Pulse · Documents · Belgium · Chamber of Representatives (Belgium)

Belgium: Law Amending the Value Added Tax Act Regarding Introduction of Electronic Reporting and Abolition of Annual Declaration of VAT-Paying Customers

Wetsontwerp tot wijziging van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde wat de invoering van de verplichting tot elektronische rapportering en de opheffing van de verplichting tot indiening van de jaarlijkse lijst van belastingplichtige afnemers betreft.

law / bill 2026-10-29 525 299 characters Personal data
No translation Download On the source site Original file
Current version. Last change recorded on 2026-11-04.

WETSONTWERP

FILIP, Koning der Belgen, Aan allen die nu zijn en hierna wezen zullen, Onze Groet.

Op de voordracht van de minister van Financiën, Hebben Wij besloten en besluiten Wij:

De minister van Financiën is ermee belast in onze naam bij de Kamer van volksvertegenwoordigers het ontwerp van wet in te dienen waarvan de tekst hierna volgt:

Artikel 1

Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.

Art. 2

Artikel 53quinquies van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, ingevoegd bij de wet van 28 december 1992, vervangen bij de wet van 26 november 2009 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 21 maart 2024, wordt vervangen als volgt:

“Art. 53quinquies. § 1. De belastingplichtigen die ertoe gehouden zijn om krachtens artikel 53, § 2bis gestructureerde elektronische facturen uit te reiken of te laten uitreiken, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot de door hen verrichte leveringen van goederen en diensten waarvoor krachtens artikel 53, § 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur moet worden uitgereikt.

De belastingplichtigen die krachtens artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden zijn geïdentificeerd en die leveringen van goederen of diensten verrichten voor een niet in België gevestigde belastingplichtige die krachtens artikel 50, § 1, eerste lid, 3° of § 3, voor btw-doeleinden is geïdentificeerd, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting figurer sur la facture électronique structurée, telles que désignées par le Roi, relatives aux livraisons de biens et aux prestations de services qu’ils effectuent et pour lesquelles une facture électronique structurée aurait dû être émise en vertu de l’article 53, § 2bis, alinéa 1er, si cette livraison de biens ou cette prestation de services avait été effectuée en faveur d’un assujetti établi en Belgique.

Les alinéas 1er et 2 ne sont pas applicables aux unités TVA au sens de l’article 4, § 2.

Les membres d’une unité TVA, au sens de l’article 4, § 2, ou un tiers en leur nom et pour leur compte, transmettent par voie électronique à l’administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée, les données qui doivent obligatoirement figurer sur le document électronique structuré, telles que désignées par le Roi, relatives:

1° aux livraisons de biens et prestations de services effectuées, sous leur numéro d’identification à la TVA visé à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 6°, par l’unité TVA à laquelle ils appartiennent, identifiée à la TVA en vertu de l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, et pour lesquelles une facture électronique structurée doit être émise en vertu de l’article 53, § 2bis, alinéa 1er;

2° aux livraisons de biens et prestations de services effectuées, sous leur numéro d’identification à la TVA visé à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 6°, par l’unité TVA à laquelle ils appartiennent, identifiée à la TVA en vertu de l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, en faveur d’un assujetti non établi en Belgique identifié à la TVA en vertu de l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 3° ou § 3, et pour lequel une facture électronique structurée aurait dû être émise en vertu de l’article 53, § 2bis, alinéa 1er, si cette livraison de biens ou cette prestation de services avait été effectuée en faveur d’un assujetti établi en Belgique;

3° aux biens et prestations de services qu’ils fournissent à chacun des autres membres de l’unité TVA à laquelle ils appartiennent, pour lesquels un document visé à l’article 53, § 3, alinéa 3, doit être émis.

§ 2. Le cocontractant de l’assujetti visé au paragraphe 1er, alinéa 1er, ou un tiers en leur nom et pour leur compte, transmettent par voie électronique à l’administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée les données qui doivent obligatoirement figurer sur la facture électronique structurée, telles que désignées par le Roi, relatives aux livraisons de biens et prestations de services qui leur sont fournies et pour lesquelles une over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot de door hen verrichte leveringen van goederen en diensten waarvoor krachtens artikel 53, § 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur zou moeten worden uitgereikt als die levering van goederen of die dienst zou zijn verricht voor een in België gevestigde belastingplichtige.

Het eerste en het tweede lid zijn niet van toepassing op de btw-eenheden in de zin van artikel 4, § 2.

De leden van een btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op het gestructureerde elektronische document, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot:

1° de leveringen van goederen en diensten die door de krachtens artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde btw-eenheid waar ze deel van uitmaken werden verricht onder hun in artikel 50, § 1, eerste lid, 6°, bedoelde btw-identificatienummer en waarvoor krachtens artikel 53, § 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur moet worden uitgereikt;

2° de leveringen van goederen en diensten die door de krachtens artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde btw-eenheid waar ze deel van uitmaken werden verricht onder hun in artikel 50, § 1, eerste lid, 6°, bedoelde btw-identificatienummer voor een niet in België gevestigde belastingplichtige die krachtens artikel 50, § 1, eerste lid, 3° of § 3, voor btw-doeleinden is geïdentificeerd en waarvoor krachtens artikel 53, § 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur zou moeten worden uitgereikt als die levering van goederen of die dienst zou zijn verricht voor een in België gevestigde belastingplichtige;

3° de goederen en diensten die door hen voor elk van de andere leden van de btw-eenheid waar ze deel van uitmaken werden verschaft en waarvoor een in artikel 53, § 3, derde lid, bedoeld document moet worden uitgereikt.

§ 2. De medecontractant van de in paragraaf 1, eerste lid, bedoelde belastingplichtige, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot de voor hen verrichte leveringen van facture électronique structurée est émise en vertu de l’article 53, § 2bis, alinéa 1er.

Les assujettis qui émettent le document électronique structuré ou qui reçoivent une facture électronique structurée en vertu de l’article 57, § 7, alinéa 1er, ou un tiers en leur nom et pour leur compte, transmettent par voie électronique à l’administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée les données qui doivent obligatoirement figurer sur la facture électronique structurée et le document électronique structuré, telles que désignées par le Roi, relatives aux livraisons de biens et prestations de services qui leur sont fournies et pour lesquelles ce document électronique structuré ou cette facture électronique structurée sont émis en vertu de l’article 57, § 7, alinéa 1er.

Les alinéas 1er et 2 ne sont pas applicables:

1° aux unités TVA au sens de l’article 4, § 2;

2° aux assujettis qui appliquent le régime particulier visé à l’article 57, en ce qui concerne les livraisons de biens et les prestations de services effectuées en leur faveur exclusivement au regard de l’activité exercée sous ce régime.

Les membres d’une unité TVA, au sens de l’article 4, § 2, ou un tiers en leur nom et pour leur compte, transmettent par voie électronique à l’administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée, les données qui doivent obligatoirement figurer sur la facture électronique structurée et le document électronique structuré, telles que désignées par le Roi, relatives:

1° aux livraisons de biens et prestations de services fournies, sous leur numéro d’identification à la TVA visé à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 6°, à l’unité TVA à laquelle ils appartiennent, identifiée à la TVA conformément à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, et pour lesquelles une facture électronique structurée est émise en vertu de l’article 53, § 2bis, alinéa 1er;

2° aux biens et services qui leur sont fournis par chacun des autres membres de l’unité TVA à laquelle ils appartiennent, pour lesquels un document visé à l’article 53, § 3, alinéa 3, est émis;

3° aux livraisons de biens et prestations de services fournies, sous leur numéro d’identification à la TVA visé à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 6°, à l’unité TVA à laquelle ils appartiennent, identifiée à la TVA conformément à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, et pour lesquelles un goederen en diensten waarvoor krachtens artikel 53,

§ 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur wordt uitgereikt.

De belastingplichtigen die het gestructureerde elektronische document uitreiken of een gestructureerde elektronische factuur ontvangen krachtens artikel 57,

§ 7, eerste lid, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur en het gestructureerde elektronische document, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot de voor hen verrichte leveringen van goederen en diensten waarvoor dat gestructureerde elektronische document of die gestructureerde elektronische factuur krachtens artikel 57, § 7, eerste lid, wordt uitgereikt.

Het eerste en het tweede lid zijn niet van toepassing op:

1° de btw-eenheden in de zin van artikel 4, § 2;

2° de belastingplichtigen die de in artikel 57 bedoelde bijzondere regeling toepassen, ten aanzien van de leveringen van goederen en diensten die voor hen uitsluitend ten behoeve van de onder die regeling uitgeoefende activiteit werden verricht.

De leden van een btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur en het gestructureerde elektronische document, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot:

1° de leveringen van goederen en diensten die voor de overeenkomstig artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde btw-eenheid waar ze deel van uitmaken werden verricht onder hun in artikel 50, § 1, eerste lid, 6°, bedoelde btw-identificatienummer en waarvoor krachtens artikel 53, § 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur wordt uitgereikt;

2° de goederen en diensten die voor hen door elk van de andere leden van de btw-eenheid waar ze deel van uitmaken werden verschaft en waarvoor een in artikel 53, § 3, derde lid, bedoeld document wordt uitgereikt;

3° de leveringen van goederen en diensten die voor de overeenkomstig artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde btw-eenheid waar ze deel van uitmaken werden verricht onder hun in artikel 50, § 1, eerste lid, 6°, bedoelde btw-identificatienummer en document électronique structuré ou une facture électronique structurée sont émis en vertu de l’article 57, § 7, alinéa 1er.

§ 3. Lorsque les assujettis ou les membres d’une unité TVA au sens de l’article 4, § 2, en dehors des situations visées aux paragraphes 1er, 2 et 5, alinéa 2, transmettent à l’administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée les données qui doivent obligatoirement figurer sur la facture électronique structurée ou le document électronique structuré, telles que désignées par le Roi, relatives aux livraisons de biens et aux prestations de services pour lesquelles une facture électronique structurée ou un document électronique structuré est émis conformément à l’article 53, § 2bis ou 3, cette transmission est réputée effectuée en vertu du présent article.

§ 4. Le Roi détermine les délais dans lesquels les données visées aux paragraphes 1er à 3 sont transmises sans que ce délai excède cinq jours calendrier sauf dans les cas de force majeure qu’Il détermine. Il détermine également la manière dont ces données sont transmises via le réseau de transmission Peppol en ce compris l’adresse électronique à laquelle ces données sont envoyées.

§ 5. Le présent article, dans sa version en vigueur au 31 décembre 2027, reste applicable:

1° aux opérations visées à cet article qui ont été effectuées à partir du 1er janvier 2028 jusqu’au 30 juin 2030 inclus par des assujettis non établis en Belgique, identifiés à la TVA en vertu de l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 3° ou § 3;

2° aux opérations visées à cet article qui sont effectuées au cours de l’année 2027 par les personnes visées à cet article.

L’alinéa 1er, 1°, n’est pas applicable lorsque les assujettis visés par cette disposition optent, selon les modalités fixées par le Roi, pour la transmission visée au paragraphe 1er pour l’ensemble des opérations visées à cet article qu’ils effectuent sous ce numéro d’identification à la TVA et pour lesquelles ils sont tenus soit d’émettre une facture ou un document particulier conformément à l’article 53, §§ 2 et 3, soit de recevoir un document en vertu de l’article 57, § 7.”.

waarvoor een gestructureerd elektronisch document of een gestructureerde elektronische factuur wordt uitgereikt krachtens artikel 57, § 7, eerste lid.

§ 3. Wanneer de belastingplichtigen of de leden van een btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, in andere dan de in de paragrafen 1, 2 en 5, tweede lid, bedoelde situaties, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur of het gestructureerde elektronische document, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot leveringen van goederen en diensten waarvoor overeenkomstig artikel 53, § 2bis of 3, een gestructureerde elektronische factuur of een gestructureerd elektronisch document wordt uitgereikt naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde verzenden, wordt die verzending geacht te zijn verricht krachtens dit artikel.

§ 4. De Koning bepaalt de termijnen waarbinnen de in paragrafen 1 tot en met 3 bedoelde gegevens worden meegedeeld, zonder dat die termijn meer mag bedragen dan vijf kalenderdagen, tenzij in de door hem aangeduide gevallen van overmacht. Hij bepaalt tevens de wijze waarop die gegevens worden meegedeeld via het Peppol-transmissienetwerk, met inbegrip van het elektronische adres waarnaar die gegevens worden verzonden.

