam binnen de justitiehuizen, zodat het behandelaanbod van de voorzieningen voor DSM, maximaal gevrijwaard blijft. Dit vormt
Vgl. artikel 32 van het nieuwe Strafwetboek.
naar onze mening een objectieve en redelijke verantwoording voor de vooropgestelde regeling, die geldt voor een duidelijk afgebakende categorie van personen (DSM)”.
Il ressort de cette réponse que la Communauté flamande souhaite développer, sous l’égide des maisons de justice, son propre service consultatif spécialisé distinct en matière d’AICS afin de ne plus devoir confier la fonction consultative aux structures chargées de l’accompagnement et du traitement proprement dits des AICS. La Communauté flamande souhaite ainsi ne perdre aucune possibilité d’accompagnement et de traitement en raison d’incompatibilités résultant d’avis antérieurs donnés par ces structures.
On peut admettre que pour satisfaire aux dispositions légales précitées, il n’est pas déterminant de savoir si le service qui rend l’avis dans le cadre de l’accord de coopération a été désigné comme “structure spécialisée” au sens de l’article 1er, 10°, de cet accord, mais uniquement s’il dispose de l’expertise requise dans ces cadres légaux en matière de délinquance sexuelle. Au regard des dispositions légales, il suffit de créer un service suffisamment spécialisé sur le fond, chapeauté par les maisons de justice, et chargé de formuler ces avis.
Il est toutefois recommandé de préciser dans l’accord de coopération que la mission consultative visée à l’article 5, 1°, ne peut être assurée que par un département spécialisé au sein des maisons de justice.
Article 6
18. Conformément à l’article 6, alinéa 1er, 3°, de l’accord de coopération, l’une des missions du centre d’appui consiste à “mener des recherches scientifiques, y compris sur la base des données fournies par les services psychosociaux, les centres de psychiatrie légale et les institutions ayant conclu [un] accord de placement, les maisons de justice et les structures spécialisées”.
Selon l’article 89, paragraphe 1, dernière phrase, du règlement général sur la protection des données7, les fins de recherche scientifique auxquelles les données à caractère personnel sont utilisées doivent, lorsque c’est possible, être atteintes par un traitement ultérieur ne permettant pas ou plus l’identification des personnes concernées.
Il a été demandé au délégué si, pour la recherche scientifique, le centre d’appui travaillera avec des données anonymisées, de quelle manière les données concernées seront fournies au centre d’appui et qui assurera l’éventuelle anonymisation.
Conformément à l’ar ticle 9, paragraphe 2, de la directive (UE) 2016/680, cet article s’applique également lorsque les autorités compétentes au sens de cette directive sont chargées par le droit d’un État membre d’exécuter des missions autres que celles énoncées à l’article 1er, paragraphe 1, de cette directive, telles que les traitements à des fins de recherche scientifique.
naar onze mening een objectieve en redelijke verantwoording voor de vooropgestelde regeling, die geldt voor een duidelijk afgebakende categorie van personen (DSM).”
Uit dit antwoord blijkt dat de Vlaamse Gemeenschap onder de koepel van de justitiehuizen een eigen afzonderlijke gespecialiseerde adviesdienst inzake DSM’s wil uitbouwen om zo de adviesfunctie niet langer te moeten toevertrouwen aan de voorzieningen die instaan voor de eigenlijke begeleiding en behandeling van de DSM’s. Zo wil de Vlaamse Gemeenschap geen mogelijkheden tot begeleiding en behandeling verliezen wegens onverenigbaarheden ten gevolge van een eerdere adviesverlening door deze voorzieningen.
Er kan worden aangenomen dat het voor het voldoen aan de vermelde wettelijke bepalingen niet doorslaggevend is of de dienst die het advies verleent in het kader van het samenwerkingsakkoord als “gespecialiseerde voorziening” in de zin van artikel 1, 10°, daarvan, aangewezen is, maar enkel of deze over de in deze wettelijke kaders vereiste expertise inzake seksuele delinquentie beschikt. In het licht van de wettelijke bepalingen volstaat het dat onder de koepel van de justitiehuizen een voldoende inhoudelijk gespecialiseerde dienst wordt opgericht voor het uitvoeren van deze adviesverlening.
Het verdient wel aanbeveling in het samenwerkingsakkoord te verduidelijken dat de adviestaak vermeld in artikel 5, 1°, enkel door een gespecialiseerde afdeling binnen de justitiehuizen kan opgenomen worden.
Artikel 6
18. Op grond van artikel 6, eerste lid, 3°, van het samenwerkingsakkoord is één van de taken van het steuncentrum het “uitvoeren van wetenschappelijk onderzoek, onder meer op basis van de aangeleverde gegevens afkomstig van de psychosociale diensten, de forensisch psychiatrische centra en instellingen met een plaatsingsovereenkomst, de justitiehuizen en de gespecialiseerde voorzieningen”.
Volgens artikel 89, lid 1, laatste zin, van de algemene verordening gegevensbescherming7 moeten de doeleinden van wetenschappelijk onderzoek waarvoor persoonsgegevens worden gebruikt, wanneer dat mogelijk is, worden verwezenlijkt door verdere verwerking die de identificatie van betrokkenen niet of niet langer toelaat.
Aan de gemachtigde werd gevraagd of het steuncentrum voor het wetenschappelijk onderzoek met geanonimiseerde gegevens zal werken, op welke wijze de betrokken gegevens zullen worden aangeleverd aan het steuncentrum, en wie voor de eventuele anonimisering zal zorgen.
Dat artikel is op grond van artikel 9, lid 2, van richtlijn (EU) 2016/680 ook van toepassing wanneer aan bevoegde autoriteiten in de zin van die richtlijn krachtens het lidstatelijke recht andere taken dan die ter verwezenlijking van de in artikel 1, lid 1, van die richtlijn omschreven doeleinden, zoals verwerkingen voor wetenschappelijk onderzoek, worden toevertrouwd.
Le délégué a répondu en ces termes:
“Gebaseerd op de onderzoekservaring die er binnen het UFC [Universitair Forensisch Centrum] is, kunnen volgende algemene principes worden meegegeven:
• bij deelname aan een onderzoek opgestart door het UFC zelf, moet de patiënt zelf steeds zijn informed consent geven zodat hij duidelijk weet wat er met zijn gegevens gebeurt;
— de patiënt mag door zijn deelname aan het onderzoek geen nadelige gevolgen ondervinden, die hij bij een reguliere behandeling/onderzoek ook niet zou ondervinden;
• de centra die gegevens aan het UFC aanleveren, leveren gepseudonimiseerde gegevens aan; de ontvangen variabelen zijn niet te herleiden tot een specifieke patiënt;
• de data worden via beveiligde wegen aangeleverd aan het UFC en de ruwe databestanden worden door de onderzoekscoördinator op de beveiligde UZA-cloud bewaard en verwerkt in een rapport, na 5 jaar worden deze data verwijderd.
Heel concreet in het kader van dit ontwerp van samenwerkingsakkoord zal alles worden voorgelegd en moeten worden goedgekeurd door het Ethisch Comité van het UZA, de verwachting is dat een volledig data management plan zal moeten worden uitgewerkt”.
Compte tenu du principe de légalité formelle inscrit à l’article 22 de la Constitution, l’accord de coopération doit être complété par une mention des éléments essentiels de la réglementation de la protection des données dans le cadre de la recherche scientifique. Il est recommandé d’ajouter cette mention à l’article 12 de l’accord de coopération, qui aborde le traitement des données dans le cadre de cette recherche scientifique, mais ne l’a pas encore développé plus en détail.
19. Au regard des observations formulées ci-après au point 22 à propos de l’article 10 de l’accord de coopération, il serait préférable, à l’article 6, alinéa 1er, 6°, de l’accord de coopération, de parler d’“une structure non désignée comme étant une structure spécialisée” plutôt que d’“une structure non spécialisée”.
20. À l’article 6, alinéa 3, de l’accord de coopération, les parties à cet accord s’engagent, chacune dans le cadre de leurs compétences respectives, à apporter un soutien financier au centre d’appui. Selon la deuxième phrase de cet alinéa, “[à] cette fin, elles peuvent subventionner le Centre médicolégal universitaire en tant que centre d’appui pour l’exécution des tâches mentionnées aux premier et deuxième alinéas”.
De gemachtigde antwoordt als volgt:
“Gebaseerd op de onderzoekservaring die er binnen het UFC [Universitair Forensisch Centrum] is, kunnen volgende algemene principes worden meegegeven:
• bij deelname aan een onderzoek opgestart door het UFC zelf, moet de patiënt zelf steeds zijn informed consent geven zodat hij duidelijk weet wat er met zijn gegevens gebeurt;
— de patiënt mag door zijn deelname aan het onderzoek geen nadelige gevolgen ondervinden, die hij bij een reguliere behandeling/onderzoek ook niet zou ondervinden;
• de centra die gegevens aan het UFC aanleveren, leveren gepseudonimiseerde gegevens aan; de ontvangen variabelen zijn niet te herleiden tot een specifieke patiënt;
• de data worden via beveiligde wegen aangeleverd aan het UFC en de ruwe databestanden worden door de onderzoekscoördinator op de beveiligde UZA-cloud bewaard en verwerkt in een rapport, na 5 jaar worden deze data verwijderd.
Heel concreet in het kader van dit ontwerp van samenwerkingsakkoord zal alles worden voorgelegd en moeten worden goedgekeurd door het Ethisch Comité van het UZA, de verwachting is dat een volledig data management plan zal moeten worden uitgewerkt.”
Gelet op het formeel legaliteitsbeginsel dat artikel 22 van de Grondwet bevat, moet het samenwerkingsakkoord worden aangevuld met een vermelding van de essentiële elementen van de regeling van de gegevensverwerking in het kader van het wetenschappelijk onderzoek. Het strekt tot aanbeveling dit toe te voegen aan artikel 12 van het samenwerkingsakkoord, waarin de gegevensverwerking in het kader van dit wetenschappelijk onderzoek wordt aangehaald, maar nog niet verder is uitgewerkt.