§ 5. Dit artikel, in de versie zoals van kracht op 31 december 2027, blijft van toepassing:

1° ten aanzien van de in dat artikel bedoelde handelingen die vanaf 1 januari 2028 tot en met 30 juni 2030 worden verricht door niet in België gevestigde belastingplichtigen die krachtens artikel 50, § 1, eerste lid, 3° of § 3, voor btw-doeleinden zijn geïdentificeerd;

2° ten aanzien van de in dat artikel bedoelde handelingen die in 2027 werden verricht door de in dat artikel bedoelde personen.

Het eerste lid, 1°, is niet van toepassing wanneer de in die bepaling bedoelde belastingplichtigen ervoor kiezen om, overeenkomstig de door de Koning bepaalde modaliteiten, ten aanzien van alle in dat artikel bedoelde handelingen die zij onder dat btw-identificatienummer verrichten de in paragraaf 1 bedoelde verzending te doen en waarvoor ze gehouden zijn hetzij een factuur of bijzonder stuk uit te reiken krachtens artikel 53, §§ 2 en 3, hetzij een document te ontvangen krachtens artikel 57, § 7.”.

Art. 3

La présente loi entre en vigueur le 1er janvier 2028.

Donné à Bruxelles, le 26 octobre 2026

PHILIPPE

Par le Roi:

Le ministre des Finances, Jan Jambon

Art. 3

Deze wet treedt in werking op 1 januari 2028.

Gegeven te Brussel, 26 oktober 2026

FILIP

Van Koningswege:

De minister van Financiën, Jan Jambon

COÖRDINATIE VAN DE ARTIKELEN

Basistekst

Tekst aangepast aan wetsontwerp

Btw-Wetboek

HOOFDSTUK VIII:

Regeling voor de voldoening van de belasting

HOOFDSTUK VIII:

Regeling voor de voldoening van de belasting

Artikel 53quinquies

Artikel 53quinquies

De volgende belastingplichtigen zijn gehouden om jaarlijks aan de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde een lijst over te maken waarin voor elk lid van een btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, en voor iedere belastingplichtige die voor btwdoeleinden moet geïdentificeerd zijn, met uitzondering van degene, aan wie ze in de loop van het vorige jaar goederen hebben geleverd of diensten hebben verstrekt, het totale bedrag van die handelingen alsmede het totale bedrag van de op die handelingen in rekening gebrachte belasting zijn vermeld:

De volgende belastingplichtigen zijn gehouden om jaarlijks aan de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde een lijst over te maken waarin voor elk lid van een btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, en voor iedere belastingplichtige die voor btwdoeleinden moet geïdentificeerd zijn, met uitzondering van degene, aan wie ze in de loop van het vorige jaar goederen hebben geleverd of diensten hebben verstrekt, het totale bedrag van die handelingen alsmede het totale bedrag van de op die handelingen in rekening gebrachte belasting zijn vermeld:

1° de overeenkomstig artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtigen, met uitsluiting van de btweenheden in de zin van artikel 4, § 2;

1° de overeenkomstig artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtigen, met uitsluiting van de btweenheden in de zin van artikel 4, § 2;

2° de leden van een in artikel 50, § 1, eerste lid, 6°, bedoelde btw-eenheid;

2° de leden van een in artikel 50, § 1, eerste lid, 6°, bedoelde btw-eenheid;

3° de overeenkomstig artikel 50, § 1, eerste lid, 3°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtigen;

3° de overeenkomstig artikel 50, § 1, eerste lid, 3°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtigen;

4° de niet in België gevestigde belastingplichtigen die voor de handelingen die zij hier te lande verrichten zijn vertegenwoordigd door een overeenkomstig artikel 55, § 3, tweede lid, vooraf erkende persoon;

4° de niet in België gevestigde belastingplichtigen die voor de handelingen die zij hier te lande verrichten zijn vertegenwoordigd door een overeenkomstig artikel 55, § 3, tweede lid, vooraf erkende persoon;

5° de andere in artikel 50, § 3, bedoelde niet in België gevestigde belastingplichtigen. (eerste lid)

5° de andere in artikel 50, § 3, bedoelde niet in België gevestigde belastingplichtigen. (eerste lid)

De leden van een btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, die overeenkomstig artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden is geïdentificeerd, zijn bovendien gehouden

De leden van een btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, die overeenkomstig artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden is geïdentificeerd, zijn bovendien gehouden jaarlijks de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde in kennis te stellen van het totale bedrag van de in de loop van het vorige jaar voor elk van de andere leden van die btw-eenheid verrichte handelingen. (tweede lid)

jaarlijks de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde in kennis te stellen van het totale bedrag van de in de loop van het vorige jaar voor elk van de andere leden van die btw-eenheid verrichte handelingen. (tweede lid)

De belastingplichtige op wie de in de artikelen 56bis tot en met 56undecies bedoelde vrijstellingsregeling van belasting van toepassing is en die geen enkele van de in het eerste lid, inleidende zin, bedoelde handelingen verricht, is niet gehouden de voornoemde administratie hiervan in kennis te stellen. (derde lid)

De belastingplichtige op wie de in de artikelen 56bis tot en met 56undecies bedoelde vrijstellingsregeling van belasting van toepassing is en die geen enkele van de in het eerste lid, inleidende zin, bedoelde handelingen verricht, is niet gehouden de voornoemde administratie hiervan in kennis te stellen. (derde lid)

§ 1. De belastingplichtigen die ertoe gehouden zijn om krachtens artikel 53, § 2bis gestructureerde elektronische facturen uit te reiken of te laten uitreiken, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur, zoals aangeduid door de

Koning, met betrekking tot de door hen verrichte leveringen van goederen en diensten waarvoor krachtens artikel 53, § 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur moet worden uitgereikt. (eerste lid)

De belastingplichtigen die krachtens artikel

50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden zijn geïdentificeerd en die leveringen van goederen of diensten verrichten voor een niet in België gevestigde belastingplichtige die krachtens

artikel 50, § 1, eerste lid, 3° of § 3, voor btwdoeleinden is geïdentificeerd, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur, zoals aangeduid door de

Koning, met betrekking tot de door hen verrichte leveringen van goederen en diensten waarvoor krachtens artikel 53, § 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur zou moeten worden uitgereikt als die levering van goederen of die dienst zou zijn verricht voor een in België gevestigde belastingplichtige. (tweede lid)

Het eerste en het tweede lid zijn niet van toepassing op de btw-eenheden in de zin van artikel 4, § 2. (derde lid)

De leden van een btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op het gestructureerde elektronische document, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot:

die door de krachtens artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde btweenheid waar ze deel van uitmaken werden verricht onder hun in artikel 50, § 1, eerste lid, 6°, bedoelde btw-identificatienummer en waarvoor krachtens artikel 53, § 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur moet worden uitgereikt;

die door de krachtens artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde btweenheid waar ze deel van uitmaken werden verricht onder hun in artikel 50, § 1, eerste lid,

6°, bedoelde btw-identificatienummer voor een niet in België gevestigde belastingplichtige die krachtens artikel 50, § 1, eerste lid, 3° of § 3, voor btw-doeleinden is geïdentificeerd en waarvoor krachtens artikel 53, § 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur zou moeten worden uitgereikt als die levering van goederen of die dienst zou zijn verricht voor een in België gevestigde belastingplichtige;

3° de goederen en diensten die door hen voor elk van de andere leden van de btweenheid waar ze deel van uitmaken werden verschaft en waarvoor een in artikel 53, § 3, derde lid, bedoeld document moet worden uitgereikt. (vierde lid)

§ 2. De medecontractant van de in paragraaf

1, eerste lid, bedoelde belastingplichtige, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot de voor hen verrichte leveringen van goederen en diensten waarvoor krachtens artikel 53, § 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur wordt uitgereikt. (eerste lid)

De belastingplichtigen die het gestructureerde elektronische document uitreiken of een gestructureerde elektronische factuur ontvangen krachtens artikel 57, § 7, eerste lid, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur en het gestructureerde elektronische document, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot de voor hen verrichte leveringen van goederen en diensten waarvoor dat gestructureerde elektronische document of die gestructureerde elektronische factuur krachtens artikel 57, § 7, eerste lid, wordt uitgereikt. (tweede lid)

Het eerste en het tweede lid zijn niet van toepassing op:

1° de btw-eenheden in de zin van artikel 4, § 2;

2° de belastingplichtigen die de in artikel 57 bedoelde bijzondere regeling toepassen, ten aanzien van de leveringen van goederen en diensten die voor hen uitsluitend ten behoeve van de onder die regeling uitgeoefende activiteit werden verricht. (derde lid)

De leden van een btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, of een derde in hun naam en voor hun rekening, verzenden langs elektronische weg naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur en het gestructureerde elektronische document, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot:

die voor de overeenkomstig artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde btw-eenheid waar ze deel van uitmaken werden verricht onder hun in artikel

50, § 1, eerste lid, 6°, bedoelde btwidentificatienummer en waarvoor krachtens artikel 53, § 2bis, eerste lid, een gestructureerde elektronische factuur wordt uitgereikt;

2° de goederen en diensten die voor hen door elk van de andere leden van de btweenheid waar ze deel van uitmaken werden verschaft en waarvoor een in artikel 53, § 3, derde lid, bedoeld document wordt uitgereikt;

die voor de overeenkomstig artikel 50, § 1, eerste lid, 1°, voor btw-doeleinden geïdentificeerde btw-eenheid waar ze deel van uitmaken werden verricht onder hun in artikel

50, § 1, eerste lid, 6°, bedoelde btwidentificatienummer en waarvoor een gestructureerd elektronisch document of een gestructureerde elektronische factuur wordt uitgereikt krachtens artikel 57, § 7, eerste lid.

(vierde lid)

§ 3. Wanneer de belastingplichtigen of de leden van een btw-eenheid in de zin van artikel

4, § 2, in andere dan de in de paragrafen 1, 2 en 5, tweede lid, bedoelde situaties, de gegevens die verplicht moeten worden opgenomen op de gestructureerde elektronische factuur of het gestructureerde elektronische document, zoals aangeduid door de Koning, met betrekking tot leveringen van goederen en diensten waarvoor overeenkomstig artikel 53, § 2bis of 3, een gestructureerde elektronische factuur of een gestructureerd elektronisch document wordt uitgereikt naar de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde verzenden, wordt die verzending geacht te zijn verricht krachtens dit artikel.

§ 4. De Koning bepaalt de termijnen waarbinnen de in paragrafen 1 tot en met 3 bedoelde gegevens worden meegedeeld, zonder dat die termijn meer mag bedragen dan vijf kalenderdagen, tenzij in de door hem aangeduide gevallen van overmacht. Hij bepaalt tevens de wijze waarop die gegevens worden meegedeeld via het Peppoltransmissienetwerk, met inbegrip van het elektronische adres waarnaar die gegevens worden verzonden.