19. In het licht van wat hierna sub 22 gesteld wordt in verband met artikel 10 van het samenwerkingsakkoord, wordt in artikel 6, eerste lid, 6°, van het samenwerkingsakkoord beter gesproken over “een niet als gespecialiseerde voorziening aangewezen voorziening” dan over “een niet-gespecialiseerde voorziening”.
20. In artikel 6, derde lid, van het samenwerkingsakkoord verbinden de partijen bij dit samenwerkingsakkoord zich elk binnen hun eigen bevoegdheden tot financiële ondersteuning van het steuncentrum. Volgens de tweede zin van dat lid “kunnen [zij] daarbij het Universitair Forensisch Centrum als steuncentrum subsidiëren voor het uitvoeren van de taken vermeld in het eerste en tweede lid”.
Au regard du commentaire consacré à l’article 6 de l’accord de coopération, l’intention qui sous-tend cette dernière phrase est de désigner le centre d’appui existant, qui a été agréé en application de l’article 5 de l’accord de coopération de 19988, comme centre d’appui également dans l’accord de coopération auquel il est envisagé de donner assentiment.
Les assemblées législatives portant assentiment doivent à cet égard prendre en compte les éléments suivants. Bien que, selon la Cour constitutionnelle, le subventionnement d’une seule organisation ne soit pas contraire en soi au principe constitutionnel d’égalité et de non-discrimination9, la désignation nominative d’une seule association a tout de même pour effet d’exclure les autres associations susceptibles d’exercer la même mission particulière, y compris à l’avenir, ce qui est difficilement conciliable avec le principe d’égalité et de non-discrimination précité. Compte tenu notamment de la possibilité, mentionnée dans le commentaire relatif à l’article 6, que les parties puissent à l’avenir décider de réorienter les moyens, la question se pose de savoir s’il ne vaudrait pas mieux prévoir, en des termes abstraits, le subventionnement d’un centre d’appui, et de régler les conditions et la procédure d’obtention de ces subventions sans renvoyer à une institution spécifique.
Article 7
21. L’article 7, § 1er, de l’accord de coopération charge le ministre flamand qui a les soins de santé et les soins résidentiels dans ses attributions et le ministre flamand qui a le bien-être dans ses attributions de désigner un certain nombre d’institutions répondant au moins aux critères définis à l’article 8 en tant que structures spécialisées pour l’accompagnement et le traitement extra-pénitentiaires des AICS.
L’article 7, §§ 4 et 5, de l’accord de coopération contient un dispositif détaillé pour le contrôle des structures concernées et la procédure de retrait de la désignation.
Le législateur décrétal qui porte assentiment à ce dispositif contenu dans l’accord de coopération doit être conscient du fait qu’il ne sera possible de modifier ces règles de contrôle que par le biais d’un accord de coopération (ou après dénonciation de l’accord de coopération). À la lumière de ce qui précède, les signataires vérifieront s’il n’est pas préférable d’intégrer le dispositif de contrôle, ou une habilitation à cet effet au gouvernement flamand, dans le décret d’assentiment.
Article 10
22. L’article 10 de l’accord de coopération prévoit la possibilité pour une structure spécialisée de déléguer une partie de l’accompagnement et du traitement à “une structure non
Voir l’arrêté ministériel du 3 avril 2000 ‘portant agrément d’un centre d’appui tel que visé à l’article 5 de l’Accord de coopération entre l’État fédéral et la Communauté flamande relative à la guidance et au traitement d’auteurs d’infractions à caractère sexuel’.
Voir C.C., 14 mai 2003, n° 60/2003, B.3.1 et B.3.2.
Afgaand op de toelichting bij artikel 6 van het samenwerkingsakkoord is het de bedoeling om met deze laatste zin het bestaande steuncentrum, dat erkend werd in toepassing van artikel 5 van het samenwerkingsakkoord van 1998,8 ook in het samenwerkingsakkoord waarmee instemming wordt beoogd aan te duiden als steuncentrum.
De instemmende wetgevende vergaderingen moeten daarbij het volgende overwegen. Ook al is het subsidiëren van slechts één enkele organisatie volgens het Grondwettelijk Hof niet per se in strijd met het grondwettelijke beginsel van gelijkheid en niet-discriminatie,9 toch worden door het nominatief aanwijzen van één vereniging de andere verenigingen uitgesloten die dezelfde bijzondere opdracht zouden kunnen uitoefenen, ook in de toekomst, wat moeilijk te verzoenen is met het genoemde beginsel van gelijkheid en niet-discriminatie. Mede gelet op de in de toelichting van artikel 6 vermelde mogelijkheid dat de partijen in de toekomst kunnen beslissen tot heroriëntatie van de middelen, rijst de vraag of het niet beter is om in abstracte bewoordingen te voorzien in de subsidiëring van een steuncentrum, en om de voorwaarden en de procedure voor die subsidies te regelen zonder te verwijzen naar een specifieke instelling.