§ 5. Dit artikel, in de versie zoals van kracht op 31 december 2027, blijft van toepassing:

1° ten aanzien van de in dat artikel bedoelde handelingen die vanaf 1 januari 2028 tot en met 30 juni 2030 werden verricht door niet in België gevestigde belastingplichtigen die krachtens

artikel 50, § 1, eerste lid, 3° of § 3, voor btwdoeleinden zijn geïdentificeerd;

2° ten aanzien van de in dat artikel bedoelde handelingen die in 2027 werden verricht door de in dat artikel bedoelde personen. (eerste lid)

Het eerste lid, 1°, is niet van toepassing wanneer de in die bepaling bedoelde belastingplichtigen ervoor kiezen om, overeenkomstig de door de Koning bepaalde modaliteiten, ten aanzien van alle in dat artikel bedoelde handelingen die zij onder dat btwidentificatienummer verrichten de in paragraaf

1 bedoelde verzending te doen en waarvoor ze gehouden zijn hetzij een factuur of bijzonder stuk uit te reiken krachtens artikel 53, §§ 2 en 3, hetzij een document te ontvangen krachtens artikel 57, § 7. (tweede lid)

COORDINATION DES ARTICLES

Texte de base

Texte adapté au projet de loi

Code TVA

CHAPITRE VIII: Mesures tendant à assurer le paiement de la taxe

CHAPITRE VIII: Mesures tendant à assurer le paiement de la taxe

Article 53quinquies

Article 53quinquies

Les assujettis suivants sont tenus de transmettre chaque année à l’administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée une liste indiquant, pour chaque membre d’une unité TVA au sens de l’article 4, § 2, et pour chaque assujetti qui doit être identifié aux fins de la TVA, autre que celui qui effectue exclusivement des opérations exemptées de la taxe en vertu de l’article 44, auquel ils ont livré des biens ou fourni des services au cours de l’année précédente, le montant total de ces opérations ainsi que le montant total des taxes portées en compte sur ces opérations:

Les assujettis suivants sont tenus de transmettre chaque année à l’administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée une liste indiquant, pour chaque membre d’une unité TVA au sens de l’article 4, § 2, et pour chaque assujetti qui doit être identifié aux fins de la TVA, autre que celui qui effectue exclusivement des opérations exemptées de la taxe en vertu de l’article 44, auquel ils ont livré des biens ou fourni des services au cours de l’année précédente, le montant total de ces opérations ainsi que le montant total des taxes portées en compte sur ces opérations:

1° les assujettis identifiés à la TVA conformément à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, à l’exclusion des unités TVA au sens de l’article 4, § 2;

1° les assujettis identifiés à la TVA conformément à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, à l’exclusion des unités TVA au sens de l’article 4, § 2;

2° les membres d’une unité TVA visés à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 6°;

2° les membres d’une unité TVA visés à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 6°;

3° les assujettis identifiés à la TVA conformément à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 3°;

3° les assujettis identifiés à la TVA conformément à l’article 50, § 1er, alinéa 1er, 3°;

4° les assujettis qui, n’étant pas établis en Belgique, sont représentés pour les opérations qu’ils effectuent dans le pays par une personne préalablement agréée conformément à l’article 55, § 3, alinéa 2;

4° les assujettis qui, n’étant pas établis en Belgique, sont représentés pour les opérations qu’ils effectuent dans le pays par une personne préalablement agréée conformément à l’article 55, § 3, alinéa 2;

5° les autres assujettis non établis en Belgique visés à l’article 50, § 3. (alinéa 1er)

5° les autres assujettis non établis en Belgique visés à l’article 50, § 3. (alinéa 1er)

Les membres d'une unité TVA, au sens de l'article 4, § 2 qui est identifiée à la TVA conformément à l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, sont, en outre, tenus de faire connaître chaque année à l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée, le montant total des opérations qu'ils ont réalisées au cours de Les membres d'une unité TVA, au sens de l'article 4, § 2 qui est identifiée à la TVA conformément à l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, sont, en outre, tenus de faire connaître chaque année à l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée, le montant total des opérations qu'ils ont réalisées au cours de l'année précédente pour chacun des autres membres de cette unité TVA (alinéa 2)

l'année précédente pour chacun des autres membres de cette unité TVA (alinéa 2)

L'assujetti qui bénéficie du régime de la franchise de taxe visé aux articles 56bis à 56undecies et qui n'effectue aucune des opérations visées à l'alinéa 1er, phrase liminaire, n'est pas tenu d'en informer l'administration précitée. (alinéa 3)

L'assujetti qui bénéficie du régime de la franchise de taxe visé aux articles 56bis à 56undecies et qui n'effectue aucune des opérations visées à l'alinéa 1er, phrase liminaire, n'est pas tenu d'en informer l'administration précitée. (alinéa 3)

§ 1er. Les assujettis tenus d’émettre ou de faire émettre des factures électroniques structurées en vertu de l’article 53, § 2bis, ou un tiers en leur nom et pour leur compte, transmettent par voie électronique à l’administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée les données qui doivent obligatoirement figurer sur la facture électronique structurée, telles que désignées par le Roi, relatives aux livraisons de biens et aux prestations de services qu’ils ont effectuées pour lesquelles une facture électronique structurée doit être émise en vertu de l’article

53, § 2bis, alinéa 1er. (alinéa 1er)

Les assujettis identifiés à la TVA en vertu de l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, et qui effectuent des livraisons de biens ou des prestations de services en faveur d'un assujetti non établi en Belgique qui est identifié à la TVA en vertu de l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 3° ou § 3, ou un tiers en leur nom et pour leur compte, transmettent par voie électronique à l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée les données qui doivent obligatoirement figurer sur la facture électronique structurée, telles que désignées par le Roi, relatives aux livraisons de biens et aux prestations de services qu'ils effectuent et pour lesquelles une facture électronique structurée aurait dû être émise en vertu de l’article 53, § 2bis, alinéa 1er, si cette livraison de biens ou cette prestation de services avait été effectuée en faveur d’un assujetti établi en Belgique. (alinéa 2)

Les alinéas 1er et 2 ne sont pas applicables aux unités TVA au sens de l'article 4, § 2. (alinéa

3)

Les membres d'une unité TVA, au sens de l'article 4, § 2, ou un tiers en leur nom et pour leur compte, transmettent par voie électronique à l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée, les données qui doivent obligatoirement figurer sur le document électronique structuré, telles que désignées par le Roi, relatives:

effectuées, sous leur numéro d'identification à la TVA visé à l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 6°, par l'unité TVA à laquelle ils appartiennent, identifiée à la TVA en vertu de l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, et pour lesquelles une facture électronique structurée doit être émise en vertu de l’article 53, § 2bis, alinéa 1er;

effectuées, sous leur numéro d'identification à la TVA visé à l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 6°, par l'unité TVA à laquelle ils appartiennent, identifiée à la TVA en vertu de l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, en faveur d'un assujetti non établi en Belgique identifié à la TVA en vertu de l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 3° ou § 3 et pour lequel une facture électronique structurée aurait dû être émise en vertu de l'article 53, § 2bis, alinéa 1er, si cette livraison de biens ou cette prestation de services avait été effectuée en faveur d'un assujetti établi en Belgique;

3° aux biens et prestations de services qu’ils fournissent à chacun des autres membres de l’unité TVA à laquelle ils appartiennent, pour lesquels un document visé à l'article 53, § 3, alinéa 3, doit être émis. (alinéa 4)

§ 2. Le cocontractant de l’assujetti visé au paragraphe 1er, alinéa 1er, ou un tiers en leur nom et pour leur compte, transmettent par voie électronique à l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée les données qui doivent obligatoirement figurer sur la facture électronique structurée, telles que désignées par le Roi, relatives aux livraisons de biens et prestations de services qui leur sont fournies et pour lesquelles une facture électronique structurée est émise en vertu de l’article 53,

§ 2bis, alinéa 1er. (alinéa 1er)

Les assujettis qui émettent le document électronique structuré ou qui reçoivent une facture électronique structurée en vertu de l’article 57, § 7, alinéa 1er, ou un tiers en leur nom et pour leur compte, transmettent par voie électronique à l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée les données qui doivent obligatoirement figurer sur la facture électronique structurée et le document électronique structuré, telles que désignées par le Roi, relatives aux livraisons de biens et prestations de services qui leur sont fournies et pour lesquelles ce document électronique structuré ou cette facture électronique structurée sont émis en vertu de l’article 57, § 7, alinéa 1er. (alinéa 2)

Les alinéas 1er et 2 ne sont pas applicables:

1° aux unités TVA au sens de l'article 4, § 2;

2° aux assujettis qui appliquent le régime particulier visé à l'article 57, en ce qui concerne les livraisons de biens et les prestations de services effectuées en leur faveur exclusivement au regard de l’activité exercée sous ce régime. (alinéa 3)

Les membres d'une unité TVA, au sens de l'article 4, § 2, ou un tiers en leur nom et pour leur compte, transmettent par voie électronique à l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée, les données qui doivent obligatoirement figurer sur la facture électronique structurée et le document électronique structuré, telles que désignées par le Roi, relatives:

fournies, sous leur numéro d'identification à la TVA visé à l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 6°, à l'unité TVA à laquelle ils appartiennent, identifiée à la

TVA

conformément à l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, et pour lesquelles une facture électronique structurée est émise en vertu de l’article 53, § 2bis, alinéa 1er;

2° aux biens et services qui leur sont fournis par chacun des autres membres de l’unité TVA à laquelle ils appartiennent, pour lesquels un document visé à l'article 53, § 3, alinéa 3, est émis;

fournies, sous leur numéro d'identification à la TVA visé à l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 6°, à l'unité TVA à laquelle ils appartiennent, identifiée à la

TVA

conformément à l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 1°, et pour lesquelles un document électronique structuré ou une facture électronique structurée sont émis en vertu de l’article 57, § 7, alinéa 1er. (alinéa 4)

§ 3. Lorsque les assujettis ou les membres d’une unité TVA au sens de l’article 4, § 2, en dehors des situations visées aux paragraphes

1er, 2 et 5, alinéa 2, transmettent à l’administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée les données qui doivent obligatoirement figurer sur la facture électronique structurée ou le document électronique structuré, telles que désignées par le Roi, relatives aux livraisons de biens et aux prestations de services pour lesquelles une facture électronique structurée ou un document électronique structuré est émis conformément à l’article 53, § 2bis ou 3, cette transmission est réputée effectuée en vertu du présent article.

§ 4. Le Roi détermine les délais dans lesquels les données visées aux paragraphes 1er à 3 sont transmises sans que ce délai excède cinq jours calendrier sauf dans les cas de force majeure qu’Il détermine.

détermine également la manière dont ces données sont transmises via le réseau de transmission Peppol en ce compris l'adresse électronique à laquelle ces données sont envoyées.

§ 5. Le présent article, dans sa version en vigueur au 31 décembre 2027, reste applicable:

1° aux opérations visées à cet article qui ont été effectuées à partir du 1er janvier 2028 jusqu’au 30 juin 2030 inclus par des assujettis non établis en Belgique, identifiés à la TVA en vertu de l'article 50, § 1er, alinéa 1er, 3° ou § 3;

2° aux opérations visées à cet article qui sont effectuées au cours de l’année 2027 par les personnes visées à cet article. (alinéa 1er)

L’alinéa 1er, 1°, n’est pas applicable lorsque les assujettis visés par cette disposition optent, selon les modalités fixées par le Roi, pour la transmission visée au paragraphe 1er pour l’ensemble des opérations visées à cet article qu’ils effectuent sous ce numéro d’identification à la TVA et pour lesquelles ils sont tenus soit d’émettre une facture ou un document particulier conformément à l’article

53, §§ 2 et 3, soit de recevoir un document en vertu de l’article 57, § 7. (alinéa 2)

Voor normatieve teksten die uitgaan van de federale overheid, het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de Gemeenschappelijke

Gemeenschapscommissie zijn de adviezen in principe zowel in het Nederlands als in het Frans beschikbaar op de website van de Autoriteit. De ‘Originele versie’ is de versie die gevalideerd werd.

Advies nr. 182/2026 van 17 augustus 2026

Betreft: Advies m.b.t. een voorontwerp van wet tot wijziging van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde wat de invoering van de verplichting tot elektronische rapportering en de opheffing van de verplichting tot indiening van de jaarlijkse lijst van belastingplichtige afnemers betreft (ADV-2026-00095)

Trefwoorden: btw – elektronische rapportering – gestructureerde elektronische facturering – Peppol

– risicoanalyse – datamining

Originele versie

Gelet op de wet van 3 december 2017 tot oprichting van de Gegevensbeschermingsautoriteit, met name op artikelen 23 en 26 (hierna: WOG);

Gelet op Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn

95/46/EG (hierna: AVG);

Gelet op de wet van 30 juli 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens (hierna: WVG);

Gelet op de adviesaanvraag van Jan Jambon, Vice-eersteminister en minister van Financiën en Pensioenen, belast met de Nationale Loterij en de Federale Culturele Instellingen (hierna: de aanvrager), ontvangen op 22 juli 2026;

Brengt de Autorisatie- en Adviesdienst van de Gegevensbeschermingsautoriteit (hierna: de Autoriteit)

op 17 augustus 2026 het volgende advies uit:

I.

Voorwerp en context van de adviesaanvraag

1. Op 22 juli 2026 verzocht de aanvrager het advies van de Autoriteit met betrekking tot artikel 2 van het voorontwerp van wet tot wijziging van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde wat de invoering van de verplichting tot elektronische rapportering en de opheffing van de verplichting tot indiening van de jaarlijkse lijst van belastingplichtige afnemers betreft (hierna:

het ontwerp).

2. Artikel 2 van het ontwerp vervangt artikel 53quinquies van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde (hierna: het Btw-Wetboek). De huidige bepaling verplicht de daarin bedoelde belastingplichtigen in hoofdzaak om jaarlijks een lijst van hun belastingplichtige afnemers aan de administratie over te maken. Het ontwerp vervangt deze jaarlijkse en geaggregeerde rapportering voor de betrokken belastingplichtigen door een elektronische rapportering van gegevens over afzonderlijke leveringen van goederen en diensten.

3. De ontworpen rapporteringsplicht sluit aan bij de verplichting om sinds 1 januari 2026 tussen de betrokken belastingplichtigen gestructureerde elektronische facturen uit te reiken en te ontvangen. In beginsel zullen zowel de leverancier of dienstverrichter als diens medecontractant de door de Koning te bepalen gegevens over dezelfde belastbare handeling elektronisch aan de administratie moeten overmaken. Het ontwerp voorziet daarnaast in bijzondere regelingen voor onder meer btw-eenheden, belastingplichtigen die de bijzondere landbouwregeling toepassen en bepaalde niet in België gevestigde belastingplichtigen.

4. Volgens de memorie van toelichting zullen de gegevens niet langer uitsluitend periodiek en op geaggregeerde basis, maar continu, op transactioneel niveau en nagenoeg onmiddellijk na de uitreiking van de factuur – in “near real time” – aan de administratie worden meegedeeld. De administratie beschikt thans enerzijds over de jaarlijks geaggregeerde gegevens uit de lijst van belastingplichtige afnemers en kan anderzijds, op grond van de artikelen 60 en 61 van het Btw- Wetboek, ad hoc inzage of voorlegging van facturen vragen. Volgens de aanvrager houdt de ontworpen regeling geen kwantitatieve uitbreiding in van de factuurgegevens waartoe de administratie toegang kan hebben, maar wel een kwalitatieve wijziging van de wijze waarop deze gegevens beschikbaar worden gesteld: digitaal, systematisch, transactioneel en via een pushsysteem.

5. De ontworpen rapportering strekt er volgens de aanvrager toe de administratie sneller over meer betrouwbare en gedetailleerde factuurgegevens te laten beschikken, de opvolging van de correcte naleving van de btw-verplichtingen te vervroegen en de controlewerkzaamheden efficiënter te maken. De elektronische verwerking en de koppeling van deze gegevens met andere beschikbare

Advies 182/2026 - 3/13 gegevens moeten het bovendien mogelijk maken om door middel van risicoanalyse, datamining en netwerkanalyse geautomatiseerd anomalieën en afwijkende tendensen op te sporen, in het bijzonder met het oog op de bestrijding van carrouselfraude en andere vormen van btw-fraude en de vermindering van de zogenoemde ‘VAT gap’.

6. De memorie van toelichting plaatst de ontworpen nationale rapporteringsverplichting tevens in de context van Richtlijn (EU) 2025/516 van de Raad van 11 maart 2025 tot wijziging van Richtlijn

2006/112/EG wat betreft de btw-regels voor het digitale tijdperk (hierna: de ViDA-richtlijn). Met ingang van 1 juli 2030 voorziet deze richtlijn onder meer in een Europese digitale rapportering voor bepaalde intracommunautaire handelingen en in voorwaarden waaraan nationale elektronische rapporteringssystemen moeten voldoen. Volgens de aanvrager wordt de nationale regeling reeds op deze toekomstige Europese voorwaarden afgestemd, teneinde latere technische en normatieve aanpassingen zoveel mogelijk te vermijden.

7. De Autoriteit beperkt haar onderzoek tot de gevallen waarin de ontworpen elektronische rapporteringsverplichting aanleiding geeft tot de verwerking van persoonsgegevens, in het bijzonder wanneer een belastingplichtige of een andere in de factuur vermelde persoon een natuurlijke persoon is. In zoverre dit voor de beoordeling van die verwerking relevant is, zal zij tevens ingaan op de technische en organisatorische rol van Peppol en op haar eerdere adviezen ter zake.

II. Onderzoek ten gronde a. Voorafgaande opmerkingen

8. Ten algemene titel herinnert de Autoriteit eraan dat elke norm die de verwerking van persoonsgegevens regelt en aldus een inmenging vormt in het recht op bescherming van persoonsgegevens, noodzakelijk en evenredig moet zijn en moet voldoen aan de vereisten van voorzienbaarheid en nauwkeurigheid. Krachtens artikel 6.3 AVG, gelezen in samenhang met artikel

22 van de Grondwet en artikel 8 EVRM, moeten de wezenlijke elementen van de verwerking in een voldoende duidelijke en voorzienbare norm worden vastgesteld. De concrete mate van nauwkeurigheid die daarbij wordt vereist, moet worden beoordeeld in het licht van de aard, de omvang en de gevolgen van de betrokken verwerking.

9. De AVG is niet van toepassing op gegevens die uitsluitend betrekking hebben op rechtspersonen.

De ontworpen rapporteringsplicht geeft evenwel aanleiding tot de verwerking van persoonsgegevens wanneer de leverancier, dienstverrichter, afnemer of een andere op de factuur vermelde persoon een natuurlijke persoon is. Dit is in het bijzonder het geval voor zelfstandigen die hun activiteit als natuurlijke persoon uitoefenen, maar kan eveneens betrekking hebben op Advies 182/2026 - 4/13 bestuurders, contactpersonen, werknemers of andere natuurlijke personen van wie gegevens in de factuur of de rapporteringsstroom voorkomen. De Autoriteit heeft deze afbakening reeds gehanteerd in advies nr. 123/2025.1

10. Voor zover de betrokken persoonsgegevens uitsluitend verband houden met de beroepsmatige of economische activiteit van de betrokkene, mag in zijn hoofde een zekere mate van voorzienbaarheid worden verwacht ten aanzien van de verwerking van die gegevens voor fiscale doeleinden. Personen die beroepsmatig een economische activiteit uitoefenen, begeven zich immers vrijwillig in een gereglementeerde omgeving waarin zij onderworpen zijn aan facturerings, boekhoudkundige en fiscale rapporteringsverplichtingen en waarin de administratie over controlebevoegdheden beschikt. Dit brengt mee dat de redelijke verwachtingen inzake vertrouwelijkheid voor strikt professionele transactiegegevens minder ruim zijn dan voor gegevens die uitsluitend tot de persoonlijke levenssfeer behoren.

11. Deze vaststelling doet evenwel geen afbreuk aan de toepassing van de AVG en kan evenmin verantwoorden dat de draagwijdte en modaliteiten van de verwerking onvoldoende worden afgebakend. Zij geldt bovendien niet zonder meer voor persoonsgegevens van andere natuurlijke personen die in een factuur voorkomen zonder zelf partij te zijn bij de belastbare handeling. Ook in een professionele context kan de systematische en gecentraliseerde verwerking van gedetailleerde transactiegegevens een belangrijke inmenging vormen, in het bijzonder wanneer deze gegevens worden gekoppeld aan andere bronnen en worden gebruikt voor datamining, netwerkanalyse en profilering.

12. Het ontwerp voert volgens de aanvrager geen kwantitatieve uitbreiding in van de factuurgegevens waartoe de administratie toegang kan hebben. De FOD Financiën beschikt thans immers over geaggregeerde gegevens uit de jaarlijkse lijst van belastingplichtige afnemers en kan op grond van de artikelen 60 en 61 van het Btw-Wetboek ad hoc inzage of voorlegging van facturen vragen.

De Autoriteit stelt niettemin vast dat de ontworpen regeling een wezenlijke kwalitatieve wijziging inhoudt. De gegevens zullen voortaan systematisch, op transactioneel niveau, langs elektronische weg en nagenoeg onmiddellijk na de uitreiking van de factuur aan de administratie worden meegedeeld. Zij zullen bovendien rechtstreeks beschikbaar zijn voor geautomatiseerde analyse en koppeling met andere gegevens.

13. Dat de administratie de betrokken gegevens thans reeds geval per geval kan opvragen, betekent dan ook niet dat de systematische verzameling ervan in een gecentraliseerde gegevensstroom zonder meer als een louter technische wijziging kan worden beschouwd. De frequentie, de 1 Te raadplegen via: https://www.gegevensbeschermingsautoriteit.be/publications/advies-nr.-123-2025.pdf.

Advies 182/2026 - 5/13 granulariteit, het systematische karakter en de mogelijkheden tot koppeling en analyse bepalen mede de ernst van de inmenging. De ontworpen modaliteiten moeten bijgevolg als dusdanig aan de beginselen van noodzakelijkheid, evenredigheid, minimale gegevensverwerking en opslagbeperking worden getoetst.

14. De Autoriteit wijst er in dit verband bovendien op dat de systematische centralisering van grote hoeveelheden persoonsgegevens in een datawarehouse, in combinatie met de mogelijkheden tot datamining, datamatching, netwerkanalyse en profilering, bijzondere risico’s voor de rechten en vrijheden van de betrokkenen met zich meebrengt. Naarmate gegevens uit verschillende bronnen en databanken worden samengebracht, neemt immers niet alleen de hoeveelheid centraal beschikbare informatie toe, maar ontstaat tevens de mogelijkheid om zeer omvattende profielen van betrokkenen en hun relaties met derden op te stellen en deze profielen voor controledoeleinden te gebruiken. Een dergelijke concentratie en combinatie van gegevens verhoogt bovendien de gevolgen van ongeoorloofde toegang of een beveiligingsincident en kan leiden tot een verdere verwerking van gegevens die geen of slechts een onvoldoende rechtstreeks verband houden met het concrete fiscale controledoeleinde, met inbegrip van gevoelige gegevens of gegevens over derden. De mogelijkheid om gegevens in het in artikel 5 van de wet van 3 augustus 2012 bedoelde datawarehouse op te nemen en vervolgens voor risicoanalyse of profilering te gebruiken, kan daarom niet worden beschouwd als een algemene machtiging om, ongeacht hun bron, aard of relevantie, persoonsgegevens voor fiscale controledoeleinden te verzamelen en te combineren. In het onderhavige geval is dit risico evenwel beperkter in zoverre de ontworpen rapporteringsplicht betrekking heeft op specifiek omschreven factuurgegevens die voortvloeien uit de beroepsmatige of economische activiteiten van btw-plichtigen en die rechtstreeks verband houden met de fiscale opdrachten van de administratie. Dit neemt niet weg dat zowel de opname van deze gegevens in het datawarehouse als hun eventuele koppeling met andere gegevensbronnen moet beantwoorden aan de vereisten van noodzakelijkheid, evenredigheid, doelbinding en minimale gegevensverwerking. Naarmate een dergelijke centralisering, koppeling en profilering een ruimere draagwijdte krijgt, moeten de essentiële elementen ervan bovendien op voldoende duidelijke, nauwkeurige en voorzienbare wijze in de wet zelf worden afgebakend. Daarbij moet in het bijzonder worden bepaald welke categorieën van persoonsgegevens uit welke bronnen mogen worden verzameld en gecombineerd, op welke categorieën van betrokkenen deze verwerkingen betrekking kunnen hebben en voor welke welbepaalde doeleinden deze gegevens mogen worden gebruikt, bijvoorbeeld met het oog op de identificatie van belastingplichtigen die op grond van wettelijk afgebakende risico-indicatoren een verhoogd risico op fiscale fraude vertonen.

Advies 182/2026 - 6/13 b. Doeleinden en noodzakelijkheid

15. De snellere beschikbaarheid van gedetailleerde factuurgegevens in digitale vorm vormt op zichzelf geen doeleinde van de verwerking, maar een middel om de fiscale opdrachten van de FOD

Financiën efficiënter uit te voeren. Het eigenlijke doeleinde bestaat erin de correcte toepassing van de btw-regelgeving te controleren, de verschuldigde belasting vast te stellen en in te vorderen, en btw-fraude, waaronder carrouselfraude, sneller te detecteren en te bestrijden. Dit doeleinde kan worden afgeleid uit de fiscale regelgeving en uit de artikelen 3 en 5 van de wet van 3 augustus

2012 houdende bepalingen betreffende de verwerking van persoonsgegevens door de Federale

Overheidsdienst Financiën in het kader van zijn opdrachten (hierna: de wet van 3 augustus 2012).

Artikel 3 van die wet bepaalt dat de FOD Financiën persoonsgegevens verwerkt voor zijn wettelijke opdrachten, terwijl artikel 5 uitdrukkelijk voorziet in de samenvoeging van gegevens in een datawarehouse en in datamining, datamatching en profilering met het oog op gerichte controles en de analyse van relationele gegevens. De Autoriteit is van oordeel dat dit doeleinde in beginsel als welbepaald en gerechtvaardigd kan worden beschouwd.

16. Gelet op de omvang en het continue karakter van de nieuwe gegevensstroom verdient het niettemin aanbeveling om minstens in de memorie van toelichting een uitdrukkelijk en ondubbelzinnig verband te leggen tussen de ontworpen rapporteringsplicht en de doeleinden en waarborgen van de artikelen 3 en 5 van de wet van 3 augustus 2012. In het bijzonder moet duidelijk worden gemaakt of en onder welke voorwaarden de ontvangen factuurgegevens in het in artikel 5 bedoelde datawarehouse zullen worden geïntegreerd en voor risicoanalyse, datamining, datamatching, netwerkanalyse of profilering zullen worden gebruikt.