Artikel 7
21. Artikel 7, § 1, van het samenwerkingsakkoord draagt de Vlaamse minister bevoegd voor de gezondheids- en woonzorg en de Vlaamse minister bevoegd voor het welzijn op een aantal instellingen die minstens aan de in artikel 8 bepaalde criteria beantwoorden, aan te wijzen als gespecialiseerde voorzieningen voor de extrapenitentiaire begeleiding en behandeling van DSM’s.
Artikel 7, §§ 4 en 5, van het samenwerkingsakkoord bevat een gedetailleerde regeling voor het toezicht op de betrokken voorzieningen en de procedure tot intrekking van de aanwijzing.
De decreetgever die instemt met deze regeling in het samenwerkingsakkoord moet zich er rekenschap van geven dat een wijziging van deze toezichtsregels enkel door middel van een samenwerkingsakkoord (of na opzegging van het samenwerkingsakkoord) mogelijk zal zijn. In het licht daarvan moeten de ondertekenaars nagaan of het niet beter is de toezichtsregeling, of een machtiging aan de Vlaamse regering daartoe, in het instemmingsdecreet op te nemen.
Artikel 10
22. Artikel 10 van het samenwerkingsakkoord voorziet in de mogelijkheid voor een gespecialiseerde voorziening om de begeleiding en behandeling gedeeltelijk over te dragen aan Zie het ministerieel besluit van 3 april 2000 ‘tot erkenning van een steuncentrum zoals bedoeld in artikel 5 van het Samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat en de Vlaamse Gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van daders van seksueel misbruik’. Zie GwH 14 mei 2003, nr. 60/2003, B.3.1 en B.3.2.
spécialisée” ou à un praticien individuel. Une condition pour pouvoir recourir à cette possibilité est que la structure spécialisée estime que cette autre structure ou praticien “possède l’expertise nécessaire pour ce faire”.
Compte tenu de cette dernière condition, l’intention ne semble donc pas être de procéder à un transfert partiel vers des structures qui seraient “non spécialisées” sur le fond, en ce sens qu’elles ne disposeraient pas de l’expertise requise par les divers cadres légaux en matière de délinquance sexuelle, mais plutôt que ces structures ne soient pas des structures désignées en tant que structures spécialisées dans le cadre de l’accord de coopération.
L’intention des signataires de l’accord de coopération serait manifestement mieux exprimée si l’on parlait d’“une structure non désignée comme étant une structure spécialisée” plutôt que d’“une structure non spécialisée”.
Mieux vaudrait adapter l’accord de coopération en ce sens.
23. L’article 10, alinéa 2, de l’accord de coopération doit viser “l’article 6, alinéa 1er, 6°” au lieu de “l’article 6, alinéa 2, 6°”.
Dans le texte français, il serait préférable de ne pas utiliser le groupe de mots “les accords de coopération” afin d’éviter toute confusion entre les “conventions de coopération” et l’instrument juridique que sont les “accords de coopération”.
Article 11
24. L’article 11 de l’accord de coopération règle les modalités de l’échange d’informations entre les différents services et autorités impliqués dans l’accompagnement ou le traitement (extra-pénitentiaires) d’un AICS concret.
L’article 11, § 4, de l’accord de coopération règle la consultation tripartite dans le cadre de laquelle, conformément à l’alinéa 3 de ce paragraphe, seuls l’assistant de justice concerné, le thérapeute concerné de la structure spécialisée et l’intéressé sont désignés comme parties concernées, et donc pas les mandants fédéraux.
À cet égard, le délégué déclare ce qui suit:
“In de praktijk is het in bepaalde dossiers wenselijk dat ook een federale actor, in het bijzonder de PSD, deelneemt aan het overleg. Om die reden blijft een gezamenlijke regeling in het samenwerkingsakkoord naar onze mening aangewezen.
Artikel 11, § 4 van het ontwerp van samenwerkingsakkoord kan in die zin worden aangepast”.
À la lumière de cette réponse, un règlement conjoint de la consultation tripartite est effectivement approprié. On complètera l’accord de coopération sur ce point, y compris en ce qui wat genoemd wordt “een niet-gespecialiseerde voorziening” of een individuele behandelaar. Een voorwaarde om dat te kunnen doen is dat de gespecialiseerde voorziening inschat dat deze andere voorziening of behandelaar “hiertoe over de nodige expertise beschikt”.
Afgaand op deze laatste voorwaarde lijkt het dus niet de bedoeling om een gedeeltelijke overdracht te doen naar voorzieningen die inhoudelijk “niet-gespecialiseerd” zouden zijn, in die zin dat zij niet over de door de diverse wettelijke kaders vereiste expertise inzake seksuele delinquentie zouden beschikken, maar veeleer dat deze voorzieningen geen in het kader van het samenwerkingsakkoord als gespecialiseerde voorziening aangewezen voorziening zijn.