17. De Autoriteit neemt akte van de door de aanvrager verstrekte motivering volgens welke een jaarlijkse of geaggregeerde rapportering, een facultatief systeem of een rapportering door slechts één partij niet dezelfde snelheid, volledigheid en verifieerbaarheid zouden bieden. De overgang naar een elektronisch transactioneel rapporteringssysteem kan in beginsel geschikt zijn om fraude sneller te detecteren en de juistheid van de gerapporteerde gegevens te controleren. Dit ontslaat de aanvrager evenwel niet van de verplichting om voor iedere concrete rapporteringsmodaliteit te waarborgen dat zij niet verder reikt dan hetgeen noodzakelijk is.

18. Het ontwerp kiest in beginsel voor een dubbelzijdige rapportering, waarbij zowel de leverancier of dienstverrichter als de medecontractant gegevens over dezelfde handeling aan de administratie overmaken. Deze dubbele rapportering kan bijdragen tot de verificatie van de juistheid en volledigheid van de gegevens. Zij houdt evenwel ook in dat dezelfde handeling meermaals wordt geregistreerd en dat verschillen kunnen ontstaan tussen de gegevens die door beide partijen worden meegedeeld. Het moet daarom duidelijk volgen uit het ontwerp hoe dergelijke verschillen

Advies 182/2026 - 7/13 worden vastgesteld en behandeld, hoe de betrokken belastingplichtigen deze gegevens kunnen verbeteren en welke gegevens in geval van discrepantie als uitgangspunt voor de verdere controle worden gehanteerd.

19. Artikel 53quinquies, § 4, in ontwerp machtigt de Koning om de termijnen vast te stellen waarbinnen de gegevens moeten worden meegedeeld. Volgens de memorie van toelichting wordt een rapportering in “near real time” beoogd. De rapporteringsfrequentie en de termijn waarbinnen gegevens moeten worden meegedeeld, zijn evenwel mede bepalend voor de omvang van de inmenging en voor de administratieve en technische verplichtingen van de betrokkenen. De exacte termijn kan bij koninklijk besluit worden vastgesteld, maar de wet moet minstens de criteria of de maximale grenzen bevatten waarbinnen deze bevoegdheid wordt uitgeoefend. Daarbij moet worden verantwoord waarom de gekozen termijn noodzakelijk is voor het nagestreefde controledoeleinde.

20. Uit het aanvraagformulier en de memorie van toelichting blijkt dat de gegevens zullen worden gebruikt om op geautomatiseerde wijze anomalieën en afwijkende tendensen vast te stellen en om risicoprofielen en controlerichtsnoeren te ontwikkelen. Artikel 5 van de wet van 3 augustus

2012 biedt reeds een algemeen wettelijk kader voor datamining, datamatching en profilering door de FOD Financiën. De integratie en verwerking van de elektronisch gerapporteerde factuurgegevens moet volledig binnen dat kader plaatsvinden, met inbegrip van de daarin opgenomen voorwaarden inzake doelbinding, toegangsbeheer, pseudonimisering waar mogelijk en gecontroleerde depseudonimisering.

21. Uit de voorgelegde stukken blijkt niet dat op basis van de elektronische rapportering uitsluitend geautomatiseerde beslissingen zullen worden genomen waaraan rechtsgevolgen of vergelijkbare aanzienlijke gevolgen voor de betrokkene zijn verbonden. De Autoriteit gaat er bijgevolg van uit dat een door de geautomatiseerde analyse vastgesteld risico of een anomalie uitsluitend aanleiding geeft tot een verdere beoordeling door een bevoegde ambtenaar. Dit moet uitdrukkelijk worden bevestigd. De selectie van een dossier of de vaststelling van een afwijkend patroon mag niet zonder menselijke verificatie rechtstreeks leiden tot een belastingheffing, sanctie of andere nadelige beslissing. De toepasselijke systemen moeten bovendien voldoende traceerbaar en controleerbaar zijn om de oorsprong van een risicosignaal, de gebruikte gegevens en de daaropvolgende menselijke beoordeling te kunnen reconstrueren.

22. De Autoriteit herinnert er tot slot aan dat, voor zover bij de risicoanalyse, datamining, profilering of andere geautomatiseerde verwerkingen gebruik wordt gemaakt van systemen die binnen het toepassingsgebied van Verordening (EU) 2024/1689 tot vaststelling van geharmoniseerde regels betreffende artificiële intelligentie (hierna: de AI-verordening) vallen, de daarin opgenomen

Advies 182/2026 - 8/13 verplichtingen onverkort moeten worden nageleefd, naast de vereisten die voortvloeien uit de

AVG. Het komt aan de aanvrager en de FOD Financiën toe om, in functie van de concrete systemen die voor deze verwerkingen worden ingezet, voorafgaandelijk na te gaan of en in welke mate de AI-verordening van toepassing is. Daarbij moet in het bijzonder worden nagegaan of deze systemen als AI-systemen met een hoog risico in de zin van artikel 6 en bijlage III bij de AIverordening moeten worden aangemerkt, in welk geval de specifieke verplichtingen voor dergelijke systemen moeten worden nageleefd, inzonderheid – waar toepasselijk – de in artikel

27 bedoelde grondrechteneffectbeoordling.

c. Draagwijdte van de rapporteringsplicht en categorieën van persoonsgegevens

23. De paragrafen 1 en 2 van het ontworpen artikel 53quinquies van het Btw-Wetboek stellen op gedetailleerde wijze vast welke categorieën van belastingplichtigen en medecontractanten tot rapportering zijn gehouden en voor welke categorieën van handelingen deze verplichting geldt.

Het ontwerp voorziet daarnaast in bijzondere regelingen voor btw-eenheden, landbouwondernemingen en bepaalde niet in België gevestigde belastingplichtigen. Vanuit het oogpunt van de afbakening van het personele en materiële toepassingsgebied geeft dit in beginsel geen aanleiding tot bijzondere opmerkingen.

24. De Autoriteit stelt vast dat het ontworpen artikel 53quinquies van het Btw-Wetboek de vaststelling van de concrete te rapporteren gegevens aan de Koning opdraagt. Een dergelijke delegatie geeft op zichzelf geen aanleiding tot bezwaar. De Belgische btw-regelgeving wordt traditioneel in belangrijke mate uitgewerkt in genummerde koninklijke besluiten. Deze regelgevingsstructuur wordt mede verklaard door het technische karakter en de hoge mate van veranderlijkheid van de btw-regels, die in ruime mate worden bepaald door regelmatig wijzigende Unierechtelijke voorschriften. In die context kan worden aanvaard dat de wet het personele en materiële toepassingsgebied en de krachtlijnen van de rapporteringsplicht vaststelt, terwijl de concrete gegevensvelden en technische uitvoeringsmodaliteiten bij koninklijk besluit worden bepaald.

25. De Autoriteit neemt in dat verband akte van de toelichting van de aanvrager dat de ontworpen rapporteringsplicht niet strekt tot een kwantitatieve uitbreiding van de mededelingsplicht, maar tot een wijziging van de wijze, de frequentie en het detailniveau waarop de betrokken gegevens aan de administratie ter beschikking worden gesteld. De aan de Koning verleende bevoegdheid moet binnen die premisse worden uitgelegd en uitgeoefend. Zij kan bijgevolg niet worden aangewend om autonoom nieuwe inhoudelijke categorieën van gegevens aan de rapporteringsplicht te onderwerpen die krachtens de geldende fiscale regelgeving niet reeds moeten worden meegedeeld.

26. Bij de vaststelling van de te rapporteren gegevens moet bovendien rekening worden gehouden met de ViDa-richtlijn. De door deze richtlijn ingevoegde artikelen 271bis en 271ter van Richtlijn

2006/112/EG regelen vanaf 1 juli 2030 de digitale rapportering per individuele transactie, de mogelijkheid om de rapportering door een derde te laten verrichten en de verenigbaarheid met de Europese norm voor elektronische facturering. Voor de digitale rapportering van intracommunautaire handelingen bepaalt het nieuwe artikel 264 van Richtlijn 2006/112/EG de te rapporteren gegevens door te verwijzen naar welbepaalde factuurgegevens van artikel 226 van die richtlijn, waaronder identificatiegegevens van de partijen en gegevens betreffende de factuur, de betrokken handeling en de belastingheffing. De ViDa-richtlijn laat de lidstaten voor binnenlandse rapporteringsstelsels toe de te rapporteren gegevens nader te bepalen, maar deze bevoegdheid moet worden uitgeoefend binnen de grenzen van noodzakelijkheid en evenredigheid.

27. Het toekomstige uitvoeringsbesluit zal de concrete draagwijdte van de verwerking bepalen, onder meer door de te rapporteren gegevensvelden, de rapporteringstermijnen en de technische modaliteiten vast te stellen. Het zal bijgevolg overeenkomstig artikel 36.4 AVG voor advies aan de Autoriteit moeten worden voorgelegd. Bij die gelegenheid zal in het bijzonder moeten worden nagegaan of de vastgestelde gegevens beperkt blijven tot de gegevens die reeds binnen het bestaande fiscale kader mogen worden verwerkt, desgevallend aangevuld met de gegevens waarvan de mededeling noodzakelijk voortvloeit uit de omzetting van de ViDA-richtlijn.

d. Technische rapporteringsketen, Peppol en verwerkingsverantwoordelijkheid

28. Artikel 53quinquies, § 4, in ontwerp laat de wijze van mededeling en het elektronische adres waarnaar de gegevens moeten worden verzonden volledig aan de Koning over. Uit de voorgelegde stukken kan niet met zekerheid worden afgeleid of de elektronische rapportering rechtstreeks via een afzonderlijke toepassing of API van de FOD Financiën zal verlopen, dan wel of de bestaande

Peppol-infrastructuur geheel of gedeeltelijk zal worden gebruikt. Deze technische keuze is gegevensbeschermingsrechtelijk relevant, aangezien zij bepaalt welke tussenpersonen toegang hebben tot de gegevens, welke contractuele en technische regels van toepassing zijn en hoe de verantwoordelijkheden tussen de betrokken actoren worden verdeeld.

29. Indien voor de ontworpen rapportering gebruik wordt gemaakt van Peppol, verwijst de Autoriteit mutatis mutandis naar haar opmerkingen overeenkomstig advies nr. 123/2025. In dat advies heeft de Autoriteit erop gewezen dat OpenPeppol en de daarmee verbonden dienstverleners functioneren binnen een technisch en privaatrechtelijk governancekader en dat het wenselijk is dat de toepasselijke regelgeving uitdrukkelijk naar dit kader verwijst. Zij benadrukte eveneens dat moet worden nagegaan of de contractueel vastgelegde rollen en verantwoordelijkheden verenigbaar zijn met de verantwoordelijkheden die uit de AVG voortvloeien.

30. De belastingplichtige treedt in beginsel op als verwerkingsverantwoordelijke voor de selectie en verzending van persoonsgegevens ter nakoming van zijn wettelijke rapporteringsplicht. Een derde die uitsluitend volgens de instructies van de belastingplichtige en in diens naam en voor diens rekening rapporteert, zal in beginsel als verwerker optreden, behoudens wanneer deze derde voor een deel van de verwerking zelf de doeleinden en wezenlijke middelen bepaalt. Ook de rol van een Peppol-accesspointdienstverlener kan niet louter op grond van zijn contractuele benaming worden vastgesteld, maar moet worden beoordeeld aan de hand van zijn feitelijke taken, beslissingsruimte en eigen wettelijke of contractuele verplichtingen. De FOD Financiën is verwerkingsverantwoordelijke voor de ontvangst en verdere fiscale verwerking van de rapporteringsgegevens.

31. De technische architectuur moet de authenticiteit van de herkomst, de integriteit van de inhoud en de vertrouwelijkheid van de gerapporteerde gegevens tijdens de volledige overdracht waarborgen. Er moet minstens worden voorzien in sterke authenticatie, versleuteling, toegangscontrole, logging, bescherming tegen dubbele, foutieve of onvolledige rapportering, ontvangstbevestigingen en een controleerbaar fouten- en correctiemechanisme. De Autoriteit heeft in advies nr. 123/2025 reeds benadrukt dat de betrokken technische dienstverleners, binnen de grenzen van hun eigen rol, eveneens verantwoordelijkheid dragen voor de betrouwbaarheid en integriteit van de elektronische gegevensstroom.

32. Gelet op het verplichte en nagenoeg onmiddellijke karakter van de rapportering moet bovendien een passend terugvalmechanisme worden vastgesteld voor technische storingen bij de belastingplichtige, diens dienstverlener, het transmissienetwerk of de FOD Financiën. Het moet duidelijk zijn binnen welke termijn een niet-geslaagde rapportering kan worden hernomen en hoe wordt vermeden dat een belastingplichtige nadelige gevolgen ondervindt van een technische storing die buiten zijn verantwoordelijkheid ligt. Ook dit punt sluit aan bij de opmerkingen in advies nr. 123/2025.

e. Ontvangers, transparantie en toegang

33. De primaire ontvanger van de gegevens is de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde. Overeenkomstig de artikelen 4, 6 en 10 van de wet van 3 augustus 2012 moeten zowel de interne toegang binnen de FOD Financiën als de eventuele mededeling aan andere administraties of overheidsinstanties beperkt blijven tot hetgeen noodzakelijk is voor welbepaalde wettelijke opdrachten. De toegang moet individueel, profielgebonden en controleerbaar zijn en iedere toegang of toegangspoging moet worden gelogd.

34. Uit het aanvraagformulier blijkt dat verdere mededelingen aan andere overheidsinstanties kunnen plaatsvinden binnen het kader van artikel 93bis van het Btw-Wetboek en dat voor structurele gegevensuitwisselingen protocollen worden gesloten. De Autoriteit neemt hiervan akte. Zij herinnert er evenwel aan dat een protocolakkoord niet in de plaats kan treden van een voldoende duidelijke wettelijke grondslag voor de betrokken gegevensuitwisseling. Een dergelijk protocol kan uitsluitend de concrete modaliteiten en waarborgen vastleggen van een mededeling die reeds haar grondslag vindt in een wettelijke norm; het kan noch de mededeling als dusdanig toestaan, noch de wezenlijke elementen ervan autonoom vaststellen of een ontoereikende wettelijke grondslag verhelpen. Het grootschalige en transactionele karakter van de nieuwe gegevensstroom mag bovendien niet leiden tot een algemene of ongedifferentieerde toegankelijkheid voor andere overheidsinstanties.

35. De verhoogde voorzienbaarheid die van beroepsmatig actieve personen mag worden verwacht, ontslaat de verwerkingsverantwoordelijken niet van hun informatieverplichtingen. De belastingplichtigen en andere betrokken natuurlijke personen moeten op duidelijke en toegankelijke wijze worden geïnformeerd over de verplichte rapportering, de te rapporteren gegevens, de rapporteringsfrequentie, de ontvangers, de verwerking voor risicoanalyse en profilering, de bewaartermijnen en de uitoefening van hun rechten. Bijzondere aandacht is vereist voor natuurlijke personen van wie gegevens in een factuur voorkomen zonder dat zij zelf de rapporteringsplichtige zijn.

f. Bewaartermijnen en gegevensbeschermingseffectbeoordeling

36. Het ontwerp stelt geen maximale bewaartermijn vast voor de elektronisch gerapporteerde factuurgegevens. In het aanvraagformulier wordt verwezen naar de duur die noodzakelijk is voor de uitvoering van de wettelijke opdrachten van de FOD Financiën, naar de toepasselijke fiscale bewaar- en verjaringstermijnen en naar artikel 11, § 1, derde lid, van de wet van 3 augustus 2012.

Voor zover de ontworpen regeling geen wijziging aanbrengt in deze bestaande bewaarkaders en de betrokken gegevens niet langer worden bewaard dan voor de toepasselijke doeleinden noodzakelijk is, geeft dit punt geen aanleiding tot bijzondere opmerkingen.

37. De Autoriteit neemt tot slot akte van het feit dat de voorgenomen verwerking volgens het aanvraagformulier reeds aan een gegevensbeschermingseffectbeoordeling werd onderworpen.

Aangezien deze beoordeling niet bij de adviesaanvraag werd gevoegd, kan de Autoriteit de inhoud ervan niet beoordelen. Gelet op de verdere uitwerking van de gegevenscategorieën, de rapporteringstermijnen en de technische architectuur bij koninklijk besluit moet de beoordeling vóór de operationalisering worden geactualiseerd. Zij moet in het bijzonder betrekking hebben op de dubbelzijdige rapportering, de behandeling van tegenstrijdige gegevens, de integratie in het Advies 182/2026 - 12/13 datawarehouse, de gebruikte modellen voor risicoanalyse en profilering, de rol van Peppol of andere dienstverleners en de risico’s van ongeoorloofde toegang of function creep.

38. Indien uit de geactualiseerde gegevensbeschermingseffectbeoordeling blijkt dat de verwerking ondanks de voorgenomen maatregelen een hoog restrisico inhoudt, moet de Autoriteit overeenkomstig artikel 36.1 AVG voorafgaand worden geraadpleegd. De vaststelling van de uitvoeringsmaatregelen overeenkomstig artikel 53quinquies, § 4, in ontwerp moet in ieder geval opnieuw voor advies aan de Autoriteit worden voorgelegd.

OM DEZE REDENEN,

de Autoriteit, is van oordeel dat:

minstens in de memorie van toelichting moet worden verduidelijkt hoe de elektronisch gerapporteerde gegevens zullen worden verwerkt in het kader van het datawarehouse, de risicoanalyse, datamining, datamatching, netwerkanalyse en profilering bedoeld in de wet van 3 augustus 2012 (punten 15 – 16 en 20);

de behandeling van discrepanties die voortvloeien uit de dubbelzijdige rapportering duidelijk moet worden geregeld (punt 18);

de wettelijke machtiging inzake de rapporteringstermijnen voldoende moet worden afgebakend en de noodzakelijkheid van de gekozen termijn moet worden verantwoord (punt 19);

moet worden bevestigd dat de resultaten van geautomatiseerde risicoanalyse niet zonder menselijke beoordeling aanleiding kunnen geven tot een belastingheffing, sanctie of andere nadelige beslissing (punt 21);

de bij koninklijk besluit vast te stellen gegevens beperkt moeten blijven tot hetgeen reeds binnen het bestaande fiscale kader mag worden verwerkt, desgevallend aangevuld met de gegevens waarvan de mededeling noodzakelijk voortvloeit uit de omzetting van de ViDArichtlijn (punten 24 – 27);

bij de verdere uitwerking van de technische rapporteringsketen rekening moet worden gehouden met de opmerkingen inzake Peppol, de rolverdeling tussen de betrokken actoren, de beveiliging en het terugvalmechanisme in de punten 28 – 32;

iedere verdere mededeling aan andere overheidsinstanties op een toereikende wettelijke grondslag moet berusten, waarbij een protocolakkoord deze wettelijke grondslag niet kan vervangen (punten 33 – 34);

Advies 182/2026 - 13/13 de gegevensbeschermingseffectbeoordeling vóór de operationalisering van de regeling moet worden geactualiseerd overeenkomstig punt 35 en, indien artikel 36.1 AVG van toepassing is, voorafgaand overleg met de Autoriteit moet plaatsvinden (punten 37 – 38);

het uitvoeringsbesluit bedoeld in artikel 53quinquies, § 4, in ontwerp overeenkomstig artikel

36.4 AVG voor advies aan de Autoriteit moet worden voorgelegd (punten 27 en 38).

Voor de Autorisatie- en Adviesdienst, Alexandra Jaspar, Directeur

Pour les textes normatifs émanant de l’Autorité fédérale, de la Région de Bruxelles-Capitale et de la Commission communautaire commune, les avis sont en principe disponibles en français et en néerlandais sur le site Internet de l'Autorité. La ‘Version originale’ est celle qui a été validée.

Avis n° 182/2026 du 17 août 2026

Objet : Avis concernant un avant-projet de loi modifiant le Code de la taxe sur la valeur ajoutée en ce qui concerne l’obligation de rapportage électronique et la suppression de l’obligation de déposer la liste annuelle des clients assujettis (ADV-2026-00095)

Mots-clés : TVA – rapportage électronique – facturation électronique structurée – Peppol – analyse des risques – datamining

Traduction

Vu la loi du 3 décembre 2017 portant création de l'Autorité de protection des données, en particulier les articles 23 et 26 (ci-après : la LCA) ;

Vu le règlement (UE) 2016/679 du Parlement européen et du Conseil du 27 avril 2016 relatif à la protection des personnes physiques à l'égard du traitement des données à caractère personnel et à la libre circulation de ces données, et abrogeant la directive 95/46/CE (ci-après : le RGPD) ;

Vu la loi du 30 juillet 2018 relative à la protection des personnes physiques à l'égard des traitements de données à caractère personnel (ci-après : la LTD) ;

Vu la demande d'avis de Monsieur Jan Jambon, Vice-premier ministre et ministre des Finances et des Pensions, chargé de la Loterie nationale et des Institutions culturelles fédérales (ci-après :

le demandeur), reçue 22 juillet 2026 ;

Le Service d'Autorisation et d'Avis de l’Autorité de protection des données (ci-après : l’Autorité) émet l’avis suivant le 17 août 2026 :

Avis 182/2026 - 2/12

I.

Objet et contexte de la demande d'avis

1. Le 22 juillet 2026, le demandeur a sollicité l'avis de l'Autorité à propos de l'article 2 de l'avant-projet de loi modifiant le Code de la taxe sur la valeur ajoutée en ce qui concerne l’obligation de rapportage électronique et la suppression de l’obligation de déposer la liste annuelle des clients assujettis (ci-après : le projet).

2. L'article 2 du projet remplace l'article 53quinquies du Code de la taxe sur la valeur ajoutée (ci-après : le Code de la TVA). La disposition actuelle oblige principalement les assujettis visés par celle-ci à fournir chaque année à l'administration une liste de leurs clients assujettis. Le projet remplace ce rapportage annuel et agrégé pour les assujettis concernés par un rapportage électronique des données relatives aux livraisons de biens et aux prestations de services distinctes.

3. L'obligation de rapportage envisagée s'inscrit dans le cadre de l'obligation en vigueur depuis le 1er janvier 2026 d'émettre et de recevoir des factures électroniques structurées entre les assujettis concernés. En principe, tant le fournisseur ou le prestataire de services que leur cocontractant devront transmettre par voie électronique à l'administration les données qui devront être déterminées par le Roi concernant la même opération taxable. Le projet prévoit en outre des régimes particuliers pour les unités TVA, les assujettis appliquant le régime particulier agricole et certains assujettis non établis en Belgique.

4. D'après l'Exposé des motifs, les données ne seront plus uniquement communiquées à l'administration de manière périodique et sur une base agrégée, mais en continu, au niveau transactionnel et presque immédiatement après l'émission de la facture, en "quasi-temps réel".

D'une part, l'administration dispose actuellement des données annuelles agrégées de la liste des clients assujettis et d'autre part, elle peut demander la consultation ou la communication ad hoc de factures en vertu des articles 60 et 61 du Code de la TVA. Selon le demandeur, le projet de réglementation n'implique pas d'extension quantitative des données de facturation auxquelles l'administration peut avoir accès, mais bien une modification qualitative de la manière dont ces données sont mises à disposition, à savoir de façon numérique, systématique, transactionnelle et via un système "push".

5. Le rapportage envisagé vise, selon le demandeur, à permettre à l'administration de disposer plus rapidement de données de facturation plus fiables et plus détaillées, d'anticiper le suivi et le contrôle du respect des obligations en matière de TVA et d'augmenter l'efficacité du travail de contrôle. Le traitement électronique et le couplage de ces données avec d'autres données disponibles doivent en outre permettre de détecter automatiquement, grâce à l'analyse des risques, au datamining et à l'analyse de réseaux, les anomalies et les tendances inhabituelles, en Avis 182/2026 - 3/12 particulier en vue de lutter contre la fraude carrousel et d'autres formes de fraudes à la TVA et de réduire ce qu'on appelle l'écart de TVA.

6. L'Exposé des motifs situe en outre l'obligation de rapportage national envisagé dans le contexte de la Directive (UE) 2025/516 du Conseil du 11 mars 2025 modifiant la directive 2006/112/CE en ce qui concerne les règles en matière de TVA adaptées à l’ère numérique (ci-après :

la directive ViDA). À partir du 1er juillet 2030, cette directive prévoit notamment un rapportage électronique européen pour certaines opérations intracommunautaires ainsi que les conditions auxquelles ces systèmes nationaux de rapportage électronique devront se conformer. Selon le demandeur, la réglementation nationale est déjà alignée sur ces futures conditions européennes, afin d’éviter autant que possible des adaptations techniques et normatives ultérieures.

7. L'Autorité limite son examen aux cas où l’obligation de rapportage électronique envisagée donne lieu au traitement de données à caractère personnel, en particulier lorsqu’un assujetti ou une autre personne mentionnée sur la facture est une personne physique. Dans la mesure où cela s'avère pertinent pour l’analyse de ce traitement, elle abordera également le rôle technique et organisationnel de Peppol ainsi que ses avis antérieurs en la matière.