De bedoeling van de ondertekenaars van het samenwerkingsakkoord lijkt beter tot uiting te worden gebracht door te spreken over “een niet als gespecialiseerde voorziening aangewezen voorziening” veeleer dan over “een niet-gespecialiseerde voorziening”.
Het samenwerkingsakkoord wordt het best in die zin aangepast.
23. In artikel 10, tweede lid, van het samenwerkingsakkoord dient te worden verwezen naar “artikel 6, eerste lid, 6°” in plaats van naar “artikel 6, tweede lid, 6°”.
In de Franse tekst van dit lid wordt het best niet de woordgroep “les accords de coopération” gebruikt om verwarring tussen “samenwerkingsafspraken” en het juridische instrument van de “samenwerkingsakkoorden” te vermijden.
Artikel 11
24. Artikel 11 van het samenwerkingsakkoord regelt de wijze waarop de informatie-uitwisseling zal gebeuren tussen de verschillende bij de (extrapenitentiaire) begeleiding of behandeling van een concrete DSM betrokken overheden en diensten.
In artikel 11, § 4, van het samenwerkingsakkoord wordt het driehoeksoverleg geregeld, waarbij overeenkomstig het derde lid van die paragraaf enkel de betrokken justitieassistent, de betrokken hulpverlener van de gespecialiseerde voorziening en de betrokken persoon als betrokken partijen worden aangeduid, en dus niet de federale opdrachtgevers.
In dit verband verklaart de gemachtigde:
“In de praktijk is het in bepaalde dossiers wenselijk dat ook een federale actor, in het bijzonder de PSD, deelneemt aan het overleg. Om die reden blijft een gezamenlijke regeling in het samenwerkingsakkoord naar onze mening aangewezen.
Artikel 11, § 4 van het ontwerp van samenwerkingsakkoord kan in die zin worden aangepast.”
In het licht van dit antwoord is een gezamenlijke regeling van het driehoeksoverleg inderdaad gepast. Het samenwerkingsakkoord dient op dit punt aangevuld te worden, ook wat betreft concerne les règles énoncées dans son article 12 relatives au traitement des données dans le cadre de cette consultation, à laquelle un acteur supplémentaire peut donc être associé.
Article 12
25. L’article 12, § 1er, alinéa 3, de l’accord de coopération mentionne les manières dont les données à caractère personnel peuvent être traitées “pour fournir un accompagnement ou un traitement appropriés aux personnes concernées”. Le dispositif élaboré à l’article 12 porte essentiellement, à cet égard, sur les échanges d’informations réglés à l’article 11 de l’accord de coopération qui s’inscrivent également dans le cadre de l’organisation et du suivi d’un accompagnement ou d’un traitement appropriés.
Toutefois, l’accord de coopération concerne également d’autres traitements de données, non seulement en ce qui concerne la recherche scientifique, citée mais pas développée plus avant à l’article 12, mais aussi en ce qui concerne la formulation d’avis. Les traitements dans le cadre de l’accord de coopération ne seront en outre pas uniquement réalisés par les maisons de justice et les services concernés par l’accompagnement et le traitement, mais aussi par les autorités compétentes intervenant en tant que mandants10.
L’article 12 de l’accord de coopération doit également régler les éléments essentiels de ces autres traitements de données.
Il y a donc lieu de compléter l’article par les éléments essentiels des traitements dans le cadre de la recherche scientifique.
Par ailleurs, même si la formulation d’avis était aussi réputée s’inscrire dans le cadre de la finalité précitée, il s’avère que les traitements par les ‘autorités compétentes’ et par les ‘services psychosociaux’ n’ont pas été précisés dans cet article. L’article 12 de l’accord de coopération doit être complété afin de régler les éléments essentiels pour tous les traitements de données réglés dans cet accord ou, lorsque ces éléments essentiels ont déjà été réglés dans d’autres instruments législatifs pour certaines autorités ou certains services, par une référence à ceux-ci.
26. On précisera à cet égard la référence à “l’article 6, 3°” figurant à l’article 12, § 1er, alinéa 3, 6°, de l’accord de coopération comme suit: “l’article 6, alinéa 1er, 3°”.
27. L’article 12, § 3, alinéa 1er, de l’accord de coopération fixe un délai de conservation maximal subsidiaire de 10 ans, qui s’appliquera si l’acteur concerné n’est soumis à aucun
Comp. avec l’avis n° 43/2024 de l’Autorité de protection des données du 26 avril 2024 sur l’avant-projet de loi ‘portant assentiment de l’accord de coopération entre l’État fédéral, la Communauté française et la Région Wallonne relatif à la guidance et au traitement des auteurs d’infractions à caractère sexuel’, observation 31.
de regeling in artikel 12 daarvan van de gegevensverwerking in het kader van dit overleg, waarbij dus een bijkomende actor betrokken kan zijn.