II. Examen quant au fond a. Remarques préalables

8. À titre général, l’Autorité rappelle que toute norme régissant le traitement de données à caractère personnel et constituant donc une ingérence dans le droit à la protection des données à caractère personnel doit être nécessaire et proportionnée et répondre aux exigences de prévisibilité et de précision. En vertu de l’article 6.3 du RGPD, lu en combinaison avec les articles 22 de la Constitution et 8 de la CEDH, les éléments essentiels du traitement doivent être définis dans une norme suffisamment claire et prévisible. Le degré concret de précision qui est requis à cet égard doit être évalué à la lumière de la nature, de l'ampleur et des conséquences du traitement visé.

9. Le RGPD ne s'applique pas aux données qui concernent uniquement des personnes morales.

L'obligation de rapportage envisagée donne toutefois lieu au traitement de données à caractère personnel lorsque le fournisseur, le prestataire de services, le client ou toute autre personne mentionnée sur la facture est une personne physique. C'est notamment le cas des travailleurs indépendants qui exercent leur activité en tant que personne physique, mais cela peut également concerner les gestionnaires, les personnes de contact, les collaborateurs ou d'autres personnes

Avis 182/2026 - 4/12 physiques dont les données figurent sur la facture ou dans le flux de rapportage. L'Autorité a déjà appliqué cette délimitation dans son avis n° 123/20251.

10. Pour autant que les données à caractère personnel en question se rapportent exclusivement à l'activité professionnelle ou économique de la personne concernée, on peut s'attendre à un certain degré de prévisibilité dans son chef à l'égard du traitement de ces données à des fins fiscales.

En effet, les personnes qui exercent une activité économique à titre professionnel s’engagent volontairement dans un environnement réglementé dans lequel elles sont soumises à des obligations en matière de facturation, de comptabilité et de déclaration fiscale, et dans lequel l’administration dispose de pouvoirs de contrôle. Il en résulte que les attentes raisonnables en matière de confidentialité concernant les données strictement professionnelles relatives aux transactions sont moins grandes que pour les données relevant exclusivement de la vie privée.

11. Cette constatation ne remet toutefois pas en cause l'application du RGPD et ne peut pas non plus justifier que la portée et les modalités du traitement ne soient pas suffisamment délimitées. Elle ne s'applique d'ailleurs pas sans condition aux données à caractère personnel d'autres personnes physiques qui figurent sur une facture sans être elles-mêmes parties à l'opération taxable. Dans un contexte professionnel également, le traitement systématique et centralisé de données détaillées relatives aux transactions peut constituer une ingérence importante, en particulier lorsque ces données sont couplées avec d'autres sources et utilisées à des fins de datamining, d'analyse de réseaux et de profilage.

12. Selon le demandeur, le projet n'introduit pas d'extension quantitative des données de facturation auxquelles l'administration peut avoir accès. Le SPF Finances dispose en effet actuellement des données agrégées de la liste annuelle des clients assujettis et peut demander la consultation ou la communication ad hoc de factures en vertu des articles 60 et 61 du Code de la TVA. L'Autorité constate néanmoins que le projet de réglementation implique une modification qualitative significative. Les données seront désormais systématiquement transmises à l'administration, au niveau transactionnel, par voie électronique et presque immédiatement après l'émission de la facture. Elles seront en outre directement disponibles pour une analyse automatisée et un recoupement avec d'autres données.

13. Le fait que l'administration puisse déjà consulter actuellement les données concernées au cas par cas ne signifie donc pas que leur collecte systématique au sein d'un flux de données centralisé puisse être considérée sans plus comme une simple modification technique. La fréquence, la granularité, le caractère systématique et les possibilités de couplage et d'analyse interviennent

1 Consultable via le lien suivant : https://www.autoriteprotectiondonnees.be/publications/avis-n0-123-2025.pdf.

Avis 182/2026 - 5/12 dans la gravité de l'ingérence. Les modalités envisagées doivent donc être examinées en tant que telles au regard des principes de nécessité, de proportionnalité, de minimisation des données et de limitation de la conservation.

14. L’Autorité souligne en outre à cet égard que la centralisation systématique de grandes quantités de données à caractère personnel dans un datawarehouse, combinée aux possibilités de datamining, de datamatching, d’analyse de réseaux et de profilage, engendre des risques particuliers pour les droits et libertés des personnes concernées. En effet, à mesure que des données provenant de différentes sources et bases de données sont regroupées, non seulement la quantité d’informations disponibles au niveau central augmente, mais il devient également possible d’établir des profils très complets des personnes concernées et de leurs relations avec des tiers, et d’utiliser ces profils à des fins de contrôle. Une telle concentration et combinaison de données aggrave en outre les conséquences d’un accès non autorisé ou d’un incident de sécurité et peut mener à un traitement ultérieur de données n’ayant aucun lien direct, ou seulement de manière insuffisante, avec la finalité concrète du contrôle fiscal, y compris des données sensibles ou des données relatives à des tiers. La possibilité d’intégrer des données dans le datawarehouse visé à l'article 5 de la loi du 3 août 2012 portant dispositions relatives aux traitements de données à caractère personnel réalisés par le Service public fédéral Finances dans le cadre de ses missions (ci-après : la loi du 3 août 2012) et de les utiliser ensuite à des fins d’analyse des risques ou de profilage ne peut dès lors être considérée comme une autorisation générale de collecter et de combiner, à des fins de contrôle fiscal, des données à caractère personnel, quelles que soient leur source, leur nature ou leur pertinence. Dans le cas présent, ce risque est toutefois plus limité dans la mesure où l’obligation de rapportage envisagée porte sur des données de facturation spécifiquement définies, provenant des activités professionnelles ou économiques des assujettis à la TVA et directement liées aux missions fiscales de l’administration. Il n’en reste pas moins que tant l’intégration de ces données dans le datawarehouse que leur éventuel couplage avec d’autres sources de données doivent répondre aux exigences de nécessité, de proportionnalité, de limitation des finalités et de minimisation des données. En outre, à mesure que la portée de cette centralisation, de ce couplage et de ce profilage augmente, leurs éléments essentiels doivent être définis dans la loi elle-même de manière suffisamment claire, précise et prévisible. À cet égard, il convient en particulier de préciser quelles catégories de données à caractère personnel provenant de quelles sources peuvent être collectées et couplées, à quelles catégories de personnes concernées ces traitements peuvent se rapporter et pour quelles finalités déterminées ces données peuvent être utilisées, par exemple en vue de l’identification des assujettis présentant un risque accru de fraude fiscale sur la base d’indicateurs de risque définis par la loi.

Avis 182/2026 - 6/12 b. Finalités et nécessité

15. La disponibilité plus rapide de données de facturation détaillées sous forme numérique ne constitue pas en soi une finalité du traitement, mais un moyen d'exécuter plus efficacement les missions fiscales du SPF Finances. La finalité proprement dite consiste à contrôler l’application correcte de la réglementation en matière de TVA, à déterminer et à recouvrer la taxe due, ainsi qu’à détecter et à lutter plus rapidement contre la fraude à la TVA, y compris la fraude carrousel.

Cette finalité peut être déduite de la réglementation fiscale ainsi que des articles 3 et 5 de la loi du 3 août 2012. L'article 3 de cette loi dispose que le SPF Finances traite des données à caractère personnel afin d'exécuter ses missions légales, tandis que l'article 5 prévoit explicitement l'agrégation de données dans un datawarehouse ainsi que le datamining, le datamatching et le profilage en vue de contrôles ciblés et de l'analyse de données relationnelles. L’Autorité estime que cette finalité peut en principe être considérée comme déterminée et légitime.

16. Vu l’ampleur et le caractère continu du nouveau flux de données, il est néanmoins recommandé d’établir, au moins dans l’Exposé des motifs, un lien explicite et univoque entre l’obligation de rapportage envisagée et les finalités et garanties prévues aux articles 3 et 5 de la loi du 3 août 2012. Il convient notamment de préciser si, et dans quelles conditions, les données de facturation reçues seront intégrées dans le datawarehouse visé à l’article 5 et utilisées à des fins d’analyse des risques, de datamining, de datamatching, d’analyse de réseaux ou de profilage.

17. L’Autorité prend acte de la motivation fournie par le demandeur selon laquelle un rapportage annuel ou agrégé, un système facultatif ou un rapportage par une seule partie n’offriraient pas le même niveau de rapidité, d’exhaustivité et de vérifiabilité. Le passage à un système de rapportage électronique des transactions peut, en principe, permettre de détecter plus rapidement les fraudes et de vérifier l’exactitude des données rapportées. Cela ne dispense toutefois pas le demandeur de l’obligation de garantir, pour chaque modalité concrète de rapportage, qu’elle n'excède pas ce qui est nécessaire.

18. Le projet opte en principe pour un rapportage bilatéral, dans le cadre duquel tant le fournisseur ou le prestataire de services que le cocontractant communiquent à l’administration des données relatives à la même opération. Ce double rapportage peut contribuer à la vérification de l'exactitude et de l'exhaustivité des données. Il implique toutefois également que la même opération soit enregistrée plusieurs fois et que des différences puissent apparaître entre les données communiquées par les deux parties. Le projet doit donc indiquer clairement comment ces différences sont constatées et traitées, comment les assujettis concernés peuvent corriger ces données et, en cas de discordance, quelles données servent de base pour la suite du contrôle.

Avis 182/2026 - 7/12

19. L'article 53quinquies, § 4 en projet habilite le Roi à fixer les délais dans lesquels les données doivent être communiquées. Selon l'Exposé des motifs, l'objectif est un rapportage en

"quasi-temps réel". La fréquence du rapportage et le délai dans lequel les données doivent être communiquées sont toutefois des éléments déterminants pour l’ampleur de l’ingérence ainsi que pour les obligations administratives et techniques des personnes concernées. Le délai exact peut être fixé par arrêté royal, mais la loi doit au moins contenir les critères ou les limites maximales dans lesquelles cette compétence est exercée. Il convient en outre de justifier pourquoi le délai choisi est nécessaire à la réalisation de la finalité de contrôle visée.

20. Il ressort du formulaire de demande et de l’Exposé des motifs que les données seront utilisées pour détecter de manière automatisée des anomalies et des tendances inhabituelles, ainsi que pour élaborer des profils de risque et des lignes directrices en matière de contrôle. L'article 5 de la loi du 3 août 2012 offre déjà un cadre légal général pour le datamining, le datamatching et le profilage par le SPF Finances. L'intégration et le traitement des données de facturation faisant l'objet d'un rapportage électronique doivent s'inscrire entièrement dans ce cadre, y compris les conditions qui y sont prévues en matière de limitation des finalités, de gestion des accès, de pseudonymisation lorsque cela est possible et de dépseudonymisation contrôlée.

21. Il ne ressort pas des documents soumis que le rapportage électronique donnera exclusivement lieu à des décisions automatisées produisant des effets juridiques ou des conséquences significatives comparables pour la personne concernée. L’Autorité part donc du principe qu’un risque ou une anomalie détecté(e) par l’analyse automatisée donne uniquement lieu à une évaluation complémentaire par un fonctionnaire habilité. Cela doit être expressément confirmé.

La sélection d’un dossier ou la constatation d’une tendance inhabituelle ne peut, sans vérification humaine, conduire directement à une taxation, une sanction ou toute autre décision préjudiciable.

Les systèmes applicables doivent en outre être suffisamment traçables et contrôlables pour permettre de retrouver l’origine d’un signal de risque, les données utilisées et l’évaluation humaine subséquente.

22. Enfin, l’Autorité rappelle que, dans la mesure où l’analyse des risques, le datamining, le profilage ou d’autres traitements automatisés font appel à des systèmes relevant du champ d’application du Règlement (UE) 2024/1689 établissant des règles harmonisées concernant l’intelligence artificielle (ci-après : le règlement sur l’IA), les obligations qui y sont reprises doivent être intégralement respectées, en plus des exigences découlant du RGPD. Il incombe au demandeur et au SPF Finances de vérifier au préalable, en fonction des systèmes concrets utilisés pour ces traitements, si et dans quelle mesure le règlement sur l’IA s’applique. À cet égard, il convient en particulier de vérifier si ces systèmes doivent être considérés comme des systèmes d’IA à haut risque au sens de l’article 6 et de l’annexe III du règlement sur l’IA, auquel cas les obligations

Avis 182/2026 - 8/12 spécifiques à ces systèmes doivent être respectées, notamment – le cas échéant – l’analyse de l’impact sur les droits fondamentaux visée à l’article 27.

c. Portée de l'obligation de rapportage et catégories de données à caractère personnel

23. Les paragraphes 1 et 2 du projet d'article 53quinquies du Code de la TVA définissent de manière détaillée les catégories d'assujettis et de cocontractants tenus à l'obligation de rapportage ainsi que les catégories d'opérations auxquelles s'applique cette obligation. Le projet prévoit en outre des régimes particuliers pour les unités TVA, les entreprises agricoles et certains assujettis non établis en Belgique. Du point de vue de la délimitation du champ d’application personnel et matériel, ceci ne donne en principe lieu à aucune remarque particulière.