Artikel 12
25. In artikel 12, § 1, derde lid, van het samenwerkingsakkoord worden de wijzen vermeld waarop persoonsgegevens kunnen worden verwerkt in het kader van “het kunnen verstrekken van een aangepaste begeleiding of behandeling van de betrokken personen”. De in artikel 12 uitgewerkte regeling heeft in dat opzicht in wezen betrekking op de informatie‑uitwisselingen die geregeld worden in artikel 11 van het samenwerkingsakkoord die ook kaderen in de organisatie en opvolging van een aangepaste begeleiding of behandeling.
Het samenwerkingsakkoord betreft echter ook nog andere gegevensverwerkingen, niet alleen wat betreft het in artikel 12 wel aangehaalde, maar niet verder uitgewerkte wetenschappelijk onderzoek, maar ook wat betreft de adviesverlening. Verwerkingen in het kader van het samenwerkingsakkoord zullen bovendien niet alleen gebeuren door de justitiehuizen en de bij de begeleiding en behandeling betrokken diensten, maar ook door de bevoegde overheden die als opdrachtgevers optreden.10
Artikel 12 van het samenwerkingsakkoord moet ook de essentiële elementen van deze andere gegevensverwerkingen regelen.
Het artikel moet aldus worden aangevuld met de essentiële elementen van de verwerkingen voor wetenschappelijk onderzoek.
Daarnaast blijken, zelfs als ook de adviesverlening onder de aangehaalde doelstelling geacht zou worden te vallen, de verwerkingen door de ‘bevoegde overheden’ en door de ‘psychosociale diensten’ in dit artikel niet uitgewerkt te worden.
Artikel 12 van het samenwerkingsakkoord dient te worden aangevuld zodat voor alle in het samenwerkingsakkoorden geregelde gegevensverwerkingen de essentiële elementen geregeld worden, of wanneer deze voor bepaalde overheden of diensten reeds geregeld zijn in andere wetgevende instrumenten, met een verwijzing daarnaar.
26. De verwijzing naar “artikel 6, 3°” in dit verband in artikel 12, § 1, derde lid, 6°, van het samenwerkingsakkoord dient gepreciseerd te worden als “artikel 6, eerste lid, 3°”.
27. In artikel 12, § 3, eerste lid, van het samenwerkingsakkoord wordt een subsidiaire maximale bewaartermijn bepaald van 10 jaar, die zal gelden als er voor de betrokken actor geen
Vgl. het advies nr. 43/2024 van 26 april 2024 van de Gegevensbeschermingsautoriteit over het voorontwerp van wet ‘houdende goedkeuring van het samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat, de Franse Gemeenschap en het Waalse Gewest inzake de begeleiding en behandeling van daders van seksueel misbruik’, opmerking 31.
autre délai légal de conservation. Selon le commentaire relatif à cet article, ce délai prend cours “après le dernier traitement”.
Pareil point de départ pour un délai de conservation maximal n’est toutefois pas suffisamment clair. Tout d’abord, un délai qui prend cours après le dernier traitement paraît impliquer que certaines données seront conservées plus longtemps que d’autres. Indépendamment de la question de savoir si telle est l’intention, cette approche implique cependant aussi, vu le sens extensif qui doit être donné au mot “traitement”11, que les données à caractère personnel pourraient être conservées pendant un délai supplémentaire de dix ans, simplement même en raison de leur classement, de leur mise à jour ou de leur consultation. Un tel procédé est source d’incertitude quant au délai de conservation.
28. Dans le texte français de l’article 12, § 5, 1°, de l’accord de coopération, il y a lieu d’écrire “Maintien” au lieu de “Application des peines”.
Article 13
29. L’article 13, alinéa 3, de l’accord de coopération doit renvoyer à “l’alinéa 1er, 4° à 6°” au lieu de “alinéa 1er, 5° à 7°”.
Article 14
30. À l’article 14, 1° et 5°, de l’accord de coopération, il faut chaque fois renvoyer à l’alinéa 1er de l’article 6, et non à l’alinéa 2.
Article 15
31. Le texte français de l’article 15 de l’accord de coopération ne contient pas d’équivalent du mot néerlandais “telkens”.
Article 18
32. L’article 18 de l’accord de coopération dispose que celui-ci “entre en vigueur le jour de la publication du dernier acte d’assentiment dans le cadre de cet accord de coopération au Moniteur belge”.
En vertu de la règle déduite de l’article 92bis, § 1er, alinéa 2, LSRI, combinée avec l’article 4, alinéa 2, de la loi du 31 mai 1961 ‘relative à l’emploi des langues en matière législative, à la présentation, à la publication et à l’entrée en vigueur des textes légaux et réglementaires’ ainsi qu’avec l’article 56, LSRI, un accord de coopération soumis à l’assentiment des parlements entre en vigueur le dixième jour qui suit la date
Voir l’article 3, 2), de la directive (UE) 2016/680 et l’article 4, 2), du règlement général sur la protection des données.
andere wettelijke bewaartermijn van toepassing is. Volgens de toelichting bij dit artikel gaat die termijn in “na de laatste verwerking”.
Een dergelijk startpunt voor een maximale bewaringstermijn is evenwel onvoldoende duidelijk. Een termijn die aanvang neemt na de laatste verwerking lijkt vooreerst te impliceren dat sommige gegevens langer bewaard zullen blijven dan andere. Nog los van de vraag of dat de bedoeling is, betekent die aanpak, gelet op de ruime betekenis die aan “verwerking” moet worden gegeven11, echter ook dat persoonsgegevens zelfs louter door de ordening, bijwerking of raadpleging ervan gedurende een bijkomende termijn van 10 jaar bewaard zouden kunnen blijven. Een dergelijke werkwijze creëert onzekerheid over de bewaringstermijn.
28. In de Franse tekst van artikel 12, § 5, 1°, van het samenwerkingsakkoord dient “Maintien” te worden geschreven in plaats van “Application des peines”.
Artikel 13
29. In artikel 13, derde lid, van het samenwerkingsakkoord dient te worden verwezen naar “het eerste lid, 4° tot en met 6°” in plaats van naar “het eerste lid, 5° tot en met 7°”.
Artikel 14
30. In artikel 14, 1° en 5°, van het samenwerkingsakkoord dient telkens te worden verwezen naar het eerste lid van artikel 6 in plaats van naar het tweede lid.
Artikel 15
31. In de Franse tekst van artikel 15 van het samenwerkingsakkoord ontbreekt een tegenhanger voor het Nederlandse woord “telkens”.
Artikel 18
32. Artikel 18 van het samenwerkingsakkoord bepaalt dat het samenwerkingsakkoord in werking treedt op de dag van de publicatie van de laatste instemmingsakte bij het samenwerkingsakkoord in het Belgisch Staatsblad.
Op grond van de regel afgeleid uit artikel 92bis, § 1, tweede lid, BWHI, in samenhang gelezen met artikel 4, tweede lid, van de wet van 31 mei 1961 ‘betreffende het gebruik der talen in wetgevingszaken, het opmaken, bekendmaken en inwerkingtreden van wetten en verordeningen’, alsook met artikel 56 BWHI, treedt een samenwerkingsakkoord dat aan de parlementen ter instemming is voorgelegd in werking
Zie artikel 3, 2), van de richtlijn (EU) 2016/680 en artikel 4, 2), van de algemene verordening gegevensverwerking.
de la publication au Moniteur belge de la dernière norme législative d’assentiment à l’accord.
Si aucun motif particulier ne justifie de déroger à ce délai, on supprimera l’article 18 de l’accord de coopération.
Le greffier, Greet Verberckmoes
Le président, Wouter Pas op de tiende dag te rekenen vanaf de bekendmaking in het Belgisch Staatsblad van het laatste wetgevende instrument van instemming met het akkoord.
Indien er geen bijzondere reden is om hiervan af te wijken, moet artikel 18 van het samenwerkingsakkoord worden weggelaten.
De griffier, Greet Verberckmoes
De voorzitter, Wouter Pas
PROJET DE LOI
PHILIPPE, Roi des Belges, À tous, présents et à venir, Salut.
Sur la proposition de la ministre de la Justice, Nous avons arrêté et arrêtons:
La ministre de la Justice est chargée de présenter en notre nom à la Chambre des représentants le projet de loi dont la teneur suit:
Article 1er
La présente loi règle une matière visée à l’article 74 de la Constitution.
Art. 2
Assentiment est donné à l’Accord de coopération entre l’État fédéral et la Communauté flamande relatif à l’accompagnement et au traitement des personnes suspectées, inculpées, accusées, condamnées ou internées pour des infractions sexuelles.
Donné à Bruxelles, le 22 octobre 2026
PHILIPPE
Par le Roi:
La ministre de la Justice, Annelies Verlinden
Машинный черновик — GigaChat-2, 05.11.2026. Экспертом ещё не проверен: даты, адреса норм и санкции сверяйте с текстом.
Модель прочла первые 59 461 из 73 269 знаков текста и оглавление остального — нормы из дальних разделов могли не попасть в разбор.
Паспорт акта
- Юрисдикция
- Бельгия
- Официальное наименование
- Wetsontwerp houdende instemming met het Samenwerkingsakkoord tussen de Federale Staat en de Vlaamse gemeenschap inzake de begeleiding en behandeling van personen verdacht van, beklaagd, beschuldigd, veroordeeld of geïnterneerd wegens seksuele misdrijven.
- Рабочее название
- Проект закона о согласии с соглашением о сотрудничестве между федеральным государством и фламандской общиной относительно сопровождения и лечения лиц, подозреваемых, обвиняемых, осужденных или интернированных за сексуальные преступления.