24. L’Autorité constate que le projet d’article 53quinquies du Code de la TVA confie au Roi la détermination des données concrètes faisant l'objet de l'obligation de rapportage. Une telle délégation ne donne lieu en soi à aucune objection. La réglementation belge en matière de TVA est traditionnellement élaborée, dans une large mesure, par le biais d’arrêtés royaux numérotés.

Cette structure réglementaire s’explique notamment par le caractère technique et la grande variabilité des règles en matière de TVA, qui sont largement déterminées par des prescriptions du droit de l’Union, sujet à des changements réguliers. Dans ce contexte, on peut admettre que la loi définisse le champ d’application personnel et matériel ainsi que les lignes de force de l’obligation de rapportage, tandis que les champs de données concrets et les modalités d’exécution techniques sont fixés par arrêté royal.

25. À cet égard, l'Autorité prend acte de l'explication fournie par le demandeur selon laquelle l'obligation de rapportage envisagée ne vise pas à étendre quantitativement l'obligation de communication, mais à modifier les modalités, la fréquence et le niveau de détail selon lesquels les données concernées sont mises à la disposition de l'administration. La compétence octroyée au Roi doit être expliquée et exercée dans cette optique. Elle ne peut donc pas être utilisée pour soumettre de manière autonome de nouvelles catégories de données à l'obligation de rapportage qui ne doivent pas déjà être communiquées en vertu de la réglementation fiscale en vigueur.

26. Lors de la détermination des données devant faire l'objet d'un rapportage, il convient également de tenir compte de la directive ViDA. Les articles 271bis et 271ter de la directive 2006/112/CE, insérés par la directive ViDA, régissent, à partir du 1er juillet 2030, le rapportage numérique par transaction individuelle, la possibilité de faire effectuer le rapportage par un tiers et la compatibilité avec la norme européenne en matière de facturation électronique. Pour le rapportage numérique des opérations intracommunautaires, le nouvel article 264 de la directive 2006/112/CE définit les données à communiquer en renvoyant à des données de facturation déterminées visées à l’article

Avis 182/2026 - 9/12

226 de ladite directive, notamment les données d’identification des parties ainsi que les données relatives à la facture, à l’opération concernée et à l’imposition. La directive ViDA autorise les États membres à préciser les données à déclarer dans le cadre de leurs systèmes nationaux de rapportage, mais cette compétence doit être exercée dans les limites de la nécessité et de la proportionnalité.

27. Le futur arrêté d'exécution définira la portée concrète du traitement, notamment en établissant les champs de données faisant l'objet d'un rapportage, les délais de rapportage et les modalités techniques. Il devra donc être soumis à l'Autorité pour avis, conformément à l'article 36.4 du

RGPD. À cette occasion, il conviendra en particulier de vérifier si les données définies se limitent à celles qui peuvent déjà être traitées dans le cadre fiscal existant, complétées, le cas échéant, par les données dont la communication découle nécessairement de la transposition de la directive

ViDA.

d. Chaîne technique de rapportage, Peppol et responsabilité du traitement

28. L'article 53quinquies, § 4 du projet délègue entièrement au Roi le mode de transmission et l'adresse électronique à laquelle les données doivent être envoyées. Les documents soumis ne permettent pas de déterminer avec certitude si le rapportage électronique s'effectuera directement via une application distincte ou une API du SPF Finances, ou si l'infrastructure Peppol existante sera utilisée en tout ou en partie. Ce choix technique est pertinent au regard du droit à la protection des données, car il détermine quels intermédiaires ont accès aux données, quelles règles contractuelles et techniques s’appliquent et comment les responsabilités sont réparties entre les acteurs concernés.

29. Si Peppol est utilisé pour le rapportage envisagé, l'Autorité se réfère mutatis mutandis aux observations qu'elle a formulées dans son avis n° 123/2025. Dans cet avis, l’Autorité a souligné qu’OpenPeppol et les prestataires de services qui y sont liés opèrent dans un cadre de gouvernance technique et de droit privé, et qu’il est souhaitable que la réglementation applicable fasse explicitement référence à ce cadre. Elle a également insisté sur la nécessité de vérifier si les rôles et responsabilités définis contractuellement sont compatibles avec les responsabilités découlant du RGPD.

30. L'assujetti agit en principe en tant que responsable du traitement pour la sélection et la transmission des données à caractère personnel en vue de se conformer à son obligation légale de rapportage. Un tiers qui effectue des déclarations exclusivement selon les instructions de l'assujetti, en son nom et pour son compte, agira en principe en tant que sous-traitant, sauf si ce tiers détermine lui-même, pour une partie du traitement, les finalités et les moyens essentiels.

Avis 182/2026 - 10/12

De même, le rôle d’un prestataire de services de point d’accès (access point provider) Peppol ne peut être déterminé sur la seule base de sa dénomination contractuelle, mais doit être évalué en fonction de ses tâches effectives, de sa marge de manœuvre décisionnelle et de ses propres obligations légales ou contractuelles. Le SPF Finances est responsable du traitement pour la réception et le traitement fiscal ultérieur des données de rapportage.

31. L’architecture technique doit garantir l’authenticité de l’origine, l’intégrité du contenu et la confidentialité des données rapportées tout au long du transfert. Il convient au minimum de prévoir une authentification forte, un chiffrement, un contrôle des accès, une journalisation, une protection contre les rapportages en double, erronés ou incomplets, des accusés de réception ainsi qu’un mécanisme vérifiable de détection et de correction des erreurs. L’Autorité a déjà souligné, dans son avis n° 123/2025, que, dans les limites de leur propre rôle, les prestataires de services techniques concernés sont également responsables de la fiabilité et de l’intégrité du flux de données électroniques.

32. Compte tenu du caractère obligatoire et quasi immédiat du rapportage, il convient en outre de mettre en place un mécanisme de secours adapté en cas de défaillance technique au niveau de l'assujetti, de son prestataire de services, du réseau de transmission ou du SPF Finances.

Il convient de préciser dans quel délai un rapportage ayant échoué peut être réitéré et comment éviter qu’un assujetti subisse des conséquences négatives dues à une défaillance technique qui ne relève pas de sa responsabilité. Ce point rejoint également les observations formulées dans l’avis n° 123/2025.

e. Destinataires, transparence et accès

33. Le destinataire principal des données est l'administration chargée de la taxe sur la valeur ajoutée.

Conformément aux articles 4, 6 et 10 de la loi du 3 août 2012, tant l'accès interne au sein du SPF Finances que la communication éventuelle à d'autres administrations ou instances publiques doivent se limiter à ce qui est nécessaire à l'exécution de missions légales bien déterminées.

L'accès doit être individuel, lié à un profil et vérifiable, et chaque accès ou tentative d'accès doit être journalisé(e).

34. Il ressort du formulaire de demande que des communications ultérieures à d’autres instances publiques peuvent avoir lieu dans le cadre de l’article 93bis du Code de la TVA et que des protocoles sont conclus pour les échanges structurels de données. L’Autorité en prend acte.

Elle rappelle toutefois qu’un protocole d’accord ne peut se substituer à une base légale suffisamment claire pour l’échange de données en question. Un tel protocole peut uniquement définir les modalités et les garanties concrètes d’une communication qui trouve déjà son

Avis 182/2026 - 11/12 fondement dans une norme légale ; il ne peut ni autoriser la communication en tant que telle, ni en fixer de manière autonome les éléments essentiels, ni remédier à une base légale insuffisante.

Le caractère à grande échelle et transactionnel du nouveau flux de données ne doit en outre pas conduire à un accès général ou indifférencié pour d’autres instances publiques.

35. Le degré de prévisibilité accru que l'on peut attendre dans le chef des personnes exerçant une activité professionnelle ne dispense pas les responsables du traitement de leurs obligations d'information. Les assujettis et les autres personnes physiques concernées doivent être informé(e)s de manière claire et accessible sur l'obligation de rapportage, les données faisant l'objet du rapportage, la fréquence du rapportage, les destinataires, le traitement à des fins d'analyse des risques et de profilage, les délais de conservation et l'exercice de leurs droits. Une attention particulière est requise pour les personnes physiques dont les données figurent sur une facture sans qu’elles soient elles-mêmes soumises à l’obligation de rapportage.

f. Délais de conservation et analyse d'impact relative à la protection des données

36. Le projet ne fixe pas de délai de conservation maximal pour les données de facturation transmises par rapportage électronique. Le formulaire de demande fait référence à la durée nécessaire à l'exécution des missions légales du SPF Finances, aux délais de conservation et de prescription fiscaux applicables, ainsi qu'à l'article 11, § 1er, alinéa 3 de la loi du 3 août 2012. Pour autant que la réglementation envisagée n’apporte aucune modification à ces délais de conservation existants et où les données concernées ne sont pas conservées plus longtemps que nécessaire pour la réalisation des finalités applicables, ce point ne donne lieu à aucune remarque particulière.

37. Enfin, l’Autorité prend acte du fait que, d'après le formulaire de demande, le traitement envisagé a déjà fait l’objet d’une analyse d’impact relative à la protection des données. Cette analyse n’ayant pas été jointe à la demande d’avis, l’Autorité ne peut pas en évaluer le contenu. Vu que les catégories de données, les délais de rapportage et l’architecture technique seront précisés par arrêté royal, l’analyse devra être actualisée avant la mise en œuvre. Elle doit porter en particulier sur le rapportage bilatéral, le traitement des données contradictoires, l’intégration dans le datawarehouse, les modèles utilisés pour l’analyse des risques et le profilage, le rôle de Peppol ou d’autres prestataires de services, ainsi que les risques d’accès non autorisé ou de function creep.

38. Si l'AIPD actualisée révèle que, malgré les mesures envisagées, le traitement comporte un risque résiduel élevé, il convient en outre de consulter préalablement l'Autorité, conformément à l’article 36.1 du RGPD. La définition des mesures d'exécution conformément au projet d'article 53quinquies, § 4 doit en tout état de cas être à nouveau soumise pour avis à l'Autorité.

Avis 182/2026 - 12/12

PAR CES MOTIFS, l’Autorité estime que :

les modalités de traitement des données rapportées par voie électronique dans le cadre du datawarehouse, de l’analyse des risques, du datamining, du datamatching, de l’analyse de réseaux et du profilage visés par la loi du 3 août 2012 doivent être clarifiées, au moins dans l’Exposé des motifs (points 15 – 16 et 20) ;

le traitement des discordances qui découlent du rapportage bilatéral doit être clairement régi (point 18) ;

l'habilitation légale relative aux délais de rapportage doit être suffisamment délimitée et la nécessité du délai choisi doit être justifiée (point 19) ;

il convient de confirmer que les résultats d’une analyse de risques automatisée ne peuvent donner lieu à une imposition, à une sanction ou à toute autre décision défavorable sans évaluation humaine (point 21) ;

les données qui seront définies par arrêté royal doivent rester limitées à celles qui peuvent déjà être traitées dans le cadre fiscal existant, complétées, le cas échéant, par les données dont la communication découle nécessairement de la transposition de la directive ViDA (points 24 – 27) ;

lors de l’élaboration ultérieure de la chaîne technique de rapportage, il convient de tenir compte des observations concernant Peppol, la répartition des rôles entre les acteurs concernés, la sécurité et le mécanisme de secours visés aux points 28 – 32 ;

toute communication ultérieure à d’autres instances publiques doit reposer sur une base légale suffisante, un protocole d’accord ne pouvant se substituer à cette base légale (points 33 – 34) ;

l’analyse d’impact relative à la protection des données doit être actualisée avant la mise en œuvre de la réglementation, conformément au point 35, et, si l’article 36.1 du RGPD s’applique, une concertation préalable avec l’Autorité doit avoir lieu (points 37 – 38) ;

l'arrêté d'exécution visé à l'article 53quinquies, § 4 en projet doit être soumis pour avis à l'Autorité, conformément à l’article 36.4 du RGPD (points 27 et 38).

Pour le Service d’Autorisation et d’Avis, Alexandra Jaspar, Directrice

Centrale drukkerij - Imprimerie centrale