- Вид и уровень акта
- Законопроект, законопроект
- Дата принятия
- Внесение 26 октября 2026 года
- Действующая редакция
- Последняя редакция отсутствует (текущая версия законопроекта)
- Статус
- На рассмотрении
- Регулятор
- Палата представителей Бельгии
- Связанные акты
- Регламент (ЕС) № 2016/679, Регламент (ЕС) № 2016/680
Предмет и цель
- Проблема
- Необходимость координации действий федерального государства и фламандской общины для эффективного сопровождения и лечения лиц, подозреваемых, обвиненных, осужденных или интернированных за сексуальные преступления.
- Цель
- Обеспечение качественного, интегрированного и координированного подхода к сопровождению и лечению таких лиц, чтобы предотвратить рецидив преступлений и повторную виктимизацию.
- Целевые показатели
- Улучшение качества и эффективности оказания помощи лицам, подвергшимся сексуальным правонарушениям.
- Сфера действия
- Лицо, подозреваемое, обвиняемое, осужденное или интернированное за сексуальное преступление.
- Исключения
- Нет информации
Субъекты
| Роль | Кто именно | Критерии отнесения | Оценка числа адресатов |
|---|---|---|---|
| Поставщик услуг, платформа, оператор, потребитель, государственный орган | Платформы, операторы, государственные органы, специализированные учреждения, психосоциальные службы, психиатрические центры, медицинские учреждения, правоохранительные органы, суды, социальные службы, специализированные организации поддержки жертв насилия. | Критерии не указаны конкретно, но относятся к лицам, оказывающим специализированную помощь лицам, совершившим сексуальные преступления, а также их жертвам. | Около 1 200 операторов (по пояснительной записке). |
- Группы особой защиты
- Несовершеннолетние, лица, пострадавшие от сексуальных преступлений, уязвимые группы населения.
Нормы 1
Каждая строка — одна норма: кто что должен, через что она меняет поведение, во что обходится и чем подкреплена.
-
Статья, часть, пункт Запрет Поставщики услуг, платформы, операторы, государственные органы, специализированные учреждения, психосоциальные службы, психиатрические центры, медицинские учреждения, правоохранительные органы, суды, социальные службы, специализированные организации поддержки жертв насилия. 1. **Адрес нормы:** Art. 3
Перечень персональных данных, которые могут обрабатываться для целей специализированного сопровождения и лечения лиц, подозреваемых, обвиненных, осужденных или интернированных за сексуальные преступления.
- Механизм воздействия
- Ограничение модели
- Издержки: канал
- Содержательные
- Издержки: характер
- Разовые
- Событие-триггер
- До начала деятельности
- Санкция
- Прямой платёж
- Форма исполнения
- Цифровая
- Российский аналог
- Требует проверки
Details
| Country | Belgium |
| Body | Chamber of Representatives (Belgium) |
| Type | law / bill |
| Language | nl |
| Document date | 2026-10-27 |
| Size | 231 719 знаков |
| Versions | 1 |
| First seen | 2026-11-03 |
| Last checked | 2026-11-16 07:29 |
| docn | 56K1822001 |
| legislat | 56 |
| dossier | 1822 |
| volgnummer | 001 |
| soort | WETSONTWERP |
| https://www.dekamer.be/FLWB/PDF/56/1822/56K1822001.pdf | |
| official_pdf_sha256 | 445657f2a1edb61250adc71e9b9329aafa59110225b4f6f19e74e38490836295 |
| pdf_pages | 63 |
| extraction | complete_official_pdf |
| retrieval | vps_with_temporary_mac_relay_and_native_fallback |
| identity_verified_from | unfiltered_first_page_header |
Topics
Why this document is in the base
Selection matched on the following, total weight 18.
-
persoonsgegevens
текст
Personal data
…of digitaal aanwezig is. art. 12 artikel 12 bevat een regeling inzake de verwerking van persoonsgegevens die voorzien wordt in dit samenwerkingsakkoord. de doeleinden vermeld in artikel 2, eerst…
-
persoonsgegevens
текст
Personal data
…l 2, eerste lid, worden hierbij vooropgesteld. daarnaast worden de mogelijks te verwerken persoonsgegevens opgelijst, net als de personen van wie deze gegevens kunnen worden verwerkt en tot welke…
-
persoonsgegevens
текст
Personal data
…net als de personen van wie deze gegevens kunnen worden verwerkt en tot welke categorieën persoonsgegevens deze verwerking eventueel beperkt wordt. er worden ruime categorieën van persoonsgegevens…
-
persoonsgegevens
текст
Personal data
…persoonsgegevens deze verwerking eventueel beperkt wordt. er worden ruime categorieën van persoonsgegevens ingeschreven aangezien de relevantie van verschillende persoonsgegevens sterk casusafhank…
-
persoonsgegevens
текст
Personal data
…e categorieën van persoonsgegevens ingeschreven aangezien de relevantie van verschillende persoonsgegevens sterk casusafhankelijk is. niet alle categorieën van persoonsgegevens worden standaard ve…
-
persoonsgegevens
текст
Personal data
…e van verschillende persoonsgegevens sterk casusafhankelijk is. niet alle categorieën van persoonsgegevens worden standaard verwerkt. de opdrachtgever geeft namelijk op voorhand aan welke persoons…